Schaamteloos stoomafblazen 2.0 *Puber Editie*

11-09-2015 14:14 3011 berichten
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van het topic van Bambi waarin er schaamteloos stoom afgeblazen mag worden over je kinderen is hier nu ook de puber versie!



Komen de volgende quotes jou bekend voor?



- waarom word je altijd gelijk zo boos?

- dat snap jij toch niet!

- dit is echt heel belangrijk!

- ik haat jullie!

- maar iedereen uit de klas mag...

- maar niemand uit de klas hoeft...

- ja duuuuh!

- ik ben geen baby meer hoor!



Kom er dan bij! Belangrijkste spelregels: geen oordelen, ongevraagde adviezen, of moralistisch gedoe. Want we weten allemaal heus wel dat je een goede ouder bent én van je puber/puberella houdt.



Geen discussies dus! Slechts een heerlijke uitlaatklep. En dat mag best heel lelijk, als dat nodig is.



(Bij haar topic schrijft zij oa ook het volgende: Schaamteloos stoom afblazen over je kinderen - Dit deden 'we' 10 jaar geleden al hier op Viva.

Wat een genót was dat. Gewoon even ongenuanceerd spuwen.

Vaak was dat heel hilarisch en herkenbaar. Vooral zo heerlijk herkenbaar! )
En als je weet dat je kind de fietssleutel vaak kwijtraakt, maak eens dan een reserve aan die je bij je houdt. En klaar. Mijn vriendin is haar fiets vier kwijt geraakt omdat ze vergat het op slot te doen, om dan te straffen, why?

Chaos bij adhd of gewoon jong zijn hoort er helaas bij. Leer dan je kind orde, alles op zelfde plek, rustig blijven etc. En niet stressen als je wat kwijtraakt anders leer je hun dat dat normaal is in zon situatie, en dat is het niet. Maar rustig zijn, waar ben je laatste geweest, en hoe lossen we praktisch op. Niet schop na met straffen.
Maar nu snap ik idee huiswerkbegeleiding wel, beter door neutraal iemand dan je zoon begeleiden dan door jou, dat wordt alleen maar ruzie. En ondermijnd hele zin om nog iets te doen, want focus ligt dan op reguleren stress die hij dan van jou krijgt.

Ik zou dan ook zo snel mogelijk ermee beginnen zodat hij kans heeft onvoldoendes op te werken.

Maar hou op met straffen als hij iets kwijt raakt, echt, wil je hem nog verder irriteren en onmachtig laten voelen, want dat doet het.m
Alle reacties Link kopieren
Waarom zo´n harde reactie?



Ik snap je punt en ik denk dat je wel een beetje gelijk hebt, maar misschien zou je het in een lief doosje kunnen doen. Met een strikje erom
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
Alle reacties Link kopieren
Nou, ik ben benieuwd hoe het nier nu verder gaat. Gistermiddag uitgesproken dat ik hem ga aanmelden voor huiswerkbegeleiding. Hij had ooit al eens opgevangen dat dit erg prijzig is, dus zijn eerste vraag was: 'wat kost dat?' Mijn antwoord was in eerste instantie dat dat niet uitmaakte, als hij maar slaagt.



's Middags toch de site van het studiepunt hier maar eens goed bekeken en dan met name de tarieven. Ik schrok me rot. 5 middagen begeleiding kost maar liefst 150 euro! Dus als hij 2 x per week gaat, kost me dat bijna 300 euro per maand Maar goed, wat moet, dat moet, was mijn gedachte. Tijdens het avondeten ben ik er toch maar weer over begonnen. Ik zei: 'Als ik je ga inschrijven voor huiswerkbegeleiding, dan verwacht ik ook dat je daar echt naar toe gaat en je best doet, want het kost bakken met geld. Geld voor leuke uitjes is er dan niet meer, maar dat is dan maar even zo.' Tot mijn grote verbazing zei hij toen: 'En als ik nou laat zien dat ik het wel kan?' Op mijn vraag hoe hij dacht dat te gaan doen, was het antwoord: 'Door mijn huiswerk goed te noteren, te plannen en te leren. Geef me tot de kerst om mezelf te bewijzen.' Ik twijfelde enorm, maar ben uiteindelijk akkoord gegaan. Wel met de mededeling dat, als hij dan geen verbetering in zijn houding en cijfers heeft laten zien, hij alsnog aangemeld wordt voor huiswerkbegeleiding en dat hij er vervolgens aan moet meebetalen, aangezien de tarieven dan omhoog gaan i.v.m. examentraining. En daarbij stelde ik ook als positief punt dat, als hij wél duidelijke verbetering uit zichzelf laat zien, dat hij dan met kerst 75 euro van me krijgt, dus een deel van de kosten die ik nu uitspaar voor begeleiding. Daar wil hij echter niets van weten.....



