Familie, thuis en ik
dinsdag 5 december 2017 om 15:02
Hallo,
Ik heb het gevoel dat ik gedeprimeerd ben maar het niet wil accepteren.
Ik ben 21 en ik woon nog bij mijn ouders met twee broers van 25 en 23.
Mijn ouders hebben een hele slechte jeugd gehad en ik denk dat ze daardoor niet wisten hoe ze hun kinderen goed konden opvoeden. Mijn ouders hebben veel moeite met zich inleven in een ander. Daarnaast weten ze niet goed hoe ze met geld moeten omgaan (kopen een fiets van 3 duizend euro, kunnen geen eten meer kopen en geven ze daarom de kinderen de schuld). Beide hebben ook narcistische kenmerken. Communiceren met mijn ouders gaat altijd heel slecht. Als ik bv tegen mijn moeder zeg hoe haar dag was op het werk krijg ik altijd negatieve commentaar terug: ''sinds wanneer boeit het jou hoe het bij mij op het werk is geweest?'' Daardoor probeer ik het communiceren met hun te vermijden, al wil ik heel graag een praatje met ze maken.
Ik denk dat ik hierdoor echt een misslukkeling ben. Door de opvoeding, mijn omgeving en door mezelf.
2 jaar terug ging ik een opleiding volgen op het HBO (toen woonde ik in een studentenhuis) het ging goed voor 1 maand...maar daarna werd alles heel moeilijk voor mij (optijd komen, projecten op tijd inleveren, heel lang aan een project werken, etc.) sindsdien is naar mij idee alles achteruit gegaan. Mijn taalvaardigheden zijn heel slecht geworden. Ik was altijd het beste in de klas met zowel Nederlands als Engels. Rekenen kon ik ook heel goed. Maar nu? Nu denk ik serieus zo een 20 sec na hoevel 95+60 is. Wat gebeurd er met me? Het lijkt wel alsof bijna al mijn breincellen zijn uitgestorven. Ik heb nog zoveel plannen voor de toekomst maar ik ben gewoon super dom geworden en daardoor kan ik mijn doelen bijna niet meer behalen.
Ik was altijd het sociale meisje die met iedereen een leuk praatje kon maken, iedereen een handje wilde helpen. Nu heb ik nog maar 1 vriendin over. Ik heb werk, maar daar gaat het ook niet goed omdat ik altijd te laat kom. 1 Feb is mijn contract verlopen en dan zit ik weer zonder werk.
Ik zit letterlijk 24/7 in mijn kamer, achter mijn laptop, te chatten en gamen met onbekenden. Ik eet bijna niets (want mijn moeder wordt boos zodra ik in de keuken ben).
Als ik nou veel geld verdiende ging ik zo snel mogelijk het huis uit. Maar dat is nog een droom.
Ik voel me gewoon zo klote.
Ik heb het gevoel dat ik gedeprimeerd ben maar het niet wil accepteren.
Ik ben 21 en ik woon nog bij mijn ouders met twee broers van 25 en 23.
Mijn ouders hebben een hele slechte jeugd gehad en ik denk dat ze daardoor niet wisten hoe ze hun kinderen goed konden opvoeden. Mijn ouders hebben veel moeite met zich inleven in een ander. Daarnaast weten ze niet goed hoe ze met geld moeten omgaan (kopen een fiets van 3 duizend euro, kunnen geen eten meer kopen en geven ze daarom de kinderen de schuld). Beide hebben ook narcistische kenmerken. Communiceren met mijn ouders gaat altijd heel slecht. Als ik bv tegen mijn moeder zeg hoe haar dag was op het werk krijg ik altijd negatieve commentaar terug: ''sinds wanneer boeit het jou hoe het bij mij op het werk is geweest?'' Daardoor probeer ik het communiceren met hun te vermijden, al wil ik heel graag een praatje met ze maken.
Ik denk dat ik hierdoor echt een misslukkeling ben. Door de opvoeding, mijn omgeving en door mezelf.
2 jaar terug ging ik een opleiding volgen op het HBO (toen woonde ik in een studentenhuis) het ging goed voor 1 maand...maar daarna werd alles heel moeilijk voor mij (optijd komen, projecten op tijd inleveren, heel lang aan een project werken, etc.) sindsdien is naar mij idee alles achteruit gegaan. Mijn taalvaardigheden zijn heel slecht geworden. Ik was altijd het beste in de klas met zowel Nederlands als Engels. Rekenen kon ik ook heel goed. Maar nu? Nu denk ik serieus zo een 20 sec na hoevel 95+60 is. Wat gebeurd er met me? Het lijkt wel alsof bijna al mijn breincellen zijn uitgestorven. Ik heb nog zoveel plannen voor de toekomst maar ik ben gewoon super dom geworden en daardoor kan ik mijn doelen bijna niet meer behalen.
Ik was altijd het sociale meisje die met iedereen een leuk praatje kon maken, iedereen een handje wilde helpen. Nu heb ik nog maar 1 vriendin over. Ik heb werk, maar daar gaat het ook niet goed omdat ik altijd te laat kom. 1 Feb is mijn contract verlopen en dan zit ik weer zonder werk.
Ik zit letterlijk 24/7 in mijn kamer, achter mijn laptop, te chatten en gamen met onbekenden. Ik eet bijna niets (want mijn moeder wordt boos zodra ik in de keuken ben).
Als ik nou veel geld verdiende ging ik zo snel mogelijk het huis uit. Maar dat is nog een droom.
Ik voel me gewoon zo klote.
anoniem_360103 wijzigde dit bericht op 05-12-2017 15:04
Reden: Verkeerde topic :/
Reden: Verkeerde topic :/
0.00% gewijzigd
dinsdag 5 december 2017 om 15:11
Hup. Van die computer af. Zoek hulp zodat je meer energie krijgt en weer de oude wordt. Als je met iemand praat kan jeje beter voelen waardoor je weer beter wordt op school (als je je best doet), en zal het makkelijk zijn om je aan afspraken te houden zoals op tijd komen.
Als je op tijd op je werk komt verdien je geld. Veel werken en goed sparen, en dan zo snel mogelijk weer op jezelf.
Als je op tijd op je werk komt verdien je geld. Veel werken en goed sparen, en dan zo snel mogelijk weer op jezelf.
Those who don’t believe in magic will never find it
dinsdag 5 december 2017 om 15:11
Ga eens praten met je huisarts.
Je hebt waarschijnlijk hulp nodig om te stoppen met gamen, weer een regelmatig leven te krijgen, ga naar buiten, ga sporten etc.
Je bent 21, oud en wijs genoeg om zelf de verantwoordelijkheid te nemen over je leven. En jezelf alleen als slachtoffer van je opvoeding te zien.
Je hebt waarschijnlijk hulp nodig om te stoppen met gamen, weer een regelmatig leven te krijgen, ga naar buiten, ga sporten etc.
Je bent 21, oud en wijs genoeg om zelf de verantwoordelijkheid te nemen over je leven. En jezelf alleen als slachtoffer van je opvoeding te zien.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover

dinsdag 5 december 2017 om 15:13
Naar je huisarts en hulp zoeken. Goed en gezond gaan eten. Misschien elke dag naar buiten, even wandelen of iets voor jezelf doen ipv gamen. Een tijdsklok op je computer zetten waarmee.je je tijd op de computer kunt begrenzen, dat na een uur de verbinding uitgaat bijv.
En voor nu een
, ik hoop dat je jezelf wee gauw terugvindt.
En voor nu een

dinsdag 5 december 2017 om 15:16
Wat rot voor je dat je zulke ouders hebt dat ze zo agressief reageren op een hele normale vraag.
Dat je niet meer goed bent in taal en rekenen zou wel eens heel goed kunnen komen doordat je zo slecht eet.
Je hersenen hebben brandstof nodig om te kunnen functioneren.
Probeer om toch functioneel te eten, anders wordt het alleen maar slechter lichamelijk maar ook emotioneel.
Eten is een eerste levensbehoefte.
Dat je niet meer goed bent in taal en rekenen zou wel eens heel goed kunnen komen doordat je zo slecht eet.
Je hersenen hebben brandstof nodig om te kunnen functioneren.
Probeer om toch functioneel te eten, anders wordt het alleen maar slechter lichamelijk maar ook emotioneel.
Eten is een eerste levensbehoefte.
dinsdag 5 december 2017 om 15:16
"2 jaar terug ging ik een opleiding volgen op het HBO (toen woonde ik in een studentenhuis) het ging goed voor 1 maand...maar daarna werd alles heel moeilijk voor mij (optijd komen, projecten op tijd inleveren, heel lang aan een project werken, etc.)"
Hoe onkundig je ouders ook zijn, hier heb je echt zelf een rol in gehad. Je bent niet dom aan het worden, je bent passief aan het worden en vlucht weg in het gamen. Ontwikkeling moet je blijven doen. Heb je een bijbaan? Als je uit huis wilt zal je geld moeten verdienen. Bij een bijbaan leer je ook veel. Ga terug naar je studie en ga je best doen. Ga naar buiten, vraag hulp aan je huisarts.
Het enige wat je nu doet is naar je ouders wijzen en jezelf zielig vinden. Daar kom je nergens mee hoor. Zelf doen dus. Hop, je bent 21, ga aan je toekomst werken.
Hoe onkundig je ouders ook zijn, hier heb je echt zelf een rol in gehad. Je bent niet dom aan het worden, je bent passief aan het worden en vlucht weg in het gamen. Ontwikkeling moet je blijven doen. Heb je een bijbaan? Als je uit huis wilt zal je geld moeten verdienen. Bij een bijbaan leer je ook veel. Ga terug naar je studie en ga je best doen. Ga naar buiten, vraag hulp aan je huisarts.
Het enige wat je nu doet is naar je ouders wijzen en jezelf zielig vinden. Daar kom je nergens mee hoor. Zelf doen dus. Hop, je bent 21, ga aan je toekomst werken.

dinsdag 5 december 2017 om 15:30
Dank. Voorheen ging ik veel uit met vrienden, maar dat mocht niet van mijn ouders. Omdat ik een ''meid'' ben. En volgens hun, horen meiden
geen plezier te hebben. Meiden horen te poetsen, koken, en stil te zijn. Dus uitgaan durf ik niet meer te doen. En boodschappen doen voor het huis en koken heb ik echt al heel vaak gedaan. Het hele huis poetsen ook.
dinsdag 5 december 2017 om 15:32
je kunt je wel heel lekker zielig voelen, maar jij woont daar hoor, als volwassene. Je maakt zelf die keuzephys1cs schreef: ↑05-12-2017 15:30Dank. Voorheen ging ik veel uit met vrienden, maar dat mocht niet van mijn ouders. Omdat ik een ''meid'' ben. En volgens hun, horen meiden
geen plezier te hebben. Meiden horen te poetsen, koken, en stil te zijn. Dus uitgaan durf ik niet meer te doen. En boodschappen doen voor het huis en koken heb ik echt al heel vaak gedaan. Het hele huis poetsen ook.
dinsdag 5 december 2017 om 15:34
Ik ben begonnen met sporten. Ben lid bij een sportschool om minder thuis te zijn. Met mijn vriendin heb ik het veel over mijn situatie gehad. Het help niet veel.dropfruitje schreef: ↑05-12-2017 15:11Hup. Van die computer af. Zoek hulp zodat je meer energie krijgt en weer de oude wordt. Als je met iemand praat kan jeje beter voelen waardoor je weer beter wordt op school (als je je best doet), en zal het makkelijk zijn om je aan afspraken te houden zoals op tijd komen.
Als je op tijd op je werk komt verdien je geld. Veel werken en goed sparen, en dan zo snel mogelijk weer op jezelf.
Een huisart is misschien een betere optie. Bedankt voor je hulp!
dinsdag 5 december 2017 om 15:37
Streng gelovig toevallig?phys1cs schreef: ↑05-12-2017 15:30Dank. Voorheen ging ik veel uit met vrienden, maar dat mocht niet van mijn ouders. Omdat ik een ''meid'' ben. En volgens hun, horen meiden
geen plezier te hebben. Meiden horen te poetsen, koken, en stil te zijn. Dus uitgaan durf ik niet meer te doen. En boodschappen doen voor het huis en koken heb ik echt al heel vaak gedaan. Het hele huis poetsen ook.
If nothing goes right, go left.

dinsdag 5 december 2017 om 15:39
Of andere afkomst.
dinsdag 5 december 2017 om 15:39
dinsdag 5 december 2017 om 15:40
Mijn ouders zijn moslim
dinsdag 5 december 2017 om 15:44
Tijdsklok op de pc zetten zou kunnen helpen. Dank je wel!Het-groepje schreef: ↑05-12-2017 15:13Naar je huisarts en hulp zoeken. Goed en gezond gaan eten. Misschien elke dag naar buiten, even wandelen of iets voor jezelf doen ipv gamen. Een tijdsklok op je computer zetten waarmee.je je tijd op de computer kunt begrenzen, dat na een uur de verbinding uitgaat bijv.
En voor nu een, ik hoop dat je jezelf wee gauw terugvindt.
dinsdag 5 december 2017 om 15:48
dinsdag 5 december 2017 om 15:53

dinsdag 5 december 2017 om 15:54
Dit. En zodra je thuis gaat alles anders.Grobbekuiken_ schreef: ↑05-12-2017 15:53Wat ik alleen niet begrijp is dat ze zo streng zijn en niet mag stappen, maar ze je wel laten studeren en in een studentenhuis laten wonen.
Lijkt me nogal tegenstrijdig.
Zo snel mogelijk een studie uitzoeken! Kom op je bent 21
dinsdag 5 december 2017 om 16:06
Mijn broer had een studentenhuis uitgezocht voor mij met alleen maar streng gelovige meiden.Grobbekuiken_ schreef: ↑05-12-2017 15:53Wat ik alleen niet begrijp is dat ze zo streng zijn en jij niet mag stappen, maar ze je wel laten studeren en in een studentenhuis laten wonen.
Bovendien werkt je moeder. Dan zou je eerder een huisvrouw verwachten.
Lijkt me nogal tegenstrijdig.
Ik wil heel graag de opleiding hartfunctielaborant gaan volgen. Maar doorvoor moet ik nog een maandje sparen. Zodra ik begonnen ben met mijn nieuwe studie ga ik meteen het huis uit.
Dat van mijn moeder is gewoon heel ironisch. Ze werkt zelf maar verwacht dat ik een huisvrouw wordt...
