Werk & Studie
alle pijlers
Het promovendi topic 2.0
vrijdag 28 maart 2014 om 12:51
Dag allemaal!
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
woensdag 12 oktober 2016 om 22:39
Wij hebben de laatste jaren met alle promovendi eigenlijk iedere 3 maanden overleg, en zeker de laatste 1,5 jaar valt daar de planning van het boekje onder. Niemand komt dus ineens voor een verrassing te staan dat we het nog niet genoeg vinden.
Overigens vind ik praten over aantallen papers etc altijd vrij zinloos. Dat verschilt uiteraard gigantisch per vakgebied, maar ook binnen de gebieden maakt het nogal wat uit. Ik werk in de geneeskunde, en sommigen hebben 6 papers, maar veel status-onderzoek, databases etc. Dat is heel wat anders dan iemand die echt basaal labwerk gedaan heeft, daar allerlei tools voor moest ontwikkelen etc. Als je daarvan 3 papers in echt goede journals hebt, is dat meer wetenschappelijke 'waarde' dan die 6 andere. Dan zou het een beetje raar zijn als je dan ineens niet genoeg zou hebben.
Bovendien werk je zo alleen maar salami-publicaties in de hand. Je kunt een echt goed stuk als 1 publiceren, of als 2/3 magerder stukjes. Het eerste heet de voorkeur voor de gemeenschap, voor je eigen cv én voor de universiteit (ivm funding, ranking etc). Dan is het nogal stom om af te dwingen dat iemand toch die mindere stukken publiceert, omdat het er dan meer zijn. Daar wint niemand iets mee.
Overigens vind ik praten over aantallen papers etc altijd vrij zinloos. Dat verschilt uiteraard gigantisch per vakgebied, maar ook binnen de gebieden maakt het nogal wat uit. Ik werk in de geneeskunde, en sommigen hebben 6 papers, maar veel status-onderzoek, databases etc. Dat is heel wat anders dan iemand die echt basaal labwerk gedaan heeft, daar allerlei tools voor moest ontwikkelen etc. Als je daarvan 3 papers in echt goede journals hebt, is dat meer wetenschappelijke 'waarde' dan die 6 andere. Dan zou het een beetje raar zijn als je dan ineens niet genoeg zou hebben.
Bovendien werk je zo alleen maar salami-publicaties in de hand. Je kunt een echt goed stuk als 1 publiceren, of als 2/3 magerder stukjes. Het eerste heet de voorkeur voor de gemeenschap, voor je eigen cv én voor de universiteit (ivm funding, ranking etc). Dan is het nogal stom om af te dwingen dat iemand toch die mindere stukken publiceert, omdat het er dan meer zijn. Daar wint niemand iets mee.
woensdag 12 oktober 2016 om 23:26
quote:nausicaa schreef op 12 oktober 2016 @ 22:39:
Wij hebben de laatste jaren met alle promovendi eigenlijk iedere 3 maanden overleg, en zeker de laatste 1,5 jaar valt daar de planning van het boekje onder. Niemand komt dus ineens voor een verrassing te staan dat we het nog niet genoeg vinden.
Overigens vind ik praten over aantallen papers etc altijd vrij zinloos. Dat verschilt uiteraard gigantisch per vakgebied, maar ook binnen de gebieden maakt het nogal wat uit. Ik werk in de geneeskunde, en sommigen hebben 6 papers, maar veel status-onderzoek, databases etc. Dat is heel wat anders dan iemand die echt basaal labwerk gedaan heeft, daar allerlei tools voor moest ontwikkelen etc. Als je daarvan 3 papers in echt goede journals hebt, is dat meer wetenschappelijke 'waarde' dan die 6 andere. Dan zou het een beetje raar zijn als je dan ineens niet genoeg zou hebben.
Eens per 3 maand? Dat vind ik weinig. Op mijn afdeling (ook geneeskunde) ziet iedereen maandelijks zijn/haar promotor.