Ik lees hier het e.e.a. over (mee)betalen van spullen die kwijt zijn geraakt. Ik snap het wel een beetje, zeker als het met grote regelmaat gebeurt. Ik vind het niet zo vanzelfsprekend dat ouders maar klakkeloos weer nieuwe spullen aanschaffen. Natuurlijk kan iemand eens wat kwijtraken, maar als het zondermeer keer op keer vervangen wordt, leren ze er ook weinig van.

Gelukkig gebeurt het hier zelden. Wel met grote regelmaat kapotte fiets. Ik ben nu zover dat ik tegen hem heb gezegd dat ik rekeningen door slijtage en onderhoud etc. betaal, maar dat als er weer iets kapot is doordat hij onbenullig heeft gedaan, hij die kosten zelf mag betalen.
Alle reacties Link kopieren
Het hangt heel erg af van hoe je kind in elkaar zit met straffen/terugbetalen. Mijn kinderen zijn verschrikkelijk laks en maken ook veel (expres) stuk. Mijn regel is dat ik iets 1x koop en als ze het dan stuk maken of kwijtmaken dan moeten ze vervanging zelf kopen. Zoon heeft al twee keer een nieuwe wekker moeten kopen. Vraag me niet hoe, maar hij sloopt die dingen volledig. Jassen/truien op school: check! Dan heb je het dus koud als je naar school gaat. Ik ga echt geen 4 jassen aanschaffen.



Zoon heeft de door ons gekochte tablet gesloopt, toen zelf een gekocht van $250. Die heeft ie een paar maanden geleden in boosheid op de grond gegooid en verbaasd dat het ding 't niet meer doet.



Dochter heeft in woede haar beddengoed verscheurd. Dat mag ze toch echt terugbetalen.



Ze gaan nu beiden met fiets naar school (woon in VS dus zeer ongebruikelijk) en ik zag de bui al hangen met fietssleutels. En dat gaat dus perfect. Ze hebben beiden een kettinkje met hun fietssleutels en dat dragen ze trots de hele dag. Dochter zelfs op de dagen dat ze geen school heeft.
Alle reacties Link kopieren
quote:swifty schreef op 21 oktober 2016 @ 10:19:

[...]





Hoezo afbetalen als je iets kwijt bent geraakt? Dat is echt raar, je raakt iets kwijt en je wordt nog eens extra gestraft. Dat bouwr fustratie op, en woede.

Ik ben echt nooit gestraft als ik wat kwijtraakte. Het kwijtraken zelf was al rot genoeg en niet expres. Sommige jongeren raken meer kwijt dan anderen, maar om dat te straffen. Nee dat is echt naar.



Gaat meer over de spullen die hij stuk maakt.

Snap je punt maar ik straf echt werkelijk nooit.

Maar als jij binnen een week 3 keer je sleutel kwijtraakt, een keer je winterjas (echt serieus, hoe?!) en ook nog je telefoon en je iPad stuk hebt gemaakt. Dan moet ik dus een aai over zijn bol geven en zeggen kan gebeuren?

Dat heb ik uiteraard de eerste paar keer wel gezegd. Maar het bewust spullen stuk maken vind ik naar en is een te kostbare hobby en hij zegt dat hij het doet uit verveling. Daar hebben we samen een oplossing voor gevonden nml. Een tangle. Die kan en mag stuk en heeft hij iets in zijn handen.

