Gezamenlijk netwerk in huwelijk rond 40e?
maandag 23 februari 2026 om 22:24
Wij (begin 40) lopen in ons huwelijk tegen iets aan waar ik benieuwd naar ben hoe anderen dat ervaren.
Het opbouwen en onderhouden van een gezamenlijk sociaal netwerk blijkt voor ons best lastig. In de loop der jaren zijn veel gezamenlijke contacten verwaterd. Wat we nu nog hebben, zijn vooral vrienden die we ieder afzonderlijk zien. Als stel hebben we eigenlijk nauwelijks gezamenlijke vriendschappen meer.
Ook via ons zoontje van 6 ontstaat er maar weinig nieuw contact met andere ouders. Oppervlakkige praatjes bij school of sport, maar zelden iets dat uitgroeit tot echt contact.
We merken dat dit invloed heeft op hoe we ons huwelijk beleven. Soms voelt het wat geïsoleerd, alsof we vooral ieder ons eigen sociale leven hebben in plaats van ook iets gezamenlijks. Tegelijk weten we niet goed of dit “normaal” is rond deze leeftijd, of dat anderen dit heel anders ervaren.
Daarom ben ik benieuwd:
Hebben jullie als stel (rond de 40) een gezamenlijk netwerk van vrienden?
Is dat iets wat vanzelf is gegroeid, of hebben jullie daar bewust in geïnvesteerd?
Wat doet het met je relatie als je vooral losse, individuele contacten hebt?
En hoe ontstaan bij jullie nieuwe contacten (bijvoorbeeld via kinderen)?
Ik hoor graag eerlijke ervaringen,zowel herkenning als totaal andere verhalen.
Het opbouwen en onderhouden van een gezamenlijk sociaal netwerk blijkt voor ons best lastig. In de loop der jaren zijn veel gezamenlijke contacten verwaterd. Wat we nu nog hebben, zijn vooral vrienden die we ieder afzonderlijk zien. Als stel hebben we eigenlijk nauwelijks gezamenlijke vriendschappen meer.
Ook via ons zoontje van 6 ontstaat er maar weinig nieuw contact met andere ouders. Oppervlakkige praatjes bij school of sport, maar zelden iets dat uitgroeit tot echt contact.
We merken dat dit invloed heeft op hoe we ons huwelijk beleven. Soms voelt het wat geïsoleerd, alsof we vooral ieder ons eigen sociale leven hebben in plaats van ook iets gezamenlijks. Tegelijk weten we niet goed of dit “normaal” is rond deze leeftijd, of dat anderen dit heel anders ervaren.
Daarom ben ik benieuwd:
Hebben jullie als stel (rond de 40) een gezamenlijk netwerk van vrienden?
Is dat iets wat vanzelf is gegroeid, of hebben jullie daar bewust in geïnvesteerd?
Wat doet het met je relatie als je vooral losse, individuele contacten hebt?
En hoe ontstaan bij jullie nieuwe contacten (bijvoorbeeld via kinderen)?
Ik hoor graag eerlijke ervaringen,zowel herkenning als totaal andere verhalen.
maandag 23 februari 2026 om 22:31
Wij zijn iets ouder dan jullie (56). Wij hebben afzonderlijke vrienden en gezamenlijke. Soms komen die van mijn kant, soms van de zijne.
Met mijn ex hadden we ook wel gezamenlijke vrienden, maar die heeft hij allemaal uitgeparkeerd nadat we uit elkaar gingen. Mijn huidige lief is ook echt een vriend. Dat is echt wel anders dan in mijn huwelijk. Hij kan met iedereen door de deur, je kan dus ook echt met iedereen samen afspreken.
Zelf vind ik het op deze manier fijner, hoewel ik ook echt wel behoefte heb aan mijn eigen domein.
Met mijn ex hadden we ook wel gezamenlijke vrienden, maar die heeft hij allemaal uitgeparkeerd nadat we uit elkaar gingen. Mijn huidige lief is ook echt een vriend. Dat is echt wel anders dan in mijn huwelijk. Hij kan met iedereen door de deur, je kan dus ook echt met iedereen samen afspreken.
Zelf vind ik het op deze manier fijner, hoewel ik ook echt wel behoefte heb aan mijn eigen domein.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
maandag 23 februari 2026 om 22:31
Nee, niet echt. Ik bezoek vriendinnen in mijn eentje, die had ik eerder dan deze echtgenoot.
