Gezondheid alle pijlers

Revalideren na een herniaoperatie

31-08-2011 16:02 3705 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal, binnenkort word ik geopereerd aan een hernia. Na een half jaar aanmodderen, constant op en neer heb ik uiteindelijk samen met de chirurg de knoop doorgehakt en ga ik onder het mes.



Best wel heel spannend, maar aan de andere kant kijk ik heel erg uit naar herstel en mijn normale leven weer oppakken. Nou ben ik eigenlijk op zoek naar mensen die ook een dergelijke operatie hebben ondergaan en vroeg ik me af hoe je het opbouwen na de operatie hebt aangepakt. De eerste zes weken is sowieso heel rustig aan weer opbouwen, maar hoe ben je daarna verder gegaan?
Alle reacties Link kopieren
Stakingsdag op scholen; de kinderen zijn vandaag vrij. Dus lekker uitgeslapen vandaag. Rustig n kop koffie op. Of 2.

En dan ga ik nu maar eens douchen en mijn lichtgrijze depripakkie maar ns omwisselen voor mn donkergrijze.

Tot straks!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb me in het begin zo op laten fokken door wat 'normaal' zou zijn en wat ik zou 'moeten' kunnen en nog steeds kan dat wel frustreren hoor. Maar ik besef nu wel dat het een lange weg is en dat je je lichaam ook de tijd moet gunnen. Sneller dan dat jouw lijf het doet kun je het zelf niet maken en we zijn allemaal gebaat bij een zo spoedig mogelijk herstel maar elk lijf is dus weer anders. Maar alleen al die gedachte geeft mij rust. Het is nou eenmaal niet anders en dat probeer ik wel vast te houden zodat ik de energie die ik heb ook in herstel kan proberen te stoppen en niet in frustratie over waarom dingen nog niet lukken.
Het joggingpak: zeer herkenbaar. Heb ik ook nog het meeste aan, omdat het het prettigste draagt als je ligt. Het wordt nu wel wat minder trouwens, ik draag vaker weer normale kleren.



Leuk voor anderen als ze bij toverslag herstellen, maar dat gebeurt bij mij niet. En ergens geloof ik het verhaal van "alles" weer kunnen ook niet. Volgens mij ben je dan gewoon aan het forceren en op een gegeven moment krijg je de rekening gepresenteerd.



Ik hou mij vast aan het credo dat je maar 1 kans krijgt goed te revalideren en die kans pak ik.
Alle reacties Link kopieren
Succes!!
Alle reacties Link kopieren
En Ikbenanoniem zo is het maar net!
Hier meldt nog een - vandaag turkoise - joggingpak zich! Heb net weer fysio gehad en het was weer pittig maar wel te doen. De pijn is waarschijnlijk toch van het te snel gaan, dus weer een tandje terug.



Ik droeg gister trouwens een spijkerbroek. Maar, moet ik wel bij zeggen dat ik - geheel tegen mijn normale look in - van die hele lage heb gekocht laatst die ook wat elastisch zijn. Dat maakt ze met herstellende operatiewonden een stuk beter draagbaar!
Alle reacties Link kopieren
Hihi; applausje voor nummerzoveel...!!! Dapper! De joggingbroek gisteren dus omgewisseld voor de spijkerbroek! Enne; slim; een laag model.



Bijkomend voordeel van de joggingbroek; na 't douchen etc een schoon joggingpak-geval aan (even een gedoe om aan te krijgen; benen in de pijpen krijgen etc, maar dat gaat steeds sneller,) en meteen ben je 's avonds ook klaar om te slapen! Ik ga dan niet ook nog eens omkleden in pyama. Eén jogging-slobber-mult-functioneel-depri-pak gaat dus precies één dag en één nacht mee voordat hij weer in de was verdwijnt.
Alle reacties Link kopieren
Hahaha Ikbenik!



Nummerzoveel, rustig aan is het credo. En turquoise klinkt toch heel gezellig moet ik zeggen. Fijn dat het lukte bij de fysio. En stap voor stap kom je er vanzelf.