Wat betreft aantal publicaties: Ja, basic science zal anders zijn, evenals dat het in sommige takken van de wetenschap echt een boek is. Drie papers staat in de NFU richtlijnen genoemd als minimum, maar dat zou bv. op mijn afdeling niet genoeg zijn. De meeste proefschriften binnen mijn afdeling zijn bestaan uit 5-6 papers en dat is niet allemaal database onderzoek. Technisch gezien kan je met drie papers promoveren (en mits goed onderbouwd allicht met minder), maar het is aan de promotor om te bepalen of wat je hebt gedaan, en of de leerweg die je hebt afgelegd voldoende zijn om de graad van doctor te krijgen. Want daar gaat het uiteindelijk om: heb je het gewenste niveau bereikt of niet. En dàt is de inschatting van de promoter en daarom is het de promotor die beslist of het wordt aangeboden aan de leescommissie (los van het wel of niet voldoen aan richtlijnen van een uni/het aantal papers). Een promovendus die vind dat er voldoende hoofdstukken zijn en daarom dus wel op kan, die vergeet dat laatste aspect..
Wij hebben de laatste jaren met alle promovendi eigenlijk iedere 3 maanden overleg, en zeker de laatste 1,5 jaar valt daar de planning van het boekje onder. Niemand komt dus ineens voor een verrassing te staan dat we het nog niet genoeg vinden.
Overigens vind ik praten over aantallen papers etc altijd vrij zinloos. Dat verschilt uiteraard gigantisch per vakgebied, maar ook binnen de gebieden maakt het nogal wat uit. Ik werk in de geneeskunde, en sommigen hebben 6 papers, maar veel status-onderzoek, databases etc. Dat is heel wat anders dan iemand die echt basaal labwerk gedaan heeft, daar allerlei tools voor moest ontwikkelen etc. Als je daarvan 3 papers in echt goede journals hebt, is dat meer wetenschappelijke 'waarde' dan die 6 andere. Dan zou het een beetje raar zijn als je dan ineens niet genoeg zou hebben.
Eens per 3 maand? Dat vind ik weinig. Op mijn afdeling (ook geneeskunde) ziet iedereen maandelijks zijn/haar promotor.
Wat betreft aantal publicaties: Ja, basic science zal anders zijn, evenals dat het in sommige takken van de wetenschap echt een boek is. Drie papers staat in de NFU richtlijnen genoemd als minimum, maar dat zou bv. op mijn afdeling niet genoeg zijn. De meeste proefschriften binnen mijn afdeling zijn bestaan uit 5-6 papers en dat is niet allemaal database onderzoek. Technisch gezien kan je met drie papers promoveren (en mits goed onderbouwd allicht met minder), maar het is aan de promotor om te bepalen of wat je hebt gedaan, en of de leerweg die je hebt afgelegd voldoende zijn om de graad van doctor te krijgen. Want daar gaat het uiteindelijk om: heb je het gewenste niveau bereikt of niet. En dàt is de inschatting van de promoter en daarom is het de promotor die beslist of het wordt aangeboden aan de leescommissie (los van het wel of niet voldoen aan richtlijnen van een uni/het aantal papers). Een promovendus die vind dat er voldoende hoofdstukken zijn en daarom dus wel op kan, die vergeet dat laatste aspect..
donderdag 13 oktober 2016 om 00:56
quote:maxi14 schreef op 12 oktober 2016 @ 23:26:
[...]
Eens per 3 maand? Dat vind ik weinig. Op mijn afdeling (ook geneeskunde) ziet iedereen maandelijks zijn/haar promotor.
Wat betreft aantal publicaties: Ja, basic science zal anders zijn, evenals dat het in sommige takken van de wetenschap echt een boek is. Drie papers staat in de NFU richtlijnen genoemd als minimum, maar dat zou bv. op mijn afdeling niet genoeg zijn. De meeste proefschriften binnen mijn afdeling zijn bestaan uit 5-6 papers en dat is niet allemaal database onderzoek. Technisch gezien kan je met drie papers promoveren (en mits goed onderbouwd allicht met minder), maar het is aan de promotor om te bepalen of wat je hebt gedaan, en of de leerweg die je hebt afgelegd voldoende zijn om de graad van doctor te krijgen. Want daar gaat het uiteindelijk om: heb je het gewenste niveau bereikt of niet. En dàt is de inschatting van de promoter en daarom is het de promotor die beslist of het wordt aangeboden aan de leescommissie (los van het wel of niet voldoen aan richtlijnen van een uni/het aantal papers). Een promovendus die vind dat er voldoende hoofdstukken zijn en daarom dus wel op kan, die vergeet dat laatste aspect..
