Werk & Studie
alle pijlers
Carrièreswitch overwegen maar oude ervaring blijft me achte
vrijdag 6 maart 2026 om 14:06
Hoi allemaal,
Ik zit een beetje met een dilemma en ben benieuwd of anderen dit herkennen.
Ik werk inmiddels al ongeveer 7 jaar bij dezelfde organisatie. Op zich heb ik het er naar mijn zin: het is veilig, comfortabel en ik ken alles en iedereen. Tegelijkertijd zijn er eigenlijk geen doorgroeimogelijkheden en het salaris is ook niet echt geweldig. Bovendien zullen er binnen ongeveer 5 jaar veranderingen in de organisatie komen.
Twee jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd voor een nieuwe uitdaging. Alleen ging dat totaal mis. Er was eigenlijk geen onboarding: niemand kon me uitleggen wat precies de bedoeling was, er waren geen materialen om mee te werken en ik moest het allemaal maar uitzoeken. Collega’s klaagden zelf ook veel en vonden de situatie abnormaal. Ik voelde me compleet aan mijn lot overgelaten.
Na ongeveer een week, en gesprekken die tot niets leidden, trok ik het niet meer omdat ik nergens op kon terugvallen. Uiteindelijk ben ik binnen een maand weer teruggegaan naar mijn oude werkplek.
Eerlijk gezegd heeft die ervaring best wel een impact op me gehad. Het klinkt misschien overdreven, maar het voelde destijds echt heel heftig en ik merk dat het me nog steeds beïnvloedt.
Vandaag kreeg ik toevallig een kans aangeboden voor een carrièreswitch met een goed toekomstperspectief. Normaal gesproken zou dit iets zijn waar ik serieus over na zou denken. Maar ik merk dat die ervaring van twee jaar geleden me enorm triggert en tegenhoudt. Het voelt bijna als een soort lichte werktrauma-reactie: de angst om weer in een situatie terecht te komen waar ik moet “zwemmen” zonder begeleiding. Ook al zeggen ze goede onboarding te bieden, merk ik dat het mij allemaal heel onzeker maakt.
Dus mijn vraag: Heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt? Dat een negatieve werkervaring je daarna enorm voorzichtig of angstig maakt om opnieuw te switchen?
En hoe zijn jullie daarmee omgegaan? Hebben jullie advies voor mij?
Ik zit een beetje met een dilemma en ben benieuwd of anderen dit herkennen.
Ik werk inmiddels al ongeveer 7 jaar bij dezelfde organisatie. Op zich heb ik het er naar mijn zin: het is veilig, comfortabel en ik ken alles en iedereen. Tegelijkertijd zijn er eigenlijk geen doorgroeimogelijkheden en het salaris is ook niet echt geweldig. Bovendien zullen er binnen ongeveer 5 jaar veranderingen in de organisatie komen.
Twee jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd voor een nieuwe uitdaging. Alleen ging dat totaal mis. Er was eigenlijk geen onboarding: niemand kon me uitleggen wat precies de bedoeling was, er waren geen materialen om mee te werken en ik moest het allemaal maar uitzoeken. Collega’s klaagden zelf ook veel en vonden de situatie abnormaal. Ik voelde me compleet aan mijn lot overgelaten.
Na ongeveer een week, en gesprekken die tot niets leidden, trok ik het niet meer omdat ik nergens op kon terugvallen. Uiteindelijk ben ik binnen een maand weer teruggegaan naar mijn oude werkplek.
Eerlijk gezegd heeft die ervaring best wel een impact op me gehad. Het klinkt misschien overdreven, maar het voelde destijds echt heel heftig en ik merk dat het me nog steeds beïnvloedt.
Vandaag kreeg ik toevallig een kans aangeboden voor een carrièreswitch met een goed toekomstperspectief. Normaal gesproken zou dit iets zijn waar ik serieus over na zou denken. Maar ik merk dat die ervaring van twee jaar geleden me enorm triggert en tegenhoudt. Het voelt bijna als een soort lichte werktrauma-reactie: de angst om weer in een situatie terecht te komen waar ik moet “zwemmen” zonder begeleiding. Ook al zeggen ze goede onboarding te bieden, merk ik dat het mij allemaal heel onzeker maakt.
Dus mijn vraag: Heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt? Dat een negatieve werkervaring je daarna enorm voorzichtig of angstig maakt om opnieuw te switchen?
En hoe zijn jullie daarmee omgegaan? Hebben jullie advies voor mij?
vrijdag 6 maart 2026 om 14:35
Ik kan me jouw topic van toen nog herinneren. Dat was ook wel heel naar en ook wel uitzonderlijk dat het zo ver ging.
Logisch dat het je wat angstig heeft gemaakt, maar nu aan jou de keuze wat je daarmee wil. Niemand kan garanderen dat je nu wel een fijne werkgever treft. De kans dat het zo slecht is als toen lijkt me wel klein.
Kun je via je sollicitatie-contacten in contact komen met iemand die nu op je eventuele nieuwe werkplek werkt? Dan kun je zo eens horen hoe het dat echt is
Logisch dat het je wat angstig heeft gemaakt, maar nu aan jou de keuze wat je daarmee wil. Niemand kan garanderen dat je nu wel een fijne werkgever treft. De kans dat het zo slecht is als toen lijkt me wel klein.
Kun je via je sollicitatie-contacten in contact komen met iemand die nu op je eventuele nieuwe werkplek werkt? Dan kun je zo eens horen hoe het dat echt is
Het is zoals het is
vrijdag 6 maart 2026 om 14:44
Ik zit nu al langer dan een half jaar in zo'n situatie en dat doet wat met je zelfvertrouwen, maar om nou elke werkgever over 1 kam te scheren is ook niet handig.
Je kan tijdens je sollicitatiegesprek vragen hoe hun onboarding is geregeld, of de persoon die je vervangt een overdracht heeft achtergelaten en of er collega;s zijn die hetzelfde werk doen die je kunnen ondersteunen.
Als je uitlegt wat de reden van die vragen is zullen ze je daar vast niet op afwijzen. En doen ze dat wel, dan wil je daar ook niet werken. .
Je kan tijdens je sollicitatiegesprek vragen hoe hun onboarding is geregeld, of de persoon die je vervangt een overdracht heeft achtergelaten en of er collega;s zijn die hetzelfde werk doen die je kunnen ondersteunen.
Als je uitlegt wat de reden van die vragen is zullen ze je daar vast niet op afwijzen. En doen ze dat wel, dan wil je daar ook niet werken. .
vrijdag 6 maart 2026 om 14:52
Medewerkers gaven aan het een fijne werkplek te vinden. Bij de vorige switch hoorde ik van medewerkers juist negatieve verhalen, maar dit hoorde ik pas toen ik in dienst wasYouk79 schreef: ↑06-03-2026 14:35Ik kan me jouw topic van toen nog herinneren. Dat was ook wel heel naar en ook wel uitzonderlijk dat het zo ver ging.
Logisch dat het je wat angstig heeft gemaakt, maar nu aan jou de keuze wat je daarmee wil. Niemand kan garanderen dat je nu wel een fijne werkgever treft. De kans dat het zo slecht is als toen lijkt me wel klein.
Kun je via je sollicitatie-contacten in contact komen met iemand die nu op je eventuele nieuwe werkplek werkt? Dan kun je zo eens horen hoe het dat echt is
vrijdag 6 maart 2026 om 14:57
Zit je op een niet zo fijne nieuwe plek? Of ben je ook al 6 maanden onzeker na zo’n ervaring?Hecamel schreef: ↑06-03-2026 14:44Ik zit nu al langer dan een half jaar in zo'n situatie en dat doet wat met je zelfvertrouwen, maar om nou elke werkgever over 1 kam te scheren is ook niet handig.
Je kan tijdens je sollicitatiegesprek vragen hoe hun onboarding is geregeld, of de persoon die je vervangt een overdracht heeft achtergelaten en of er collega;s zijn die hetzelfde werk doen die je kunnen ondersteunen.
