Na 25 jaar is het over

02-12-2017 04:21 902 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ben 25jaar samen met mijn man. Het is zó cliché. Ik dacht echt dat we het heel goed hadden samen. Ik kom door een uitzending op tv er achter dat Google allerlei teksten opslaat in je account, dus ik wilde even kijken wat er van mijn telefoon was opgeslagen. Ik open de site en ben al automatisch ingelogd, op het Google account van mijn man. Die hebben we samen ivm het uitwisselen van foto’s. Hij fotografeert veel en mijn hobby is fotoalbums maken dus kan ik zo bij alle foto’s die hij maakt. Ik zie daar een hele waslijst aan opgeslagen berichten, en open de eerste. “Hoi schatje, ik mis je zo, het was zo fijn gisteren...”. ik denk nog heel naïef, Huh dat berichtje komt me helemaal niet bekend voor.. maar die was dus ook niet aan mij gestuurd. Lang verhaal kort, hij heeft dus al minimaal zes maanden (zolang gaan de berichten terug) een affaire met een andere getrouwde vrouw, uiteraard half zo oud en twee keer zo dun, met vier kinderen maar liefst. En ze fantaseren over een leven samen met “hun” vijf kindjes wat zo mooi zou zijn. Ik kan alleen de berichten zien die hij via spraaksoftware heeft ingesproken. Maar die zeggen me genoeg. Ik ben helemaal lamgeslagen. Hij is nu niet thuis, hij slaapt in ons vakantiehuisje met onze dochter. Dat vakantiehuisje was voor onze ontspanning dacht ik (aangeschaft dit voorjaar, op zijn wens) maar uit de berichten blijkt dat het hun liefdesnestje was. We zijn ruim 25 jaar samen... hebben een prachtige dochter die na jaren gepest te zijn geweest eindelijk op de middelbare haar draai heeft gevonden en goed in haar vel zit. We hebben een eigen bedrijf, samen. Alles alles alles is met elkaar verweven. Ik raak mijn man, mijn kind, mijn huis en mijn baan kwijt. Ik ben helemaal in shock en weet even echt niet wat ik moet doen. Ik kan niet eens huilen. Waar moet ik in godsnaam beginnen??? Over een week zouden we samen een week op vakantie gaan.. ik loop namelijk een beetje tegen een burn-out aan de laatste tijd. En daar werd ik zo jaloers en onzeker van.. blijkbaar voelde ik onbewust toch wat aan. Wat een klootzak. Om twee gezinnen zó kapot te maken. Ook zij heeft een eigen bedrijf samen met haar man. De kindjes zijn nog piepklein. Mijn dochter past bij haar op.. die vind haar ook zó aardig.... ze hebben het al helemaal bedacht, wat zullen ze gelukkig zijn met elkaar en alle kindjes. Dan kunnen ze fijn gaan knutselen, kamperen, wandelen. Allemaal dingen waar hij nu een gruwelijke hekel aan heeft. En ja, nog meer cliché, hij loopt tegen de 50. Welkom midlifecrisis. Wat moet ik in goedsnaam doen????? Hij weet nog niet eens dat ik het weet, omdat hij niet thuis is.
Madre schreef:
02-12-2017 13:54
Snap ik, maar als ze samen 50,000 spaargeld heeft en ze stort 25,000 op haar eigen rekening dan is ze niet in gebreke ofzo.
En als hij 'zijn' €25.000 in 1 dag er doorheen jast, dan heeft hij alsnog recht op de helft van die andere €25.000.
Alle reacties Link kopieren
Hoe reageerde je moeder ?

Wat een drama voor je zeg !
Heftig dit,
TO, wat anderen zeggen over rustig blijven zeggen snijdt hout, dat is gewoon het verstandigste dat je kunt doen.
Overigens vind ik het helemaal niet bitchy om je zaken op orde te krijgen.

Hij leidt tenslotte een dubbelleven, waarin jij misschien niet meer thuis past, maar ook hij is al voor zichzelf en die andere vrouw aan het plannen, als ik die berichtjes mag geloven.
Dan vind ik het niet zo gek om te redden wat er te redden valt voor jezelf.