Ik ga zo nog een stukje fietsen. Vanmorgen ook al even geweest en dat was best lekker. Verder wil ik ook wel weer proberen om het zonder pijnstillers te doen, want die maken ook dat ik me niet lekker voel.
Ik lees her en der dat er nog best veel mensen pijnstillers gebruiken.



Dan tel ik mijn zegeningen, want dat hoef ik nagenoeg niet. Gelukkig niet, want ik heb 10 maanden structureel wel moeten slikken. Morgen is het een jaar geleden dat mijn hernia in volle hevigheid doorbrak. Man, wat heb ik al die maanden pijn gehad!
Alle reacties Link kopieren
Iebs

Raar hoe zulks kan lopen he.

Bij mij sluimert het al jaren, en bij jou was het pats boem!

Neem je tijd, en laat je niet opnaaien door buurvrouwen die een neef van een vriendin kennen. Bij iedereen verloopt het anders, en je moet deze pijn gevoeld hebben om te weten hoe moedeloos en deprimerend het kan zijn. Je bent namelijk helemaal fit op dat ene plekje in je rug na, en dat dat ene plekje voor zoveel pijn kan zorgen (ook op andere plaatsen dan je rug) dat snappen vele mensen niet. En dat maakt ook dat je zelf sneller wil dan je lichaam kan, omdat het "maar" zo'n klein uitstulpinkje is op dat grote gezonde lijf.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook (afkloppen!!!) van de pijnstillers af. Alleen was ik dat ook vóór de operatie, (toen na de operatie weer kort ff geslikt, maar nu dus niks meer) dus ik kan niet zeggen dat dat dankzij de operatie was.

Eigenlijk moet je vandaag dan maar een herniapijn-vrij-jubileum-taartje kopen voor jezelf ikbenanoniem! Met 1 recht kaarsje in het midden, met een pleistertje eromheen


Vooral dat pleistertje doet het hem, Ikbenik.
@Kus: Ik weet niet zeker of de hernia wel acuut was Kus. Ik had al 11 jaar klachten, wat is benoemd als atrose. Met dezelfde pijnlijke uitstralingspijn als hernia, minus de tintelingen en het dove gevoel. Alleen nooit constant, maar bij vlagen.



Het is volgens de neuro de vraag of dat al plaagstootjes van de hernia waren, want atrose zag hij op de mri niet echt terug.
Alle reacties Link kopieren
Grappig Ikbenanoniem. Bij mij was het twee weken geleden een jaar geleden dat 'het noodlot' toesloeg. Ik heb er ook wel even bij stil gestaan en eigenlijk nog wel bijna dagelijks. Hoe vanzelfsprekend het allemaal is als je nergens last van hebt. Pijnstillers was ik na de operatie vanaf, maar met periodes weer nodig.



Haha Ikbenanoniem
Alle reacties Link kopieren
Klinkt wel bekend, althans ik heb nooit uitstralingspijn gehad. Wel al 10 jaar geleden dat ik niet kon zitten en met vlagen veel last van mijn rug. Maar eigenlijk altijd dusdanig dat ik ermee door kon gaan. Achteraf bezien hier toch ook wel heel veel momenten gehad waarbij er een belletje had moeten gaan rinkelen. Maar goed of je het dan tegen had gehouden..
@Evi: Het was mij verteld dat het atrose was, dus ik hield altijd rekening met de rug. En als ik last had, dan slikte ik een weekje pijnstillers, deed rekoefeningen en nam wat rust.



En ja, dan ging het eerst wel weer.
Alle reacties Link kopieren
Ja precies. Bij mij is dat anders gegaan. Ik heb tien jaar geleden foto's laten maken en werd toen weggestuurd met de boodschap dat de wervels onder in mijn rug te dicht op elkaar zaten en dat ik daar mee moest leren leven. De term hernia is nooit gevallen, daar heb ik dus eigenlijk nooit over nagedacht, ondanks pijn etc ben ik altijd gewoon doorgegaan, met in mijn achterhoofd dat ik niet moest zeuren omdat er toch niets aan te doen was.
Alle reacties Link kopieren
Hebben we dat niet allemaal gehad "niet zeuren en doorgaan"

Iebs, wist niet dat het bij jou zo lang sluimerde onder een andere noemer.