Oh, helemaal eens hoor, de promotor beslist of het voldoende is.
En eens in de drie maanden is er echt een 'status' meeting. We zien elkaar natuurlijk veel vaker, ik zie mijn eigen mensen gewoon dagelijks, en de promotor ook een paar keer per week. Maar elke maand exact kijken hoe alle papers er voor staan is een beetje vaak, we hebben veel proeven die al langer duren dan dat. Dan kom je dus niet verder dan: 'nou, de planning is net als vorige keer, alleen ben ik een maand verder binnen het experiment'. Dat heeft weinig zin. Voor ons werkt dit schema goed, mensen weten op tijd waar ze aan toe zijn, wij houden overzicht over wat er gebeurt.
[...]
Eens per 3 maand? Dat vind ik weinig. Op mijn afdeling (ook geneeskunde) ziet iedereen maandelijks zijn/haar promotor.
Wat betreft aantal publicaties: Ja, basic science zal anders zijn, evenals dat het in sommige takken van de wetenschap echt een boek is. Drie papers staat in de NFU richtlijnen genoemd als minimum, maar dat zou bv. op mijn afdeling niet genoeg zijn. De meeste proefschriften binnen mijn afdeling zijn bestaan uit 5-6 papers en dat is niet allemaal database onderzoek. Technisch gezien kan je met drie papers promoveren (en mits goed onderbouwd allicht met minder), maar het is aan de promotor om te bepalen of wat je hebt gedaan, en of de leerweg die je hebt afgelegd voldoende zijn om de graad van doctor te krijgen. Want daar gaat het uiteindelijk om: heb je het gewenste niveau bereikt of niet. En dàt is de inschatting van de promoter en daarom is het de promotor die beslist of het wordt aangeboden aan de leescommissie (los van het wel of niet voldoen aan richtlijnen van een uni/het aantal papers). Een promovendus die vind dat er voldoende hoofdstukken zijn en daarom dus wel op kan, die vergeet dat laatste aspect..
Oh, helemaal eens hoor, de promotor beslist of het voldoende is.
En eens in de drie maanden is er echt een 'status' meeting. We zien elkaar natuurlijk veel vaker, ik zie mijn eigen mensen gewoon dagelijks, en de promotor ook een paar keer per week. Maar elke maand exact kijken hoe alle papers er voor staan is een beetje vaak, we hebben veel proeven die al langer duren dan dat. Dan kom je dus niet verder dan: 'nou, de planning is net als vorige keer, alleen ben ik een maand verder binnen het experiment'. Dat heeft weinig zin. Voor ons werkt dit schema goed, mensen weten op tijd waar ze aan toe zijn, wij houden overzicht over wat er gebeurt.
donderdag 13 oktober 2016 om 08:54
Bij ons zijn er nooit verrassingen aan het eind. Na het eerste jaar wordt een planning gemaakt van de inhoud van het boek, naast de finale eis 3 artikelen gepubliceerd, eentje gesubmit. Als dat af is, is het af. Daar wordt niet meer opnieuw over onderhandeld, tenzij het proefschrift onder de maat is. En als dat het geval is, wordt dat helder gecommuniceerd.
Begeleidingsgesprekken zijn doorgaans eens in de zes weken, met flexibiliteit: als het nodig is vaker, als het niet nodig is wordt het eens per 3 maanden, afhankelijk van de status van het onderzoek. Verder werken we vaak op dezelfde locaties, dus we zien elkaar tussendoor ook wel.
De situatie waarin alles af is en het boek toch niet naar de leescommissie mag, om andere redenen dan kwaliteit, komt bij ons niet voor.
Begeleidingsgesprekken zijn doorgaans eens in de zes weken, met flexibiliteit: als het nodig is vaker, als het niet nodig is wordt het eens per 3 maanden, afhankelijk van de status van het onderzoek. Verder werken we vaak op dezelfde locaties, dus we zien elkaar tussendoor ook wel.
De situatie waarin alles af is en het boek toch niet naar de leescommissie mag, om andere redenen dan kwaliteit, komt bij ons niet voor.
donderdag 13 oktober 2016 om 11:03
Het is toch lastig om in het eerste jaar al te bepalen wat de inhoud is van het boekje? Bij mij waren de ideeen in ieder geval heel anders in jaar 1 dan ze nu in het 4de jaar zijn. Meetapparatuur die kapot ging, industriele partners die besloten ermee op te houden, andere uitkomsten/geen resultaten etc. Bij ons is 6 artikelen gepubliceerd dan ook erg veel, dat heeft bijna niemand. En er wordt ook met enige regelmaat nog een aantal maanden verlengd.
donderdag 13 oktober 2016 om 11:07
Zo'n statusgesprek klinkt idd handig.
Hier maken we na een jaar wel een overzicht (en benoemt mijn co - promoter af en toe de algemene voortgang). Echter doordat ik mijn promotor en co promotor regelmatig spreek (meerdere malen per maand) zie je toch dat het vaak de korte actieve vragen zijn die we bespreken we nauwelijks de algemene lijn naar het einddoel.
Hier maken we na een jaar wel een overzicht (en benoemt mijn co - promoter af en toe de algemene voortgang). Echter doordat ik mijn promotor en co promotor regelmatig spreek (meerdere malen per maand) zie je toch dat het vaak de korte actieve vragen zijn die we bespreken we nauwelijks de algemene lijn naar het einddoel.
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
donderdag 13 oktober 2016 om 11:13
Als de onderzoeksopzet helder is, is de globale inhoud van het boek per hoofdstuk goed te bepalen (inleiding, theoretisch kader, methode, studie 1, 2, 3, 4, discussie). Uiteraard kunnen daar wijzigingen in komen, door allerlei obstakels, maar de grote lijn qua hoofdstukken en artikelen is vanaf jaar 2 voor iedereen duidelijk. Daar wordt niet opeens aan het eind eenzijdig vanaf geweken.
donderdag 13 oktober 2016 om 12:22
quote:Pantax schreef op 13 oktober 2016 @ 11:13:
Als de onderzoeksopzet helder is, is de globale inhoud van het boek per hoofdstuk goed te bepalen (inleiding, theoretisch kader, methode, studie 1, 2, 3, 4, discussie). Uiteraard kunnen daar wijzigingen in komen, door allerlei obstakels, maar de grote lijn qua hoofdstukken en artikelen is vanaf jaar 2 voor iedereen duidelijk. Daar wordt niet opeens aan het eind eenzijdig vanaf geweken.
Wederom: hangt van het vakgebied af. Het is totaal onrealistisch om bij ons na jaar 1 al zeker te weten welke hoofdstukken iets gaan opleveren. Ik werk bv veel met muizen met genetische defecten. Dan bedenken we dat we gen X gaan uitschakelen om te zien wat voor effect dat heeft op tumorontwikkeling, en via welke mechanismen dat dan werkt. Dat is een paper. Maar dan blijft dat het helemaal geen effect heeft op tumorontwikkeling. Dan valt het grootste deel van het onderzoek (hoe het werkt) gewoon weg. En dan is het dus ook geen volledig paper meer, en moet je iets anders verzinnen.
Of zoals bij ons de laatste 1,5 jaar: door een dramatische infectie in onze dierverblijven, kan er al 1,5 jaar helemaal geen dierwerk gedaan worden. Door niemand. Dan moet je dus ook ineens (en dat ging echt letterlijk van de ene op de andere dag) iets heel anders verzinnen.
Of de aio die bezig was een klinische trial te doen. Protocol geschreven en goedgekeurd, alles in orde, eerste twee patienten geincludeerd (dan ben je dus al zo twee jaar bezig), en toen werd het project stilgezet door de farmaceut uit veiligheidsoverwegingen. Wij laten altijd wel juridisch vastleggen dat ze dat niet kunnen doen gewoon omdat ze niet meer geinteresseerd zijn in een medicijn, maar als er zorgen over de veiligheid zijn, kunnen we natuurlijk niet afdwingen dat er verder gegaan wordt. Heb ik ineens een aio die plotseling labwerk moet gaan doen ipv een trial. En zo'n snel afgebroken studie wordt helaas ook geen hoofdstuk.
Als de onderzoeksopzet helder is, is de globale inhoud van het boek per hoofdstuk goed te bepalen (inleiding, theoretisch kader, methode, studie 1, 2, 3, 4, discussie). Uiteraard kunnen daar wijzigingen in komen, door allerlei obstakels, maar de grote lijn qua hoofdstukken en artikelen is vanaf jaar 2 voor iedereen duidelijk. Daar wordt niet opeens aan het eind eenzijdig vanaf geweken.
Wederom: hangt van het vakgebied af. Het is totaal onrealistisch om bij ons na jaar 1 al zeker te weten welke hoofdstukken iets gaan opleveren. Ik werk bv veel met muizen met genetische defecten. Dan bedenken we dat we gen X gaan uitschakelen om te zien wat voor effect dat heeft op tumorontwikkeling, en via welke mechanismen dat dan werkt. Dat is een paper. Maar dan blijft dat het helemaal geen effect heeft op tumorontwikkeling. Dan valt het grootste deel van het onderzoek (hoe het werkt) gewoon weg. En dan is het dus ook geen volledig paper meer, en moet je iets anders verzinnen.
Of zoals bij ons de laatste 1,5 jaar: door een dramatische infectie in onze dierverblijven, kan er al 1,5 jaar helemaal geen dierwerk gedaan worden. Door niemand. Dan moet je dus ook ineens (en dat ging echt letterlijk van de ene op de andere dag) iets heel anders verzinnen.
Of de aio die bezig was een klinische trial te doen. Protocol geschreven en goedgekeurd, alles in orde, eerste twee patienten geincludeerd (dan ben je dus al zo twee jaar bezig), en toen werd het project stilgezet door de farmaceut uit veiligheidsoverwegingen. Wij laten altijd wel juridisch vastleggen dat ze dat niet kunnen doen gewoon omdat ze niet meer geinteresseerd zijn in een medicijn, maar als er zorgen over de veiligheid zijn, kunnen we natuurlijk niet afdwingen dat er verder gegaan wordt. Heb ik ineens een aio die plotseling labwerk moet gaan doen ipv een trial. En zo'n snel afgebroken studie wordt helaas ook geen hoofdstuk.
donderdag 13 oktober 2016 om 12:29
donderdag 13 oktober 2016 om 15:10
Interessant, die verschillen. Hier beginnen studenten aan hun PhD direct na hun Bachelor en moeten ze eerst hun vakken gehaald, drie afgeronde projecten goedgekeurd, hun mondelinge examen gehaald en hun voorstel verdedigd hebben voordat ze aan de dataverzameling van hun PhD mogen beginnen. Dat duurt over het algemeen minimaal een jaar of drie. Mijn eerste officieel eigen student is pas net begonnen; ik ben benieuwd naar de andere kant van het proces.
Toen ik zelf student was ben ik "gewoon" begonnen aan dataverzameling voor verschillende studies en pas tegen het einde bekeken we hoe we dingen in elkaar gingen vlechten. Ik had wel een leuk proposal geschreven, maar ja, toen repliceerden we de resultaten van ander onderzoek niet (dat was de eerste stap in een lijn van studies, zeg maar), dus toen werd een side project een main project.
Toen ik zelf student was ben ik "gewoon" begonnen aan dataverzameling voor verschillende studies en pas tegen het einde bekeken we hoe we dingen in elkaar gingen vlechten. Ik had wel een leuk proposal geschreven, maar ja, toen repliceerden we de resultaten van ander onderzoek niet (dat was de eerste stap in een lijn van studies, zeg maar), dus toen werd een side project een main project.
If at first you don’t succeed, call it version 1.0
donderdag 13 oktober 2016 om 21:26
quote:Daffodil schreef op 13 oktober 2016 @ 15:10:
Interessant, die verschillen. Hier beginnen studenten aan hun PhD direct na hun Bachelor en moeten ze eerst hun vakken gehaald, drie afgeronde projecten goedgekeurd, hun mondelinge examen gehaald en hun voorstel verdedigd hebben voordat ze aan de dataverzameling van hun PhD mogen beginnen. Dat duurt over het algemeen minimaal een jaar of drie. Mijn eerste officieel eigen student is pas net begonnen; ik ben benieuwd naar de andere kant van het proces. Maar dat is dan een soort van Master voorafgaand aan je PhD onderzoek, toch?
Interessant, die verschillen. Hier beginnen studenten aan hun PhD direct na hun Bachelor en moeten ze eerst hun vakken gehaald, drie afgeronde projecten goedgekeurd, hun mondelinge examen gehaald en hun voorstel verdedigd hebben voordat ze aan de dataverzameling van hun PhD mogen beginnen. Dat duurt over het algemeen minimaal een jaar of drie. Mijn eerste officieel eigen student is pas net begonnen; ik ben benieuwd naar de andere kant van het proces. Maar dat is dan een soort van Master voorafgaand aan je PhD onderzoek, toch?
donderdag 13 oktober 2016 om 21:34
Bij mij in de onderzoeksgroep (ook binnen de geneeskunde) is het minimaal aantal publicaties dat acceptabel is 5-6, maar liefst nog meer. 3 is volgens de universiteit het minimum, maar dat keurt mijn promotor niet goed.
Aan mijn universiteit is nu ook een MD PhD traject gestart, waarbij je binnen 5 jaar (geloof ik) zowel je master geneeskunde doet als een promotie. Volgens mij zijn ze daar niet zo streng als bij Daffodil
Heeft iemand trouwens een leuk idee wat ik mijn paranimfen cadeau zou kunnen doen?
Aan mijn universiteit is nu ook een MD PhD traject gestart, waarbij je binnen 5 jaar (geloof ik) zowel je master geneeskunde doet als een promotie. Volgens mij zijn ze daar niet zo streng als bij Daffodil
Heeft iemand trouwens een leuk idee wat ik mijn paranimfen cadeau zou kunnen doen?
donderdag 13 oktober 2016 om 22:38
quote:maxi14 schreef op 13 oktober 2016 @ 21:26:
[...]
Maar dat is dan een soort van Master voorafgaand aan je PhD onderzoek, toch?Zo zou je het kunnen zien, qua vakken in ieder geval. Maar de drie projecten en het mondeling examen zou, in mijn vakgebied, wel heel veel zijn voor een Master. Plus, zelfs als je al een Master zou hebben dan moet je nog aan deze eisen voldoen.
[...]
Maar dat is dan een soort van Master voorafgaand aan je PhD onderzoek, toch?Zo zou je het kunnen zien, qua vakken in ieder geval. Maar de drie projecten en het mondeling examen zou, in mijn vakgebied, wel heel veel zijn voor een Master. Plus, zelfs als je al een Master zou hebben dan moet je nog aan deze eisen voldoen.
If at first you don’t succeed, call it version 1.0
dinsdag 18 oktober 2016 om 00:24
dinsdag 18 oktober 2016 om 16:32
Ik doe mijn PhD in België en het minimaal aantal publicaties in onze onderzoeksgroep is 6. En er wordt hierbij (helaas) weinig onderscheid gemaakt tussen verschillende PhD-trajecten.
Ik bijvoorbeeld werk mee aan een trial die jarenlang duurt en waarvoor de data dus pas beschikbaar komt in 2018. Dan moet ik al klaar zijn. Dat betekent concreet dat ik mijn PhD moet schrijven op externe data, náást het werk voor mijn project dus. Terwijl ik collega's heb waarbij de data meteen klaarliggen en die hun hele traject hebben om te schrijven. Uiteindelijk zullen ze wel aan die eis van 6 publicaties moeten gaan schaven, maar in principe is het een vaststaande eis.
Ik bijvoorbeeld werk mee aan een trial die jarenlang duurt en waarvoor de data dus pas beschikbaar komt in 2018. Dan moet ik al klaar zijn. Dat betekent concreet dat ik mijn PhD moet schrijven op externe data, náást het werk voor mijn project dus. Terwijl ik collega's heb waarbij de data meteen klaarliggen en die hun hele traject hebben om te schrijven. Uiteindelijk zullen ze wel aan die eis van 6 publicaties moeten gaan schaven, maar in principe is het een vaststaande eis.
Everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end.
dinsdag 18 oktober 2016 om 21:07
woensdag 19 oktober 2016 om 12:50
Ja, heel onhandig... En ook zonde. Ik voel me namelijk de 'expert' in mijn project, dat waar ik dagelijks mee bezig ben, en niet in de papers die ik er nog tussen de bedrijven voor naast moet schrijven. Terwijl mijn boekje straks wel zal bestaan uit die papers... en ik die dus ook zal moeten verdedigen. Wordt helemaal zuur als ze straks na mij iemand aannemen die een boekje vol gaat schrijven met publicaties op mijn project.