Probeer dus een overzicht te krijgen van alle papieren, alle rekeningen, en dek je zelf in, dat je iig niet voor vervelende verrassingen komt te staan.
misschien heeft hij zelf ook nog rekeningen waar jij niets van weet,

Wij hebben ook een eigen bedrijf en man heeft meerdere rekeningen voor o.a. ons pensioen, beleggingen etc, en daar is hij altijd heel open over geweest, dus er kunnen in jullie geval ook gewoon meer rekeningen zijn.
Ik kan het me best voorstellen, als je man dus misschien nog wat extra rekeningen heeft geopend waar jij niets van weet, kijk dus goed alle afschriften na,

Verder, neem een goede advocaat in de arm, om te kijken waar je staat, en om je zaken goed te regelen, als hij weg wil, gaat hij toch wel, maar dat hoeft niet te betekenen, dat jij er financieel klote voor komt te staan, hij wil weg? dan zorgt hij er maar voor dat het goedkomt.
En dat heeft niets met wraak te maken, maar wel met goed zorgen voor jezelf, en daar heb je recht op, jij hebt tenslotte niet om deze situatie gevraagd,

Hij wil wat? prima, maar daar zitten consequenties aan, en ook financiële.
Wraak is niet nodig, maar goed zorgen voor jezelf wel.
praat ook met met je partner, maar aangezien het vertrouwen op nulpunt is beland, zorg er eerst voor dat je weet wat je moet doen voor het geval dat, maargoed, de berichten geven niet heel veel hoop eerlijk gezegd.
(mocht het allemaal meevallen, na een goed gesprek, weet je in ieder geval wat je moet doen als het wel echt mis gaat,)
in ieder geval veel sterkte,
Alle reacties Link kopieren
Ik wil gewoon zeggen dat ik met je mee leef en bezorgd ben. Laat je goed omringen en verzorg je goed. Er komen spijtig genoeg nog zware dagen aan....
Een warme knuffel.
Alle reacties Link kopieren
To ik hoop dat je moeder bij je is geweest en dat ze je in bed gestopt heeft en over je gemoederd heeft. Ik hoop zo dat je hem niets verteld hebt en dat je - nadat je wat slaap gekregen hebt - je verstand de bovenhand kan geven. Voor jou en zeker voor je kind. :hug:
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Hoe is het?
Mijn hemel. Ik heb een dejavu met dat topic van een echtgenoot die een relatie met zijn zus had.
Alle reacties Link kopieren
TO, hoe gaat het nu met je?
Alle reacties Link kopieren
Denk dat ze ligt te slapen.

Vannacht typte ze zo razendsnel en foutloos alsof de teksten al in concept klaar stonden; als ze wakker zou zijn en zien hoeveel berichten er voor haar zijn gekomen zou het haar 1 minuut kosten om even te laten weten hoe het nu is.
Gelukkig maar want morgen komt manlief weer thuis en begint het pas echt.

TO, als je dit leest: mocht je in gvg getrouwd zijn maandag direct naar een advocaat en de peildatum vast laten leggen. Alle schulden die je a.s. ex na die datum maakt zijn dan voor zijn rekening.
Mocht hij een flink deel van jullie geld opmaken heb je een vordering op hem voor het bedrag dat hij dan heeft opgenomen: wat jullie bezitten op de peildatum is wat tussen jullie verdeeld wordt.

Ook evt. geheime rekeningen komen vanzelf aan het licht als je werkelijk gaat scheiden dus maak je daar geen zorgen over. En andersom.

Ik hoop van harte dat je van zijn spullen af bent gebleven, de man van zijn scharrel met rust hebt gelaten en probeert het zo netjes mogelijk af te handelen. Er zijn wel een stel kinderen bij betrokken en ook al zijn ze niet aanwezig ze krijgen er veel van mee. Neem dat van me aan aub.
Zorg goed voor jezelf!
Wat een pannenkoek. En wat moet je leven op zijn kop staan, ik kan je alleen maar heel veel kracht en wijsheid wensen. Maar wat moet dat zwaar voor je zijn. Hopelijk heb hier hier op het forum een goede uitlaatklep voor je emoties.

En wat ik me dan nog afvraag, waarom jouw man al een half jaar aan het liegen en bedriegen? Wat heeft hem tegen gehouden om niet al dat nieuwe gezin te beginnen met haar? Het zal mij benieuwen of hij dat puntje bij paaltje echt zal gaan doen...
Alle reacties Link kopieren
Sirius schreef:
02-12-2017 21:06
...
TO, als je dit leest: mocht je in gvg getrouwd zijn maandag direct naar een advocaat en de peildatum vast laten leggen. Alle schulden die je a.s. ex na die datum maakt zijn dan voor zijn rekening.
Mocht hij een flink deel van jullie geld opmaken heb je een vordering op hem voor het bedrag dat hij dan heeft opgenomen: wat jullie bezitten op de peildatum is wat tussen jullie verdeeld wordt.