Ik snap niet zo goed waarom je zo fel reageert eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:swifty schreef op 21 oktober 2016 @ 10:22:

En als je weet dat je kind de fietssleutel vaak kwijtraakt, maak eens dan een reserve aan die je bij je houdt. En klaar. Mijn vriendin is haar fiets vier kwijt geraakt omdat ze vergat het op slot te doen, om dan te straffen, why?

Chaos bij adhd of gewoon jong zijn hoort er helaas bij. Leer dan je kind orde, alles op zelfde plek, rustig blijven etc. En niet stressen als je wat kwijtraakt anders leer je hun dat dat normaal is in zon situatie, en dat is het niet. Maar rustig zijn, waar ben je laatste geweest, en hoe lossen we praktisch op. Niet schop na met straffen.



Een schop na?

Jij kent mij dus helemaal niet en hebt weinig tot niets inhoudelijk gelezen van wat ik schrijf.

Ik voed onvoorwaardelijk op, wat jij schrijft is hier een dagelijks iets en alles heeft uiteraard een vaste plek en er is thuis orde hier.

Even terugkomend op de OP.

Laat het oordelen thuis aub.
Alle reacties Link kopieren
quote:swifty schreef op 21 oktober 2016 @ 10:27:

Maar nu snap ik idee huiswerkbegeleiding wel, beter door neutraal iemand dan je zoon begeleiden dan door jou, dat wordt alleen maar ruzie. En ondermijnd hele zin om nog iets te doen, want focus ligt dan op reguleren stress die hij dan van jou krijgt.

Ik zou dan ook zo snel mogelijk ermee beginnen zodat hij kans heeft onvoldoendes op te werken.

Maar hou op met straffen als hij iets kwijt raakt, echt, wil je hem nog verder irriteren en onmachtig laten voelen, want dat doet het.m



Wauw, echt wauw.

Bedankt.



Lees nog eens al mijn positngs en lees eens waar ik straf? Ik straf namelijk niet.

Hij betaalt af wat hij stuk heeft gemaakt.

En als hij voor de 5e keer zijn passer of kwijt of stuk heeft gemaakt dan mag hij dat zelf oplossen met zijn zakgeld.

Dat alles maakt dus dat jij hier zo op reageert.

Echt ik kan mijn ogen niet geloven hoe hard jij oordeelt over een situatie die ik hier heel summier beschrijf, waar jij verder helemaal geen weet van hebt.

Wauw.
Alle reacties Link kopieren
Maar er even over na prakkiserend, ik snap wat je bedoeld, maar je schat de situatie echt verkeerd in en dat komt omdat ik het wellicht verkeerd heb beschreven of zo.

Ik snap in ieder geval wat je bedoeld en ben het met je eens. Maar dat is hier echt het geval niet.
Alle reacties Link kopieren
@zusenzoo: blijf kalm!

Sommige mensen weten echt niet wat het is om 'moeilijke' kinderen te hebben.

Hoe vaak ik wel niet gehoord heb dat ik mijn (ADHD) kinderen geen pillen moet geven want dat is vergif. Voeding aanpassen en laten mediteren is het devies.

Laten die beste stuurlui aan wal onze kinderen maar eens een paar weken meemaken.

Dat jouw eigen kinderen A doen wil niet zeggen dat alle andere kinderen ook A doen. Die van mij zijn lastig waar 'normale' kinderen in de pas lopen en waar normale kinderen flippen blijven die van mij rustig en lief. De grootste les die ik geleerd heb van opvoeden is: luister, lees en probeer uit en uiteindelijk doe je wat voor JOUW kind werkt, of dat nu wel of niet volgens het boekje of pedagogisch verantwoord is.
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij waren we hier om elkaar te steunen?



Ik laat wel zelf (mee)betalen hoor, bij kwijtraken. Anders wordt hij er alleen maar lakser door. Schoolboeken ook. Moet hij ze maar kaften/niet zo mee smijten. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Meestal vindt hij alles echter weer. Maar ik heb hem weleens zelf z'n huissleutel laten betalen. En nu is in acht weken tijd z'n tweede passer kapot. Ik ga geen derde kopen hoor.



