Thuis
alle pijlers
Kitten opvoeden, wanhopig
woensdag 9 december 2015 om 16:33
Wij hebben sinds 1,5 maand een kitten in huis. Ze is inmiddels bijna 4 maanden oud. Waar ze in het begin nog zo leuk en schattig leek, kan ik haar inmiddels wel wurgen. We worden knettergek van dat beest. Ik wist waar ik aan begon: een kitten moet je opvoeden. Maar dat echt werkelijk niets helpt had ik niet kunnen voorzien. Alle standaard trucjes zoals blazen, laten schrikken, in het nekvel pakken en wegzetten en de plantenspuit: ze is nergens van onder de indruk. Het enige wat hielp was toen ik haar per ongeluk door de kamer liet vliegen toen ze totaal onverwacht ineens op mijn blote been sprong en haar klauwen daar in vast sloeg en ik uit pure reflex haar van me af sloeg. Maar om slaan nou als manier van opvoeden te gebruiken gaat me ook wat te ver.
Bij de hond was het zo veel simpeler. Die snapte het begrip correctie tenminste en na een keer of 3/4 deed die het niet meer. Ik kan mijn kitten 100x corrigeren en de 101e keer doet ze het gewoon weer.
Ik denk er inmiddels serieus aan om haar weg te doen, dit is gewoon niet meer leuk zo. Elke vrije seconde spendeer ik aan het corrigeren van dat stomme beest, en ik kan haar niet alleen thuis laten maar moet haar opsluiten in een lege kamer (met kattenbak en mandje) omdat ze anders het hele huis afbreekt en de hond terroriseert. Gek worden we er van.
Heeft iemand nog een laatste tip die ik kan proberen? De ultieme maatregel om dat beest te laten luisteren? Om haar te leren dat ze haar klauwen niet in de ogen van de hond moet slaan, niet mijn eten onder mijn neus vandaan moet grissen, niet de planten op te eten of de bank te slopen?
Bij de hond was het zo veel simpeler. Die snapte het begrip correctie tenminste en na een keer of 3/4 deed die het niet meer. Ik kan mijn kitten 100x corrigeren en de 101e keer doet ze het gewoon weer.
Ik denk er inmiddels serieus aan om haar weg te doen, dit is gewoon niet meer leuk zo. Elke vrije seconde spendeer ik aan het corrigeren van dat stomme beest, en ik kan haar niet alleen thuis laten maar moet haar opsluiten in een lege kamer (met kattenbak en mandje) omdat ze anders het hele huis afbreekt en de hond terroriseert. Gek worden we er van.
Heeft iemand nog een laatste tip die ik kan proberen? De ultieme maatregel om dat beest te laten luisteren? Om haar te leren dat ze haar klauwen niet in de ogen van de hond moet slaan, niet mijn eten onder mijn neus vandaan moet grissen, niet de planten op te eten of de bank te slopen?
woensdag 9 december 2015 om 19:21
@Ruber-Ducky: Eigenlijk zijn katten idd geen huisdieren. Ze zijn namelijk niet gedomesticeerd zoals honden. Ze leven nog maar relatief kort bij ons en vertonen nog veel wild gedrag. De enige reden dat ze ons niet vermoorden is omdat ze daar niet groot genoeg voor zijn 
Ze zullen waarschijnlijk ook nooit echt gedomesticeerd worden, omdat het solitaire dieren zijn die geen enkele behoefte hebben om ons te pleasen. We zijn handig voor eten, maar that's it.. en ook dat kunnen ze prima zelf regelen.
Er zijn overigens ook uitzondering op bovenstaande, de poes op mijn profielfoto zou zich in het wild echt niet redden.. Ze kan slecht springen en is in totaliteit gewoon erg onhandig
Ze zullen waarschijnlijk ook nooit echt gedomesticeerd worden, omdat het solitaire dieren zijn die geen enkele behoefte hebben om ons te pleasen. We zijn handig voor eten, maar that's it.. en ook dat kunnen ze prima zelf regelen.Er zijn overigens ook uitzondering op bovenstaande, de poes op mijn profielfoto zou zich in het wild echt niet redden.. Ze kan slecht springen en is in totaliteit gewoon erg onhandig
woensdag 9 december 2015 om 19:22
Ik denk dat je het niet bij denken moet laten
Doe het beestje weg
Doe het naar mensen die kittens/katten/poezen snappen
Wat ik me wel afvraag, waarom leek het je een goed idee om een kitten te nemen?