Ook evt. geheime rekeningen komen vanzelf aan het licht als je werkelijk gaat scheiden dus maak je daar geen zorgen over. En andersom.
...
Je krijgt hier heel goed en praktisch advies, TO! Dit is precies de info die jij nodig hebt met jouw angst/voorgevoel dat hij domme dingen gaat doen op financieel gebied. Maandag meteen een advocaat bellen dus!

Hou je taai en hou je hoofd koel.
Alle reacties Link kopieren
Lieve lieve mensen bedankt voor alle steunberichtjes. Dat doet me echt goed. Wat een enorme rollercoaster van emoties vandaag. Ik zal proberen een beetje samen te vatten hoe de dag verlopen is want jullie hebben allemaal zo meegeleefd en ik was zomaar verdwenen. Vanochtend om 8 uur mijn ouders gebeld en die kwamen direct. Moesten wel een dik uur rijden, ik heb me ondertussen aangekleed en voorbereid. Mijn moeder is een pittige dame die haar mening snel klaar heeft en ik wist al wel zo’n beetje hoe haar oordeel over mijn man zou zijn. Toen ze kwamen natuurlijk eerst heel veel tranen en heb verteld hoe ik er achter ben gekomen en ze ook berichtjes laten luisteren en verder geventileerd gepaniekt gehuild en geschreeuwd. Vergelijkbaar wat ik hier vannacht heb gedaan maar dan live. Na een uur of twee bedaarde ik wat en kwam in een soort roes ofzo, ik hoefde in ieder geval even niet te huilen. Toen samen met mijn ouders besproken wat ik moest doen. Gesproken over het veiligstellen van spaargeld, ik mocht het op hun rekening parkeren, maar besloten dat niet te doen. Daarmee zet je alles op scherp en ik wilde niet dat onze dochter daar de dupe van zou kunnen worden. Bovendien ben ik nogal principieel en blijf ik liever trouw aan mezelf, met risico dat hij het geld er doorheen jaagt, dan het zo weg te sluizen. Mijn plan was om met hem te bespreken dat ik bang was voor verbrassen en of we het daarom met beider toestemming op een tijdelijke rekening konden zetten, zodat we er beiden ook geen misbruik van konden maken. Ik heb wel geld overgemaakt van de lopende rekening naar mijn privé rekening omdat ik wel moet kunnen eten de komende dagen. Maar dat was ik toch al van plan dus ik weet dat dat niet voorkomt uit wraak oid. Toen ben ik papieren gaan verzamelen, paspoorten, geboortebewijs, hypotheekaktes. Bankpassen/creditcards (hij heeft ook een set die hij bij zich draagt). Mn iPad, telefoon, laptop, kleding, medicijnen, toiletspullen. Katten verzorgd en voorraad brokjes en water neergezet. Toen zijn we samen terug gereden naar het huis van mijn ouders, wat dus vlakbij het vakantiehuis is. Mijn vader heeft mijn dochter gebeld om te gaan zwemmen en terwijl hij haar daarvoor ophaalde mij daar afgezet (ik heb me even verstopt achter de container zodat dochter mij niet zou zien en geen argwaan zou krijgen want ik zag/zie er nogal belabberd uit na deze úren van huilen en paniek. Toen dochter weg was met vader ben ik naar binnen gelopen om mijn man te confronteren. Ik heb niet verteld hoe ik aan mijn informatie ben gekomen, en wat ik weet of niet weet. Hij schrok natuurlijk enorm en ging eigenlijk meteen bijna letterlijk op zijn knieën en sorry sorry sorry. Ik had drie scenario’s bedacht, a. Hij zou sorry zeggen, B. Hij zou boos worden en C. Hij zou weglopen en vertrekken met de auto. Toen hij doorkreeg dat de sorry’s niet echt effect hadden (ik was natuurlijk ook compleet opgefokt voor het gesprek) kreeg ik de reden dat hij het zo zwaar had met mij en mijn handicap, en dat dit zijn uitlaatklep was en het mij eigenlijk ten goede kwam want daardoor kon hij het beter volhouden en liever voor me zijn..... ik moest nog net geen dankjewel zeggen maar eigenlijk was ik een ondankbaar kreng. Toen knapte er iets in mij en heb ik haarfijn verteld wat ik van die klotesmoes vond. Ik was echt witheet maar kon het wel kalm zeggen, ik siste het zowat maar niet schreeuwen oid. Na die fase kwam de ontkenning, het viel toch allemaal wel mee, het was een gewone vriendschap, ze hadden alleen geknuffeld en gekust, niets meer, tuurlijk was dat verkeerd maar och, ik moest er maar begrip voor hebben want voor hem was jet toch ook niet makkelijk (wat ik overigens ook niet ontken en nooit ontkent heb, mijn handicap heeft zeker ook zijn weerslag op zijn leven). Kort en goed, we hebben echt uren en uren gepraat. Eerst met heel veel boosheid en minachting naar de ander, later met meer begrip. Heb uitgelegd dat ik begrijp dat het hem zwaar valt, dat ik begrijp als hij daarvoor steun zoekt bij een vriend of vriendin, maar dat de stap naar een relatie wel een dikke brug te ver was en ook niet goed te praten was. Dat was hij uiteindelijk ook wel met me eens. Ze hadden heel duidelijk hun eigen parallelle leventje gecreeerd waarin ze elkaar konden ‘steunen’ bij het omgaan met hun moeilijke partners en dat allemaal ten bate van onszelf omdat wij dan konden blijven genieten van hun gezelschap. Het duurde wel eventjes voordat ik uitgelegd kreeg dat liegen en bedriegen niet bepaald helpt om je moeilijke partner makkelijker te maken, sterker nog dat het jaloers, kritisch of ander negatief gedrag alleen maar versterkt. Uiteindelijk waren we allebei compleet murw geluld en bleven we in dezelfde cirkels ronddraaien. Al vrij snel in het begin gaf hij aan helemaal niet te willen scheiden en was er eigenlijk een beetje verbaasd over dat dat wel mijn insteek was. Ik denk serieus dat hij er niet bij stilgestaan had dat het dit keer wel een harde grens kon zijn. Toen hij zich dat realiseerde schrok hij ook wel want dat had hij niet gewild, hij had het juist gedaan om een scheiding te voorkomen.

