Thuis
alle pijlers
cavia of konijn
maandag 8 april 2013 om 20:11
Hi, mijn zoontje is 4,5 jaar en hij is dol op dieren.
Ik zit erover te denken om een cavia of konijntje te nemen.
Vind ik zelf ook leuk. Het beestje komt dan in een groot hok in de woonkamer. Alleen wat is beter voor een jongetje van zijn leeftijd.
Hij wil het uiteraard verzorgen, voederen en knuffelen. Tuurlijk onder mijn toezicht. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Alvast bedankt!
Ik zit erover te denken om een cavia of konijntje te nemen.
Vind ik zelf ook leuk. Het beestje komt dan in een groot hok in de woonkamer. Alleen wat is beter voor een jongetje van zijn leeftijd.
Hij wil het uiteraard verzorgen, voederen en knuffelen. Tuurlijk onder mijn toezicht. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Alvast bedankt!
maandag 8 april 2013 om 23:31
Geen konijn OF cavia OF nog iets anders wat hij makkelijk kan doodknijpen/opzitten of op een andere manier mishandelen, waarom is het opeens een goed idee om een kind van 4 een huisdier cadeau te doen?
Ja, kleine kinderen vinden beestjes leuk, maar op die leeftijd hebben ze echt nog niet die verantwoordelijkheidszin of empathie om te beseffen dat een konijn/ cavia/ hamster / muis ... een levend wezen is wat verzorgd moet worden. Huisdieren zijn geen speelgoed, koop voor hem gewoon een Furby. Is ook makkelijker in onderhoud.
Ja, kleine kinderen vinden beestjes leuk, maar op die leeftijd hebben ze echt nog niet die verantwoordelijkheidszin of empathie om te beseffen dat een konijn/ cavia/ hamster / muis ... een levend wezen is wat verzorgd moet worden. Huisdieren zijn geen speelgoed, koop voor hem gewoon een Furby. Is ook makkelijker in onderhoud.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°）╯︵ â”»â”â”»
maandag 8 april 2013 om 23:31
Ik lees net dat Meds van hetzelfde gedacht is.
En zoals tot in den treure is herhaald maar waar ik héél erg nadruk op wil leggen, cavias en konijnen zijn groepsdieren, ze kwijnen weg als je ze alleen houdt en nee, menselijk contact is geen vervanging en zeker geen klein kind.
En zoals tot in den treure is herhaald maar waar ik héél erg nadruk op wil leggen, cavias en konijnen zijn groepsdieren, ze kwijnen weg als je ze alleen houdt en nee, menselijk contact is geen vervanging en zeker geen klein kind.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°）╯︵ â”»â”â”»
maandag 8 april 2013 om 23:32
Ik zou voor een cavia gaan, op een of andere manier vind ik ze gezellig! Ik heb er eentje dan, en hij piept als ik in de woonkamer kom en als hij geritsel van plastic hoort. Doet een konijntje dan weer niet 
Nadeel is dat cavia's eenzaam kunnen raken, daarom staat er dag en nacht een kleine radio naast z'n kooi staan, die doe ik alleen uit als ik tv kijk
Nadeel is dat cavia's eenzaam kunnen raken, daarom staat er dag en nacht een kleine radio naast z'n kooi staan, die doe ik alleen uit als ik tv kijk
maandag 8 april 2013 om 23:33
maandag 8 april 2013 om 23:33
Mja meds, kleine kinderen zien beestjes als speelgoed en dat is niet met slechte bedoelingen maar heb vaak genoeg beestjes mishandeld zien worden door de peuter des huizes omdat het kind nog niet het benul had dat het beestje pijn kon voelen :| Ik vind huisdieren voor kleine kinderen gewoon een ontzettend slecht idee.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°）╯︵ â”»â”â”»
maandag 8 april 2013 om 23:37
Ze hebben veel meer ruimte nodig dan die inimini hokjes die ze in de dierenwinkels verkopen (zelfde voor cavias). Fantastische beestjes maar er gaat veel geld, ruimte en tijd inzitten XD. Ik ben blij te lezen dat je ook een dierenliefhebber bent
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°）╯︵ â”»â”â”»
maandag 8 april 2013 om 23:40
Misschien kun je hem meenemen en kijken hoe hij ze hanteert en naar instructies luistert ed? 
Ik was zelf ook een heel voorzichtig kind, al op jonge leeftijd. Ze bestaan. In die zin vind ik je vertrouwen helemaal niet gek. Hou er wel rekening mee dat kinderen consequenties moeilijk kunnen overzien en snel instinctief reageren (bijv bij bijten tóch loslaten uit schrik).