Er zijn wat vrienden van man. Die zien we nauwelijks.
We hebben gezamenlijke kennissen bij een activiteit die we samen doen. Daar zit ook een vriendin bij, die is echt " van ons samen" geworden.
Ik ben zelf niet zo van het bezoeken, vrienden wonen allemaal ver weg, je loopt niet even binnen.
Dus ja.. het is wat het is, en we hebben er allebei niet echt last van.
Maar jij/ jullie blijkbaar wel? Wat mis je precies?
Er zijn wat vrienden van man. Die zien we nauwelijks.
We hebben gezamenlijke kennissen bij een activiteit die we samen doen. Daar zit ook een vriendin bij, die is echt " van ons samen" geworden.
Ik ben zelf niet zo van het bezoeken, vrienden wonen allemaal ver weg, je loopt niet even binnen.
Dus ja.. het is wat het is, en we hebben er allebei niet echt last van.
Maar jij/ jullie blijkbaar wel? Wat mis je precies?
maandag 23 februari 2026 om 22:37
Ik ben van jouw leeftijd gescheiden en opnieuw getrouwd.
Ik heb een goede vriendin vanuit mijn jeugd 3 goede vriendschappen die ik opgedaan heb in de tijd dat mijn kinderen nog jonger waren. 2 van deze vriendinnen zie ik apart maar ook met partners. Mijn man is daar dus een beetje in meegegroeid.
Mijn man heeft 1 hele goede vriend vanuit zijn jeugd en wat vrienden die hij zo af en toe ziet. Zijn jeugdvriend zie ik ook. Met de andere spreekt hij af en toe zelf af.
Ik doe regelmatig wat met wat collega’s. Collega’s waarmee een vriendschap is ontstaan. Mijn man ziet hen niet.
Ons zoontje is nu net 7 en vanuit school is een hecht groepje ouders (4 gezinnen) ontstaan. Als moeders doen we we wel eens wat leuks, de mannen sporten samen of gaan eens wat drinken. Maar ook met de gezinnen samen ondernemen we dingen met en zonder kinderen.
Ik heb een goede vriendin vanuit mijn jeugd 3 goede vriendschappen die ik opgedaan heb in de tijd dat mijn kinderen nog jonger waren. 2 van deze vriendinnen zie ik apart maar ook met partners. Mijn man is daar dus een beetje in meegegroeid.
Mijn man heeft 1 hele goede vriend vanuit zijn jeugd en wat vrienden die hij zo af en toe ziet. Zijn jeugdvriend zie ik ook. Met de andere spreekt hij af en toe zelf af.
Ik doe regelmatig wat met wat collega’s. Collega’s waarmee een vriendschap is ontstaan. Mijn man ziet hen niet.
Ons zoontje is nu net 7 en vanuit school is een hecht groepje ouders (4 gezinnen) ontstaan. Als moeders doen we we wel eens wat leuks, de mannen sporten samen of gaan eens wat drinken. Maar ook met de gezinnen samen ondernemen we dingen met en zonder kinderen.
maandag 23 februari 2026 om 22:37
Rond die leeftijd veranderde er bij ons ook heel veel. Wij gingen toen juist van de individuele vrienden naar gezamenlijke vrienden. Deze kwamen vooral van school van de oudste en de buurt (veel jonge kinderen die buiten speelden), en mensen die we tijdens vakanties ontmoetten. Daar hebben we ook langere leuke vriendschappen aan over gehouden.
Deze vriendschappen zijn overigens nooit zo diepgaand geworden als de individuele vriendschappen, maar wel gezellig en handig als je een keer omhoog zit. Het was ook wel vaak vrouw praat met vrouw en man met man.
Helaas waren de meeste van deze vriendschappen niet bestand tegen de scheiding, en waren er gelukkig nog wel de oude individuele vrienden over.
Deze vriendschappen zijn overigens nooit zo diepgaand geworden als de individuele vriendschappen, maar wel gezellig en handig als je een keer omhoog zit. Het was ook wel vaak vrouw praat met vrouw en man met man.
