hypochonder/knobbel borst
woensdag 28 januari 2015 om 10:42
Hoi allemaal
Ik ben nieuw op dit forum en heb jullie hulp nodig
ben een erge hypochonder, met name op borstknobbel gebied. Ben er erg bang voor en heb al maanden gevoeld en knobbels gevoeld die toch niks zijn. Maar vorige week tijdens het insmeren voelde ik echt iets! Helemaal in paniek natuurlijk. Was tijdens de eisprong dus ga mijn menstruatie afwachten. Ben paar maanden terug ook al bij de huisarts geweest , was ook niks te zien op de echo. Maar moet dus wachten tot volgende week. Heeft iemand tips om niet te paniekerig te zijn? Ik denk zelf dat t gewoon klierweefsel is, maar mijn hypochonder denkt hier anders over.... Ben 32, knobbel is goed beweeglijk en voelt als de andere kant alleen veeel dikker. Heb een kleintje van 2 en moet al huilen als ik eraan denk haar achter te moeten laten ☹ heeft iemand tips??? Heel erg bedankt!!!!
Ik ben nieuw op dit forum en heb jullie hulp nodig
maandag 2 februari 2015 om 15:42
hoi allemaal
mijn goede voornemens zjin gesneuvld
Ik dacht gisteren; ik weet dat het niks is, maar wil toch even laten kijken. Uiteraard meteen vandaag. Ben net terug en nu ben ik nog ongeruster
Ze voeldehet ook, sanapte wel dat ik ervan schrok. Het is toch anders dan ik eerder uitlegde. Het loop zeg maar van oksel naar tepel, beetje op de borstspier. Best groot. Denk 1,5 4 cm. Dus dokter voelen en al. Ja nee is een klier. Kan groter worden of kleiner, ook met periode. Toen vroeg ze of hier weleens een echo van gemaakt is; ik zeg nee. En als t groter werd moest ik terugkomen. Nou, veeg mij maar weg weer
Nu ben ik helemaal in paniek. Dus ik zeg; zouden we wel eenecho moeten doen? Nee zegt ze, alleen voor jouw geruststelling. MAar ik krijg dan een mammo en geen echo (boven de 30). En dat wilde ik eigenlijk niet. Dus ja, nu weer terug bij af. Getsie zeg, had gehoopt helemaal gerust te zijn en ben ng ingeruster dan gisteren.
mijn goede voornemens zjin gesneuvld
maandag 2 februari 2015 om 15:52
Wat vervelend Sunshine. Heeft ze ook nog iets met je afgesproken dan om ter controle bij haar terug te komen? Ik kan me voorstellen dat je nu zelf dagelijks geneigd bent om er aan te voelen en dat maakt het natuurlijk ook niet beter. Ik heb met je te doen!
Probeer je zelf er goed bewust van te zijn dat als de huisarts het niet had vertrouwt, ze je dan echt had doorgestuurd voor een echo.
Sterkte meid!
Probeer je zelf er goed bewust van te zijn dat als de huisarts het niet had vertrouwt, ze je dan echt had doorgestuurd voor een echo.
Sterkte meid!
maandag 2 februari 2015 om 15:57
nee dat niet. maar als ik ooit weer iets wil laten checken mag dat, dat vond ze geen probleem. Ja dat hou ik mezelf ook voor, maar ze keek zo bedenkelijk en dan denk ik meteen; zou ze niks zeggen als het slecht was zodat ik niet in de stress schiet? Ik weet bijna zeker dat ik dit eerder ook al voelde maar durf er niet op te vertrouwen. Het kleine ding is weg, was denk ik meer een spier; dit was het eerste ding waar ik me druk om maakte. En dit grote ding eigenljk niet, maar juist hiervoor ga ik dan naar de huisarts. Lekker slim. Had ik toch een mammo moeten vragen? Volgens mij heeft dat geen zin. En als het al zo groot is, had ik toch opgezette klieren moeten hebben. Wellicht zakt het ook af als ik eind van de week ongesteld wordt. Ik hoop het maar.
maandag 2 februari 2015 om 16:01
heb ook het idee dat alles beetje opgezet is, door de periode die eraan komt. Dan is het maar goed dat ik nu heb laten voelen, dan kan ik het in de gaten houden. En evt toch terug voor een mammo. Niet alles is verloren, maar ik hoopte zo op een gevoel van; ha yes er is niks aan de hand. Heerlijk weer verder leven
maandag 2 februari 2015 om 16:02
Ik denk dat je het echt even op zijn beloop moet laten (hoe enorm moeilijk dit ook is). Vertrouw op je huisarts! Een mammo laten maken terwijl dit eigenlijk niet nodig is, is ook niet goed. En zelf houd ik me ook steeds voor dat ik in de huisarts zijn kennis wil blijven vertrouwen. Ons probleem wordt niet verholpen door naar het ziekenhuis te gaan terwijl de huisarts het niet nodig vindt.
En dat moeilijk kijken van de huisarts is iets waar je heel erg op gefocust bent. Het lastige bij hypochondrie is dat we maar heel moeilijk gerust zijn te stellen.
En dat moeilijk kijken van de huisarts is iets waar je heel erg op gefocust bent. Het lastige bij hypochondrie is dat we maar heel moeilijk gerust zijn te stellen.
maandag 2 februari 2015 om 21:50
O Sunshine, wat vervelend voor je! Dit is natuurlijk precies wat je niet wilt horen van de huisarts, want je wilt juist duidelijkheid. Maar laat ik voorop stellen dat iedere huisarts bij de minste twijfel echt doorverwijst. Dus het feit dat ze jou niet doorverwijst kun je echt alleen maar als positief opvatten. Maar het advies om terug te komen als het groter wordt en het in de gaten te houden lijkt mij geen goed advies om aan een hypochonder te geven. Ik zou daar erg onrustig van worden en jij ook zo te horen. Zo blijf je er mee bezig terwijl dat nou juist is wat je als hypochonder niet zou moeten doen.
Misschien een rare vraag, maar denk jij (en de andere hypochonders onder ons) echt dat je er niet meer bent over 2 jaar als je nu niets meer doet met die knobbel? Ik geloof dat namelijk niet, hoeveel onrust en paniek ik ook kan hebben. Het is dus heel tegenstrijdig, maar het helpt me wel om mezelf dit af en toe af te vragen.
Wat betreft mijn knobbel, het lukt me aardig om er niet aan te voelen. Een doktersbezoekje gaat ook mij waarschijnlijk alleen maar meer onrust opleveren. Ik ben 41 jaar, dus dan verwijzen ze nog sneller door. Dat vat ik dan natuurlijk weer op als dat er echt iets mis is. Bovendien kost het allemaal tijd, geld (eigen risico) en is die straling nou ook niet bepaald gezond. Maar goed, die knobbel krijg ik ook niet helemaal uit mijn hoofd natuurlijk. Dus ja, wat dan wel? Zucht...
Nou Sunshine, sterkte! En de andere dames die hiermee te maken hebben ook natuurlijk!
Misschien een rare vraag, maar denk jij (en de andere hypochonders onder ons) echt dat je er niet meer bent over 2 jaar als je nu niets meer doet met die knobbel? Ik geloof dat namelijk niet, hoeveel onrust en paniek ik ook kan hebben. Het is dus heel tegenstrijdig, maar het helpt me wel om mezelf dit af en toe af te vragen.
Wat betreft mijn knobbel, het lukt me aardig om er niet aan te voelen. Een doktersbezoekje gaat ook mij waarschijnlijk alleen maar meer onrust opleveren. Ik ben 41 jaar, dus dan verwijzen ze nog sneller door. Dat vat ik dan natuurlijk weer op als dat er echt iets mis is. Bovendien kost het allemaal tijd, geld (eigen risico) en is die straling nou ook niet bepaald gezond. Maar goed, die knobbel krijg ik ook niet helemaal uit mijn hoofd natuurlijk. Dus ja, wat dan wel? Zucht...
Nou Sunshine, sterkte! En de andere dames die hiermee te maken hebben ook natuurlijk!
maandag 2 februari 2015 om 21:55
Hi Kattie
Dat is precies hoe ik erover denk!! Maar ja een mammogram mist ook knobbels dus daar wordt ik ook niet gerust van. Heel goed dat je niet voelt!! Maar je wil zekerheid he.... Ik heb zoiets van ; als ik er nu niet aan denk en over een paar maanden is het wel slecht, dan heb ik het verkeerd gedaan. Heb jij dat ook?? Stom he want er is een verschil tussen loslaten en vergeten. Maar t blijft lastig. Mijn man zegt leuke dingen gaan doen. Dus dat ga ik proberen. Ben benieuwd hoe jij hiermee omgaat?? Kan jij wel gewoon doorleven terwijl je niet zeker weet of je iets hebt of niet??
Dat is precies hoe ik erover denk!! Maar ja een mammogram mist ook knobbels dus daar wordt ik ook niet gerust van. Heel goed dat je niet voelt!! Maar je wil zekerheid he.... Ik heb zoiets van ; als ik er nu niet aan denk en over een paar maanden is het wel slecht, dan heb ik het verkeerd gedaan. Heb jij dat ook?? Stom he want er is een verschil tussen loslaten en vergeten. Maar t blijft lastig. Mijn man zegt leuke dingen gaan doen. Dus dat ga ik proberen. Ben benieuwd hoe jij hiermee omgaat?? Kan jij wel gewoon doorleven terwijl je niet zeker weet of je iets hebt of niet??
maandag 2 februari 2015 om 21:59
Wat is het het toch een hardnekkig iets hè
Vervelend dat we onze gedachten niet onder controle kunnen krijgen.
Sunshine, ze verwijzen echt direct door als ze iets niet vertrouwen. Zelfs bij de kleinste twijfel.
Probeer je niet gek te maken met malende gedachten... En niet teveel voelen enzo, daar raakt het alleen maar meer door geirriteerd.
Kattie, ik dacht tot voor kort regelmatig dat ik het einde van de betreffende maand niet eens zou halen.
Daar ben ik inmiddels wel overheen. Kan wat beter relativeren. Het ene moment beter dan het andere maar dat hoort bij de weg van verbetering. Ups en downs.
Wat goed trouwens dat je niet zoveel voelt!!
Uiteindelijk komt het allemaal goed dames! Daar moeten we op vertrouwen
Vervelend dat we onze gedachten niet onder controle kunnen krijgen.
Sunshine, ze verwijzen echt direct door als ze iets niet vertrouwen. Zelfs bij de kleinste twijfel.
Probeer je niet gek te maken met malende gedachten... En niet teveel voelen enzo, daar raakt het alleen maar meer door geirriteerd.
Kattie, ik dacht tot voor kort regelmatig dat ik het einde van de betreffende maand niet eens zou halen.
Daar ben ik inmiddels wel overheen. Kan wat beter relativeren. Het ene moment beter dan het andere maar dat hoort bij de weg van verbetering. Ups en downs.
Wat goed trouwens dat je niet zoveel voelt!!
Uiteindelijk komt het allemaal goed dames! Daar moeten we op vertrouwen
maandag 2 februari 2015 om 22:04
Ik heb na 2 maanden klachten uiteindelijk wel gekozen voor een doorverwijzing en kan nu (ruim 1,5 week na de mammografie) pas een beetje berusten in de uitslag... Voel ook niks raars meer qua bobbels, alleen nog een trekkend gevoel. Dat zit hoogstwaarschijnlijk in de spieren. Ik ga binnenkort naar een triggerpoint masseur... Kijken of ze wat triggerpoints kan vinden en masseren zodat ze die spieren een beetje kan helpen ontspannen.... Fingers crossed! Heb er zin in
maandag 2 februari 2015 om 22:16
Sunshine, dat gewoon doorleven gaat nu wel aardig moet ik zeggen. Maar ik heb me ook echt voorgenomen dat ik dit niet meer wil, zoveel angst om iets wat er waarschijnlijk helemaal niet is. Wat mij trouwens altijd goed helpt is sporten. Maar ja, het kan zomaar ineens omslaan in paniek en ik weet natuurlijk nooit van tevoren wanneer dat gebeurt.
Dank zij verschillende opmerkingen op dit forum, heb ik me voorgenomen om in ieder geval nog 1 week te wachten (dan is het 1 week na mijn menstruatie). Wat ik dan ga doen weet ik ook nog niet hoor.
Toetie1985, dat klinkt wel heftig, dat je echt dacht dat je het eind van de maand niet zou halen. Gelukkig gaat dat dan nu beter voor je.
Okee, ik ga nu douchen (net gesport) en zal niet gaan voelen! Dank zij jullie!
Dank zij verschillende opmerkingen op dit forum, heb ik me voorgenomen om in ieder geval nog 1 week te wachten (dan is het 1 week na mijn menstruatie). Wat ik dan ga doen weet ik ook nog niet hoor.
Toetie1985, dat klinkt wel heftig, dat je echt dacht dat je het eind van de maand niet zou halen. Gelukkig gaat dat dan nu beter voor je.
Okee, ik ga nu douchen (net gesport) en zal niet gaan voelen! Dank zij jullie!
maandag 2 februari 2015 om 22:21
Kattie, wat voor een sport doe je? Ik merk zelf idd ook altijd dat sporten me goed doet. Lekker even een uurtje helemaal los! Xco, burn, combat... Heerlijk! Daarnaast regelmatig een flink stuk wandelen, zeker met dit frisse weer is dat heerlijk
Geniet lekker van je douche! Slaap lekker voor straks en girls... Keep your head up and your arms down... Als die handen omhoog gaan dan is de stap naar "toch even voelen" snel gezet... Niet doen dus! Lekker dromen over mooie mannen, fijne vakanties en alles waar je gelukkig van kan worden...
Kiss
Geniet lekker van je douche! Slaap lekker voor straks en girls... Keep your head up and your arms down... Als die handen omhoog gaan dan is de stap naar "toch even voelen" snel gezet... Niet doen dus! Lekker dromen over mooie mannen, fijne vakanties en alles waar je gelukkig van kan worden...
Kiss
dinsdag 3 februari 2015 om 16:08
Toetie, ik doe aan hardlopen en ga regelmatig naar de sportschool (daar doe ik bodyshape en bodypump). Sporten is echt mijn uitlaatklep.
Ha ha, jouw opmerking over 'arms down' is helemaal waar natuurlijk. Helaas ben ik vandaag wat minder rustig en regelmatig aan het voelen. Tja, het zit er nog steeds en nog steeds voel ik niets als ik mijn arm omhoog doe en met mijn platte hand voel. Ik voel het dus alleen als ik van de zijkant in mijn borst knijp.
Fijn trouwens dat jij nu wat meer kan berusten in jouw uitslag! Nou nog van je klachten afkomen natuurlijk,
Sunshine, hoe is het met jou vandaag?
Ha ha, jouw opmerking over 'arms down' is helemaal waar natuurlijk. Helaas ben ik vandaag wat minder rustig en regelmatig aan het voelen. Tja, het zit er nog steeds en nog steeds voel ik niets als ik mijn arm omhoog doe en met mijn platte hand voel. Ik voel het dus alleen als ik van de zijkant in mijn borst knijp.
Fijn trouwens dat jij nu wat meer kan berusten in jouw uitslag! Nou nog van je klachten afkomen natuurlijk,
Sunshine, hoe is het met jou vandaag?
dinsdag 3 februari 2015 om 16:15
quote:Sunshine2015 schreef op 02 februari 2015 @ 21:55:
Ik heb zoiets van ; als ik er nu niet aan denk en over een paar maanden is het wel slecht, dan heb ik het verkeerd gedaan. Heb jij dat ook?? Stom he want er is een verschil tussen loslaten en vergeten.
Ja, dat is inderdaad precies het probleem! Het idee dat je nu niets doet en het toch slecht blijkt te zijn. En dat je dan dus te laat bent. Dit voelt voor mij gewoon als een soort te grote verantwoordelijkheid om op mijn lichaam te letten. En blijkbaar kan ik alleen maar of helemaal nergens op letten of er wel op letten maar dan raak ik meteen in paniek. Ik kan niet rustig mijn borsten, moedervlekken enz. controleren en het dan even aankijken of naar een dokter gaan. Als ik iets controleer, denk ik meteen iets te vinden en raak ik in paniek.
En helemaal niet controleren hou ik tot nu toe steeds maar een paar maanden achter elkaar vol (en het is de vraag of het verstandig is om helemaal niet te controleren).
Ik heb zoiets van ; als ik er nu niet aan denk en over een paar maanden is het wel slecht, dan heb ik het verkeerd gedaan. Heb jij dat ook?? Stom he want er is een verschil tussen loslaten en vergeten.
Ja, dat is inderdaad precies het probleem! Het idee dat je nu niets doet en het toch slecht blijkt te zijn. En dat je dan dus te laat bent. Dit voelt voor mij gewoon als een soort te grote verantwoordelijkheid om op mijn lichaam te letten. En blijkbaar kan ik alleen maar of helemaal nergens op letten of er wel op letten maar dan raak ik meteen in paniek. Ik kan niet rustig mijn borsten, moedervlekken enz. controleren en het dan even aankijken of naar een dokter gaan. Als ik iets controleer, denk ik meteen iets te vinden en raak ik in paniek.
En helemaal niet controleren hou ik tot nu toe steeds maar een paar maanden achter elkaar vol (en het is de vraag of het verstandig is om helemaal niet te controleren).
dinsdag 3 februari 2015 om 17:45
Hoi allemaal
Het forum lag eruit, maar het werkt weer! Goed van jullie allemaal dat jullie gewoon sporten enzo!! En niet voelen, vind het heel knap!! Vandaag gaat t vrij slecht, ben weer zo aan het piekeren. Kattie jij legt t goed uit, krijg het mijn man niet uitgelegd. Die heeft het wel een beetje gehad. Ik wil gewoon gerust zijn en mijn leven leiden en dat lijkt maar niet te lukken
ben ook bang om af te wachten, maar dat is het enige dat ik nu kan doen. En als ik iets leuks ga doen denk ik altijd: Stel dat er nu wel iets is en ik wordt ziek. Dan zeggen de mensen: Wat sneu, had ze eindelijk haar leven opgepakt, gaat t mis.... Poe wordt zo moe van mezelf soms. Ben heel blij dat er meer mensen zijn die denken als ik, voel ik me niet zo eenzaam.
Het forum lag eruit, maar het werkt weer! Goed van jullie allemaal dat jullie gewoon sporten enzo!! En niet voelen, vind het heel knap!! Vandaag gaat t vrij slecht, ben weer zo aan het piekeren. Kattie jij legt t goed uit, krijg het mijn man niet uitgelegd. Die heeft het wel een beetje gehad. Ik wil gewoon gerust zijn en mijn leven leiden en dat lijkt maar niet te lukken
woensdag 4 februari 2015 om 13:48
quote:Sunshine2015 schreef op 03 februari 2015 @ 17:45:
En als ik iets leuks ga doen denk ik altijd: Stel dat er nu wel iets is en ik wordt ziek. Dan zeggen de mensen: Wat sneu, had ze eindelijk haar leven opgepakt, gaat t mis....
Herkenbaar. En soms voel ik me ook 'oneerlijk' ofzo naar mensen toe als ik zeg dat alles goed. Dan denk ik erbij 'maar eigenlijk heb ik misschien wel kanker, dus het is helemaal niet waar dat alles goed gaat.'
Hoe gaat het nu Sunshine? Is het misschien een idee om toch nog een keer je huisarts te bellen en te vragen waarom je eigenlijk terug moet komen als het groter wordt? Het zal niets met kanker te maken hebben, anders had ze je wel doorverwezen. Maar misschien denkt ze aan een ontsteking of iets anders onschuldigs. Dat zou je misschien nog gerust kunnen stellen.
Aan de andere kant moet de rust natuurlijk uit onszelf gaan komen en niet uit wat artsen zeggen, want dat helpt toch alleen op de korte termijn.
Ik twijfel nog steeds of ik het laat checken, moet straks toch een afspraak maken met de huisarts maar ga het niet noemen denk ik.
En als ik iets leuks ga doen denk ik altijd: Stel dat er nu wel iets is en ik wordt ziek. Dan zeggen de mensen: Wat sneu, had ze eindelijk haar leven opgepakt, gaat t mis....
Herkenbaar. En soms voel ik me ook 'oneerlijk' ofzo naar mensen toe als ik zeg dat alles goed. Dan denk ik erbij 'maar eigenlijk heb ik misschien wel kanker, dus het is helemaal niet waar dat alles goed gaat.'
Hoe gaat het nu Sunshine? Is het misschien een idee om toch nog een keer je huisarts te bellen en te vragen waarom je eigenlijk terug moet komen als het groter wordt? Het zal niets met kanker te maken hebben, anders had ze je wel doorverwezen. Maar misschien denkt ze aan een ontsteking of iets anders onschuldigs. Dat zou je misschien nog gerust kunnen stellen.
Aan de andere kant moet de rust natuurlijk uit onszelf gaan komen en niet uit wat artsen zeggen, want dat helpt toch alleen op de korte termijn.
Ik twijfel nog steeds of ik het laat checken, moet straks toch een afspraak maken met de huisarts maar ga het niet noemen denk ik.
woensdag 4 februari 2015 om 14:09
hi Kattie
ja zo denk ik dus ook. En ook van; als ik nou niet zon angst meer heb, dan pas zou dit of dit uitje/lunch/whatever pas leuk zijn. Ben blij dat jij me snapt. Vandaag wordt ik weer helemaal zenuwachtig en bang. En zit zo te twijfelen. Mijn man zegt; dat moet ze zeggen want anders heeft zij het straks gedaan als er wel iets is. En ik vraag me af of ik met een mammo wel gerust ben. Aangezien dat niet alles ziet, slecht is ivm straling en alles plet. Ik moet eigenlijk gewoon maar wachten tot het groter wordt of niet. Ik kan dat niet. Ik kan niet mijn leven doorleven zonder dat ik weet of dit iets is. PRobleem is dat ik dat altijd denk, en er is al vaker iets onderzocht. Misschien dat ik volgende week toch bel om nog eens over te hebben. En balen dat ze niet alleen echo doen
want ik ben 32. Moet toch wachten op menstruatie, dus voor dit weekend heb ik geen uitsluitsel.
Hoe gaat het met jou? Denk jij er ook de hele dag aan??
ja zo denk ik dus ook. En ook van; als ik nou niet zon angst meer heb, dan pas zou dit of dit uitje/lunch/whatever pas leuk zijn. Ben blij dat jij me snapt. Vandaag wordt ik weer helemaal zenuwachtig en bang. En zit zo te twijfelen. Mijn man zegt; dat moet ze zeggen want anders heeft zij het straks gedaan als er wel iets is. En ik vraag me af of ik met een mammo wel gerust ben. Aangezien dat niet alles ziet, slecht is ivm straling en alles plet. Ik moet eigenlijk gewoon maar wachten tot het groter wordt of niet. Ik kan dat niet. Ik kan niet mijn leven doorleven zonder dat ik weet of dit iets is. PRobleem is dat ik dat altijd denk, en er is al vaker iets onderzocht. Misschien dat ik volgende week toch bel om nog eens over te hebben. En balen dat ze niet alleen echo doen
Hoe gaat het met jou? Denk jij er ook de hele dag aan??