Ik was zelf ook een heel voorzichtig kind, al op jonge leeftijd. Ze bestaan. In die zin vind ik je vertrouwen helemaal niet gek. Hou er wel rekening mee dat kinderen consequenties moeilijk kunnen overzien en snel instinctief reageren (bijv bij bijten tóch loslaten uit schrik).
maandag 8 april 2013 om 23:46
Ja, een van de redenen waarom ik ze nooit heb gehad:
[...]
Ze hebben veel meer ruimte nodig dan die inimini hokjes die ze in de dierenwinkels verkopen (zelfde voor cavias). Fantastische beestjes maar er gaat veel geld, ruimte en tijd inzitten XD. Ik ben blij te lezen dat je ook een dierenliefhebber bent
. Mijn fretten liepen veel los rond (stelletje slopers) en waren heel gelukkig binnen. Konijnen leken mij altijd buitendieren (maar verder dus nul kennis). En van cavia's word ik altijd een beetje zenuwachtig, ik ben net zo schrikkerig dus dan stuiteren en piepen we allemaal . Vind ze verder wel heel cute.
maandag 8 april 2013 om 23:51
Elninjo helaas is onze hond overleden ouderdom zij waren dikke maatjes. Jammer vd reacties hier, gewoon te walchelijk voor woorden. Heb al aangegen dat ik het ook leuk vind, dat ik het verzorg en erbij blijf, dat 2 beestjes voor mij prima is enz.
Was leuker geweest om leuke en nuttige info te krijgen als jullie dan alles al zo goed weten om het in overweging te nemen. En Jullie willen oordelen over het gedrag van een kleuter? Tuuuuurlijk.
Was leuker geweest om leuke en nuttige info te krijgen als jullie dan alles al zo goed weten om het in overweging te nemen. En Jullie willen oordelen over het gedrag van een kleuter? Tuuuuurlijk.
maandag 8 april 2013 om 23:55
Fretten lijken me ook fantastisch, hoelang heb jij ze gehouden? ^^:
[...]
Ja, een van de redenen waarom ik ze nooit heb gehad
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°）╯︵ â”»â”â”»
maandag 8 april 2013 om 23:59
Ik heb zelf wel een binnenkonijn, eentje.
Was eerst een buitenkonijn samen met nog een konijn,waren dikke vriendjes tot ze gingen puberen en eentje de ander flink te grazen nam.
Na een bijna doodervaring en een fikse dierenarts rekening verder besloot ze tot wederopstanding te komen en na een paar dagen kreeg ik haar weken thuis in de verpleging. De ander overleefde overigens de schrik van haar eigen gedrag niet en stond de dag na het gevecht niet meer op ( al was ze ongeschonden maar ik denk dat ze de ander niet meer onder ogen kon zien na wat ze had aangericht)
Anyway, zo had ik twee schattige konijntjes buiten voor de kids en zo had ik een dode en een zwaar mishandeld konijn die mijn dagtaak vulde met nodige zorg.
Naar buiten is de overlevende overigens nooit meer gegaan. Vond ik te zielig wegkwijnen in haar uppie buiten, bovendien was ze heel zwak.
Dus, had ik een binnenkonijn. Ze vermaakte zich prima binnen, zo gek als een deur sjeesde ze door de kamer om vervolgens onder de bank te verstoppen waar ik haar niet meer onderuit kreeg. Ik heb heel wat avonden moeten vangen omdat ik naar bed wilde en ze gewoon terug in haar hok moest van mij.
Toen werd ze weer ziek
Heel ziek, een parasiet. Hup naar de huisarts, weer een aanslag op mijn portemonnee en weer was ik de konijnenverpleegster. Ze kwam er niet geheel ongeschonden uit maar het ging weer.
Maarja, nieuwe aanval van de parasiet en dit was toch en flinke klap.
Ze komt haar hok niet meer uit en als ik haar op een groot kleed zet huppelt ze 1 keer en ik zie haar haast zuchten.. mag ik weer terug in mijn hok?
Daar ligt ze nu haar dagen luierend te slijten.
Ja hoor ze krijgt genoeg aandacht met een hoop kids in huis. Allemaal superlief voor haar en door mij goed aangeleerd hoe met een konijn om te gaan. Dus er wordt gezellig met haar gebabbeld voor haar hok, geaaid, lekker bij haar zitten.
