Werk & Studie
alle pijlers
Collega die vernederend doet
dinsdag 14 juli 2026 om 19:31
Ik heb een collega die vernederend is naar andere collega's, waaronder ook naar mij. Ze is aanvallend, verwijtend en lijkt altijd te denken dat anderen haar ergens de schuld van in de schoenen proberen te schuiven. Als iets al is afgesloten, haalt ze het weer naar boven. Er zijn meerdere mensen die problemen met haar hebben.
Ik ben benieuwd wie er nog meer zo'n collega heeft (gehad) en hoe zijn jullie hiermee om gegaan? Ik vind het erg lastig. Van nature ben ik heel conflict vermijdend. Maar ik ervaar het als pestgedrag en begin er helemaal klaar mee te zijn. Ik begin steeds meer verbitterd te raken op deze manier en ben benieuwd hoe jullie hiermee omgaan.
Ik ben benieuwd wie er nog meer zo'n collega heeft (gehad) en hoe zijn jullie hiermee om gegaan? Ik vind het erg lastig. Van nature ben ik heel conflict vermijdend. Maar ik ervaar het als pestgedrag en begin er helemaal klaar mee te zijn. Ik begin steeds meer verbitterd te raken op deze manier en ben benieuwd hoe jullie hiermee omgaan.
dinsdag 14 juli 2026 om 19:34
dinsdag 14 juli 2026 om 19:37
Wat vervelend…..
Ik denk dat het enige wat helpt is om voor jezelf op te komen, je grenzen aan te geven en uit te spreken dat je last hebt van haar gedrag. Dat is ontzettend moeilijk, helemaal als dat niet in je aard zit, maar ik denk de enige manier om hier iets aan te doen. Succes ermee, lijkt me niet fijn om samen te werken met zo’n collega.
Ik denk dat het enige wat helpt is om voor jezelf op te komen, je grenzen aan te geven en uit te spreken dat je last hebt van haar gedrag. Dat is ontzettend moeilijk, helemaal als dat niet in je aard zit, maar ik denk de enige manier om hier iets aan te doen. Succes ermee, lijkt me niet fijn om samen te werken met zo’n collega.
eenbeetjevanditendat wijzigde dit bericht op 14-07-2026 22:20
42.15% gewijzigd
dinsdag 14 juli 2026 om 20:07
Grappig genoeg lijkt het daar niet op, ze roddelt ook over de manager en zegt achter haar rug om wat ze vindt dat manager allemaal niet goed doet. En manager heeft ook al andere collega's gehoord die over (ik noem haar maar even collega X) klagen.
dinsdag 14 juli 2026 om 20:14
Als ze tegen jou of een ander losgaat, kun je aangeven: ‘X, ik vind je manier van communiceren erg onprettig dus ik stop met dit gesprek’, en omdraaien en doorwerken/weglopen en alle vervelende voorvallen melden bij de teamleider, al dan niet met de opmerking dat je dit geen prettige en veilige werkomgeving vindt. Dan heeft ze dit ws snel afgeleerd.
Erg vervelend wel, succes.
Erg vervelend wel, succes.
dinsdag 14 juli 2026 om 21:57
Ik heb ervaring. Maar met deze collega was wel meer aan de hand. Duidelijk narcistisch gedrag, en ze was er verschrikkelijk goed in. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt, al groei je er langzaam in mee. Dat is ook het lastige. Het gaat niet meteen en altijd zo.
Maar goed, ze was ontzettend goed in mensen tegen elkaar uitspelen, een negatieve toon zetten, benoemen waarom een fout van haar de schuld van iemand anders was, niet van haar. Vandaag vurig het ene beargumenteren, en morgen net zo makkelijk het andere. Echt, ze was er zo goed in dat je zelf altijd aan het kortste eind trok. En ik ben best assertief en verbaal sterk.
De tweedeling die ze zaaide, de voelbare onveiligheid, de flying monkeys, die op hun beurt ook gewoon doodsbang waren om aan haar slechte kant te komen.
Ik denk dat het niet overdreven is dat dit traumatiserend was. Inmiddels is ze weg, en heb ik één en ander kunnen verwerken.
Ik ga dit echt nooit meer laten gebeuren en ben er (ja, wel te laat) nog assertiever door geworden. Ik pik geen bullshit meer. Van niemand meer. Ik laat het nooit meer zo uit de hand lopen.
Als nu iemand iets tegen me zegt wat kattig overkomt, dan reageer ik op één van twee manieren:
- "dat klonk kattig, is er iets?" Als iemand normaal gesproken niet kattig is.
- "dat mag je even op een normale manier tegen me zeggen " als iemand gewoon vaakkattig is en snauwt.
Deze houding (zoveel mogelijk meteen benoemen) wordt me niet altijd in dank afgenomen, maar dat is helaas een neveneffect. Wel één waarmee ik kan leven.
Dus toch, om bovenstaande drama proberen te voorkomen, proberen zoveel mogelijk eerlijk en assertief te zijn, zeggen wat je ziet. Benoemen wat er gebeurt.
Maar goed, ze was ontzettend goed in mensen tegen elkaar uitspelen, een negatieve toon zetten, benoemen waarom een fout van haar de schuld van iemand anders was, niet van haar. Vandaag vurig het ene beargumenteren, en morgen net zo makkelijk het andere. Echt, ze was er zo goed in dat je zelf altijd aan het kortste eind trok. En ik ben best assertief en verbaal sterk.
De tweedeling die ze zaaide, de voelbare onveiligheid, de flying monkeys, die op hun beurt ook gewoon doodsbang waren om aan haar slechte kant te komen.
Ik denk dat het niet overdreven is dat dit traumatiserend was. Inmiddels is ze weg, en heb ik één en ander kunnen verwerken.
Ik ga dit echt nooit meer laten gebeuren en ben er (ja, wel te laat) nog assertiever door geworden. Ik pik geen bullshit meer. Van niemand meer. Ik laat het nooit meer zo uit de hand lopen.
Als nu iemand iets tegen me zegt wat kattig overkomt, dan reageer ik op één van twee manieren:
- "dat klonk kattig, is er iets?" Als iemand normaal gesproken niet kattig is.
- "dat mag je even op een normale manier tegen me zeggen " als iemand gewoon vaakkattig is en snauwt.
Deze houding (zoveel mogelijk meteen benoemen) wordt me niet altijd in dank afgenomen, maar dat is helaas een neveneffect. Wel één waarmee ik kan leven.
Dus toch, om bovenstaande drama proberen te voorkomen, proberen zoveel mogelijk eerlijk en assertief te zijn, zeggen wat je ziet. Benoemen wat er gebeurt.
dinsdag 14 juli 2026 om 23:00
Ik ben vaak bij een eerste confrontatie uit het lood geslagen bij moeilijke collega’s. We hebben een dame die vanaf het begin wel allergisch leek te zijn voor alles wat ik zei. Inmiddels ken ik haar wat jaren en heb ik door dat het bij haar een kwestie is van niet buiten haar hokje kunnen kijken. Het werk vereist soms dat je niet alles op precies de voorgeschreven manier in de bedachte volgorde doet, maar zij hanteert richtlijnen als een rigide stappenplan en alles wat afwijkt is fout. En daar slaat ze op aan als een terriër. Ik benader haar dus als de deskundige op haar vierkante postzegel en trek verder mijn eigen plan. In de verdediging gaan heeft geen zin, ze heeft toch (haar eigen) gelijk.
woensdag 15 juli 2026 om 07:34
woensdag 15 juli 2026 om 09:06
Ik had ooit ook een hele vervelende collega (ik was niet de enige die die ervaring had). Er werd mij toen verteld dat ik van me af moest blaffen. Maar groen blaadje als dat ik was, en nooit grote confrontaties meegemaakt, kon dat toen niet.
Na vele jaren met veel ergernis met haar gewerkt te hebben vloog zij eruit bij een reorganisatie. Godzijdank!
Maar ik zou nu tegen mezelf van toen ook zeggen: 'Blaf van je af! Laat niet over je lopen!'. Ik wou dat ik toen dit topic had gelezen en de voorbeelden had gezien.
Oefen het voor jezelf met vriend/vriendin/iemand anders.
Doen hoor!
Na vele jaren met veel ergernis met haar gewerkt te hebben vloog zij eruit bij een reorganisatie. Godzijdank!
Maar ik zou nu tegen mezelf van toen ook zeggen: 'Blaf van je af! Laat niet over je lopen!'. Ik wou dat ik toen dit topic had gelezen en de voorbeelden had gezien.
Oefen het voor jezelf met vriend/vriendin/iemand anders.
Doen hoor!
woensdag 15 juli 2026 om 09:11
Zo’n type collega is een zeldzaamheid voor mij gelukkig. Die paar die ik tegenkwam in de afgelopen decennia liepen eigenlijk allemaal stuk tegen mijn grote bek en waren dan binnen een maand toe aan een ‘uitdaging elders’ 
De eerste twee keer (bij opdreggen van oude koeien) bleef ik nog vrij neutraal met een ‘dit is al uitvoerig besproken en afgesloten dus hier steek ik geen tijd meer in’. Figuren die gelijk hun pijlen richtten op de ‘zwakste’ (in hun ogen) collega, die kregen een ongecensureerd inkijkje in mijn gevoelsleven zeg maar.
Mijn ervaring is dat dit soort types heel snel hun gedrag als een olievlek verspreiden als niemand zich als een golfbreker opstelt waar ze stuk op lopen. Positieve van dit soort figuren die ruzie hebben met de hele wereld/compleet paranoia zijn, is dat ze heel vocaal zijn en iedereen al snel in de gaten heeft met wat voor soort ze te maken hebben. Misschien een troost, van dit slag ben je makkelijker en sneller af dan van het achterbakse type dat steeds ergens zogenaamd ‘onschuldig’ een half verhaaltje dropt links en rechts.
De eerste twee keer (bij opdreggen van oude koeien) bleef ik nog vrij neutraal met een ‘dit is al uitvoerig besproken en afgesloten dus hier steek ik geen tijd meer in’. Figuren die gelijk hun pijlen richtten op de ‘zwakste’ (in hun ogen) collega, die kregen een ongecensureerd inkijkje in mijn gevoelsleven zeg maar.
Mijn ervaring is dat dit soort types heel snel hun gedrag als een olievlek verspreiden als niemand zich als een golfbreker opstelt waar ze stuk op lopen. Positieve van dit soort figuren die ruzie hebben met de hele wereld/compleet paranoia zijn, is dat ze heel vocaal zijn en iedereen al snel in de gaten heeft met wat voor soort ze te maken hebben. Misschien een troost, van dit slag ben je makkelijker en sneller af dan van het achterbakse type dat steeds ergens zogenaamd ‘onschuldig’ een half verhaaltje dropt links en rechts.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
woensdag 15 juli 2026 om 10:43
Ik sluit me helemaal aan bij Itsnojoke. Het is in het begin heel lastig om te doen, maar de enige manier is confronteren. Dat hoeft niet op een nare manier, mijn ervaring is dat juist kort en vragend de beste methode is. Dus: "ben je boos" ? Of: "denk je dat ik jou de schuld geef"? Hoe korter hoe beter.
Vaak is het zo dat je bij mensen- met dit soort gedrag- de ander uit balans brengt als je zo direct reageert. Er moet ineens al la minute nagedacht worden over het gedrag en ze zijn niet gewend zo'n reactie te krijgen. Het zet iets in beweging.
En dat is wat je wil.
Vaak is het zo dat je bij mensen- met dit soort gedrag- de ander uit balans brengt als je zo direct reageert. Er moet ineens al la minute nagedacht worden over het gedrag en ze zijn niet gewend zo'n reactie te krijgen. Het zet iets in beweging.
En dat is wat je wil.
woensdag 15 juli 2026 om 12:31
Ik ben er ooit eens onvolwassen mee omgegaan. Iedereen wist het, dat wijf stond er om bekend dat ze aan het pesten was. Op een dag was ik er klaar mee. Heb de directeur gebeld dat ik mijn spullen ging pakken en ontslag nam. De groeten. Hij is toen meteen naar kantoor gereden en heeft me gevraagd om toch echt te blijven. Zij is uiteindelijk na heel wat jaar aangepakt en gelukkig zelf twee weken later zelf vertrokken. Zelfs mannen die er al jaren werkten waren gewoon bang voor haar. Wel erg dat ik ervan overtuigd ben dat ze dit gedrag nooit zal veranderen. Je bent mooi de klos als je met haar voor dezelfde werkgever werkt.
woensdag 15 juli 2026 om 13:21
Ik heb zo iemand bij mijn vrijwilligerswerk.
Ze deed het niet bij mij, maar ik kon op een gegeven moment niet meer aanzien hoe ze anderen behandelde en heb het aangekaart.
Tijdens een meeting nog besproken. Niemand durfde verder z’n mond open te doen. Afijn, ik ben van mijn frustratie af, anderen hebben hun kans gehad om zich uit te spreken en tegen mij doet ze nog aardiger.
Je kunt er het beste dus wel iets van zeggen, want dat soort types zoekt vooral degenen uit die dat niet durven.
Ze deed het niet bij mij, maar ik kon op een gegeven moment niet meer aanzien hoe ze anderen behandelde en heb het aangekaart.
Tijdens een meeting nog besproken. Niemand durfde verder z’n mond open te doen. Afijn, ik ben van mijn frustratie af, anderen hebben hun kans gehad om zich uit te spreken en tegen mij doet ze nog aardiger.
Je kunt er het beste dus wel iets van zeggen, want dat soort types zoekt vooral degenen uit die dat niet durven.
Cum non tum age
woensdag 15 juli 2026 om 21:39
Ontzettend bedankt voor alle reacties. Hoewel het niet makkelijk is de confrontatie aan te gaan, kan ik hier wel wat mee. Ik begreep van een collega dat ze momenteel over elke collega wel iets te roddelen heeft en dat dus ook uitvoerig doet. Voor nu werk ik af en toe met haar en verder ga ik de situatie maar een beetje uit de weg. Als het over persoonlijke dingen gaat, heb ik best een klik met haar. Maar door het geroddel achter ieders rug om, weet ik nu dat ik haar niets in vertrouwen vertel, want het is duidelijk dat niets bij haar blijft. Ik weet nu ook wat ze over mij heeft gezegd. Als ze me het persoonlijk had gezegd, had ik er nog aan kunnen werken ook, maar nu moest ik het van een ander horen. Een volgende keer het toch maar rustig zeggen en niet te hoog laten oplopen met het risico dat ik geïrriteerder of bozer reageer dan ik had gewild.
zondag 19 juli 2026 om 12:46
Neem de lead in het gesprek en benoem het gedrag. Daarmee haal je haar uit de flow en laat je zien dat het echt niet oke is. Zeg of vraag dingen als: "Stop hiermee. Dit is niet fijn wat je doet."
"Waarom zeg je dit nou?"
"Ho eens even. Hoor ik het nou goed dat je dit en dit zegt?"
"Wat wil je hiermee zeggen? Nee je zegt het om een reden, wat is jouw boodschap?"
"Waarom zeg je dit nou?"
"Ho eens even. Hoor ik het nou goed dat je dit en dit zegt?"
"Wat wil je hiermee zeggen? Nee je zegt het om een reden, wat is jouw boodschap?"
zondag 19 juli 2026 om 12:58
Dit werkt echt. Mijn schoonmoeder had er jarenlang een handje van om van die kleine, vervelende steken onder water te geven. Soms subtiel, zodat ze snel in het verdere gesprek verloren gaan en jij achterblijft met de vraag of ze nou echt een rotopmerking maakte en of je iets had moeten zeggen.Ushuaia schreef: ↑19-07-2026 12:46Neem de lead in het gesprek en benoem het gedrag. Daarmee haal je haar uit de flow en laat je zien dat het echt niet oke is. Zeg of vraag dingen als: "Stop hiermee. Dit is niet fijn wat je doet."
"Waarom zeg je dit nou?"
"Ho eens even. Hoor ik het nou goed dat je dit en dit zegt?"
"Wat wil je hiermee zeggen? Nee je zegt het om een reden, wat is jouw boodschap?"
Dat was ik na een paar jaar wel beu, en sindsdien komt ze nergens mee weg. Bij alles wat neigt naar een rotopmerking vraag ik door. Wel gewoon beleefd, maar ik sta haar niet meer toe om snel verder te babbelen alsof ze niets gezegd heeft. Ik vraag: wat bedoel je daar precies mee? Of: waarom zeg je dat?
Geloof me, daar kwamen geen nuttige antwoorden op, maar het gedrag was in no time veranderd. Ze is een tijd heel zorgvuldig geweest met haar woordkeuze, bijna bang om iets verkeerd te zeggen. Ook niet leuk, maar liever dan die nare steken onder water. Inmiddels is de relatie al jaren gestabiliseerd. Oppervlakkig, maar ontspannen, zo zou ik het nu omschrijven. Geen vervelende opmerkingen meer.
maandag 20 juli 2026 om 09:02
Gatver de gatver! Ik heb dit ook meegemaakt toen ik ergens nieuw was. Na een paar keer geprobeerd te hebben ( in gesprek met gekkie zelf, in gesprek met partner die gekkie de hand boven het hoofd hield) heb ik bij een andere partner aangegeven iets anders te gaan zoeken, maar nog prima te kunnen werken. Vonden ze niet leuk dus ik moest meteen vertrekken en gekkie had al lopen rondbazuinen dat ik niet meer kwam werken... uiteindelijk 9 maanden uitbetaald gekregen, terwijl ik er maar 4 gewerkt heb.
maandag 20 juli 2026 om 09:07
Ik heb een zus die nogal lelijk kan doen en waar ik ook op deze manier constant moet ' terug duwen'. Dit steeds grenzen moeten stellen, werkt goed maar is ook vermoeiend en er zijn mensen die het nooit begrijpen dus dan moet je het blijven doen. ... Voor een zusje heb ik door nog wel over. Een collega die het maar niet oppikt, kan op een wat minder professionele uitkomst rekenen... a la Lady in Red, zeg maar;)Ushuaia schreef: ↑19-07-2026 12:46Neem de lead in het gesprek en benoem het gedrag. Daarmee haal je haar uit de flow en laat je zien dat het echt niet oke is. Zeg of vraag dingen als: "Stop hiermee. Dit is niet fijn wat je doet."
"Waarom zeg je dit nou?"
"Ho eens even. Hoor ik het nou goed dat je dit en dit zegt?"
"Wat wil je hiermee zeggen? Nee je zegt het om een reden, wat is jouw boodschap?"
maandag 20 juli 2026 om 10:43
Pas wel op met opmerkingen terug te maken. Ik heb jarenlang in een grote groep vrouwen gewerkt waar dit ook vaak gebeurde. Als ik een collega vroeg waarom ze zo'n opmerking maakte, was ik uiteindelijk degene die de schuld kreeg. Ik werd buitengesloten en gepest.
Daardoor heb ik jarenlang niet meer durven uitspreken wat ik dacht en liet ik alles maar over me heen komen. Toen ik later een opleiding ging doen, heeft dat me tijdens mijn stage zelfs problemen opgeleverd, omdat ik mezelf niet durfde uit te spreken.
En heel belangrijk een leidinggevende die je steun geeft. Daar ontbrak het bij mij ook aan. Die vond dat we het zelf moesten oplossen.
Daardoor heb ik jarenlang niet meer durven uitspreken wat ik dacht en liet ik alles maar over me heen komen. Toen ik later een opleiding ging doen, heeft dat me tijdens mijn stage zelfs problemen opgeleverd, omdat ik mezelf niet durfde uit te spreken.
En heel belangrijk een leidinggevende die je steun geeft. Daar ontbrak het bij mij ook aan. Die vond dat we het zelf moesten oplossen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in