Thuis
alle pijlers
Noodsituatie.
woensdag 2 maart 2016 om 15:46
Door de vervelendste omstandigheden ben ik dakloos. Mijn lieve vriendin heeft me met open armen opgevangen in haar huis dat bestaat uit een nok van een dak met een klein beetje daglicht en een slaapkamer. Hier verblijf ik al een jaar en drie maanden.
Maar nu heb ik sinds een paar maanden kanker en nog maar een twee jaar te leven. Een barre boodschap.
Wie weet voor deze tijd een lekker schoon huijsje met tuin, of nette flat met lift, natuurlijk met zon. Ik heb hier zo'n behoefte aan.
Wie o wie weet iets?
De woonruimte wordt gezocht in Rotterdam noord, blijdorp of centrum.
Groet, Wian.
Maar nu heb ik sinds een paar maanden kanker en nog maar een twee jaar te leven. Een barre boodschap.
Wie weet voor deze tijd een lekker schoon huijsje met tuin, of nette flat met lift, natuurlijk met zon. Ik heb hier zo'n behoefte aan.
Wie o wie weet iets?
De woonruimte wordt gezocht in Rotterdam noord, blijdorp of centrum.
Groet, Wian.
woensdag 2 maart 2016 om 17:43
woensdag 2 maart 2016 om 17:44
Dankjulliewel voor de tips.
Ik was me niet bewust dat een topic zo kritisch beantwoord kan worden, maar het zij zo.
Eén van jullie vraagt om te reageren. Hier mijn verhaal.
Vorig jaar december ben ik opgenomen in de psychiatrie met een psychose. Nog nooit in mijn leven gehad. Door de deze psychose ben ik niet meer welkom in mijn huis in Utrecht. De buren hebben me 'weggewerkt'. En ja, dat kan gebeuren. Mijn vriendin heeft me opgevangen. En als je van een psychose naar huis mag, dan ben er nog lang niet. Dan moet je beter worden. En dat is heel hard werken. Dat heb ik gedaan. En eindelijk mocht ik in het nieuwe schooljaar weer naar mijn werk. Ik had twee lessen op mijn rooster staan. Wat was ik blij.
En het is niet te geloven. Ik kreeg buikpijn. Even naar de dokter, maar het ging niet over. Dan nog maar een keer een bezoek aan de dokter. Hij verwees me door. En dan horen dat je kanker hebt. Je wereld stort in.
Omdat er een oncologisch centrum in de Daniel de Hoed zit dat goed aangeschreven staat, heb ik me daar aangemeld. Gelukkig was de uitslag: endeldarmkanker dat te behandelen is. Ik zou beter worden. Er zat (zit) een vlek in de lever die bestraalt moest worden. En dan was het helemaal klaar. Ik heb een operatie gehad , eigenlijk een 'drie in één'. De endeldarm, vlekken weggebrand in de lever, en een stoma verwijderd die al na de buikpijn was geplaatst. Nog te gaan de vlek die weg bestraald moest worden.
Het bezoek aan de radiotherapeut bracht wat anders aan het licht. Ze had ct-scans nodig. Sjah, en op die ct-scans constateerde zij dat de kanker in de longen, de lympfen van de longen en de lever zat. Einde verhaal.
Wat er nog bijgekomen is: een ontsteking in mijn buik in het ziekenhuis na de eerste operatie; vocht dat geleid heeft tot tot een abces en een longontsteking. Voor het abces en de longontsteking ben ik afgelopen maandag ontslagen uit het ziekenhuis. De drain die geplaatst is, wordt gelukkig morgen verwijderd.
Ik heb het van hele kleine lichtpuntjes. En daar wens ik een lekker huisje bij. Een tuinhuisje is niet handig. Ik heb geen eigen vervoer en ik moet naar revalidatie en vele ziekenhuisbezoeken. Antikraak is te onzeker. dat heb ik vroeger veel gedaan. In Utrecht sta ik overal ingeschreven en heb ik ook mijn best gedaan. Nu is het anders. Ik werk niet meer en weet dat ik niet meer zal werken in Utrecht. Van Rotterdam ben ik gaan houden. Mijn vriendin wil graag dicht bij me wonen en ik bij haar. Het ziekenhuis is ook hier. Het huis waar ik nu zit , heeft een paar steile trappen die ik met moeite neem. Een flat is goed, een tuin een wens.
Ik was me niet bewust dat een topic zo kritisch beantwoord kan worden, maar het zij zo.
Eén van jullie vraagt om te reageren. Hier mijn verhaal.
Vorig jaar december ben ik opgenomen in de psychiatrie met een psychose. Nog nooit in mijn leven gehad. Door de deze psychose ben ik niet meer welkom in mijn huis in Utrecht. De buren hebben me 'weggewerkt'. En ja, dat kan gebeuren. Mijn vriendin heeft me opgevangen. En als je van een psychose naar huis mag, dan ben er nog lang niet. Dan moet je beter worden. En dat is heel hard werken. Dat heb ik gedaan. En eindelijk mocht ik in het nieuwe schooljaar weer naar mijn werk. Ik had twee lessen op mijn rooster staan. Wat was ik blij.
En het is niet te geloven. Ik kreeg buikpijn. Even naar de dokter, maar het ging niet over. Dan nog maar een keer een bezoek aan de dokter. Hij verwees me door. En dan horen dat je kanker hebt. Je wereld stort in.
Omdat er een oncologisch centrum in de Daniel de Hoed zit dat goed aangeschreven staat, heb ik me daar aangemeld. Gelukkig was de uitslag: endeldarmkanker dat te behandelen is. Ik zou beter worden. Er zat (zit) een vlek in de lever die bestraalt moest worden. En dan was het helemaal klaar. Ik heb een operatie gehad , eigenlijk een 'drie in één'. De endeldarm, vlekken weggebrand in de lever, en een stoma verwijderd die al na de buikpijn was geplaatst. Nog te gaan de vlek die weg bestraald moest worden.
Het bezoek aan de radiotherapeut bracht wat anders aan het licht. Ze had ct-scans nodig. Sjah, en op die ct-scans constateerde zij dat de kanker in de longen, de lympfen van de longen en de lever zat. Einde verhaal.
Wat er nog bijgekomen is: een ontsteking in mijn buik in het ziekenhuis na de eerste operatie; vocht dat geleid heeft tot tot een abces en een longontsteking. Voor het abces en de longontsteking ben ik afgelopen maandag ontslagen uit het ziekenhuis. De drain die geplaatst is, wordt gelukkig morgen verwijderd.
Ik heb het van hele kleine lichtpuntjes. En daar wens ik een lekker huisje bij. Een tuinhuisje is niet handig. Ik heb geen eigen vervoer en ik moet naar revalidatie en vele ziekenhuisbezoeken. Antikraak is te onzeker. dat heb ik vroeger veel gedaan. In Utrecht sta ik overal ingeschreven en heb ik ook mijn best gedaan. Nu is het anders. Ik werk niet meer en weet dat ik niet meer zal werken in Utrecht. Van Rotterdam ben ik gaan houden. Mijn vriendin wil graag dicht bij me wonen en ik bij haar. Het ziekenhuis is ook hier. Het huis waar ik nu zit , heeft een paar steile trappen die ik met moeite neem. Een flat is goed, een tuin een wens.
woensdag 2 maart 2016 om 17:44
TO, als je gewoon verdient en genoeg inkomen hebt, kun je dan niet particulier iets huren? Alw je levensverwachting beperkt is, kan ik me voorstellen dat je snakt naar een plekje waar je je prettig kunt voelen. Misschien toch eens een brief wagen naar de uitbater van een vakantiepark of zij iets hebben voor je laatste periode? Dan woon je lekker buiten in de natuur.
Of zijn er zorghotels of particuliere zorgwoningen in de omgeving waar je zou kunnen wonen?
Ik hoop dat er iets voor je te regelen is! Ik gun je nog een fijne tijd.
Of zijn er zorghotels of particuliere zorgwoningen in de omgeving waar je zou kunnen wonen?
Ik hoop dat er iets voor je te regelen is! Ik gun je nog een fijne tijd.
woensdag 2 maart 2016 om 17:51
TO, hebben ze je na die psychose niet nog nazorg gegeven? Ik weet toevallig dat Altrecht en de RIBW in Utrecht heel nauw samenwerken, en de RIBW heeft ook woningen. Dat is dan wel in Utrecht, maar dan heb je een kamer/woning en wat extra ondersteuning na je psychose en met de klap die je nu te verwerken hebt.
woensdag 2 maart 2016 om 17:58
wat een rotsituatie TO.
Ik begrijp je verlangen naar een fijne plek om je laatste levensduur te slijten. Maar ik zie niet heel veel realistische mogelijkheden behalve degene die hier genoemd zijn. Wat je wellicht nog zou kunnen proberen is om contact te zoeken met lokale media (Rotterdamse kranten, regionale omroep) die misschien een verhaal in jouw situatie zien en wie weet wat voor balletje er dan gaat rollen. Mensen willen graag een gezicht bij een verhaal, dat compassie oproept.
Heb je vermogen, spaargeld of iets dergelijks, waarmee je een wat hogere huur in de particuliere sector zou kunnen betalen? of vrienden/familie die een maandelijks bedrag kunnen bijleggen? ik zou dat voor een goede vriend/in wel doen, zeker als ik wist dat het voor een beperkte tijd was. Dan zijn je mogelijkheden misschien wat ruimer.
Ik begrijp je verlangen naar een fijne plek om je laatste levensduur te slijten. Maar ik zie niet heel veel realistische mogelijkheden behalve degene die hier genoemd zijn. Wat je wellicht nog zou kunnen proberen is om contact te zoeken met lokale media (Rotterdamse kranten, regionale omroep) die misschien een verhaal in jouw situatie zien en wie weet wat voor balletje er dan gaat rollen. Mensen willen graag een gezicht bij een verhaal, dat compassie oproept.
Heb je vermogen, spaargeld of iets dergelijks, waarmee je een wat hogere huur in de particuliere sector zou kunnen betalen? of vrienden/familie die een maandelijks bedrag kunnen bijleggen? ik zou dat voor een goede vriend/in wel doen, zeker als ik wist dat het voor een beperkte tijd was. Dan zijn je mogelijkheden misschien wat ruimer.
woensdag 2 maart 2016 om 18:10
Ik word heel verdrietig van je verhaal,To. Ik wou dat ik je kon helpen. Maar de huurhuizenmarkt zit zo ongelovelijk op slot. Ik sta over een paar maanden ook op straat en wij zoeken al 5 jaar. Worden overal afgewezen, omdat we allebei afgekeurd zijn, huisdieren hebben en roken. Blijkbaar is dat zo ontzettend asociaal dat we nergens welkom zijn. De wereld is enorm verhard.
Is een hospice niet een beter idee voor jou? Die prognose van 1, 2 jaar, ik weet niet of dat uitmaakt of je daarvoor in aanmerking komt. Misschien kan een second opinion anders helpen. Of het vergoed wordt door de verzekering, ik heb geen idee. Ik weet wel dat er tegenwoordig alleen nog maar met het hoofd gedacht lijkt te worden en nooit met het hart. Ik baal er als een stekker van. Sterkte iig met de tijd die je nog rest, maak er nog alles van wat je ervan kunt maken.
Is een hospice niet een beter idee voor jou? Die prognose van 1, 2 jaar, ik weet niet of dat uitmaakt of je daarvoor in aanmerking komt. Misschien kan een second opinion anders helpen. Of het vergoed wordt door de verzekering, ik heb geen idee. Ik weet wel dat er tegenwoordig alleen nog maar met het hoofd gedacht lijkt te worden en nooit met het hart. Ik baal er als een stekker van. Sterkte iig met de tijd die je nog rest, maak er nog alles van wat je ervan kunt maken.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
woensdag 2 maart 2016 om 18:17
Weet je wat ik ga doen trouwens? Een brief schrijven aan de tweede kamer. Heel soms lezen ze brieven voor van burgers. Ik heb namelijk met zoveel pech te maken gehad en zoveel ellende door regels, dat ik mijn verhaal wel kwijt wil aan een beleidsmaker. Kijken wat die ervan vindt. Ik vind dat er onmenselijke dingen gebeuren op het moment in Nederland. En dat er mensenrechten geschonden worden. Maar ja, iedereen heeft het alleen maar over de vluchtelingen en dus hoeven beleidsmakers zich ook niet te verantwoorden over de totale afbraak die de afgelopen jaren heeft plaatsgevonden in Nederland, van vangnetten voor kwestbare mensen.
Weet je wat je nog het best kunt doen, To? Naar een kerk toe stappen en daar je verhaal uitleggen. Die hebben soms nog wel een beetje medelijden. Heel erg maar de ongelovigen laten elkaar doodgaan zonder naar elkaar om te kijken, de gelovigen hebben nog een schuldgevoel die dat tegengaat.
O wacht, zet je verhaal op facebook. Sentimentaliteit, daar reageren mensen nog wel eens op. Beetje zielig doen dus. Ik dacht altijd dat sterk zijn een goed idee was, nou, dan denkt niemand dat je hulp nodig hebt. Je moet echt heel hard roeptoeteren om gehoord te worden als je hulp nodig hebt. Dus doen. Anders moet je je leven uitzitten op die rotzolderkamer.
Weet je wat je nog het best kunt doen, To? Naar een kerk toe stappen en daar je verhaal uitleggen. Die hebben soms nog wel een beetje medelijden. Heel erg maar de ongelovigen laten elkaar doodgaan zonder naar elkaar om te kijken, de gelovigen hebben nog een schuldgevoel die dat tegengaat.
O wacht, zet je verhaal op facebook. Sentimentaliteit, daar reageren mensen nog wel eens op. Beetje zielig doen dus. Ik dacht altijd dat sterk zijn een goed idee was, nou, dan denkt niemand dat je hulp nodig hebt. Je moet echt heel hard roeptoeteren om gehoord te worden als je hulp nodig hebt. Dus doen. Anders moet je je leven uitzitten op die rotzolderkamer.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
woensdag 2 maart 2016 om 18:17
Een hospice kan alleen in de terminale fase met alleen een hele korte levensverwachting (doorgaans nog maximaal 3 maanden geloof ik).:
Ik word heel verdrietig van je verhaal,To. Ik wou dat ik je kon helpen. Maar de huurhuizenmarkt zit zo ongelovelijk op slot. Ik sta over een paar maanden ook op straat en wij zoeken al 5 jaar. Worden overal afgewezen, omdat we allebei afgekeurd zijn, huisdieren hebben en roken. Blijkbaar is dat zo ontzettend asociaal dat we nergens welkom zijn. De wereld is enorm verhard.
Is een hospice niet een beter idee voor jou? Die prognose van 1, 2 jaar, ik weet niet of dat uitmaakt of je daarvoor in aanmerking komt. Misschien kan een second opinion anders helpen. Of het vergoed wordt door de verzekering, ik heb geen idee. Ik weet wel dat er tegenwoordig alleen nog maar met het hoofd gedacht lijkt te worden en nooit met het hart. Ik baal er als een stekker van. Sterkte iig met de tijd die je nog rest, maak er nog alles van wat je ervan kunt maken.
woensdag 2 maart 2016 om 18:17
Ik vind je hier behoorlijk afwijzend reageren op een oplossing: de RIBW. Je zegt dat je in mogelijkheden denkt. Toch wil je deze mogelijkheid niet eens verder onderzoeken.
En hoelang kan deze vriendin jou nog de mantelzorg bieden die jij nodig hebt? Je zorgvraag wordt namelijk steeds intensiever. Ze zal er op een gegeven moment waarschijnlijk een bijna fulltime baan bij hebben: zorgen voor Wianba. Wil jij haar dat aandoen? Kun, durf en mag je dat van haar vragen?
woensdag 2 maart 2016 om 18:23
Ik denk ook dat maatschappelijk werk je het best kan helpen, zij weten wat er mogelijk is.
Elke buurt heeft meerdere steunpunten
locaties rotterdam
Je bent zelf een theepot
woensdag 2 maart 2016 om 18:25
Je familie woont in groningen, waarom niet daar naartoe? Daar is een woning toch wat makkelijker te krijgen dan in rotterdam. Hoezo geen vervoer? Maak je lid van iets als greenweels, en daar zijn ook andere varianten van. Een vakantie woning is niet zo onmogelijk hoor en in jouw situatie misschien wel de handigste oplossing. Op dat zolderkamertje lijkt het me ook onmogelijk om mantelzorg te verlenen als je bedlegerig word, je komt nu al moeizaam de trap op. Werk kun je zo toch wel vergeten lijkt me dus daar hoef je niet voor in rotterdam te blijven. Maak het jezelf niet te moeilijk en ga lekker bij je familie in de buurt zitten. Is voor je zus ook makkelijker.
woensdag 2 maart 2016 om 18:27