Ik ben een hondenmens
Mijn hond is nu oud
Als hij er straks niet meer is wil ik geen hond meer omdat ik vrij lange werkdagen maak
Nu wordt dar goed voor gezorgd door de liefste hondenoppas ter wereld
Maar ik wel wel graag beestjes in huis
Ik ben me dus ook al een beetje aan het verdiepen in kittens/poezen/katten
En ondanks dat je ik ze (nog) niet zelf heb, lees ik in jouw OP geen hele gekke kitten dingen.
En alleen daarom al wil ik er ooit in de toekomst graag 2
Kunnen ze elkaar lekker gek maken
In beesten door de kamer laten vliegen geloof ik dan weer niet zo in
Mijn hond is 16, heeft zo ongeveer het hele huis verbouwd, ik heb er 3x een compleet nieuwe schoenencollectie voor moeten kopen en ik heb midden in augustus meerdere malen een besneeuwde woonkamer gehad, want 36 vergekochte rollen toitletpapier zijn zooooo leuk om te versnipperen
Maar echt nog nooit heb ik hem door de kamer gegooid
Ook niet uit een refex
Doe het beestje weg
Doe het naar mensen die kittens/katten/poezen snappen
Wat ik me wel afvraag, waarom leek het je een goed idee om een kitten te nemen?
Ik ben een hondenmens
Mijn hond is nu oud
Als hij er straks niet meer is wil ik geen hond meer omdat ik vrij lange werkdagen maak
Nu wordt dar goed voor gezorgd door de liefste hondenoppas ter wereld
Maar ik wel wel graag beestjes in huis
Ik ben me dus ook al een beetje aan het verdiepen in kittens/poezen/katten
En ondanks dat je ik ze (nog) niet zelf heb, lees ik in jouw OP geen hele gekke kitten dingen.
En alleen daarom al wil ik er ooit in de toekomst graag 2
Kunnen ze elkaar lekker gek maken
In beesten door de kamer laten vliegen geloof ik dan weer niet zo in
Mijn hond is 16, heeft zo ongeveer het hele huis verbouwd, ik heb er 3x een compleet nieuwe schoenencollectie voor moeten kopen en ik heb midden in augustus meerdere malen een besneeuwde woonkamer gehad, want 36 vergekochte rollen toitletpapier zijn zooooo leuk om te versnipperen
Maar echt nog nooit heb ik hem door de kamer gegooid
Ook niet uit een refex
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 9 december 2015 om 19:38
.....ik heb wel eens een kitten gehad die tegen mijn blote benen opsprong, met gebrek aan spijkerboek voldeed mijn huid onvoldoende en kraste de kitten zo naar beneden, bloed stoomde naar beneden en de littekens zijn nog steeds zichtbaar, ik heb toen ook in een reflex de kitten een oplawaai gegeven, de tering, wat deed dat pijn.
karakter genoeg ;)
woensdag 9 december 2015 om 19:45
Wow, ik kijk even niet en gelijk zoveel reacties. Ik doe mijn best alles te beantwoorden.
Ten eerste: de OP was geschreven in een vlaag van immense frustratie. Op dat moment heb ik 4 uur lang non stop achter haar aan zitten rennen om mijn meubels veilig te stellen, en lagen mijn armen compleet open van constant die nagels in me. Ik was zó kwaad, gefrustreerd, wanhopig op dat moment. Nu heeft mijn vriend het even overgenomen, en kan ik even bij komen. Het is ook wel een lief beest hoor. Soms heeft ze 's avonds momenten dat ze moe is en lekker bij je komt liggen en dan ben ik weer even helemaal verliefd op haar. Maar er zit wel een kern van waarheid in: er zijn zó veel momenten dat ze me tot waanzin drijft, dat ik dus echt overweeg om haar weg te doen. Dat is beter voor haar en voor ons. Maar ik zou heel graag die stuiterbal wat temmen, zodat iedereen nog lang en gelukkig leeft :-).