Helaas waren de meeste van deze vriendschappen niet bestand tegen de scheiding, en waren er gelukkig nog wel de oude individuele vrienden over.
iamback71 wijzigde dit bericht op 23-02-2026 22:41
0.00% gewijzigd
maandag 23 februari 2026 om 22:40
Hier ook niet hoor. Beide eigen vrienden en best wel kritisch op mensen, ik vind het ook niet echt vanzelfsprekend dat je beiden van een stel leuk vindt.
Door de jaren heen wel wat kennissen waar we mee borrelen bijvoorbeeld, maar ons gezin is niet zo doorsnee en matcht dan vaak ook net niet lekker.
Begrijp wel wat je bedoelt, ik heb ook een ideaal in mijn hoofd waarbij je heel veel samen beleefd, maar dat moet dan maar net zo lopen. Je kan natuurlijk initiatief nemen en leuke mensen vaker uitnodigen. Wie weet ontstaat er zoiets.
Door de jaren heen wel wat kennissen waar we mee borrelen bijvoorbeeld, maar ons gezin is niet zo doorsnee en matcht dan vaak ook net niet lekker.
Begrijp wel wat je bedoelt, ik heb ook een ideaal in mijn hoofd waarbij je heel veel samen beleefd, maar dat moet dan maar net zo lopen. Je kan natuurlijk initiatief nemen en leuke mensen vaker uitnodigen. Wie weet ontstaat er zoiets.
maandag 23 februari 2026 om 22:51
Wij hebben ook vooral individuele vrienden, waarbij we soms weleens met zijn vieren afspreken.
Zelf heb ik de afgelopen jaren wat nieuwe kennissen opgedaan, via sport of hobby. En al het dan echt goed klikt, proberen we het ook eens met de partners erbij. Daar is nog niet iets diepgaands uit voortgekomen, maar wel een paar prima gezellige avonden (en een paar fikse missers). Maar uiteindelijk zie ik die nieuwe kennis toch vaker en liever alleen. Is makkelijker afspreken en laagdrempeliger.
Dus ik snap de behoefte wel, maar vraag me af of het nog echt haalbaar is. Misschien de wens van vrienden loslaten en vooral focussen op leuke kennissen? Dan kan daar eventueel iets uit voort groeien, maar hoeft het niet.
Oh, en organiseer een buurtborrel of buurtbbq ofzo. Dan heb je ook iets wat je gezamenlijk sociaal doet met anderen. Werkt gelijk verbindend met de buren.
Zelf heb ik de afgelopen jaren wat nieuwe kennissen opgedaan, via sport of hobby. En al het dan echt goed klikt, proberen we het ook eens met de partners erbij. Daar is nog niet iets diepgaands uit voortgekomen, maar wel een paar prima gezellige avonden (en een paar fikse missers). Maar uiteindelijk zie ik die nieuwe kennis toch vaker en liever alleen. Is makkelijker afspreken en laagdrempeliger.
Dus ik snap de behoefte wel, maar vraag me af of het nog echt haalbaar is. Misschien de wens van vrienden loslaten en vooral focussen op leuke kennissen? Dan kan daar eventueel iets uit voort groeien, maar hoeft het niet.
Oh, en organiseer een buurtborrel of buurtbbq ofzo. Dan heb je ook iets wat je gezamenlijk sociaal doet met anderen. Werkt gelijk verbindend met de buren.
maandag 23 februari 2026 om 23:05
Uitgeparkeerd?Hexopbezemsteel schreef: ↑23-02-2026 22:31Wij zijn iets ouder dan jullie (56). Wij hebben afzonderlijke vrienden en gezamenlijke. Soms komen die van mijn kant, soms van de zijne.
Met mijn ex hadden we ook wel gezamenlijke vrienden, maar die heeft hij allemaal uitgeparkeerd nadat we uit elkaar gingen. Mijn huidige lief is ook echt een vriend. Dat is echt wel anders dan in mijn huwelijk. Hij kan met iedereen door de deur, je kan dus ook echt met iedereen samen afspreken.
Zelf vind ik het op deze manier fijner, hoewel ik ook echt wel behoefte heb aan mijn eigen domein.
Maar herkenbaar, ik was bij uit elkaar gaan in 1x een hele vriendengroep kwijt.
Nu midden 30 en man midden 40 en geen gezamenlijke vrienden. Ik vind mijn vriendinnen fijn en hij zijn vrienden, dus prima zo.