Als ik dit op voorhand had geweten was ik er misschien niet aan begonnen, aan de andere kant is er idd weinig aan te doen, heeft gewoon met de duur van de trial te maken! En ik heb straks wel dubbele ervaring
Als ik dit op voorhand had geweten was ik er misschien niet aan begonnen, aan de andere kant is er idd weinig aan te doen, heeft gewoon met de duur van de trial te maken! En ik heb straks wel dubbele ervaring
Everything will be okay in the end. If it's not okay, it's not the end.
woensdag 19 oktober 2016 om 20:31
Hallo allemaal,
Ik ben al een tijdje een stille meelezer of het Viva forum en kwam dit topic tegen, dus besloten om een account aan te maken zodat ik wat mee kan schrijven . Ik doe mijn PhD in Engeland en ben net aan mijn tweede jaar begonnen. Het traject is wel wat anders in Engeland in vergelijking met NL.
Ik ben al een tijdje een stille meelezer of het Viva forum en kwam dit topic tegen, dus besloten om een account aan te maken zodat ik wat mee kan schrijven . Ik doe mijn PhD in Engeland en ben net aan mijn tweede jaar begonnen. Het traject is wel wat anders in Engeland in vergelijking met NL.
woensdag 19 oktober 2016 om 21:19
quote:Pindakaasmonster schreef op 19 oktober 2016 @ 12:50:
Ja, heel onhandig... En ook zonde. Ik voel me namelijk de 'expert' in mijn project, dat waar ik dagelijks mee bezig ben, en niet in de papers die ik er nog tussen de bedrijven voor naast moet schrijven. Terwijl mijn boekje straks wel zal bestaan uit die papers... en ik die dus ook zal moeten verdedigen. Wordt helemaal zuur als ze straks na mij iemand aannemen die een boekje vol gaat schrijven met publicaties op mijn project.
Als ik dit op voorhand had geweten was ik er misschien niet aan begonnen, aan de andere kant is er idd weinig aan te doen, heeft gewoon met de duur van de trial te maken! En ik heb straks wel dubbele ervaring
Jeetje, dat is wel heel stom zeg! Zowel voor jou als voor degene na je die dus een boekje heeft met data die hij niet zelf verzameld heeft.
Wij hebben ook wel eens lange trials, maar daar wordt altijd voor een overlap gezorgd. Dus promovendus a maakt een bestaande trial af, en start trial 2, promovendus b maakt 2 af en start trial 3 enz. Dan heb je tenminste nog iets ana je eigen werk.
Overigens ken ik ook wel Belgische promovendi, en die hoefden niet per se 6 papers te hebben. Wellicht verschilt dat per universiteit dan?
Ja, heel onhandig... En ook zonde. Ik voel me namelijk de 'expert' in mijn project, dat waar ik dagelijks mee bezig ben, en niet in de papers die ik er nog tussen de bedrijven voor naast moet schrijven. Terwijl mijn boekje straks wel zal bestaan uit die papers... en ik die dus ook zal moeten verdedigen. Wordt helemaal zuur als ze straks na mij iemand aannemen die een boekje vol gaat schrijven met publicaties op mijn project.
Als ik dit op voorhand had geweten was ik er misschien niet aan begonnen, aan de andere kant is er idd weinig aan te doen, heeft gewoon met de duur van de trial te maken! En ik heb straks wel dubbele ervaring
Jeetje, dat is wel heel stom zeg! Zowel voor jou als voor degene na je die dus een boekje heeft met data die hij niet zelf verzameld heeft.
Wij hebben ook wel eens lange trials, maar daar wordt altijd voor een overlap gezorgd. Dus promovendus a maakt een bestaande trial af, en start trial 2, promovendus b maakt 2 af en start trial 3 enz. Dan heb je tenminste nog iets ana je eigen werk.
Overigens ken ik ook wel Belgische promovendi, en die hoefden niet per se 6 papers te hebben. Wellicht verschilt dat per universiteit dan?