Het is een geweldig beest! lief,lelijk als de nacht maar hilarisch om te zien.
Maar toch had ik iets anders bedacht toen ik aan konijnen begon. Iets met lekker buiten, ruimte, gezellig saampjes.
Dus niet..
Het werd eentje, binnen, dikke dierenartsrekeningen, ziek beestje.
Ik verbaas mij om de kracht van het beest want meestal hebben konijnen niet veel vechtlust en sterven ze snel aan pijn en stress. Maar deze heeft van overleven een levenskunst gemaakt.
Regelmatig heb ik medelijden met haar, ik vind het geen waardig konijnenleven, al gaat het weer wat beter.
Maar ze denkt er zelf anders over, luierend ( en vaak hard snurkend) in haar hok.
Geen idee waarom ik dit hier opschrijf...
Bezint eer ge begint ofzo.
Was eerst een buitenkonijn samen met nog een konijn,waren dikke vriendjes tot ze gingen puberen en eentje de ander flink te grazen nam.
Na een bijna doodervaring en een fikse dierenarts rekening verder besloot ze tot wederopstanding te komen en na een paar dagen kreeg ik haar weken thuis in de verpleging. De ander overleefde overigens de schrik van haar eigen gedrag niet en stond de dag na het gevecht niet meer op ( al was ze ongeschonden maar ik denk dat ze de ander niet meer onder ogen kon zien na wat ze had aangericht)
Anyway, zo had ik twee schattige konijntjes buiten voor de kids en zo had ik een dode en een zwaar mishandeld konijn die mijn dagtaak vulde met nodige zorg.
Naar buiten is de overlevende overigens nooit meer gegaan. Vond ik te zielig wegkwijnen in haar uppie buiten, bovendien was ze heel zwak.
Dus, had ik een binnenkonijn. Ze vermaakte zich prima binnen, zo gek als een deur sjeesde ze door de kamer om vervolgens onder de bank te verstoppen waar ik haar niet meer onderuit kreeg. Ik heb heel wat avonden moeten vangen omdat ik naar bed wilde en ze gewoon terug in haar hok moest van mij.
Toen werd ze weer ziek
Heel ziek, een parasiet. Hup naar de huisarts, weer een aanslag op mijn portemonnee en weer was ik de konijnenverpleegster. Ze kwam er niet geheel ongeschonden uit maar het ging weer.
Maarja, nieuwe aanval van de parasiet en dit was toch en flinke klap.
Ze komt haar hok niet meer uit en als ik haar op een groot kleed zet huppelt ze 1 keer en ik zie haar haast zuchten.. mag ik weer terug in mijn hok?
Daar ligt ze nu haar dagen luierend te slijten.
Ja hoor ze krijgt genoeg aandacht met een hoop kids in huis. Allemaal superlief voor haar en door mij goed aangeleerd hoe met een konijn om te gaan. Dus er wordt gezellig met haar gebabbeld voor haar hok, geaaid, lekker bij haar zitten.
Het is een geweldig beest! lief,lelijk als de nacht maar hilarisch om te zien.
Maar toch had ik iets anders bedacht toen ik aan konijnen begon. Iets met lekker buiten, ruimte, gezellig saampjes.
Dus niet..
Het werd eentje, binnen, dikke dierenartsrekeningen, ziek beestje.
Ik verbaas mij om de kracht van het beest want meestal hebben konijnen niet veel vechtlust en sterven ze snel aan pijn en stress. Maar deze heeft van overleven een levenskunst gemaakt.
Regelmatig heb ik medelijden met haar, ik vind het geen waardig konijnenleven, al gaat het weer wat beter.
Maar ze denkt er zelf anders over, luierend ( en vaak hard snurkend) in haar hok.
Geen idee waarom ik dit hier opschrijf...
Bezint eer ge begint ofzo.
dinsdag 9 april 2013 om 00:01
De één werd 8 en de ander 9, het waren zussen
. Ik zou ze heel graag ooit nog eens hebben, ze zijn geweldig. Grappig, vrolijk, eigenwijs, onbevreesd, blije dwazen. Je moet ze wel consequent opvoeden, anders blijven ze makkelijk bijterig. De mijne beten nooit, waren volledig betrouwbaar. Maar vond het een risico met een kind, als ze bijten, bijten ze al gauw hard. En als pups hangen ze overal in, met die lekkere, scherpe, nieuwe hoektandjes, au .Wie weet later weer.