1 vriendin probeerde duidelijk wel onderling vrienden te worden, maar het matcht niet echt tussen de mannen en ik vond het ten koste gaan van onze vriendschap dus we zijn weer terug naar 1 op 1.
Op zich zou het best leuk zijn, gezamenlijke vrienden. Ik zag dat wel bij mijn ouders, borrelavonden thuis enzo. Maar mijn man is superleuk (
maandag 23 februari 2026 om 23:23
Bij ons is het ook wat meer gescheiden van elkaar, dat sociale leven. Ik spreek meestal buiten de deur af om met een vriendin uit eten te gaan of te lunchen of om nieuwe mensen te leren kennen. En omdat ik ook veel vriendinnen heb die wat verder weg wonen gebeurt het ook vaak dat ik naar hen toe ga of in een stad halverwege en dan ben ik ook de hele dag weg. Ik kan dan ook de hele middag, avond, een heel weekend zelfs lullen en partner vraagt zich echt af hoe je in godsnaam nog gespreksstof hebt.
Mijn partner heeft minder behoefte aan een druk sociaal leven, is erg introvert en gesteld op rust en spreekt veel minder af met vriendinnen, soms voor een uurtje een drankje met een (oud)collega. En ik ben dan altijd heel verbaasd dat je zo snel terug bent als het tegelijkertijd wel heel leuk en gezellig was.
Voor onze kinderen vind ik het ook altijd wel leuk als ze een beetje weten wie die vriendinnen en collega's van ons dan zijn en zeker als die kinderen hebben die dan wel eens meekomen. Maar dat gebeurt dus niet zo heel vaak. Voor hun eigen sociale leven is het niet nodig natuurlijk, ze hebben hun eigen vrienden van school en vereniging.
Ons gezamenlijk netwerk is eigenlijk familie. Partner is ook wat meer een familie- dan vriendengericht persoon. Maar ook daar wordt eigenlijk meestal alleen met verjaardagen en feestdagen mee afgesproken, zelden zomaar tussendoor. Vroeger was dat trouwens wel zo.
Mijn partner heeft minder behoefte aan een druk sociaal leven, is erg introvert en gesteld op rust en spreekt veel minder af met vriendinnen, soms voor een uurtje een drankje met een (oud)collega. En ik ben dan altijd heel verbaasd dat je zo snel terug bent als het tegelijkertijd wel heel leuk en gezellig was.
Voor onze kinderen vind ik het ook altijd wel leuk als ze een beetje weten wie die vriendinnen en collega's van ons dan zijn en zeker als die kinderen hebben die dan wel eens meekomen. Maar dat gebeurt dus niet zo heel vaak. Voor hun eigen sociale leven is het niet nodig natuurlijk, ze hebben hun eigen vrienden van school en vereniging.
Ons gezamenlijk netwerk is eigenlijk familie. Partner is ook wat meer een familie- dan vriendengericht persoon. Maar ook daar wordt eigenlijk meestal alleen met verjaardagen en feestdagen mee afgesproken, zelden zomaar tussendoor. Vroeger was dat trouwens wel zo.
maandag 23 februari 2026 om 23:42
Mijn ex en ik hadden gezamenlijk vrienden omdat we uit hetzelfde dorp kwamen, waar ook onze jeugdvrienden vandaan komen.
Toen de kids op de basisschool zaten hebben we daar nieuwe gezamenlijke vrienden gemaakt, via de voetbal en een paar buren-stellen uit de straat waar we toen gingen wonen. Verder ook familie; broers/zussen/ouders.
Wij deden zowel af en toe zelf iets met (eigen) vrienden, als afspreken met gezamenlijke vrienden. Samen eten, borrelen, spelletjesavond, voetbalwedstrijden samen kijken, etc.
We zijn inmiddels een tijd uit elkaar maar de meeste gezamenlijke vrienden zijn dat nog steeds van ons beiden.
Die vrienden via de basisschool en voetbal kwamen trouwens wel toen de kids ietsjes ouder waren dan die van jullie. Volgens mij zo rond 8/9/10.
Toen de kids op de basisschool zaten hebben we daar nieuwe gezamenlijke vrienden gemaakt, via de voetbal en een paar buren-stellen uit de straat waar we toen gingen wonen. Verder ook familie; broers/zussen/ouders.
