Thuis
alle pijlers
Hekel aan feestjes...
zondag 13 september 2015 om 13:05
Ik heb -persoonlijk- een beetje een hekel aan sommige, niet alle, feestjes.
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
maandag 22 februari 2016 om 19:34
maandag 22 februari 2016 om 19:54
Maar hoezo formeel etentje? Mag je bij familie niet je konijnensloffen aan? komt er niet iets leuks op tv dat je per se moet zien? en je kan niet meer opnemen want de schijf zit vol? dan dineert man maar lekker formeel in de ene hoek en lig jij lekker op de bank in de andere hoek, bij wijze van spreken.
maandag 22 februari 2016 om 21:01
maandag 22 februari 2016 om 23:39
Mjah, ik dacht eigenlijk ook verder te zijn met zijn africhting...!
Dacht dat hij wel doorhad hoe ik snak naar een rustig avondje. Maar wat je zegt klopt wel; ik heb meer 'oplaad-tijd' nodig dan hij.
Ik ga morgenavond idd proberen zoveel mogelijk mijn ideale avond te benaderen. Ookal zitten schoonouders erbij. Meteen na m'n werk de pyjama aan, konijnensloffen
, en demonstratief gapen. 
maandag 22 februari 2016 om 23:54
:
[...]
Begrijp het, Sweety2015.
Ik bewaak mijn agenda als een pitbull. (Althans, dat probeer ik. )
Morgenavond hadden we nog 'open' staan, (als enige avond deze week), heeft mijn man mijn schoonouders uitgenodigd om te komen eten.... hoor ik net
Volgens mij moeten we toch eens proberen de neuzen één kant in te krijgen op dit vlak...
Ik moet morgen de hele dag werken, daarna ben ik meestal BEKAF. Dan wil ik in mijn allerlelijkste huispak en konijnensloffen aan op de bank ploffen. Diner stel ik me voor als een bordje op schoot. Lekker scheten laten, in mijn neus peuteren, vloeken en mopperen over wie er gemeen tegen me was. Horen hoe het met de kinderen was. Kijken wat ze hebben meegemaakt en lekker met hun meeleven. Maar dat gaat dus nu anders lopen. Nu gaan we blijkbaar een formeel etentje hebben, beleefdheden uitwisselen over hoe het op de bridgeclub was vorige week en vernemen hoe het met de likdoorns van tante Betsie is inmiddels.
Mijn schoonouders zijn Gouden mensen, maar ze kunnen het niet opbrengen om langer dan 4 seconden ergens naar te luisteren.
Ik overdrijf een KLEIN beetje.
Maar ik heb geen ziiiiiiiiin....!
Als man dat zonder overleg doet, zou hij van mij mogen koken en de afwas doen. En ik zou hem vragen of hij voortaan wil overleggen.
Waarom kun je niet in een comfortabel outfit dineren? Kan het jou boeien dat het lelijk is. En als dat is hoe schoonouders gewend zijn om je aan te treffen, dan is dit de eerste keer. Schrikken ze hoog uit de eerste keer, daarna ben je er van af of formele etentjes te houden.
dinsdag 23 februari 2016 om 07:43
Mijn man is vandaag overdag vrij, hij bood aan dat ze konden komen eten omdat hij dacht (ergens logisch) " Dat is makkelijk, want ik kook vandaag toch." Dus ik heb eigenlijk geen recht om te zeuren; ik kom straks thuis van mijn werk en hoef alleen nog maar aan te schuiven. 
Toch heb ik daar dan niet zo'n zin in omdat ik niet 100% 'thuis' ben als er visite aan de dinertafel zit. Dan kan ik mijn werkkleding wel omruilen voor iets losser kleding, maar ik zit dan nog steeds in de modus van "opzitten en pootjesgeven".
Ik weet het, zit tussen de oren. Maar ik ben pas 'thuis' als ik met mijn gezinnetje alleen ben.
Toch heb ik daar dan niet zo'n zin in omdat ik niet 100% 'thuis' ben als er visite aan de dinertafel zit. Dan kan ik mijn werkkleding wel omruilen voor iets losser kleding, maar ik zit dan nog steeds in de modus van "opzitten en pootjesgeven".
Ik weet het, zit tussen de oren. Maar ik ben pas 'thuis' als ik met mijn gezinnetje alleen ben.
dinsdag 23 februari 2016 om 08:57
Ik vind het totaal niet logisch om mensen uit te nodigen als ik toch kook. Zeker als ze in de buurt wonen en zelf kunnen koken. (Mensen die toevallig in de stad zijn rond etenstijd en die de maaltijd gezelliger maken zijn wat anders natuurlijk.)
Hoe lang ben je al samen met je man? Hij snapt je nog niet helemaal geloof ik
Hoe lang ben je al samen met je man? Hij snapt je nog niet helemaal geloof ik
dinsdag 23 februari 2016 om 11:03
Ik zie nu deze opmerking pas. Tuurlijk mag je er wel wat van zeggen! Je hoeft jezelf niet meteen weg te cijferen, jij hebt net zo veel recht op een fijne avond als ieder ander.:
Mijn man is vandaag overdag vrij, hij bood aan dat ze konden komen eten omdat hij dacht (ergens logisch) " Dat is makkelijk, want ik kook vandaag toch." Dus ik heb eigenlijk geen recht om te zeuren; ik kom straks thuis van mijn werk en hoef alleen nog maar aan te schuiven.
Toch heb ik daar dan niet zo'n zin in omdat ik niet 100% 'thuis' ben als er visite aan de dinertafel zit. Dan kan ik mijn werkkleding wel omruilen voor iets losser kleding, maar ik zit dan nog steeds in de modus van "opzitten en pootjesgeven".
Ik weet het, zit tussen de oren. Maar ik ben pas 'thuis' als ik met mijn gezinnetje alleen ben.
dinsdag 23 februari 2016 om 21:33
Het viel mee...!
Ik was idd flink moe toen ik thuis kwam. Heb me geëxcuseerd en ben me meteen om gaan kleden. In mijn lelijke maar lekker zittende pyjama (met badjas er overheen) aan tafel gegaan.
Heerlijk gegeten, wijntje erbij, en redelijk op tijd zijn ze weer vertrokken. Nog ff gesprekjes met de kinderen gehad en nu nog lekker tijd voor een netflix serie.
Ik was idd flink moe toen ik thuis kwam. Heb me geëxcuseerd en ben me meteen om gaan kleden. In mijn lelijke maar lekker zittende pyjama (met badjas er overheen) aan tafel gegaan.
Heerlijk gegeten, wijntje erbij, en redelijk op tijd zijn ze weer vertrokken. Nog ff gesprekjes met de kinderen gehad en nu nog lekker tijd voor een netflix serie.
woensdag 24 februari 2016 om 11:35
Gisterenavond naar de verjaardag van mijn moeder geweest. De aanhang van mijn stiefvader was er ook weer. Lekker gesnackt, dat wel. Maar het was weer druk. De aanhang van stiefvader was er ook. Een van nichtjes praat aan 1 stuk door met een hoge stem. Het is dan heel de kamer vol dat nichtje (15). Ze zat samen met haar andere even oude nichtje steeds overdreven te giebelen. Die wordt dan ook druk. Bijna iedereen zat op een gegeven moment met zijn of haar telefoon bezig. De tegenwoordige wereld. Ik lijk die maar niet te snappen. Zelf heb ik ook een smarthpone, maar ik gebruik die alleen maar om te bellen, sms-en Whats' appen. En dan zijn het meestal noodgevallen. Als ik niet thuis ben of mijn huistelefoon het niet doet. Ik heb ook heel veel belminuten over omdat ik hem zo weinig gebruik. Als ik hen hoor wat een hoge telefoonrekeningen zij hebben, sta ik echt versteld. Ik lijk meer een mens van de jaren '90 dan die van tegenwoordig. Zijn jullie veel met je telefoon bezig?
woensdag 24 februari 2016 om 12:10
Ik ben ook nog zo'n 'telefoon dino', hondenmens. 
Al moet ik zeggen dat ik tegenwoordig ook aardig vergroeid begin te raken met het ding.
Ik heb een HEKEL aan het gevoel dat iedereen me overal zou kunnen bellen. Ik geef mijn telefoonnummer slechts aan een paar mensen. Soms lieg ik als mensen me om mijn mobiele nummer vragen.
Appen vind ik dan wel weer leuk en verslavend. Dan kun je zelf even kijken of en wanneer het uitkomt om te reageren. Dat geeft meer ruimte.
Verder doe ik niets met mijn mobiel. Ik weet dat er Internet op zit, maar zit hier praktisch nooit op. Dat doe ik wel met mijn tablet, lekker rustig thuis.
Al moet ik zeggen dat ik tegenwoordig ook aardig vergroeid begin te raken met het ding.
Ik heb een HEKEL aan het gevoel dat iedereen me overal zou kunnen bellen. Ik geef mijn telefoonnummer slechts aan een paar mensen. Soms lieg ik als mensen me om mijn mobiele nummer vragen.
Appen vind ik dan wel weer leuk en verslavend. Dan kun je zelf even kijken of en wanneer het uitkomt om te reageren. Dat geeft meer ruimte.
Verder doe ik niets met mijn mobiel. Ik weet dat er Internet op zit, maar zit hier praktisch nooit op. Dat doe ik wel met mijn tablet, lekker rustig thuis.
woensdag 24 februari 2016 om 14:33
Een van mijn nichtjes heeft ook altijd een hekel aan feestjes en drukte gehad. Bij haar eigen communiefeest en vormsel heeft de visite haar amper gezien. Alleen voor het uitpakken van cadeaus en eten. De rest van de dag zat ze alleen op haar kamer. Terwijl er buiten van alles gereed stond voor de kinderen. 's Avonds laat kwam ze beneden en vroeg waar iedereen was. Dat vind ik wel een beetje TE. Haar ouders hebben er altijd aan toegeven. Als het mijn kind was zou ik alleen iets met het gezin doen wat zij leuk vind en geen heel feest. Ik moest dat niet doen thuis. Als het een feest van mijn ouders was, mocht ik wel meer mijn gang gaan. Maar als de visite voor mij kwam, moest ik er toch af en toe bij komen zitten. Ik mocht ook wel spelen, maar wel met de kinderen die er toen waren. Niet mezelf afzonderen.
Dat vind ik wel een beetje TE. Haar ouders hebben er altijd aan toegeven. Als het mijn kind was zou ik alleen iets met het gezin doen wat zij leuk vind en geen heel feest. Ik moest dat niet doen thuis. Als het een feest van mijn ouders was, mocht ik wel meer mijn gang gaan. Maar als de visite voor mij kwam, moest ik er toch af en toe bij komen zitten. Ik mocht ook wel spelen, maar wel met de kinderen die er toen waren. Niet mezelf afzonderen.
woensdag 24 februari 2016 om 15:15
Ik gebruik mijn telefoon voor alles, behalve bellen
Ik heb zo'n ongelofelijke hekel aan bellen en gebeld worden.
Ik schrik me ook altijd het lazarus als mijn telefoon gaat in een winkel of zo.
Meestal neem ik dan ook niet op, maar laat de voicemail inspreken. Op een moment dat het mij uitkomt bel ik dan terug, of als er een vraag wordt gesteld die ik per WhatsApp kan beantwoorden doe ik dat.
WhatsApp vind ik dus ook de uitvinding van de eeuw.
Ik heb zo'n ongelofelijke hekel aan bellen en gebeld worden.
Ik schrik me ook altijd het lazarus als mijn telefoon gaat in een winkel of zo.
Meestal neem ik dan ook niet op, maar laat de voicemail inspreken. Op een moment dat het mij uitkomt bel ik dan terug, of als er een vraag wordt gesteld die ik per WhatsApp kan beantwoorden doe ik dat.
WhatsApp vind ik dus ook de uitvinding van de eeuw.
You don't have to fit into the format