Z'n telefoon die hij zelf betaald heeft is hij nooit maar dan ook nooit kwijt. Dat zegt wel wat denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Overigens: als jouw zoons tangle kapot mag, hoeveel tangles gaan er bij jullie doorheen in een maand?

Ik kon de stressballen blijven aanvoeren hier. Elke week wel weer een volledig in stukken gescheurd.
Alle reacties Link kopieren
Een veel gehoorde opmerking thuis de laatste tijd - wanneer (stief)zoon iets niet krijgt wat hij graag hebben wil (en dan doel ik op uitjes naar een pretpark, dure boodschappen/A-merken): 'dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen, als je dit niet kunt betalen!' Hij is van mening dat kinderen recht hebben op af en toe eens een uitje ('dat hoort bij de opvoeding') en het zou ook niet zo moeten zijn dat ze alleen maar 'vies en geconserveerd' eten moeten eten, omdat wij dat niet kunnen betalen.



Nou.... laaiend word ik van dit soort uitspraken. Ik vind het enorm ondankbaar en respectloos, zo'n houding
Alle reacties Link kopieren
Mijn, verder heel normale dochter, kreeg een tweedehands smartphone. Paar jaar geleden alweer hoor, en ik betaalde 100 euro voor dat ding. Zet ze er een wachtwoord op en verandert dat zo´n beetje elke drie dagen, want ja, stel je voor dat je moeder je telefoon in handen krijgt he.



Na minder dan een maand had ze geen flauw benul meer welk nummer/woord/tekening nou ook alweer haar wachtwoord was. Toen heeft ze de oude telefoon van haar vader gekregen (lees; zo eentje waar je mee kunt smssen door voor een B twee keer de 1 in te toetsen) en daarmee ruim een half jaar moeten doen. Dat was echt meeeeeeeeeeeeeeer dan genoeg straf . Maar zonde hoor, want het was een samsung van net een jaar oud, dus die had het best nog een tijd gedaan anders.



Voor de PTA week moest ze leren voor Duits. Het ging om duitse literatuur(geschiedenis). Twee keer doorlezen en ze heeft een 6.8 gehaald. Zwaar teleurgesteld, want ze had toch zo goed geleerd. Tuurlijk schat.

Die discussie voeren we maar niet .
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
Alle reacties Link kopieren
quote:kaasmadam schreef op 21 oktober 2016 @ 16:14:

Een veel gehoorde opmerking thuis de laatste tijd - wanneer (stief)zoon iets niet krijgt wat hij graag hebben wil (en dan doel ik op uitjes naar een pretpark, dure boodschappen/A-merken): 'dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen, als je dit niet kunt betalen!' Hij is van mening dat kinderen recht hebben op af en toe eens een uitje ('dat hoort bij de opvoeding') en het zou ook niet zo moeten zijn dat ze alleen maar 'vies en geconserveerd' eten moeten eten, omdat wij dat niet kunnen betalen.



Nou.... laaiend word ik van dit soort uitspraken. Ik vind het enorm ondankbaar en respectloos, zo'n houding Zo hee, daar zou ik ook woest om worden!
Alle reacties Link kopieren
quote:kaasmadam schreef op 21 oktober 2016 @ 16:14:

Een veel gehoorde opmerking thuis de laatste tijd - wanneer (stief)zoon iets niet krijgt wat hij graag hebben wil (en dan doel ik op uitjes naar een pretpark, dure boodschappen/A-merken): 'dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen, als je dit niet kunt betalen!' Hij is van mening dat kinderen recht hebben op af en toe eens een uitje ('dat hoort bij de opvoeding') en het zou ook niet zo moeten zijn dat ze alleen maar 'vies en geconserveerd' eten moeten eten, omdat wij dat niet kunnen betalen.



Nou.... laaiend word ik van dit soort uitspraken. Ik vind het enorm ondankbaar en respectloos, zo'n houding



Ha, ik zou eens een week lang heel gezond eten serveren. Spruitjes, prei, paprika, salades, witlof.... Kijken hoe snel dat geconserveerde eten de voorkeur heeft .