Als je uitlegt wat de reden van die vragen is zullen ze je daar vast niet op afwijzen. En doen ze dat wel, dan wil je daar ook niet werken. .
Thanks voor de tips overigens.
vrijdag 6 maart 2026 om 15:02
Ik snap je angst ook wel.
Wat ik zou doen; de situatie open gooien. Aangeven dat je serieuze interesse hebt, maar dat je door een eerdere negatieve ervaring wat terughoudend bent geworden. Ik denk dat de manier waarop ze daarop reageren al veel zegt. Ook zou ik vragen om een dag mee te lopen om de sfeer te proeven en te kijken in hoeverre je ook wordt meegenomen in de werkzaamheden
Wat ik zou doen; de situatie open gooien. Aangeven dat je serieuze interesse hebt, maar dat je door een eerdere negatieve ervaring wat terughoudend bent geworden. Ik denk dat de manier waarop ze daarop reageren al veel zegt. Ook zou ik vragen om een dag mee te lopen om de sfeer te proeven en te kijken in hoeverre je ook wordt meegenomen in de werkzaamheden
vrijdag 6 maart 2026 om 15:05
Ik zit al 6 maanden op een plek waar ik niet word ondersteund, geen onboarding heb gehad en er weinig gedaan wordt met mijn zorgen. Dus ik snap wat het met je doet. Ik heb helaas geen vangnet waar ik naar terug kon, want dan was ik hier allang weggeweest. Ik ben bezig met een opleiding en daar wil ik straks in verder, dus ik zing het nog maar ff uit. Begrijp je onzekerheid dus heel goed, alleen denk ik dat je je daardoor nie tuit het veld moet laten slaan.Madeliefje-xx schreef: ↑06-03-2026 14:57Zit je op een niet zo fijne nieuwe plek? Of ben je ook al 6 maanden onzeker na zo’n ervaring?
Thanks voor de tips overigens.
vrijdag 6 maart 2026 om 15:35
Ga in ieder geval praten. Vraag juist ook over bijvoorbeeld verloop (kun je verpakken door te vragen met wie je gaan samenwerken en goh, werken die hier al lang?). Waarom zoeken ze iemand? Voorganger weg gegaan of is deze rol juist een uitbreiding vanwege groei?
In geval dat iemand zelf is weg gegaan, vind ik het interessant om te horen hoe diegene het werk invulde en of ze naar soortgelijke invulling zoeken of juist een andere invulling.
Je haalt hier best veel informatie uit. Natuurlijk nooit 100% garantie, maar helpt wel.
En uiteraard ook gewoon vragen hoe het inwerktraject eruit ziet.
Sollicitatie traject is voor beide kanten belangrijk, dus gewoon goede gesprekken aangaan voordat je ergens ja of nee op zegt.
In geval dat iemand zelf is weg gegaan, vind ik het interessant om te horen hoe diegene het werk invulde en of ze naar soortgelijke invulling zoeken of juist een andere invulling.
Je haalt hier best veel informatie uit. Natuurlijk nooit 100% garantie, maar helpt wel.
En uiteraard ook gewoon vragen hoe het inwerktraject eruit ziet.
Sollicitatie traject is voor beide kanten belangrijk, dus gewoon goede gesprekken aangaan voordat je ergens ja of nee op zegt.
vrijdag 6 maart 2026 om 17:22
Je kreeg de kans aangeboden ...
Hoe kwamen ze bij jou? Waarom denken ze dat jij de geknipte kandidaat bent?
En waarom staat de job open?
Kan je nog samenlopen of overleggen met je voorganger? Of is die al weg?
Ik zou vooral een hele resem vragen op hen afsturen.
In de hoop dat ze eerlijk antwoorden en je geen rad voor de ogen draaien.
Hoe kwamen ze bij jou? Waarom denken ze dat jij de geknipte kandidaat bent?
En waarom staat de job open?
Kan je nog samenlopen of overleggen met je voorganger? Of is die al weg?
Ik zou vooral een hele resem vragen op hen afsturen.
In de hoop dat ze eerlijk antwoorden en je geen rad voor de ogen draaien.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
vrijdag 6 maart 2026 om 22:41
Hoi TO,
Volgens mij is jouw vraag breder dan werk of solliciteren. Het is een bekend fenomeen dat wanneer iets negatiefs gebeurt in een situatie in ons leven, we geneigd zijn om vanaf dat moment bang te zijn voor die specifieke situatie.
Of dat nu gaat om een wisseling van baan die misging, een ongeluk op de snelweg, een vlucht die heel vervelend was, noem maar op. Als we in een bepaalde situatie iets meemaken wat naar was, dan slaan we dat op in ons brein en zijn we bij een soortgelijke situatie bang dat hetzelfde ons overkomt.
Niet iedereen natuurlijk, we zijn allemaal anders, maar het is niet uitzonderlijk.
Nee, ik heb nooit een slechte “baanwissel” gehad, waardoor ik het nu niet meer durf. Dus in die zin geen ervaring en kan ik over dat stuk niet meepraten.
Maar ik ken wel de angst die ontstaat na een vervelende situatie, als ik opnieuw in een soortgelijke situatie kom. Met tijden heb ik me daar ook door laten beperken. Wat ik probeer is mezelf realistisch toespreken. De meeste baanwissels gaan namelijk wél goed. De meeste autoritten en vluchten ook, of wat dan ook waar je bang voor bent.
Tuurlijk is er altijd een kans dat er iets mis gaat, maar als we ons leven inrichten op “wat mis zou kunnen gaan” dan missen we veel mooie kansen en ervaringen.
Dus……. Je hebt ervaren hoe het was om een hele vervelende overstap te maken. Je hebt ook ervaren dat je nog steeds leeft en dat het goed is gekomen. Probeer er op te vertrouwen dat de kans groot is dat het wél goed gaat deze keer. En mocht jij de uitzondering zijn waarbij het wel 2x misgaat, probeer dan te vertrouwen op het feit dat je dat ook weer overleeft en er iets anders passends op je pad komt. Het zou zonde zijn om je door je (niet-reëele ?) angst te laten leiden.
Volgens mij is jouw vraag breder dan werk of solliciteren. Het is een bekend fenomeen dat wanneer iets negatiefs gebeurt in een situatie in ons leven, we geneigd zijn om vanaf dat moment bang te zijn voor die specifieke situatie.
Of dat nu gaat om een wisseling van baan die misging, een ongeluk op de snelweg, een vlucht die heel vervelend was, noem maar op. Als we in een bepaalde situatie iets meemaken wat naar was, dan slaan we dat op in ons brein en zijn we bij een soortgelijke situatie bang dat hetzelfde ons overkomt.
Niet iedereen natuurlijk, we zijn allemaal anders, maar het is niet uitzonderlijk.
Nee, ik heb nooit een slechte “baanwissel” gehad, waardoor ik het nu niet meer durf. Dus in die zin geen ervaring en kan ik over dat stuk niet meepraten.
Maar ik ken wel de angst die ontstaat na een vervelende situatie, als ik opnieuw in een soortgelijke situatie kom. Met tijden heb ik me daar ook door laten beperken. Wat ik probeer is mezelf realistisch toespreken. De meeste baanwissels gaan namelijk wél goed. De meeste autoritten en vluchten ook, of wat dan ook waar je bang voor bent.
Tuurlijk is er altijd een kans dat er iets mis gaat, maar als we ons leven inrichten op “wat mis zou kunnen gaan” dan missen we veel mooie kansen en ervaringen.
Dus……. Je hebt ervaren hoe het was om een hele vervelende overstap te maken. Je hebt ook ervaren dat je nog steeds leeft en dat het goed is gekomen. Probeer er op te vertrouwen dat de kans groot is dat het wél goed gaat deze keer. En mocht jij de uitzondering zijn waarbij het wel 2x misgaat, probeer dan te vertrouwen op het feit dat je dat ook weer overleeft en er iets anders passends op je pad komt. Het zou zonde zijn om je door je (niet-reëele ?) angst te laten leiden.
zaterdag 7 maart 2026 om 00:55
Dit zou ik niet doen bij de sollicitatiegesprekken, maar bij het arbeidsvoorwaardengesprek als je dus al een contract in handen hebt. Ik zou op dat moment een extra gesprek met je toekomstige manager vragen, en het aan die persoon voorleggen. Dit alles om jezelf als sterke kandidaat in de procedure te presenteren ten opzichte van overige kandidaten.Zonnebloem1996 schreef: ↑06-03-2026 15:02Ik snap je angst ook wel.
Wat ik zou doen; de situatie open gooien. Aangeven dat je serieuze interesse hebt, maar dat je door een eerdere negatieve ervaring wat terughoudend bent geworden. Ik denk dat de manier waarop ze daarop reageren al veel zegt. Ook zou ik vragen om een dag mee te lopen om de sfeer te proeven en te kijken in hoeverre je ook wordt meegenomen in de werkzaamheden
Je kunt dan uiteindelijk beslissen om wel of niet te tekenen.
zaterdag 7 maart 2026 om 07:43
zaterdag 7 maart 2026 om 07:51
zaterdag 7 maart 2026 om 09:29
Ik zou ook vragen of ik een daagje mee mag kijken.
Komt bij ons vaak voor en wordt altijd gewaardeerd.
Werkt wel 2 kanten op, ook 1x meegemaakt dat wij het daarna niet door wilde zetten.
Je krijgt bij zo'n daagje meekijken echt wel een indruk van hoe het er aan toe gaat bij je toekomstige werkgever.
Komt bij ons vaak voor en wordt altijd gewaardeerd.
Werkt wel 2 kanten op, ook 1x meegemaakt dat wij het daarna niet door wilde zetten.
Je krijgt bij zo'n daagje meekijken echt wel een indruk van hoe het er aan toe gaat bij je toekomstige werkgever.
zaterdag 7 maart 2026 om 18:24
Go for it!
maandag 9 maart 2026 om 11:40
Je mentale gezondheid?
Ik heb ook een carrièreswitch gedaan en werd behoorlijk aan mijn lot overgelaten, ondanks dat ik zelf aan alle kanten hulp vroeg en continue van het kastje naar de muur werd gestuurd. Ik ben na een jaar in een burn-out gekomen en daar ben ik nog niet helemaal uit.
In mijn vorige carrière ben ik regelmatig van baan veranderd (deels ivm werk op projectbasis, deels toe aan nieuwe uitdaging) en toen heb ik ook op plekken gezeten waar ik beter per wtf betaald had kunnen worden dan per uur.
Maar omdat ik al genoeg kennis en kunde had, was het meestal wel te doen. Want ik kon gewoon mijn eigen ding doen en was niet van anderen afhankelijk en werkte gewoon mijn tijd uit. Dat is echt niet te vergelijken met ergens beginnen waar je nul kennis hebt, maar ook geen fatsoenlijke manier hebt om die kennis op te doen. Ondanks dat je expliciet om hulp vraagt of aangeeft dat je het zo niet kunt leren. Ik merkte dat als je gewoon van school kwam, je meer hulp kreeg omdat men er dan vanuit gaat dat je het niet weet. Maar bij een zijinstromer lag de lat veel hoger, terwijl ik maar 4 maanden 'les' had gehad en zo'n jonkie gewoon een hele mbo/hbo-opleiding had gevolgd. Dat is echt fruikend voor je zelfvertrouwen en motivatie.
In mijn eerste carrière werd ik in het zwembad gegooid, maar aangezien ik alle diploma's had, genoeg trainingsuren en zwembandjes, verzoop ik niet. Heel anders als je dat allemaal niet hebt zoals in mijn tweede.
On topic:
TO, het belangrijkste is dat je bij de nieuwe organisatie aangeeft waar jij behoefte aan hebt. Op welke manier leer jij het beste, op welke manier denken zij jou te kunnen begeleiden. Vraag eventueel een gesprek aan met degenen die jou gaat inwerken, want een goede klik is echt heel belangrijk. Want motivatie is heel leuk, maar zonder hulp kom je er gewoon niet.
Je mag ook wel een PB sturen als je een beetje privé wilt sparren.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