Wij deden zowel af en toe zelf iets met (eigen) vrienden, als afspreken met gezamenlijke vrienden. Samen eten, borrelen, spelletjesavond, voetbalwedstrijden samen kijken, etc.
We zijn inmiddels een tijd uit elkaar maar de meeste gezamenlijke vrienden zijn dat nog steeds van ons beiden.
Die vrienden via de basisschool en voetbal kwamen trouwens wel toen de kids ietsjes ouder waren dan die van jullie. Volgens mij zo rond 8/9/10.
dinsdag 24 februari 2026 om 00:13
Wij hebben ook veel meer individuele vrienden. Ik spreek vaak buitenshuis met vrienden af, sommigen komen nooit bij ons thuis maar er zijn ook vrienden die wel regelmatig hier mee eten/koffie drinken/borrelen. Dan kletsen ze ook gezellig even met partner of we eten allemaal samen maar partner vertrekt op een gegeven moment naar zijn eigen kamer. Niet dat ze het niet met elkaar kunnen vinden maar het zijn wel echt mijn vrienden en ze komen meer voor mij. Andersom als zijn vrienden langskomen hetzelfde. Dan laat ik ze ook alleen en ga zelf iets doen.
Zijn vrienden komen wel vaker samen met hun vrouw (en eventuele kinderen) bij ons op bezoek terwijl mijn vrienden vaker alleen komen. Als de vrouw erbij is dan voel ik me ook gedwongen om er bij te blijven terwijl ik dat eigenlijk liever niet wil. En dat voelt vaak wat ongemakkelijk want ik ben niet echt met die vrouwen bevriend dus zo'n avond vind ik dan vrij vermoeiend. Het gesprek loopt niet altijd even vlot en het is vaak zoeken naar onderwerpen. Dus heb liever dan zijn vrienden alleen komen.
We hebben wel wat gezamenlijke kennissen (inderdaad via de kinderen vooral)/buren maar dat is vrij oppervlakkig.
Ik heb ook een groep kennissen die samen gezelschapspellen speelt en dat is meestal buitenshuis maar af en toe ook eens bij ons thuis als dat zo uitkomt. Partner doet dan ook mee maar wil verder geen 'lid' van de groep worden.
Als we een barbecue of zou houden dan nodigen we allebei wat vrienden uit maar dat is dan wel een beetje los zand. Dus dat doen we niet zo vaak want op de een of andere manier loopt dat gewoon niet zo lekker. Meestal is het zo dat een grotere bijeenkomst/feestje het initiatief van mijn partner is en dat zijn dan dus ook meestal zijn vrienden en dan vaak de buren er bij. Terwijl ik vaker 1 op 1 vrienden uitnodig of een paar mensen. Ik hou niet van feesten organiseren en houden & vind individueel contact of met een paar mensen tegelijk prettiger.
Maar goed dit alles om te zeggen dat we niet echt een gezamenlijk sociaal leven hebben.
Zijn vrienden komen wel vaker samen met hun vrouw (en eventuele kinderen) bij ons op bezoek terwijl mijn vrienden vaker alleen komen. Als de vrouw erbij is dan voel ik me ook gedwongen om er bij te blijven terwijl ik dat eigenlijk liever niet wil. En dat voelt vaak wat ongemakkelijk want ik ben niet echt met die vrouwen bevriend dus zo'n avond vind ik dan vrij vermoeiend. Het gesprek loopt niet altijd even vlot en het is vaak zoeken naar onderwerpen. Dus heb liever dan zijn vrienden alleen komen.
We hebben wel wat gezamenlijke kennissen (inderdaad via de kinderen vooral)/buren maar dat is vrij oppervlakkig.
Ik heb ook een groep kennissen die samen gezelschapspellen speelt en dat is meestal buitenshuis maar af en toe ook eens bij ons thuis als dat zo uitkomt. Partner doet dan ook mee maar wil verder geen 'lid' van de groep worden.
Als we een barbecue of zou houden dan nodigen we allebei wat vrienden uit maar dat is dan wel een beetje los zand. Dus dat doen we niet zo vaak want op de een of andere manier loopt dat gewoon niet zo lekker. Meestal is het zo dat een grotere bijeenkomst/feestje het initiatief van mijn partner is en dat zijn dan dus ook meestal zijn vrienden en dan vaak de buren er bij. Terwijl ik vaker 1 op 1 vrienden uitnodig of een paar mensen. Ik hou niet van feesten organiseren en houden & vind individueel contact of met een paar mensen tegelijk prettiger.