Ik ben wel degelijk katten gewend. Ik ken veel mensen met katten en heb zelf jarenlang een kat gehad (8 maanden toen ze bij ons kwam, inmiddels 8 jaar). Toen ik het huis uit ging had ik haar het liefste mee genomen, maar dat mocht helaas niet. Sindsdien wilde ik niets liever dan een eigen kat en nu, bijna 6 jaar later, is het dan eindelijk zover. Alle katten die ik ken (incl die ik eerst had dus) waren redelijk rustig. Ze gingen lekker hun eigen gang, binnen of buiten. Lagen de halve dag te slapen, kwamen bij je op schoot gekropen en dan het liefst als dat even niet uit kwam
. Haalde kattenkwaad uit, legde dooie muizen in je bed etc.
Ik weet dat een kitten geen puppy is. Dat 'opvoeden' dan ook niet de juiste term is misschien. Je kan een kat niet zo africhten als een hond, dat snap ik. Maar zoals ze nu is, dat is gewoon echt niet normaal. Dat ze haar nagels in de bank zet, daar kan ik mee leven. Dat ze in de gordijnen klimt ook. Daar heb ik rekening mee gehouden. Maar dat ze non stop alle planten potten om ver gooit, de planten op eet, alles wat maar lijkt op decoratie sloopt etc. etc. Daar word ik echt gek van. Als ik alles zou moeten opbergen voor de kat, dan houd ik niks meer over in huis. Dan wordt het een steriele ziekenhuiskamer, dat vind ik dus echt niks. Ze krabt het behang van de muren, trekt de vloerbedekking los.. Zet haar nagels en tanden in je als je je eten niet af wil staan. We brengen haar nu naar boven als wij eten, want anders zijn we zo druk met haar steeds op de grond te zetten dat er van eten nog maar weinig terecht komt. En elke keer op de grond zetten resulteert in open wonden, want ze zet alles in om op tafel te blijven: tanden en nagels. Als het gewoon kattenkwaad was, zou ik dit topic niet openen. Het is gewoon amper te beschrijven wat een terrorkat het is.
De technieken blazen en in het nekvel pakken heb ik geleerd van de fokker en de dierenarts (een zeer hoog aangeschreven dierenarts in de regio). Dit zijn technieken die de moederpoes gebruikt om hun kittens te corrigeren, en dus 'natuurlijk'. Toen dat niet hielp heb ik op internet gezocht en daar leerde ik van de plantenspuit en het laten schrikken. Dat laatste werkte enigszins averechts, dus daar ben ik vrij snel mee gestopt. Plantenspuit werkte in eerste instantie, maar inmiddels niet meer. Nu roep ik 'nee', als iets niet mag, en rent de hond er op af.
Qua spelen: volgens mij krijgt ze echt genoeg afleiding. Ze is bijna de hele dag aan het spelen met alle balletjes, dopjes, wiebeldingetjes, klimpaleis etc. En het laserlampje, hengelding en andere speeltjes worden ook intensief gebruikt door ons. Als ze in haar kamer zit, vliegt ze echter nog steeds tegen de muren op, zoveel energie heeft ze. Daar zit ze overigens max 2 uur aan een, max 2x per dag. Er staan ook nog een klim ding en er liggen wat speeltjes, maar die keurt ze volgens mij geen blik waardig. Nóg meer spelen met haar gaat gewoon niet. Ik heb ook nog een leven, moet werken, ik kan geen 24 uur per dag aan haar besteden.
Dierenarts werd ook lichtelijk gek van haar drukte en agressiviteit bij de inentingen, en adviseerde een 2e kitten zodat ze samen kunnen spelen. Echter durf ik dit niet aan. Stel dat dat ook niet helpt, dan zit ik straks met 2 dieren die ik moet herplaatsen...