Uiteindelijk heeft hij onze dochter opgehaald bij opa en oma en heeft hij haar verteld dat we misschien zouden gaan scheiden. Dochter reageerde vrij koeltjes uiterlijk en gaf aan dat ze het niet zo slim vond van hem (je had toch ook met mij kunnen komen praten pappa) maar dat ze het hem wel vergaf. Hij heeft wel zijn versie van het verhaal verteld dus dat hij steun zocht bij een vriend en dat zij dat dan was, en dat ze te ver gegaan waren door te knuffelen en te kussen, maar dat hij geen sex met haar had gehad.

Nu lig ik echt compleet uitgeteld in bed, alles tolt, hij ligt bij haar op de kamer. Er zijn geen knopen doorgehakt want in deze toestand kan ik echt geen juiste beslissing nemen. Ik ben vanbinnen heel erg kwaad op hem, de liefde is ook in een klap omgeslagen in haat. Hij is erg geschrokken en hoopt op een herstel van de relatie met therapie. Ik heb gezegd dat ik daar over na wil denken, ook voor mijn dochter, en vast wat voorwaarden gesteld waar we dan beiden aan moeten voldoen. Volledige openheid van zaken, fout ook bij jezelf zoeken, muur afbreken, geen contact met die ander meer etc. Daar gaan we nu allebei over nadenken. En dan beslissen we later deze week of we inderdaad in therapie gaan, of dat we dat niet zien zitten en meteen de stekker er uit trekken. Als we wel in therapie gaan is de insteek om elkaar weer terug te vinden maar we weten dan beiden dat de mogelijkheid er is (en misschien ook wel vrij groot is) dat het vertrouwen niet meer terug kan komen en het alsnog exit wordt, maar dan hebben we het in ieder geval geprobeerd. Het welzijn van dochter staat in alle gevallen bovenaan.

Merk dat ik het nu heel mechanisch op zit te schrijven allemaal, mijn emoties zijn zo heftig geweest dat ik nu echt ff dood ben vanbinnen en niets meer voel/kan voelen. Het is gewoon even helemaal op nu.

Nogmaals bedankt voor alle inzichten meningen en steun. Ik heb er echt veel aan gehad ook om alles van meerdere kanten te bekijken. Sorry voor mijn paniek vannacht en de hysterische Posts. Er was even geen andere optie. Het was één dikke paniekaanval. Ik weet nog steeds niet of ik hem wil/kan geloven, ik dacht heel zeker te weten dat ik had gelezen/gehoord over hotels, samen slapen, sex. Maar misschien heb ik teveel conclusies getrokken uit dingen die er niet zo expliciet stonden. Aangezien hij nog steeds niet weet hoe ik aan mijn informatie kom kan ik die morgen nog eens naluisteren en opnieuw bekijken of er wel echt stond wat ik dacht dat er stond of dat ik dingen toch ander geïnterpreteerd kan hebben. Voorlopig vertel ik hem dus ook niet hoe ik aan mijn informatie kom. Deze troef houd ik in handen. Mocht hij weer contact met haar opnemen dan kan ik dat merken (tenzij hij het bericht typt in plaats van inspreekt).

X
Alle reacties Link kopieren
Sorry, mijn samenvatting van de dag is meer een roman geworden. Er spookt ook zoveel door mijn hoofd en er speelt zoveel mee dat het moeilijk is het helder te krijgen.
Je hoeft niet nu te beslissen. Ik denk trouwens dat deze parallelle wereld inderdaad zijn uitlaatklep was. "Gewoon" even weg uit de realiteit. Ik geloof direct dat hij niet wil scheiden en dat hij van je houdt.

De vraag is of jij met deze wetenschap kan en wil leven. Maar weet je, ook daar kan je later over beslissen. Laat eerst je emoties uitrazen. Pas als de storm geluwd is weet je wat je te doen staat, denk ik. Uit elkaar gaan kan altijd nog.
Alle reacties Link kopieren
Meissie meissie.

Ik hoop dat je de juiste beslissing neemt.

Geloof me...dit is een aderlating en het vertrouwen is beschadigd.

Ik heb dit met mijn bijna ex ook gehad en ik kon er niet mee leven.
Ook al heb ik het geprobeerd.

Vd zomer trok ze zelf de stekker eruit wat ik niet begreep.

Ik wens je veel wijsheid.

Sterkte.

Haat en liefde liggen heel dicht bij elkaar.
Hij bedondert je 20 jaar geleden, je vergeeft hem voor de eerst en laatste keer. Hij bedondert je 20 jaar later weer voor 6+ maanden en je gaat nadenken of je in therapie wil nadat hij eerst vond dat je dankbaar moest zijn dat hij vreemd ging zodat jullie getrouwd konden blijven.
Ondertussen betrekt je man jullie puber dochter direct na een urenlang gesprek met zijn (hysterische) vrouw en vertelt de puber dochter meteen dat pa en ma MOGELIJK gaan scheiden. Vervolgens stelt je dochter dat hij wel bij haar had kunnen komen praten(?!)

W.T.F.

:woa:
Alle reacties Link kopieren
IWillMakeItOnMyOwn schreef:
02-12-2017 23:24
Er zijn geen knopen doorgehakt want in deze toestand kan ik echt geen juiste beslissing nemen.
Hij is erg geschrokken en hoopt op een herstel van de relatie met therapie.
Ik heb gezegd dat ik daar over na wil denken

Voorwaarden:
Volledige openheid van zaken,
fout ook bij jezelf zoeken,
muur afbreken,
geen contact met die ander meer etc.

Daar gaan we nu allebei over nadenken. En dan beslissen we later deze week of we inderdaad in therapie gaan, of dat we dat niet zien zitten en meteen de stekker er uit trekken. Als we wel in therapie gaan is de insteek om elkaar weer terug te vinden maar we weten dan beiden dat de mogelijkheid er is (en misschien ook wel vrij groot is) dat het vertrouwen niet meer terug kan komen en het alsnog exit wordt, maar dan hebben we het in ieder geval geprobeerd.

Het welzijn van dochter staat in alle gevallen bovenaan.

