Is dit normaal?

Hallo!

Ik ga ongeveer 1 1/2 jaar met een man om, hadden het leuk, maar was geen makkelijk relatie. Zijn erg verschillend, maar konden ook daar steeds goed over praten en relatie werd steeds diepgaander. Hij is heel extravert en impulsief bijvoorbeeld, ik introvert en rustig en leven is wel stabiel. Daar voel ik me ook goed bij. De laatste twee maanden ben ik de draad kwijt. Lijkt wel of ik niets goed kan doen.



Hij zit niet helemaal goed in zijn vel, moet zijn weg wat vinden en probeerde hem daar steeds bij te helpen. Alleen laatste paar keren dat ik hem heb gezien zegt ie dingen als ´ik voel me niet verbonden´, ´er is iets want ik zie dat je op je hoede bent´, ´gevoel zit niet goed, er is iets anders bij je´. Termen waar ik over probeerde te praten maar weinig mee kon, omdat hij het daarbij liet.



Ook kwam steeds meer aan de orde dat als ik iets zo zou zeggen of zo zou doen, dan zou zijn reactie beter zijn...

Mijn vraag aan jullie...is dit normaal om dat zo te doen? Ik heb niet heel veel relaties gehad maar dit volg ik echt niet en het voelt ook verre van leuk.



Gisteravond raakten we in een soort van discussie. Ik zei dat ik ons contact laatste tijd nogal veranderd vind en waar we nu precies staan. Omdat het niet zo lekker loopt. Daar raakten we over in gesprek en dat werd een ruzie. Ik raak behoorlijk op slot als er ruzie komt (ik weet dat ik daaraan moet werken) en dat irriteert hem. Ik vind zijn manier dwingend en hij zegt dat hij alleen maar wil dat ik groei en daarom rake dingen zeg en dat het geen commentaar is en dat het goed bedoeld is.



Gister sloeg ik dicht en ik gaf dat ook aan. Hij ging maar door met zijn verhaal...totdat hij glas drinken wat op tafel stond over mij heen gooide.

.............................................................................................

Ik was behoorlijk overstuur en dat leek hem niets te doen. Wil nu niet als een prinses overkomen maar als je in relatie zit met elkaar dan wil je de ander toch niet zo zien?



Ik heb hem gevraagd te gaan, wat hij in 1e instantie niet deed. Hij vond dat ik lelijk was van binnen en ik hoefde dit ook tegen niemand te zeggen (vrienden of fam) want dit was allemaal mijn schuld. Hoe lelijk en dwingend hij naar mij komt, dat is hoe ik ben (de spiegel) anders zou hij nooit zo doen.



Ik vind het behoorlijk heftig....en ben best wat in de war en geschrokken hierdoor. Vooral ook omdat ik heel veel gevoelens voor hem heb en ik weet nu niet meer goed waarom dat was:-( Wat vinden jullie hiervan?

Dat hoop ik. Zal even lastig zijn maar juist omdat ik al meer op relatiegebied heb meegemaakt vind ik het al zo moeilijk om mij open te stellen. Waarschijnlijk gaat het bij de juiste persoon anders. Alleen met mijn allereerste vriendje heb ik kunnen ervaren hoe liefde kan zijn:-) Ik heb nog een lange weg te gaan. Gek dat mijn omgeving, vrienden, werk mij als sterke vrouw zien en in de liefde....heb er behoorlijk genoeg van. Wordt tijd van mezelf en ook om in te zien waarom dit gebeurd. Vind het fijner zonder relaties, dat ik vrijheid heb en mezelf kan zijn. Dit sloopt je.