Ten eerste: de OP was geschreven in een vlaag van immense frustratie. Op dat moment heb ik 4 uur lang non stop achter haar aan zitten rennen om mijn meubels veilig te stellen, en lagen mijn armen compleet open van constant die nagels in me. Ik was zó kwaad, gefrustreerd, wanhopig op dat moment. Nu heeft mijn vriend het even overgenomen, en kan ik even bij komen. Het is ook wel een lief beest hoor. Soms heeft ze 's avonds momenten dat ze moe is en lekker bij je komt liggen en dan ben ik weer even helemaal verliefd op haar. Maar er zit wel een kern van waarheid in: er zijn zó veel momenten dat ze me tot waanzin drijft, dat ik dus echt overweeg om haar weg te doen. Dat is beter voor haar en voor ons. Maar ik zou heel graag die stuiterbal wat temmen, zodat iedereen nog lang en gelukkig leeft :-).
Ik ben wel degelijk katten gewend. Ik ken veel mensen met katten en heb zelf jarenlang een kat gehad (8 maanden toen ze bij ons kwam, inmiddels 8 jaar). Toen ik het huis uit ging had ik haar het liefste mee genomen, maar dat mocht helaas niet. Sindsdien wilde ik niets liever dan een eigen kat en nu, bijna 6 jaar later, is het dan eindelijk zover. Alle katten die ik ken (incl die ik eerst had dus) waren redelijk rustig. Ze gingen lekker hun eigen gang, binnen of buiten. Lagen de halve dag te slapen, kwamen bij je op schoot gekropen en dan het liefst als dat even niet uit kwam
. Haalde kattenkwaad uit, legde dooie muizen in je bed etc. Ik weet dat een kitten geen puppy is. Dat 'opvoeden' dan ook niet de juiste term is misschien. Je kan een kat niet zo africhten als een hond, dat snap ik. Maar zoals ze nu is, dat is gewoon echt niet normaal. Dat ze haar nagels in de bank zet, daar kan ik mee leven. Dat ze in de gordijnen klimt ook. Daar heb ik rekening mee gehouden. Maar dat ze non stop alle planten potten om ver gooit, de planten op eet, alles wat maar lijkt op decoratie sloopt etc. etc. Daar word ik echt gek van. Als ik alles zou moeten opbergen voor de kat, dan houd ik niks meer over in huis. Dan wordt het een steriele ziekenhuiskamer, dat vind ik dus echt niks. Ze krabt het behang van de muren, trekt de vloerbedekking los.. Zet haar nagels en tanden in je als je je eten niet af wil staan. We brengen haar nu naar boven als wij eten, want anders zijn we zo druk met haar steeds op de grond te zetten dat er van eten nog maar weinig terecht komt. En elke keer op de grond zetten resulteert in open wonden, want ze zet alles in om op tafel te blijven: tanden en nagels. Als het gewoon kattenkwaad was, zou ik dit topic niet openen. Het is gewoon amper te beschrijven wat een terrorkat het is.
De technieken blazen en in het nekvel pakken heb ik geleerd van de fokker en de dierenarts (een zeer hoog aangeschreven dierenarts in de regio). Dit zijn technieken die de moederpoes gebruikt om hun kittens te corrigeren, en dus 'natuurlijk'. Toen dat niet hielp heb ik op internet gezocht en daar leerde ik van de plantenspuit en het laten schrikken. Dat laatste werkte enigszins averechts, dus daar ben ik vrij snel mee gestopt. Plantenspuit werkte in eerste instantie, maar inmiddels niet meer. Nu roep ik 'nee', als iets niet mag, en rent de hond er op af.
Qua spelen: volgens mij krijgt ze echt genoeg afleiding. Ze is bijna de hele dag aan het spelen met alle balletjes, dopjes, wiebeldingetjes, klimpaleis etc. En het laserlampje, hengelding en andere speeltjes worden ook intensief gebruikt door ons. Als ze in haar kamer zit, vliegt ze echter nog steeds tegen de muren op, zoveel energie heeft ze. Daar zit ze overigens max 2 uur aan een, max 2x per dag. Er staan ook nog een klim ding en er liggen wat speeltjes, maar die keurt ze volgens mij geen blik waardig. Nóg meer spelen met haar gaat gewoon niet. Ik heb ook nog een leven, moet werken, ik kan geen 24 uur per dag aan haar besteden.
Dierenarts werd ook lichtelijk gek van haar drukte en agressiviteit bij de inentingen, en adviseerde een 2e kitten zodat ze samen kunnen spelen. Echter durf ik dit niet aan. Stel dat dat ook niet helpt, dan zit ik straks met 2 dieren die ik moet herplaatsen...
woensdag 9 december 2015 om 19:49
Het ligt aan kat, mens en combinatie.
Hier lopen er zeven (een paar zwervers hoor). Eentje daarvan heeft main-coon-genen. Die weet nog niet dat ie een kat is, daar kan ik echt de mafste dingen mee uithalen, zelfs wassen. Weliswaar met een licht protest, maar hij laat het wel toe. Doe ik dat met één van de andere katten kan ik aansluitend naar de EHBO.
Dan hebben we er eentje die braaf en geduldig naast het bakje gaat zitten wachten. Zit ze naast de brokjes, is het bakje met brokjes leeg. Zit ze naast het keukenkastje, wil ze een snoepje. Kijkt ze naar de koelkast, dan graag een slokje (katten)melk. En als ze water wil gaat ze naast de kraan zitten. Dat alles zonder geluid. Een andere kat zet het gewoon op een brullen. Bakje vullen, NU.
Elke kat heeft zijn/haar eigen charme, eigenaardigheden en ontdeugendheden. Ze zijn uniek, met een eigen karakter en een eigen willetje. Maar vooral met personeel. En je kunt een kat min of meer dingen áánleren. Maar áfleren, dat is een kunst op zich. Over het algemeen is het toch een kwestie van je huis aanpassen. En hey, een paar weken geleden kwam een buurhond binnenwandelen. Katten in gordijnen, aan het plafond en in de vissenkom en de hondestaart zwiepte over tafels, langs meubels en alles wat in de weg stond werd enthousiast besnuffeld. Dus voor een hond pas je ook dingen aan. Het is nog altijd een dier he, geen decoratie.
woensdag 9 december 2015 om 19:49
:
@Ruber-Ducky: Eigenlijk zijn katten idd geen huisdieren. Ze zijn namelijk niet gedomesticeerd zoals honden. Ze leven nog maar relatief kort bij ons en vertonen nog veel wild gedrag. De enige reden dat ze ons niet vermoorden is omdat ze daar niet groot genoeg voor zijn
Er zijn overigens ook uitzondering op bovenstaande, de poes op mijn profielfoto zou zich in het wild echt niet redden.. Ze kan slecht springen en is in totaliteit gewoon erg onhandig
Katten kan je alles aanleren maar het duurt erg lang en je hebt een `gunfactor` nodig. En alles zonder leren zonder dat de kat snoepjes lust, geloof mij dat het moeilijk is maar kan wel.
Dik gedrukte is niet waar voor alle katten, hoewel ik de strekking begrijp en ook onderschrijf.
mede ondertekend door Bo Ghi
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 9 december 2015 om 19:51
woensdag 9 december 2015 om 20:03
:
Wow, ik kijk even niet en gelijk zoveel reacties. Ik doe mijn best alles te beantwoorden.
Ten eerste: de OP was geschreven in een vlaag van immense frustratie. Op dat moment heb ik 4 uur lang non stop achter haar aan zitten rennen om mijn meubels veilig te stellen, en lagen mijn armen compleet open van constant die nagels in me. Ik was zó kwaad, gefrustreerd, wanhopig op dat moment. Nu heeft mijn vriend het even overgenomen, en kan ik even bij komen. Het is ook wel een lief beest hoor. Soms heeft ze 's avonds momenten dat ze moe is en lekker bij je komt liggen en dan ben ik weer even helemaal verliefd op haar. Maar er zit wel een kern van waarheid in: er zijn zó veel momenten dat ze me tot waanzin drijft, dat ik dus echt overweeg om haar weg te doen. Dat is beter voor haar en voor ons. Maar ik zou heel graag die stuiterbal wat temmen, zodat iedereen nog lang en gelukkig leeft :-).
Ik ben wel degelijk katten gewend. Ik ken veel mensen met katten en heb zelf jarenlang een kat gehad (8 maanden toen ze bij ons kwam, inmiddels 8 jaar). Toen ik het huis uit ging had ik haar het liefste mee genomen, maar dat mocht helaas niet. Sindsdien wilde ik niets liever dan een eigen kat en nu, bijna 6 jaar later, is het dan eindelijk zover. Alle katten die ik ken (incl die ik eerst had dus) waren redelijk rustig. Ze gingen lekker hun eigen gang, binnen of buiten. Lagen de halve dag te slapen, kwamen bij je op schoot gekropen en dan het liefst als dat even niet uit kwam
Ik weet dat een kitten geen puppy is. Dat 'opvoeden' dan ook niet de juiste term is misschien. Je kan een kat niet zo africhten als een hond, dat snap ik. Maar zoals ze nu is, dat is gewoon echt niet normaal. Dat ze haar nagels in de bank zet, daar kan ik mee leven. Dat ze in de gordijnen klimt ook. Daar heb ik rekening mee gehouden. Maar dat ze non stop alle planten potten om ver gooit, de planten op eet, alles wat maar lijkt op decoratie sloopt etc. etc. Daar word ik echt gek van. Als ik alles zou moeten opbergen voor de kat, dan houd ik niks meer over in huis. Dan wordt het een steriele ziekenhuiskamer, dat vind ik dus echt niks. Ze krabt het behang van de muren, trekt de vloerbedekking los.. Zet haar nagels en tanden in je als je je eten niet af wil staan. We brengen haar nu naar boven als wij eten, want anders zijn we zo druk met haar steeds op de grond te zetten dat er van eten nog maar weinig terecht komt. En elke keer op de grond zetten resulteert in open wonden, want ze zet alles in om op tafel te blijven: tanden en nagels. Als het gewoon kattenkwaad was, zou ik dit topic niet openen. Het is gewoon amper te beschrijven wat een terrorkat het is.
De technieken blazen en in het nekvel pakken heb ik geleerd van de fokker en de dierenarts (een zeer hoog aangeschreven dierenarts in de regio). Dit zijn technieken die de moederpoes gebruikt om hun kittens te corrigeren, en dus 'natuurlijk'. Toen dat niet hielp heb ik op internet gezocht en daar leerde ik van de plantenspuit en het laten schrikken. Dat laatste werkte enigszins averechts, dus daar ben ik vrij snel mee gestopt. Plantenspuit werkte in eerste instantie, maar inmiddels niet meer. Nu roep ik 'nee', als iets niet mag, en rent de hond er op af.
Qua spelen: volgens mij krijgt ze echt genoeg afleiding. Ze is bijna de hele dag aan het spelen met alle balletjes, dopjes, wiebeldingetjes, klimpaleis etc. En het laserlampje, hengelding en andere speeltjes worden ook intensief gebruikt door ons. Als ze in haar kamer zit, vliegt ze echter nog steeds tegen de muren op, zoveel energie heeft ze. Daar zit ze overigens max 2 uur aan een, max 2x per dag. Er staan ook nog een klim ding en er liggen wat speeltjes, maar die keurt ze volgens mij geen blik waardig. Nóg meer spelen met haar gaat gewoon niet. Ik heb ook nog een leven, moet werken, ik kan geen 24 uur per dag aan haar besteden.
Dierenarts werd ook lichtelijk gek van haar drukte en agressiviteit bij de inentingen, en adviseerde een 2e kitten zodat ze samen kunnen spelen. Echter durf ik dit niet aan. Stel dat dat ook niet helpt, dan zit ik straks met 2 dieren die ik moet herplaatsen...
Nog wat tips;
Geef je kat voordat je gaat koken al haar avondeten, zij zit vol en waarschijnlijk heb jij al minder last. En als je naar bed gaat nog een beetje geven zodat ze ook lekker slaapt en je niet voor haar honger wakker maakt.
Weet je, ik zie er eigenlijk geen heil in als ik je verhaal lees. Geen tijd, geen andere kitten erbij willen, kat heeft teveel energie maar ja, jij hebt ook een leven.
Ik zie niet echt in jouw verhaal onwil van de kitten maar ik kan het mis hebben hoor. Ze moet niet te moeilijk zijn. Ja dan moet je lekker een iets oudere kat uit het asiel halen. Bedoel ik niet naar hoor maar geloof mij, deze kat heeft meer aandacht en opvoeding nodig. Ok je hebt je erop verkeken, heel zielig voor de kitten maar nu vind je nog iemand anders, straks steeds moeilijker.
Kat in een kamertje, vind je het dan gek dat ze teveel energie heeft?
Heb je een tuin die je kan afbakenen zodat ze lekker naar buiten kan?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 9 december 2015 om 20:08
Ik zou voor deze kat eens kijken voor een boerderij of in elk geval een landelijk gebied, waar ze naar buiten kan. Het lijkt erop dat je een monstertje te pakken hebt. Dat kan. Wat ik al schreef; ik heb er zeven maar geen twee zijn qua karakter hetzelfde.
En ze zijn duur, maar raskatten zijn over het algemeen een stuk rustiger/bedaarder.
Edit; lees je in dat geval goed in want er zijn twee of drie rassen waarbij het tegenovergestelde geldt.
En ze zijn duur, maar raskatten zijn over het algemeen een stuk rustiger/bedaarder.
Edit; lees je in dat geval goed in want er zijn twee of drie rassen waarbij het tegenovergestelde geldt.
woensdag 9 december 2015 om 20:14
Geen tips, maar ik heb inmiddels ook bijna geen planten meer dankzij plantenetende kat, om over sommige stukken behang maar te zwijgen.
Katten opvoeden daar moet je zin en energie voor hebben en je moet er talent voor hebben.
Heb je dat allemaal niet zoals ik momenteel, wordt je personeel in je eigen huis
Mijn vorige kat was een siamees die 4 maanden oud was toen hij bij mij kwam in mijn appartementje van in totaal 20 vierkante meter.Kat hing zelfs aan lampen, planten en uiteraard aan de gordijnen.Als ik thuiskwam moest meneer aandacht.Wilde ik liever eerst koffiezetten sloeg hij gewoon de koffielepel uit mijn handen..
Gelukkig had ik toen alle tijd en jawel uiteindelijk is meneer rustiger geworden.Was hele lieve kat, maar je moet gewoon geen control freak zijn met een kat denk ik
Ohja als ze aanvoelen dat je eigenlijk te moe bent , gaan ze juist die dingen doen die niet mogen.Het lijken soms wel kinderen![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
Katten opvoeden daar moet je zin en energie voor hebben en je moet er talent voor hebben.
Heb je dat allemaal niet zoals ik momenteel, wordt je personeel in je eigen huis
Mijn vorige kat was een siamees die 4 maanden oud was toen hij bij mij kwam in mijn appartementje van in totaal 20 vierkante meter.Kat hing zelfs aan lampen, planten en uiteraard aan de gordijnen.Als ik thuiskwam moest meneer aandacht.Wilde ik liever eerst koffiezetten sloeg hij gewoon de koffielepel uit mijn handen..
Gelukkig had ik toen alle tijd en jawel uiteindelijk is meneer rustiger geworden.Was hele lieve kat, maar je moet gewoon geen control freak zijn met een kat denk ik
Ohja als ze aanvoelen dat je eigenlijk te moe bent , gaan ze juist die dingen doen die niet mogen.Het lijken soms wel kinderen
woensdag 9 december 2015 om 20:19
Ja dan komt ze thuis met een Bengaal, Siamees, Balinees enz. , nee dat schiet op
http://www.telegraaf.nl/t ... ee_naar_hondenshow__.html
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 9 december 2015 om 20:20
[quote]:
Ik zou voor deze kat eens kijken voor een boerderij of in elk geval een landelijk gebied, waar ze naar buiten kan. Het lijkt erop dat je een monstertje te pakken hebt. Dat kan. Wat ik al schreef; ik heb er zeven maar geen twee zijn qua karakter hetzelfde.
En ze zijn duur, maar raskatten zijn over het algemeen een stuk rustiger/bedaarder.
Edit; lees je in dat geval goed in want er zijn twee of drie rassen waarbij het tegenovergestelde geldt.
precies; neem dan geen siamees, sphynx of cornish/devon rex
Ik zou voor deze kat eens kijken voor een boerderij of in elk geval een landelijk gebied, waar ze naar buiten kan. Het lijkt erop dat je een monstertje te pakken hebt. Dat kan. Wat ik al schreef; ik heb er zeven maar geen twee zijn qua karakter hetzelfde.
En ze zijn duur, maar raskatten zijn over het algemeen een stuk rustiger/bedaarder.
Edit; lees je in dat geval goed in want er zijn twee of drie rassen waarbij het tegenovergestelde geldt.
precies; neem dan geen siamees, sphynx of cornish/devon rex
woensdag 9 december 2015 om 20:22
Ik heb niet alle reacties gelezen, dus excuus als het al vermeld is, maar gaat ze ook naar buiten?
Heb er zelf ook eentje van 5 maanden dus begrijp je frustratie wel een beetje. 9 van de 10 keer vind ik het humor, maar inderdaad het zijn kleine draakjes af en toe. Die van mij is hier al bijna 3 maanden en sprong/springt nog steeds iedere keer op tafel. Ik probeer hem met mijn stem te corrigeren door heel hard 'Nee!' te roepen en dan duw/schuif ik hem van de tafel op de stoel. Niet hard, maar wel zo dat ie begrijpt dat het niet wenselijk is. Begin nu, na twee maanden, pas te merken dat het z'n vruchten begint af te werken. Hij heeft deze week nog niet op tafel gezeten.
Misschien is het niet zozeer de techniek die je toepast, maar meer het volhouden van een bepaalde techniek? Het is nou eenmaal een eigenschap van katten dat je 100 keer nee kunt zeggen, maar bij 1x ja blijven ze het doen. Ik zou proberen om 1 (katvriendelijke) techniek te hanteren dat ook continu te blijven doen. Ik las die tip ergens en dat heeft hier wel goed geholpen. Die van ons was namelijk ook niet echt onder de indruk van de plantenspuit.
Is het een idee om misschien een denkspelletje voor haar aan te schaffen? Of nog beter: een tweede. Misschien mist ze een maatje/uitdaging en uit verveling gaat ze kattenkwaad uithalen.
Heb er zelf ook eentje van 5 maanden dus begrijp je frustratie wel een beetje. 9 van de 10 keer vind ik het humor, maar inderdaad het zijn kleine draakjes af en toe. Die van mij is hier al bijna 3 maanden en sprong/springt nog steeds iedere keer op tafel. Ik probeer hem met mijn stem te corrigeren door heel hard 'Nee!' te roepen en dan duw/schuif ik hem van de tafel op de stoel. Niet hard, maar wel zo dat ie begrijpt dat het niet wenselijk is. Begin nu, na twee maanden, pas te merken dat het z'n vruchten begint af te werken. Hij heeft deze week nog niet op tafel gezeten.
Misschien is het niet zozeer de techniek die je toepast, maar meer het volhouden van een bepaalde techniek? Het is nou eenmaal een eigenschap van katten dat je 100 keer nee kunt zeggen, maar bij 1x ja blijven ze het doen. Ik zou proberen om 1 (katvriendelijke) techniek te hanteren dat ook continu te blijven doen. Ik las die tip ergens en dat heeft hier wel goed geholpen. Die van ons was namelijk ook niet echt onder de indruk van de plantenspuit.
Is het een idee om misschien een denkspelletje voor haar aan te schaffen? Of nog beter: een tweede. Misschien mist ze een maatje/uitdaging en uit verveling gaat ze kattenkwaad uithalen.
woensdag 9 december 2015 om 20:25
woensdag 9 december 2015 om 20:35