Ik weet nog steeds niet of ik hem wil/kan geloven, ik dacht heel zeker te weten dat ik had gelezen/gehoord over hotels, samen slapen, sex. Maar misschien heb ik teveel conclusies getrokken uit dingen die er niet zo expliciet stonden. Aangezien hij nog steeds niet weet hoe ik aan mijn informatie kom kan ik die morgen nog eens naluisteren en opnieuw bekijken of er wel echt stond wat ik dacht dat er stond of dat ik dingen toch ander geïnterpreteerd kan hebben.
Je klinkt ondanks totale uitputting verstandig en hebt het in deze rollercoaster imho toch vrij goed op een rij. Ik hoop dat je wat kan slapen en stap voor stap de adrenaline kan afbouwen in jouw lijf. Heel veel sterkte maar weer, wat zit jij plots in een volkomen bizarre situatie. :redrose:
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Lief van je om ons nog even een update te geven.
Ik wens je heel veel kracht en sterkte voor de komende tijd!
:hug:
Alle reacties Link kopieren
LiveLoveLaugh2 schreef:
02-12-2017 23:50
Hij bedondert je 20 jaar geleden, je vergeeft hem voor de eerst en laatste keer. Hij bedondert je 20 jaar later weer voor 6+ maanden en je gaat nadenken of je in therapie wil nadat hij eerst vond dat je dankbaar moest zijn dat hij vreemd ging zodat jullie getrouwd konden blijven.
Ondertussen betrekt je man jullie puber dochter direct na een urenlang gesprek met zijn (hysterische) vrouw en vertelt de puber dochter meteen dat pa en ma MOGELIJK gaan scheiden. Vervolgens stelt je dochter dat hij wel bij haar had kunnen komen praten(?!)

W.T.F.

:woa:
Tsja... welkom tot het leven van iemand die al heel lang een relatie heeft en dus eerst de tijd en rust neemt om haar stappen te overdenken en overwegen zodat ze weloverwogen en met een juist gevoel tot haar beslissing komt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Papab schreef:
02-12-2017 23:44
Haat en liefde liggen heel dicht bij elkaar.
Eens. Uiteindelijk in relatieve acceptatie en rust een beslissing maken waarin TO het beste voor haarzelf en dochter heeft overdacht, is voor TO blijkbaar de manier. Deze wijze kost tijd en die neemt ze, ik snap haar echt heel goed. Beter in alle relatieve rust (tijd) door de ellende heen gaan naar duidelijkheid, dan hals over kop beslissingen maken waarvan zij achteraf misschien om welke reden dan ook kan denken: 'Had ik maar.... '

@TO : Zorg ervoor dat je weet van jezelf dat jij er alles aan hebt gedaan zodat jij (bij welke beslissing dan ook) rust vindt. Zorg er maar voor dat er geen ruimte overblijft voor 'Had ik maar....'. Waarom? Gewoon omdat jij en jouw dochter dat waard zijn.
enn wijzigde dit bericht op 03-12-2017 00:07
2.00% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Wat hautain gezegd Enn. Vergeet niet dat bovenstaande jouw interpretatie van de situatie is.
Alle reacties Link kopieren
LiveLoveLaugh2 schreef:
03-12-2017 00:05
Wat hautain gezegd Enn. Vergeet niet dat bovenstaande jouw interpretatie van de situatie is.
Ja, dat kan.
Net zoals 'WTF :woa: ' jouw interpretatie is en ik ben het met je eens dat dit zéker niet hautain geschreven is.
enn wijzigde dit bericht op 03-12-2017 00:16
Reden: even uitleg geven :)
23.61% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
@TO : Ik ben het met LiveLaugh wel eens dat het bijzonder te noemen is dat jouw man direct met jullie dochter is gaan praten en vervolgens gezegd heeft dat jullie mogelijk gaan scheiden. Je vertelde hier al eerder jij hun band opmerkelijk kan vinden en wellicht is het zeker in deze situatie verstandig om hem eens uit te gaan leggen dat zij een kind is en geen volwassene? Het komt op mij over alsof jouw dochter enigszins beschermd moet gaan worden tegen haar emotionele vader. Ook al delen ze veel kenmerken, zij is niet degene met wie hij zijn relatieproblemen mag delen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap niet dat je gelooft dat het bij kussen en knuffelen is gebleven. Kom op zeg. En het is nu allemaal jouw schuld? Ik zou maandag eerst maar even een soa-test doen. Wat een lul en jij stinkt erin, alweer. En dan vertelt hij het ook nog even aan jullie dochter. Ik zou zorgen dat ik bij die gore smeerlap weg kwam. Je hebt de dingen wel degelijk goed gehoord. Vannacht kon je ook dingen plaatsen wanneer hij weg was... Echt, stink er niet in in die bullshit. Het is een kansloze goorlap. Omwille van kinderen ben ik een voorstander van therapie, maar hij is niet voor de eerste keer vreemdgegaan. Over een paar jaar doet hij het weer.
Juist. Dit las even heerlijk weg.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven