cavia of konijn

Veel is al gezegd (en waar!). Overigens is veel ook afhankelijk van het karakter van zowel kind als dieren. Mijn zussen en ik hebben vroeger konijnen en cavia's (en ratten, hamsters, een kat, vogels en vissen) gehad. Als je bij een opvang gaat kijken geef je niet alleen dieren een 2e kans, maar kun je goed het karakter beoordelen. We hebben erg knuffelige konijnen gehad, maar ook exemplaren die niet geaaid wensten te worden en regelmatig beten. Onze cavia's beten echt nooit. Toen we nog klein waren mochten we ze trouwens niet zelf oppakken. Ik vond uiteindelijk zelf de ratjes het leukst. Maar als je dat zelf niks vindt moet je het niet doen.

pastiche schreef op 09 april 2013 @ 00:01:

[...]





De één werd 8 en de ander 9, het waren zussen . Ik zou ze heel graag ooit nog eens hebben, ze zijn geweldig. Grappig, vrolijk, eigenwijs, onbevreesd, blije dwazen. Je moet ze wel consequent opvoeden, anders blijven ze makkelijk bijterig. De mijne beten nooit, waren volledig betrouwbaar. Maar vond het een risico met een kind, als ze bijten, bijten ze al gauw hard. En als pups hangen ze overal in, met die lekkere, scherpe, nieuwe hoektandjes, au .



Wie weet later weer.

Hmm ik wil de inboedel hier vervangen, vast geen goede timing om met fretten te beginnen dan . Het klinkt wel alsof je er heel veel tijd in hebt gestoken om ze netjes op te voeden, chapeau . Capibaras lijken me ook fantastisch om te houden, heb je wel een wei voor nodig!

TO, misschien is het een idee om een advertentie in de supermarkt te hangen dat je vakantie oppas wil zijn van een aantal cavia's.

Je kan dan zien of je ze na die 2 á 3 weken nog leuk vind.

Niet, dan heb je mazzel, want ze worden weer door de eigenaar opgehaald, wel dan kan je er een koppel* aanschaffen.

(*koppel = 2 beertjes of 2 zeugjes of uit de opvang een zeugje en gecastreerde beer)



Ik heb "je" in de vorige alinea vet geschreven, omdat je huisdieren altijd voor jezelf aanschaft en mede voor je kind(eren) en niet alleen voor de kinderen. Je moet de betreffende dieren in eerste instantie zelf al leuk vinden, want anders ga je je misschien ergeren aan de verzorging en kosten die ze vragen, als de lol er bij het kind af is.



Neem eens een kijkje op het "caviaforum of caviagids" voor info.

fru1t3lla schreef op 09 april 2013 @ 00:03:

Ach consuela, wat heeft het beestje te stellen gehad. Soms loopt het gewoon raar. Geef haar een dikke knuffel van mij

pfff... nou, dit had ik echt nooit verwacht dat het zou zou gaan. Ik snap ook niet dat ze het allemaal heeft overleefd. De 4 jaar dat ik haar nu heb lijk ik voornamelijk bezig te zijn geweest haar leven te redden. Ik liep nog net niet met een standaard zusterspakje aan maar was wel vaak in de weer met dwangvoeren, spuitjes medicatie in haar bekkie spuiten, kruikjes warm maken om haar op temperatuur te houden en dikke rekeningen betalen !

<.......lacht als een boer met kiespijn.



Tsja, mijn binnenkonijn.In dat hok waar ze niet meer uit wil al mag ze van mij en staat het de hele dag open. Maar het is haar veilige plek geworden en ze ligt er als diva in.

Zo wil ze kennelijk haar konijnenleven slijten en ik respecteer het met medelijden.

fru1t3lla schreef op 09 april 2013 @ 00:04:

[...]





Hmm ik wil de inboedel hier vervangen, vast geen goede timing om met fretten te beginnen dan . Het klinkt wel alsof je er heel veel tijd in hebt gestoken om ze netjes op te voeden, chapeau . Capibaras lijken me ook fantastisch om te houden, heb je wel een wei voor nodig!

Oh die zijn te gek!



Ik heb altijd een hangbuikzwijntje willen hebben maar wederom geen grote tuin. En dat wil ik dan wel voor zo'n beestje.



Dus dan maar een dwerghamster hè. Logisch.. . Schattige hummeltjes.

Ik vind je heel lief Con. Ben blij voor je konijn dat ze bij jou zit .

TO je kan misschien wat kritische noten krijgen, ik denk dat je daar uiteindelijk veel meer aan hebt, dan alleen maar oh's en ah's en moet je doen.Het stemt een mens nml. tot nadenken.

Er worden jaarlijks jammer genoeg veel te veel dieren impulsief aangeschaft en ook heel snel weer afgedankt.



TO, je denkt na over de aanschaf, dat je bent op de goede weg en de medeforummers bedoelen het goed en denken in het belang van de dieren moet je maar denken.



Ik zou zeggen neem een kijkje op de eerder genoemde site's.

pastiche schreef op 09 april 2013 @ 00:17:

Ik vind je heel lief Con. Ben blij voor je konijn dat ze bij jou zit .

Dat is lief gezegd



Al raakt het mij soms wel als ik dan weer lees op het forum dat het zielig is een konijn binnen in een te klein hok. dan voel ik mij eerder een dierenbeul dan zorgzaam.

Maarja, dit is inmiddels het beste voor haar geworden. Naar buiten kon ze niet meer, ze wil geen ruimte want ze is half doof en blind en beperkte ruimte is kennelijk een veilig gevoel.

Ze voelt zich denk ik fijn bij dingen wat een konijn niet fijn hoort te vinden.



Gek beest eigenlijk ook , al jank ik de ogen uit mijn kop als ze er niet meer is.

consuelabananahammok schreef op 09 april 2013 @ 00:26:



Gek beest eigenlijk ook , al jank ik de ogen uit mijn kop als ze er niet meer is.

Snap ik, had ik ook met mijn bejaarde hamster. Helemaal schonkig en hij kreeg hard voer niet meer goed weg. Die heb ik de laatste maanden pap en eiersalade ed gevoerd. Hij was zo lief.



En dan gaat het om een minuscuul beestje dat duidelijk nergens anders voor is verzonnen dan als voer voor grotere dieren dienen . Stond ik me toch een potje te grienen toen hij doodging.



Denk dat juist dat rare, kwetsbare, zorgvragende ze ergens nóg geliefder maakt. Niet alleen een vraag naar zorg maar juist liefdevolle, aandachtige zorg. Dat opent een hart des te meer lijkt het.

Ik heb mijn eerste konijn binnen gehad in een ruime kooi (50x100 cm kan alleen als ze de hele dag los kunnen lopen) en mijn ervaring is dat een kat een stuk makkelijker is. Konijnen stinken best wel, zelfs na castratie. Behalve kabels moesten hier ook het behang, de planten en sommige meubels het ontgelden en echt zindelijk was maar beperkt. Konijnen kunnen hoog springen dus op een balkon kan alleen wanneer je er iets voor hebt ivm afvallen.

Uiteindelijk is mijn konijn samen met zijn vrouw naar buiten verhuisd naar een ruim hok (2 verdiepingen met trappen) in een grote ren (10m2). Winst voor alle partijen: mijn konijnen genoten veel meer buiten en ik genoot meer van mijn konijnen (geen gesloop, geen stank).

Meds brengt het niet subtiel, maar ik snap haar wel. Konijnen zijn bijna nooit knuffelbaar (want prooidieren) en het aantal konijnen dat in huis een leuk leven heeft is echt heel klein. Ik heb nog jarenlang konijnen opgevangen die ooit voor een kleuter waren aangeschaft en kan je alleen maar adviseren om het niet te doen. Ga naar het asiel, leg uit wat je zoekt en kijk of er een kat is die bij je wensen past. Katten stinken echt minder, slopen minder, zijn volledig zindelijk en willen graag op schoot. Neem een volwassen kat zodat het asiel een goede inschatting kan maken wat het karakter is en of de kat zonder buiten kan. Een kat is minder werk en geschikter dan een konijn.

Jammer to dat je zo reageert.

De forumsters hebben het beste met jou en de dieren voor.

Je vraagt advies en die krijg je.

Had je dan verwacht? Dat we allemaal van enthousiasme op,zouden springen en een dansje zouden doen?

Ik blijf het gevoel houden dat je er 1 wil en dat deze eigenlijk niet voor jou is maar voor je kind.

En wij kunnen hier best oordelen of een dier geschilt is voor een kleuter. Tuurlijk is de ene kleuter de andere kleuter niet maar gemiddeld zijn ze kwa gedrag hetzelfde. Ik vind een cavia of konijn speciaal voor een kleuter niet geschikt. Je moet ze dan voor jouw nemen.



Heel lang geleden ( 22 jaar) was er eens een zwart/wit hollandertje dat in een hok leefde in de tuin. Ze kon er rondlopen en had het er naar haar zin. Maar dit konijn was gekocht voor een 6 jarig meisje. En 6 jarigen zijn niet geschikt om voor een konijn te zorgen.

De moeder zei: pak haar maar om, lekker aaien. Dus dat deed dit meisje.

Het konijn wilde dit niet en begon te spartelen en te krabben. Auw! Riep het meisje en liet het konijn vallen op de tegels. Met de kop omlaag. Dood! ( niet op slag maar die details zal ik je besparen).

Dit 6 jarige meisje ben ik.

Ik zie dit nog steeds voor me tot op de dag van vandaag. En ben nog steeds verdrietig omdat ik vlekje vermoord heb.

Ook mijn ouders zeiden: we blijven erbij.



Dit is waarom ik vind dat dieren niet geschikt zijn voor kinderen. Ook al blijf je erbij als een dier krabt of bijt zal een.kind altijd reageren en los laten.



Dus ik.zou er nog goed overnadenken en als je het doet neem er dan twee. Is er een knaagdierenasiel in de buurt? Laat je dan daar eens informeren.

Helemaal, woord voor woord, eens met meds. Konijnen en cavia’s zijn geen geschikte huisdieren voor kinderen. Kinderen willen namelijk knuffelen en hun huisdier oppakken of op schoot nemen. Voor prooidieren als konijnen en cavia’s betekent dat maar 1 ding: stress!!! Instinctief weten ze namelijk dat ze bang moeten zijn voor grotere beesten dan zij die hen oppakken van de grond; dat zijn namelijk hun vijanden (katachtigen, roofdieren), die hen willen opeten. Diezelfde doodsangst ervaren ze als ze door een kind worden opgepakt, hoe goedbedoeld ook. Wat daar de gevolgen van kunnen zijn kun je lezen in het verhaal van Blauw Theekopje.

Daarnaast moeten konijnen minimaal met z’n tweeën zijn (een gecastreerd mannetje met een (liefst ook gecastreerd) vrouwtje is dan de beste combinatie), constant genoeg ruimte hebben (om te rennen, te springen, op hun achterpoten te kunnen zitten, te graven en lekker gek te doen - en dat hebben ze binnen meestal niet (en daarnaast is het binnen meestal ook veel te warm voor konijnen)). Helaas weten veel mensen die niet en worden er nog dagelijks konijnen aangeschaft zonder dat mensen zich verdiepen in de behoeften van een konijn. De meeste konijnen worden daarom na een ellendig en eenzaam leven (in hun eentje in een veel te klein hokje) niet ouder dan twee jaar. Ik heb vier konijnen, waarvan de oudste inmiddels 9 jaar oud is (en dat is al best oud voor een groot konijn van ruim vijf kilo), en ik hoop dat ze allevier nog veel langer meegaan!



Ben je bereid om een konijn uit een opvang te halen, tien tot vijftien jaar goed voor 'm te zorgen, en ‘m alles te geven waar hij behoefte aan heeft? Dus: een maatje (héél belangrijk!), genoeg ruimte, goede voeding (een goede kwaliteit biks zoals Supreme Science Selective, onbeperkt hooi, meerdere keren per dag schoon water en regelmatig flinke hoeveelheden groenvoer), een regelmatig (liefst dagelijks) verschoond hok met een ruime ren van minimaal een aantal vierkante meter, een castratie, jaarlijkse inentingen tegen myxomatose en VHD, alle overige medische zorg indien nodig (en vergis je niet; dat kan al heel snel in de papieren lopen!)? Als je op een van deze dingen niet volmondig ‘ja’ kunt zeggen kun je beter niet aan konijnen (of cavia’s) beginnen.

Ik zou samen met je zoon eerst een naar een dierenopvang gaan en kijken wat er bij hem/jullie past.

zelf heb ik sinds 5,5 jaar een binnenkonijn. het is een mannetje en heb hem alleen gezien hij totaal niet met andere konijn op kon schieten. hij is alleen lief tegen mij. als mijn man hem te eten wil geven staat hij meteen klaar in box-houding en wil bijten. als ik hem eten geef, wil hij kroelen. maar wel in zijn hok, want hij wil zeker niet zomaar er uit getild worden. (als we thuis zijn, kan hij vrij in en uit lopen) neefjes en nichtjes denken steeds: aaagghhh wat een lieffie, mag ik met hem spelen? en dan moet ik steeds nee zeggen. en als ik de dan de kamer uit ben, hoor ik een harde auw en een flink gestamp van mijn konijn...



ook ik ben enorm veel geld aan het beestje kwijt geweest. het is een zwaar door gefokt beest en al zijn broertjes en zusjes uit hetzelfde nest hebben de 10 weken niet eens gered. hij wel, maar heeft erg lastige darmen. als ik maar een uur of 2 later zijn eten geef dan normaal, gaat ie in de hoek liggen en weigert. als ik dan niet snel reageer krijgt meneer een gasbuik en zit ik weer bij de dierenarts.

als hij overlijdt, begin ik niet meer aan een konijn. ik houd van het beestje en het brengt wat extra leven in huis. maar man man man, veel meer moeite en zorg dan mijn herdershond. daar kan je wel mee stoeien, wil graag knuffelen, kan gerust aan de oren getrokken worden...



denk er heeeeeel goed over na. dat heb ik toen eerlijk gezegd niet gedaan, maar wat heb ik daar spijt van. ik dacht ook alleen maar: oo dat is leuk, zo'n leuk lief huppend knuffelbeest en niets is minder waar.



succes!

sem1985 schreef op 08 april 2013 @ 23:24:

Ik vind wel meer leden op dit forum hier overdreven en belachelijk, van die wijzende vingertjes en betweters.

En indd zoals sabbatical, negatief, met je gepreek, waarom?

Ik geef aan dat ik erover na zit te denken en hoe ik het voor me zie en vraag naar ervaringen....

is niks mis mee toch?

nee, nadenken is juist heel erg goed. prima, dat je jij iig wel nadenkt, maar ik heb ook zo mijn bedenkingen in dit stadium, juist omdat je nog info aan het verzamelen bent. ik heb ook nog een link voor je:

bunnybunch.nl.

kun je zowel info over caafjes als nijntjes vinden.



Ik heb 2 nijntjes en man o man, als ik destijds wist waar ik aan begon . Dus mijn ervaring met nijntjes is dat ze heel veel ruimte nodig hebben en veel tijd kosten. sommige worden nooit zindelijk en schijten/plassen overal. bij pijn gaan ze stil in een hoekje zitten, alsof ze slapen. en dan is je konijn opeens dood. opeens? nee, maar de signalen zijn zo subtiel dat je het makkelijk mist als je de juiste info niet hebt. (schiet nog steeds in de stress als er 1 geen brokjes wil, check dan direct met iets lekker of hij/zij nog wel wil eten



ze zijn doodsbang wanneer ze opgepakt moeten worden. zij denken 'help een roofdier heeft me vast en gaat me opeten, ik ga dood". en van stress leggen ze idd snel het loodje. Ik doe het puur voor medische doeleinden. helaas houden ze niet van knuffelen. Een konijn is niet gedomesticeerd zoals honden en katten; die vertrouwen mensen veel sneller. Mijn mannetje is een sukkel en een schatje; was snel om te kopen met eten . zijn zusje is totaal anders; heeft bijna een jaar geduurd en dat puur door haar niet zelf te benaderen, maar haar naar mij toe te laten komen. Ik vond dat als volwassene al knettermoeilijk, dat ik haar niet kon aaien. lukt een kind dat, zo'n schattig beestje negeren?



kosten: kooi,hooi, groente, biks (dus niet van dat cheap ass gemengde voer met kleurtjes dat er speciaal voor mensen zo leuk uitziet). dat is namelijk heel slecht voor ze. er zijn tal van dingen giftig slecht voor ze. Dan is de een gevoelig voor boerenkool, de ander juist weer voor wortel. gevolg is direct diarree. dus stank en veel schoonmaken.



dan nog de medische kosten:

de meeste konijnen zijn doorgefokt en hebben daardoor een scala aan chronische ziekten. je hebt de jaarlijkse inentingen. Bij elk teken van pijn direct naar een dierenarts (en dan ook 1 die daadwerkelijk verstand heeft van konijnen, geloof me maar als ik zeg dat er vele nono's tussen zitten).



huisapotheek aanschaffen met iig pijnstilling, dwangvoermiddel ( bij pijn wil konijn niet meer eten en moet jij dat dus doen), darmstimulatie middel (niet eten=gas=dood). spuitjes. e



En dat is wel het minimale. heb zelf nog veel meer in huis. Mijn mannetje is net geopereerd aan een kaakabces door pasteurella bacterie (opereren of inslapen is de keuze). zijn kaakbot rotte weg.enkele kiezen en tanden verwijderd, het gat in de kaak gehecht en toen mocht ie weet mee naar huis. Dat kost honderden euro's. en is een heel zwaar herstel met midden in de nacht opstaan en dwangvoeren om de 2 a 3 uur. om de dag onderhouds peniciline injecteren en zijn omgeving brandschoon houden. Daarnaast moest hij ook apart van zijn zus, dus had ik een extra kooi nodig. Hij hij heeft het wel gehaald! maar daarna moest ik broer en zus weer opnieuw koppelen en ook dat gaat niet zomaar vanzelf in hun geval, vanwege de heftige veranderingen die er zijn geweest. Daar zijn ze namelijk ook heel gevoelig voor. oftewel, echt robuuste beesten zijn het niet



Ook mijn vrouwtje heeft een ziekte (E cuniculi) en de kosten per behandelingskuur zijn toch al snel ¤60. Dit gaat nooit weg,is puur in slaapmodus maar bij elke vorm van stress/weerstandsvermindering komt het weer opzetten en kan ik weer een kuur doen. Google maar eens hoe naar het eruit kan zien, ik schrok enorm laat staan hoe zo'n klein jongetje reageert.



Nou ja, tot zover de ervaringen van mij en mijn nijntjes. Je bent goed op weg qua info, maar de vraagtekens die erbij worden gezet ivm leeftijd van je zoon snap ik wel heel goed. Je hebt ook speciale konijn/cavia opvang. Mss daar eens kijken? Veel succes met info inwinnen. verwacht niet dat het simpel is, ik leer na ruim 4 jr nog elke dag wat nieuws en weet dat ik nog steeds heel veel info mis

Ik heb altijd jonge konijnen gehad en die hielden allemaal wél van knuffelen. Je hebt zelf in de hand hoe aanhankelijk je ze maakt door ze van jongs af aan te laten wennen aan aandacht, aaien, knuffelen. Alleen het oppakken vinden ze doorgaans niet zo fijn als ze wat ouder worden. Maar als ik op m'n hurken voor het hok ging zitten kwam ie gewoon op m'n schouder zitten. En als ik er op 't gras bij ging liggen sprong ie altijd op m'n rug en soms over me heen.



Mijn eerste konijn werd 11 en heeft nooit iets gemankeerd. Heb 'm alleen de eerste 2 jaar laten inenten. M'n 2e konijn werd helaas maar 4. Nu heb ik 'n jonkie van 7 weken en van de zomer (als deze gecastreerd is) komt er 'n jong vrouwtje bij.

Ik vraag me af of je bij de dierenopvang 'n aanhankelijk konijn kunt vinden. Vaak komen daar toch de gedumpte dieren terecht die slecht zijn behandeld en wellicht dan banger omdat hun vorige eigenaar ze verkeerd oppakte en dat soort dingen.

Cavia's zijn bewegelijker dan konijnen, daarom niet makkelijk op schoot of op te pakken. Ook zijn konijnen wat minder kwetsbaar.

Ik zou ook adviseren om er 2 te nemen en ze dagelijks los door het huis te laten lopen.

Konijnen zijn zindelijk dus gaan voor hun behoeftes gewoon hun hok weer in, ideaal!

Ik zou voor een konijn gaan, maar niet voor een dwergkonijn (wat veel mensen doen) dwergkonijnen zijn namelijk een stuk feller dan een iets groter konijn.

Beetje hetzelfde verhaal als met honden een duitse dog is veel liever dan een chihuahua.

Ook bij een opvang zitten knuffelige konijnen hoor. Vaak worden er nestjes geboren uit opgevangen voedsters. Het voordeel vsn een konijn uit een opvang is dat het karakter van het dier al bekend is. Dat moet je met een konijn van een handelaar altijd maar afwachten (plus dat die voedsters vaak een rotleven hebben, daar moet je niet aan mee willen werken).

Ik ben nu bij 'n hobbyfokker thuis geweest en hij is heel leuk met z'n beesten, ze hebben voldoende ruimte, zowel in de stallen als in grote rennen. Ook is ie er heel veel mee bezig waardoor de volwassen beesten ook heel aanhankelijk zijn en de loslopenden gewoon om je benen heen huppen.

Alleen zitten de konijnen bij fokkers meestal alleen, dat alleen vind ik al zielig genoeg om er niet aan mee te willen werken.

Al mijnkonijnen zijn dus afdankertjes. Dat zegt echter niets over hoe knuffelig ze zijn. Ik heb er eentje die vreselijk schuw is en absoluut niet geaaid wil worden (maar wel lekkere hapjes uit de hand eet) en eentje die me het liefst overal zou volgen, zo gek is hij op mensen, de rest (ook de konijnen die ik eerder had) zit er tussenin.

Ja hoor ook in de opvang zitten heel aanhankelijke konijnen.

Die van ons komt er weg en ik heb nog nooit zo'n knuffelkont gehad.

Trotter schreef op 09 april 2013 @ 18:08:

Alleen zitten de konijnen bij fokkers meestal alleen, dat alleen vind ik al zielig genoeg om er niet aan mee te willen werken.

Bij hem gaan ze in gekoppelde groepjes naar buiten (uiteraard vrouwtjes gescheiden van mannetjes) Maar de ren is zo groot dat ze elkaar kunnen ontlopen waardoor ook 'n paar mannetjes gezamelijk los kunnen.



Maar ik vind 't verder wel heel mooi dat afgedankte konijnen bij jou weer 'n fijn leven hebben gekregen. Het zijn zulke lieve dankbare beestjes. Maar ik moet toegeven dat ik het leuk vind zo'n beestje van kleins af aan op te zien groeien. Dat is bij konijnen gewoon 'n leuk stadium.

Trotter schreef op 09 april 2013 @ 18:08:

Alleen zitten de konijnen bij fokkers meestal alleen, dat alleen vind ik al zielig genoeg om er niet aan mee te willen werken.

Al mijnkonijnen zijn dus afdankertjes. Dat zegt echter niets over hoe knuffelig ze zijn. Ik heb er eentje die vreselijk schuw is en absoluut niet geaaid wil worden (maar wel lekkere hapjes uit de hand eet) en eentje die me het liefst overal zou volgen, zo gek is hij op mensen, de rest (ook de konijnen die ik eerder had) zit er tussenin.

Mijn aanhankelijkste cavia komt uit een schurftig (als in, de ziekte) nest en heeft heel wat te stellen gehad met dierenartsen en behandelingen. Mijn cavia van een gedegen hobbyfokker is juist diegene die niet aangeraakt wil worden. Kan er kop noch staart aan vinden