Maar goed dit alles om te zeggen dat we niet echt een gezamenlijk sociaal leven hebben.
dinsdag 24 februari 2026 om 00:26
Ik vind het zelf overigens heel prettig om een sociaal leven te hebben wat losstaat van mijn huwelijk en ik zie vrienden ook eigenlijk liever alleen of doe apart iets me ze. Man zou wel liever wat meer een gezamenlijk sociaal leven hebben. Hij vindt grotere bijeenkomsten leuk en zou inderdaad graag hebben dat we wat meer andere stellen hebben om echt mee op te trekken maar dat is gewoon nooit echt gelukt om mensen te vinden waar we echt allebei goed mee klikken. Ligt vast ook deels aan mij omdat ik die behoefte niet zo heb. Ik ga heus wel mee naar bijeenkomsten met zijn vrienden en partners maar het blijven echt zijn vrienden en ik blijf een aanhangsel (en was meestal liever thuis gebleven.)
dinsdag 24 februari 2026 om 07:01
wij hebben beide nog vriendachappen van vroeger. in sommige gevallen matched de partner ook goed dus doen we wel regelmatig ook dingen met zijn alle, bijvoorbeeld een spelletjesavond of een etentje. soms matched het ook met de kids, dus een dagje pretpark of een weekendje weg en dergelijke.
laatste jaren ook een netwerk opgevouwd door de kids 4 en 7 jaar. en daar zitten ook wat stellen bij waar we weleens mee afspreken of met de gezinnen. dit ging eigenlijk vanzelf... van samen bij de sport staan.... naar een keer samen naar de speeltuin.... en dan een keer middagje naar het bos ofzo.....
uiteraard spreken wij ook gewoon individueel af met vrienden/vriendinnen.
zijn wel wat vrienden en vriendinnen afgelopen jaren afgevallen. maar ik persoonlijk heb 2 goede vriendinnen van de basisschool nog en 3 van de middelbare en dat blijft toch wel echt de basis...
laatste jaren ook een netwerk opgevouwd door de kids 4 en 7 jaar. en daar zitten ook wat stellen bij waar we weleens mee afspreken of met de gezinnen. dit ging eigenlijk vanzelf... van samen bij de sport staan.... naar een keer samen naar de speeltuin.... en dan een keer middagje naar het bos ofzo.....
uiteraard spreken wij ook gewoon individueel af met vrienden/vriendinnen.
zijn wel wat vrienden en vriendinnen afgelopen jaren afgevallen. maar ik persoonlijk heb 2 goede vriendinnen van de basisschool nog en 3 van de middelbare en dat blijft toch wel echt de basis...
dinsdag 24 februari 2026 om 07:39
Hier geen gezamenlijke vrienden. Nooit gehad ook en ook geen behoefte aan.
Soms komt mijn nichtje met haar vriend langs voor spelletjes avond en ik denk 2x per jaar dat we als stel naar een vriend (en zijn vriendin) gaan, meestal ook spelletjes spelen. Maar verder hebben we vooral onze eigen vrienden en vriendinnen.
Bevalt prima (we zijn eind veertig)
Soms komt mijn nichtje met haar vriend langs voor spelletjes avond en ik denk 2x per jaar dat we als stel naar een vriend (en zijn vriendin) gaan, meestal ook spelletjes spelen. Maar verder hebben we vooral onze eigen vrienden en vriendinnen.
Bevalt prima (we zijn eind veertig)
dinsdag 24 februari 2026 om 07:39
Hier geen gezamenlijke vrienden en dat is helemaal prima. Gesprekken zijn toch anders als je met z'n vieren bent, is mijn ervaring. Een op een vind ik het leukst. Geen behoefte aan gezamenlijke, tenzij het zo zou lopen.
Waarom hecht je hier zo aan, TO?
Waarom hecht je hier zo aan, TO?
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
dinsdag 24 februari 2026 om 07:42
dinsdag 24 februari 2026 om 07:48
Ik ben ook benieuwd waarom je hier mee worstelt, TO. Hoe is jullie sociale leven individueel gezien? Dus met de vrienden en vriendinnen van jullie (jou) zelf? Zie je die wel voldoende naar jouw zin of is het probleem vooral dat jullie, bijv sinds je een stel bent of jullie een kind hebben, in het algemeen wat geïsoleerder zijn gaan leven, gericht op elkaar etc? Ik opper maar iets hoor. Soms past de een zich wat meer aan aan de behoeften van de ander of lopen de omstandigheden zo.
Of misschien zit de behoefte meer in verbinding en wat leuks doen met je partner?
Wat is jouw behoefte op dit moment?
Of misschien zit de behoefte meer in verbinding en wat leuks doen met je partner?
Wat is jouw behoefte op dit moment?
cognac wijzigde dit bericht op 24-02-2026 07:56
7.61% gewijzigd
dinsdag 24 februari 2026 om 07:48
Hier beide in de 40 en we hebben eigenlijk vooral gezamenlijke vrienden. Ik heb een vriendin van de middelbare school, maar die is getrouwd met een oud-collega/vriend van mijn man
dus die zien we regelmatig gezamenlijk en ik zie die vriendin ook apart vaak. Verder nog een vriend die ik al heel lang ken via het internet en mijn man kende hem ook via daar. Deze vriend zag ik niet heel vaak, maar toen man en ik gingen samenwonen woonde hij vlakbij. Inmiddels heeft die vriend een hele leuke vrouw en hebben wonen ze in onze wijk, hebben we gezamenlijke hobby’s en gaan we ook met beide gezinnen op vakantie. Man is inmiddels beter bevriend met hem en ik met zijn vrouw, dus ik ga regelmatig op de koffie bij haar om bij te kletsen of we wandelen een eind. Verder niet zo heel veel vrienden, maar vooral familie waar we mee om gaan. Broers/zussen met aanhang. Man heeft nog een vriend van school en ik ging ook wel met zijn vrouw om, maar dat is wat verwaterd helaas. Owja, nog nieuwe vrienden gemaakt een paar jaar terug! Op een camping stonden ze naast ons en ze wonen niet heel ver bij ons vandaan. Die zien we ook regelmatig, bij elkaar komen eten of bordspellen spelen. Man heeft met hem de gezamenlijke speciaal-bier hobby en ik heb met haar ook diverse overeenkomsten. Het samen op vakantie gaan is gebleven, komende zomer weer! Ook omdat zij 1 kind hebben en wij ook. Kunnen het samen wel vinden, dus het is gewoon een hele gezellige boel met z’n allen.
Verder heb ik nog een vriendin waarmee ik wandel, moeder van een vriendin van kind. En (oud)collega’s waarmee ik eens in de zoveel tijd ga eten. Man heeft nog een oud-collega waar hij regelmatig mee uit eten gaat en waarmee we weekenden weg gaan, hij is alleenstaand. En dat was het wel zo ongeveer. Man doet ook veel met zijn broertje samen, dat is ook gewoon een goede vriend. Dus hier is het wel voornamelijk samen, maar soms ook apart. Beetje gemixt, maar bijna iedereen die we apart zien is ook een gezamenlijke vriend/vriendin.
Verder heb ik nog een vriendin waarmee ik wandel, moeder van een vriendin van kind. En (oud)collega’s waarmee ik eens in de zoveel tijd ga eten. Man heeft nog een oud-collega waar hij regelmatig mee uit eten gaat en waarmee we weekenden weg gaan, hij is alleenstaand. En dat was het wel zo ongeveer. Man doet ook veel met zijn broertje samen, dat is ook gewoon een goede vriend. Dus hier is het wel voornamelijk samen, maar soms ook apart. Beetje gemixt, maar bijna iedereen die we apart zien is ook een gezamenlijke vriend/vriendin.
dinsdag 24 februari 2026 om 07:59
Nu maak je me wel nieuwgierig. Wat bedoel je met "bijzonder"?Karrota schreef: ↑23-02-2026 23:05Uitgeparkeerd?
Hij heeft ze gewoon volkomen genegeerd op 1 of 2 na. Nu is mijn ex sowieso niet heel goed in vriendschappen. Hij heeft één goede vriend, maar verder eigenlijk niemand. Ik zie de meesten nog wel. Maar ik onderhield eigenlijk altijd de contacten.
Maar herkenbaar, ik was bij uit elkaar gaan in 1x een hele vriendengroep kwijt.
Nu midden 30 en man midden 40 en geen gezamenlijke vrienden. Ik vind mijn vriendinnen fijn en hij zijn vrienden, dus prima zo.
1 vriendin probeerde duidelijk wel onderling vrienden te worden, maar het matcht niet echt tussen de mannen en ik vond het ten koste gaan van onze vriendschap dus we zijn weer terug naar 1 op 1.
Op zich zou het best leuk zijn, gezamenlijke vrienden. Ik zag dat wel bij mijn ouders, borrelavonden thuis enzo. Maar mijn man is superleuk () maar ook een beetje bijzonder en ik merk dat dit vaak met name de vrouwelijke helft in gezelschappen wat afschrikt.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 24 februari 2026 om 08:07
Oh ik dacht dat je bedoelde dat hij ze tegen elkaar uitgespeeld had. Maar als hij ze negeert is dat natuurlijk eigen keus.Hexopbezemsteel schreef: ↑24-02-2026 07:59Nu maak je me wel nieuwgierig. Wat bedoel je met "bijzonder"?
Mijn man is heel vaak niet serieus terwijl hij wel serieus klinkt. Je moet hem wat beter leren kennen en dan weer je precies wanneer hij wel en niet serieus is. Maar als je hem nog niet goed kent dan denk je dat hij alles meent wat hij zegt en dan gaat het helemaal mis.
dinsdag 24 februari 2026 om 08:33
dinsdag 24 februari 2026 om 08:48
Ik vraag me af wat je precies verwacht van een gezamenlijk netwerk.
Je eigen vriendschappen kunnen toch niet allemaal uitgroeien tot een gezamenlijke vriendschap? Het lijkt mij ook heel gezond om elk je eigen sociale contacten te hebben en behouden.
Dus alleen al daardoor vind ik het logisch om meer persoonlijke sociale contacten te hebben dan bijvoorbeeld bevriende stellen.
Meestal is het ook niet zo zwartwit: bij een vriendengroep zijn er ook weleens gelegenheden dat de aanhang meekomt, dus dan onderneem je wel gezamenlijk iets zonder dat de aanhang meteen ook echt bevriend is. Is het niet misschien meer het missen van een vriendengroep omdat jullie nu vooral losse vriendschappen hebben?
Verder is bij veel stellen (schoon)familie een groot deel van het gezamenlijke sociale netwerk. Zeker als er kinderen zijn. Hoe zit dat bij jullie?
Het is mij niet helemaal duidelijk welke behoefte er bij jullie speelt waardoor jullie gezamenlijke vriendschappen missen. Ik kan me lastig voorstellen dat gezamenlijke vriendschappen de enige mogelijkheid is om die behoefte meer in te vullen.
Wil je samen meer sociale activiteiten ondernemen? Organiseer het zelf. Nodig allebei vrienden uit. Of onderneem in het algemeen meer samen. Ga echt een avond uit: eerst uit eten en dan naar het theater. Neem een museumjaarkaart.
Je eigen vriendschappen kunnen toch niet allemaal uitgroeien tot een gezamenlijke vriendschap? Het lijkt mij ook heel gezond om elk je eigen sociale contacten te hebben en behouden.
Dus alleen al daardoor vind ik het logisch om meer persoonlijke sociale contacten te hebben dan bijvoorbeeld bevriende stellen.
Meestal is het ook niet zo zwartwit: bij een vriendengroep zijn er ook weleens gelegenheden dat de aanhang meekomt, dus dan onderneem je wel gezamenlijk iets zonder dat de aanhang meteen ook echt bevriend is. Is het niet misschien meer het missen van een vriendengroep omdat jullie nu vooral losse vriendschappen hebben?
Verder is bij veel stellen (schoon)familie een groot deel van het gezamenlijke sociale netwerk. Zeker als er kinderen zijn. Hoe zit dat bij jullie?
Het is mij niet helemaal duidelijk welke behoefte er bij jullie speelt waardoor jullie gezamenlijke vriendschappen missen. Ik kan me lastig voorstellen dat gezamenlijke vriendschappen de enige mogelijkheid is om die behoefte meer in te vullen.
Wil je samen meer sociale activiteiten ondernemen? Organiseer het zelf. Nodig allebei vrienden uit. Of onderneem in het algemeen meer samen. Ga echt een avond uit: eerst uit eten en dan naar het theater. Neem een museumjaarkaart.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in