Maar als het al zo lang sluimerd, dan ga je nu toch als een speer. Ik mag alleen wel hopen dat het niet zo is dat je nu niet al die jaren dat het sluimerde ook zoveel jaar moet opbouwen!
Alle reacties Link kopieren
Tja daar ben ik soms wel bang voor kusunum, het is ook niet zomaar zo gekomen. En reparatie is niet meer mogelijk, maar goed daar wil ik eigenlijk niet te lang bij stil staan.
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen allemaal! Weer eens een teken van leven. Het voltijd werken eist zoveel tijd en energie dat ik het lastig vind om ernaast nog dingen te doen waaronder forummen. Maar goed, vandaag een dagje vrij .



Iedereen nog een beetje aan het aanmodderen her en der? Reken er maar op dat het inderdaad een lange tijd zal duren. Ook ik had het idee dat ik na 6 weken huppelend door het leven zou kunnen. Nou, niet dus. Het gaat goed! Maar ik voel me nog steeds een stijve hark! Met af en toe een dip.



Met de scheuten gaat het weer beter. Met sporten doe ik rustiger aan. Ik doe sommige oefeningen weer met minder gewichten en sommige oefeningen zelfs niet. Vandaag heb ik weer even een evaluatie. De scheuten zijn wel nog aanwezig maar zeker in mindere mate.



Op het werk al 10X aangegeven dat het voor mij zo niet werkt en deze week heb ik eindelijk weer wat rust. Heb wéér aangegeven dat omdat ik voltijd werk het niet zo is dat ik er klaar mee ben. Naast het werk is het nog steeds KEIHARD werken om mijn lichaam op het normale (wat is dat ;)) niveau te krijgen.



Ik heb trouwens een defa lendekussen voor in mijn rug als ik op de bank zit. Die dingen kun je kopen bij de halfords. Daarmee zit ik heel netjes .



Fijne dag dames! Ga maar eens douchen, kopje koffie en dan op de fiets naar de fysio!
Alle reacties Link kopieren
Het is ook zwaar Schuit, alleen dat zien de mensen om je heen niet, of willen het niet zien. Jammer dat je er zo hard voor moet vechten om dat duidelijk te maken



Fijn dat het met de scheuten wat beter gaat en dat je daar met het sporten ook een balans in lijkt te vinden. En ik denk dat we er allemaal een andere voorstelling van hadden. Zo'n operatie is ingrijpender dan je denkt en volgens mij trouwens ook vaak nog meer voor vrouwen dan voor mannen.



Hier vanmorgen het ziekenhuis gebeld om even te vragen of zoveel meer pijn nou wel normaal is. Nou moet ik zeggen dat het vandaag weer iets beter voelt, maar zeker slechter dan voor de prik. Maar het is niet vreemd. Zij zei dat die cortison steroïden nu hun werk gaan doen en dat er echt zes weken nodig zijn om de werking te kunnen bepalen. Dat sommige mensen drie weken veel slechter gaan en dan beter worden en sommige ups en row 's hebben. Nou ja aanmodderen maar weer, maar het is dus niet per definitie mislukt.
Alle reacties Link kopieren
Goed dat je even hebt gebeld. Hoop dat je daardoor wat gerustgesteld bent.



Ik bedenk me net dat sommige hier sowieso een fulltime baan hebben: kinderen .



Ik kan trouwens van de afgelopen weken weer een aantal 'stomme opmerkingen' toevoegen. In gesprek met iemand van mijn werk. Ik: 'ik wil ook zo graag eens uit bed springen in de ochtend en meteen aan de slag kunnen met vanalles'. Hij: 'dan doe je dat toch'. Ik: 'zou wel willen maar dat gaat fysiek niet'...



Iemand anders. Fijn hè dat je weer alles kunt. Geen pijn meer hebt etc etc... Ja, ik kan veel maar ik doe nog niet alles weer hè...



Thuis klaag ik niet zoveel als hier hoor . Maar die opmerkingen. Zo vermoeiend!
Alle reacties Link kopieren
He, welkom weer terug Schuit! Enne; dit forum moet JOU iets bieden, het hoort er geen 'taak-extra-erbij' te zijn, dus voel je niet opgelaten als je even druk bent. Logisch met een fulltime (!) baan.



Vanmorgen kwam m'n vader de kinderen naar school brengen, en hij was zo aardig om zich ook te laten strikken om eeeeeeven met de auto mee naar de winkel te gaan. Heerlijk om weer even wat voorraad in te kunnen slaan!

Met m'n "bejaarden-rolkarretje" haal ik steeds alleen het hoognodige en diepvriesspullen kan ik dan al helemáál niet halen omdat het dan al ontdooit is voordat ik thuis ben. Dus nu heb ik weer lekker wat in de vriezer liggen.

(Gek, dat zoiets simpels zoveel voldoening kan geven!)



Hier nog steeds dagelijks pijntjes. Alleen is het de ene dag dat ik links boven m'n enkel de (bekende) branderige 'lijn' voel lopen, de dag erna is dat rechts (?onlogisch), en gisteravond heb ik een hele tijd wakker gelegen van de pijn in mijn rechterheup en voorkant; daar waar je bovenbeen je lies ingaat zeg maar.



Ik heb echt liggen woelen en twijfelen of ik toch maar weer aan de pijnstillers zou gaan. Maar ik WIL dat niet meer. Dat voelt als een achteruitgang. Een station dat toch al gepasseerd was???Voel me dan echt boos op mijn lijf. Dus dan slik ik maar niks, maar dan lig ik dus wel urenlang pijn te hebben voordat ik in slaap val.



Het weinige geduld met mezelf begint nu ook 'op' te raken. Het is vandaag 4 weken geleden dat ik geopereerd ben. Met 6 weken 'hoort' het toch 'over' te zijn . Die verwachting gaat -in dit tempo- niet uitkomen . (Ja; Schuit; ook IK wil over 2 weken 'HUPPELEN-door-t-leven' ) Hoe leg ik dat mijn omgeving uit? Wat zijn de gevolgen? Wat als ik straks nog steeds geen auto kan rijden??? Oftewel; het gepieker begint weer .
@Ikbenik: De operatie ligt nu 2 maanden achter me en ik huppel ook nog niet. Ik ga wel vooruit, dat wel. Ik kan weer redelijk soepel mijn eigen sokken aankrijgen, mijn onderbenen drogen en vlot in een broek stappen.



Ik kan gerust 3 uur op zijn zonder te hoeven liggen, loop kilometers op één dag en doe kleine klusjes. Maar het is nog verre van normaal.



Gisteren het gasstel schoongemaakt en de spoelbak weer eens goed, maar dat was geen klusje van niks, wat het normaal gesproken wel is. Zoiets voel je dan en dan moet je daarna wel even weer wat rust pakken. En het zitten, dat is prut natuurlijk.



Volgende week moet ik naar het UWV. Ik hoor wel wat ze daar zeggen.
@Evi: Vervelend eigenlijk dat het zo lang duurt voordat je weet of de injectie werkt.



@Schuit: Dus met wat gas terug merk je wel dat je minder last van scheuten krijgt?



Zo'n kussen is iets wat je achter je rug zet zeker? Ik heb ze gezien, maar heb ook al zo'n duur wigkussen gekocht.



Revalideren is verhipte duur: bal kopen, fysio, wigkussen kopen, matje kopen, loopband gehuurd... Eigenlijk zou ik ook nog willen revalidatie zwemmen, maar dat laat ik eerst maar even.



Mijn man zit al tijden in de ziektewet en ik heb ook een uitkering, dus heel riant is ons inkomen niet.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven