Thuis
alle pijlers
Hekel aan feestjes...
zondag 13 september 2015 om 13:05
Ik heb -persoonlijk- een beetje een hekel aan sommige, niet alle, feestjes.
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
zondag 7 februari 2016 om 11:05
Het lijkt mij toch bij de opvoeding horen om je kinderen aan te leren om visite te begroeten. Als schoonmoeder langskomt en je kinderen nemen niet eens de moeite om haar te begroeten, zou ik dat behoorlijk onbeleefd vinden.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 7 februari 2016 om 11:10
Nee, hun gedrag was een symptoom van de onderliggende reden. Niet dé reden.
En je hebt een onverwachte situatie (opa en oma komen ineens) en wat ik dan bijna treiteren noem (expres blijven staan terwijl je ziet dat kind het niet leuk vindt). Je krijgt geen flexibele kinderen als je ze treitert, maar kinderen die jou niet leuk vinden.
zondag 7 februari 2016 om 11:15
Nee, even doorlopen naar de kamer en vast op de bank gaan zitten
Of zou jij ook in de deuropening van de keuken blijven staan en genietend gaan roepen "o kijk, hij vindt het niet leuk dat wij kijken! We blijven lekker staan hoor!" ?
Mag iedereen doen hoor, maar dan moeten ze niet vreemd opkijken als ze nooit de favoriete personen van het kind worden. Logisch toch. Heeft niks met "wondertjes" te maken, maar gewoon met gezond verstand en kinderen serieus nemen.
zondag 7 februari 2016 om 11:16
2koffie : het is toch vooral ook wel de frequentie denk ik. Mijn moeder kan namelijk ook heel hartelijk en geïnteresseerd doen. Het is alleen een moeilijk mens, die snel dingen oploopt, zich snel afgewezen voelt. Dat maakt haar lastig om mee om te gaan. Als ze één op één op de koffie is, dan is ze veel beter te hebben. Dan stroomt ze niet zo over. Mijn moeder voelt iets snel als 'teveel'. Beide kleinkinderen een keer daar logeren? Dat ervaart ze als een PROJECT.
Schoonmoeder is het tegenovergestelde, die is heel nuchter, en staat onvoorwaardelijk voor de kleinkinderen klaar. Hoe meer herrie, hoe beter. (Dat maakt de feestjes bij hun thuis ook tot een ramp, omdat IEDEREEN dan schreeuwt
) Maar als oma is ze geweldig, omdat zij ze fysiek mist als ze ze een week niet gezien heeft.
Schoonmoeder is het tegenovergestelde, die is heel nuchter, en staat onvoorwaardelijk voor de kleinkinderen klaar. Hoe meer herrie, hoe beter. (Dat maakt de feestjes bij hun thuis ook tot een ramp, omdat IEDEREEN dan schreeuwt
) Maar als oma is ze geweldig, omdat zij ze fysiek mist als ze ze een week niet gezien heeft.
zondag 7 februari 2016 om 11:19
O god, onverwacht langskomen en niet meteen uit beeld gaan als het kind huilt, is een kind treiteren?
Ik kan me zomaar voorstellen dat ze stonden te lachen omdat ze zichzelf ook ongemakkelijk voelden.
En wat geef je een kind mee als boodschap als het gaat huilen en je stuurt opa en oma weg?
Je hebt gelijk kind, opa en oma zijn ook heel erg eng.
Mijn ouders waren echt niet weggegaan, dus dat zullen dan ook wel geen weldenkende mensen zijn.
Sterker nog, ik had ze even erbij gezet aan tafel, want het is toch van de zotte dat een dreumes bang is van opa en oma.
Kom op zeg. Ik vind het gewoon sneu voor de opa en oma die waarschijnlijk gewoon super enthousiast zijn. Dat treiteren noemen.
Zegt ook wel veel over jezelf.
dat opa en oma nu wat meer afstand nemen (en dus leuker omgaan met andere oudere koppeltjes) snap ik ook wel weer als je zo weinig goed kan doen.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
zondag 7 februari 2016 om 11:22
:
2koffie : het is toch vooral ook wel de frequentie denk ik. Mijn moeder kan namelijk ook heel hartelijk en geïnteresseerd doen. Het is alleen een moeilijk mens, die snel dingen oploopt, zich snel afgewezen voelt. Dat maakt haar lastig om mee om te gaan. Als ze één op één op de koffie is, dan is ze veel beter te hebben. Dan stroomt ze niet zo over. Mijn moeder voelt iets snel als 'teveel'. Beide kleinkinderen een keer daar logeren? Dat ervaart ze als een PROJECT.
Schoonmoeder is het tegenovergestelde, die is heel nuchter, en staat onvoorwaardelijk voor de kleinkinderen klaar. Hoe meer herrie, hoe beter. (Dat maakt de feestjes bij hun thuis ook tot een ramp, omdat IEDEREEN dan schreeuwt
Maar zelf heb je ook een hekel aan groepen, herrie, etc. Misschien lijk je meer op je moeder dan je denkt?
Wat voor soort oma zou jij zelf worden, denk je?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 7 februari 2016 om 11:27
zondag 7 februari 2016 om 11:42
Ik vind het eerlijkgezegd enorm overdreven.
Alle mensen zijn nu eenmaal anders en natuurlijk hoeft een kind niet alles leuk te vinden maar wennen aan verschillende persoonlijkheden hoort er gewoon bij.
Gedrag van mensen die super enthousiast zijn (daar ga ik vanuit dan) benoemen als treiteren?
Ik denk dat je de definitie van treiteren dan niet helemaal begrijpt.
en als jij als ouder die afkeuring goed laat blijken zal het er helemaal niet beter op worden.
Alle mensen zijn nu eenmaal anders en natuurlijk hoeft een kind niet alles leuk te vinden maar wennen aan verschillende persoonlijkheden hoort er gewoon bij.
Gedrag van mensen die super enthousiast zijn (daar ga ik vanuit dan) benoemen als treiteren?
Ik denk dat je de definitie van treiteren dan niet helemaal begrijpt.
en als jij als ouder die afkeuring goed laat blijken zal het er helemaal niet beter op worden.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
zondag 7 februari 2016 om 11:44
Ben bang dat je hier een punt hebt, bgb. Dat snel 'overstromen' herken ik helaas in haar. Dat overgevoelige voor teveel prikkels. Maar ik zou dan juist liever me terugtrekken in een hoekje, terwijl zij er dan sneller een theatraal toneelstuk van maakt, ruzie gaat maken etc.
Bovendien ben ik iets beter -denk ik- in mentaliseren; hoe k#t ik iets ook vind, ik kan wel inzien wat de drijfveer vd ander is. (Ja, het is een enorme herrie nu, maar nee, dat is gewoon omdat ze blijkbaar zo met elkaar communiceren, ja, die persoon is irritant, maar zo is hij in gezelschap vaker, dat is niet om mij persoonlijk te treiteren.) Mijn moeder heeft vaak de neiging om zichzelf in het middelpunt van haar gedachtegang zetten, dat anderen dingen doen met het doel om haar bewust te kwetsen/buiten te sluiten etc. Dat stukje heb ik dan weer niet.
Ik heb geen idee wat voor oma ik zal worden. Als ik het dan net zo druk heb als nu (met werk), dan zal ik er ook niet alle dagen onvoorwaardelijk voor ze kunnen zijn. Maar het lijkt me wel heel erg leuk om (ooit, nu nog niet, oudste is 15 jaar!
) Oma te mogen worden.
zondag 7 februari 2016 om 12:56
Jullie zullen mij wel de tante from hell vinden Ik heb een stuk of 20 neefjes en nichtjes en deed alles met die ukkies en daar hoort plagen en een beetje pushen ook bij. En niet toegeven aan tere kinderzieltjes en al helemaaaaaaaal niet aan de tere ouderzieltjes. Ben je gek.
Ze kwamen altijd aanhollen om te spelen en nu ze groot zijn, zijn ze nog gek op me. Ook al heb ik heus weleens aan het huilen gemaakt
Ik heb een stuk of 20 neefjes en nichtjes en deed alles met die ukkies en daar hoort plagen en een beetje pushen ook bij. En niet toegeven aan tere kinderzieltjes en al helemaaaaaaaal niet aan de tere ouderzieltjes. Ben je gek.Ze kwamen altijd aanhollen om te spelen en nu ze groot zijn, zijn ze nog gek op me. Ook al heb ik heus weleens aan het huilen gemaakt
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
zondag 7 februari 2016 om 13:15
Ik heb nog eens een keertje met kerst alle sokken bij de aanwezige kids uitgetrokken en de kerstversiering ermee opgeleukt. Sokjes in de boom, in de kerststukjes, tussen de mistletoe. Was bij mijn ouders thuis, loeiwarm daar altijd en vloerbedekking. Schoonzus over de rooie want o o o o blote voetjes dat is zooooooo zielig. Dus ik dat kind van haar de sokken weer aangetrokken, trekt ze die net zo hard weer uit en deponeert ze in de boom hahahahaha.
En in de zomer, op de kop boven de regenton houden. Kids gieren (en soms ook een beetje bang ;) ) Maar die ouders, sjeeses, hysterisch konden die worden.
En in de zomer, op de kop boven de regenton houden. Kids gieren (en soms ook een beetje bang ;) ) Maar die ouders, sjeeses, hysterisch konden die worden.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
zondag 7 februari 2016 om 18:47
Ben ik niet met je eens, ik heb behoorlijk verlegen kinderen, die hebben gewoon een half uur nodig om te ontdooien en afscheid nemen vinden ze ook lastig. En zo zie ik wel vaker kindjes, ik heb liever dat ze uit zichzelf leren iemand begroeten dan dat het moet omdat het zo zou horen. Maar goed voor de buitenwereld laat ik ze braaf mee doen aan het sociaal gewenst gedrag. Voor intimi doe ik het niet.
Pluk de dag!
dinsdag 9 februari 2016 om 16:55
Inmiddels even geappt, blijkbaar zijn er een heleboel uitnodigingen niet aangekomen. Ingewikkeld verhaal over een te zware bijlage. Dankzij mijn berichtje stuurt feestvarken de uitnodiging nogmaals naar iedereen via de app. Mysterie opgelost.
(En komend weekend dus idd een feestje.)
Na alle tips op dit forum heb ik besloten dat ik met één vd kinderen ga, als afgevaardigden van ons gezin. Dan heeft mijn man tenminste zijn vrije dag nog. En kan hij de volgende keer met 'naam v ander kind' naar een ander verplicht feestje zodat ik die dag lekker vrij ben.
Zo verdelen we de lasten.
Scheelt de helft aan feestjes.
dinsdag 9 februari 2016 om 19:24
:
[...]
Neeee, waarom DOE je dat nou?!
Had het lekker zo gelaten, dan was je sámen met je man dit weekend lekker vrij geweest
Haha, ja dat was wel verleidelijk, en kwam idd ook even in me op, maar iemand had het me al verteld, dat dat feestje kwam, en hoe laat etc.
Hmm, ik bedenk nu wel dat als ik niets gezegd had, dat het dan wel een heel stuk rustiger was geweest....
(Maarja, voel me ook wel verantwoordelijk, als ik wéét dat die uitnodiging niet aankomt, en straks 3 kwart van de geplande visite niet komt opdagen, en ze met een koelkast vol slagroomtaart zitten 
)
dinsdag 9 februari 2016 om 22:05
Da's heel sympathiek, maar het is niet jouw verantwoordelijkheid en niet jouw probleem. Da's overigens heel makkelijk gezegd hoor, en minder makkelijk gedaan, ik weet het. Ik zou me daar ook een beetje druk om kunnen maken. Maar ik had het denk ik anders gespeeld. Ik zou de jarige gezegd hebben: "klopt het dat je komend weekend feest viert? Ik hoorde het zojuist via X. Als ik het eerder had geweten, hadden we kunnen komen, maar nu hebben we helaas al wat anders gepland." Dan heb je toch een beetje die verantwoordelijkheid genomen, de jarige weet dan dat zijn uitnodiging niet is aangekomen. En je hebt een reden om af te kunnen zeggen, want je hoorde het vandaag pas.:
Maarja, voel me ook wel verantwoordelijk, als ik wéét dat die uitnodiging niet aankomt, en straks 3 kwart van de geplande visite niet komt opdagen, en ze met een koelkast vol slagroomtaart zitten