Recht op uitjes... hm. Een pot zilveruitjes inpakken en geven als die uitspraak komt nog een optie?? Maar nee, hier kan dat ook niet. We hebben weliswaar niet echt te klagen maar we kunnen echt niet maandelijks naar de Efteling hoor. Dat zijn de dingen waar ze zelf voor moet werken. Als ouder ben ik, volgens de wet, verplicht om te voorzien in een slaapplek, eten en studie totdat ze 21 is. Alles wat daarbuiten valt kan alleen als we geld over hebben.

Maar ik moet zeggen dat die uitspraak hier nog niet is voorgekomen. En als ie ooit wel komt heb je best kans dat ik haar een draai om haar oren geef. Letterlijk. Mag ook niet, maar ik zou daar dus ook woest van worden hoor
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
Alle reacties Link kopieren
quote:kaasmadam schreef op 21 oktober 2016 @ 16:14:

Een veel gehoorde opmerking thuis de laatste tijd - wanneer (stief)zoon iets niet krijgt wat hij graag hebben wil (en dan doel ik op uitjes naar een pretpark, dure boodschappen/A-merken): 'dan hadden jullie maar niet aan kinderen moeten beginnen, als je dit niet kunt betalen!' Hij is van mening dat kinderen recht hebben op af en toe eens een uitje ('dat hoort bij de opvoeding') en het zou ook niet zo moeten zijn dat ze alleen maar 'vies en geconserveerd' eten moeten eten, omdat wij dat niet kunnen betalen.



Nou.... laaiend word ik van dit soort uitspraken. Ik vind het enorm ondankbaar en respectloos, zo'n houding oiii daar zou je mij ook erg boos om krijgen!! maar ik moet eerlijk zeggen dat het hier ook wel lastig is. Beste vriendin van jongste gaat in de herfstvakantie 'even naar zuidafrika' . De meiden hebben allebei vriendinnen die regelmatig op vakantie gaan naar andere continenten en dat zit er bij ons simpelweg niet in. Dat wordt echt niet gewaardeerd, en ik baal daar enorm van. zo verwend, zo niet tevreden met het luxe leven dat ze hebben!!
The past may be in tatters
But today is all that matters
Alle reacties Link kopieren
Dames, even totaal offtopic, maar ik stuiter helemaal en ik heb even advies nodig dat niks met kinderen te maken heeft.



Jullie weten misschien dat ik als poetsvrouw werk. Best leuk werk hoor, maar ik ga dit niet volhouden tot aan mijn pensioenleeftijd. En met wat surfen op banensites kwam ik ´mijn´ baan tegen. Online sollicitatie gestuurd, maar de laatste keer dat ik solliciteerde is 20 jaar geleden (letterlijk). Bovendien wil ik het nog even niemand vertellen, want de kans dat ik aangenomen word is natuurlijk niet zo groot en ik wil geen 20 telefoontjes waarin ik moet vertellen dat het niks geworden is.



Het gaat om een parttime verkoopfunctie in een meubelzaak. En ze hebben net gebeld om wat vragen te stellen en ze gaan mijn sollicitatie ´in behandeling nemen´. Alleen al dat ze me belden, mijn sollicitatie eruit haalden, wow... Binnen anderhalve week zullen ze zich melden.

Maar nu mijn eigenlijke vraag, stel dat ik mezelf mag gaan voorstellen, WAT TREK IK AAN????????????????????????



(Buiten dat kan ik wel wat mensen gebruiken die willen duimen ).
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
Alle reacties Link kopieren
Zoon waardeert gelukkig wel wat we hebben, maar kan best een beetje jaloers zijn op vrienden die bijna iedere schoolvakantie naar het buitenland gaan. En dat mag ook. Voor het eerst in mijn leven kwam ik dit jaar zonder werk te zitten en daardoor moest ik flink op de uitgaven letten. Volgens zoon waren we arm, maar dat heb ik snel uit zijn hoofd gepraat. Gelukkig zitten we er de komende tijd weer iets rooskleuriger bij, maar dat betekent niet dat we zomaar even een weekje naar NY kunnen, zoals een vriendin en haar gezin.
Alle reacties Link kopieren
ceylon: netjes casual. Niet te stijf/ te netjes gaan. Mooie nette broek (geen spijker) met een blouse of shirt en casual colbertje bijvoorbeeld. Je bent dan toegankelijk voor klanten, niet te afstandelijk. En toch tegelijk netjes gekleed voor verkoop.



daarnaast ga ik heel erg duimen, leuk voor je!
The past may be in tatters
But today is all that matters
Alle reacties Link kopieren
Ceylon, zonder je enthousiasme en blijdschap te willen temperen: is het misschien een idee om even pas op de plaats te maken? Stel dat je inderdaad op gesprek mag, dan heb je vanaf dat moment toch nog tijd zat om je druk te maken over wat je dan aan moet trekken? Relax en relativeer a little (ik bedoel het niet zo kattig als het er mogelijk staat)
Alle reacties Link kopieren
Fijn dat jullie herkennen wat ik beschreef. Ik word er altijd zo boos van. En soms zegt hij het nog niet eens met zoveel woorden, maar door de manier waarop hij zit te prikken in zijn eten en er heel afkeurend bij kijkt, weet hij flinnk wat irritatie bij me op te roepen. Als ik hem dan vraag wat er is, dan zegt hij dat hij niet houdt van 'die geconserveerde troep' . Het enige wat hij lekker vindt zijn de A-merken van de Albert Heijn. Tsja, dat is dan heel jammer voor hem, want dat is er zelden of nooit bij ons. Gevolg is dat hij heel mondjesmaat eet bij ons, of met een chagerijnig gezicht, terwijl de rest van het gezin het prima te eten vindt. Pffff...heerlijk die pubers
Ik schreef hier al eerder mee onder ander naam.



Net als bij Zusenzo krijgen de kinderen hier genoeg, kwijt, vergeten of stuk is hun probleem. Zoon heeft hier wel eens de benzine betaald om zijn net nieuwe schoenen van een ver-weg sportveld te gaan halen. En een nieuw trainingsjasje zelf moeten kopen. Die was erg makkelijk met kwijtraken maar nog makkelijker met niet even er achteraan gaan. Veel van geleerd.



Kinderen hier hebben het momenteel erg zwaar, ze hebben een moeder met twee voeten in het gips en moeten dus flink mee helpen. Het gaat redelijk, maar soms zitten ze allebei tegelijk in de pubermodus en lig/hang ik op de bank te wachten.



Zoon van zestien moest gisteren sportkleding wassen. Heeft hij een bijna lege machine gedraaid. Vader had zijn sportkleding in de machine gedaan, jongens hadden dat in bad gelegd, zoals ze normaal doen na een verregende training. Zoon moest die zooi dus in de machine stoppen en de was laten draaien. Heeft hij dus alleen de machine aangezet met shirt en broek van vader. Hun eigen traingspakken etc lagen nog in bad
Alle reacties Link kopieren
Ha ha Heerlijk!



Enne...voor zover het kan 'geniet' maar even van je twee voeten in het gips: dan merken ze vaak pas goed wat je allemaal voor ze doet, nu het even niet kan. Afzien hoor...
quote:kaasmadam schreef op 21 oktober 2016 @ 16:51:

Fijn dat jullie herkennen wat ik beschreef. Ik word er altijd zo boos van. En soms zegt hij het nog niet eens met zoveel woorden, maar door de manier waarop hij zit te prikken in zijn eten en er heel afkeurend bij kijkt, weet hij flinnk wat irritatie bij me op te roepen. Als ik hem dan vraag wat er is, dan zegt hij dat hij niet houdt van 'die geconserveerde troep' . Het enige wat hij lekker vindt zijn de A-merken van de Albert Heijn. Tsja, dat is dan heel jammer voor hem, want dat is er zelden of nooit bij ons. Gevolg is dat hij heel mondjesmaat eet bij ons, of met een chagerijnig gezicht, terwijl de rest van het gezin het prima te eten vindt. Pffff...heerlijk die pubers Hier vinden ze altijd alles lekker wat ik kook, maar nu ze zelf moeten koken of man dat moet doen lukt het niet allemaal even goed. Daar balen ze van. Zegt zoon: 'Ik hoop dat het snel beter met je voeten gaat.' Zegt andere zoon: 'Want dan kun je weer lekkere dingen voor ons koken.'

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven