Gênante, leuke, hilarische sollicitatiegesprekken!
woensdag 11 september 2013 om 19:07
Volgens mij is er ooit een soortgelijk topic geweest. Ik kan hem echter niet meer vinden dus open een nieuw topic.
Wie wil er vertellen over zijn meest gênante, leuke, hilarische of wat dan ook sollicitatiegesprek. Mag zijn in de rol van sollicitant of in rol van de werkgever.
Ik trap af:
Een sollicitatiegesprek gehad waarbij mensen continu in en uit liepen. Op een gegeven moment kwamen twee dames van de receptie de post doen aan dezelfde tafel. Dit werd toegestaan. Ik heb ze toen vriendelijk bedankt en ben opgestapt.
Wie wil er vertellen over zijn meest gênante, leuke, hilarische of wat dan ook sollicitatiegesprek. Mag zijn in de rol van sollicitant of in rol van de werkgever.
Ik trap af:
Een sollicitatiegesprek gehad waarbij mensen continu in en uit liepen. Op een gegeven moment kwamen twee dames van de receptie de post doen aan dezelfde tafel. Dit werd toegestaan. Ik heb ze toen vriendelijk bedankt en ben opgestapt.

donderdag 24 oktober 2013 om 11:11
Als ik daar als mevrouw met een hazenlip had gezeten zou ik maar wat blij zijn dat de sollicitante niet werd aangenomen en er niet pas achter zou komen hoe onbeschaafd ze wel niet is als ze daar al eenmaal zou werken. Volgens mij begrijpt die vriendin van je haar religie islam dan ook niet erg goed. Bij mijn weten moet je volgens de islam mensen altijd vriendelijk en geduldig benaderen en mag je mensen niet beledigen met tekortkomingen. Goed punt van de islam. En chanel ruikende hoofddoek? Je mag als vrouw niet naar parfum ruiken volgens de islam. ( Dat vind ik dan wel weer belachelijk)
donderdag 24 oktober 2013 om 11:42
Sollicitatiegesprek met een man
Ik: waarom zouden wij jou moeten aannemen?
Hij (zeer plat brabants accent): omdat als je mij verteld wat ik moet doen, ik dat ook doe
Ik: aha, hoe zou je dit en dat dan aanpakken?
Hij: nou nogmaals als je mij verteld wat ik moet doen dan doe ik dat
Ik: jaja, duidelijk, maar HOE zou je dat dan doen?
Hij: nou dus als jij mij helemaal uitlegd en zo en verteld welke stappen en waar ik moet klikken en zo.. ja dan doe ik dat dus precies zo he........
Ik: en als je zelf iets zou moeten uitzoeken/analyseren?
Hij: "ja da ken ik allemal niet hoar.... nie zo moeilijk doen allemaal of zo. gewon simpel houwe wittewel.."
Ging om functie financieel analist
Ik: waarom zouden wij jou moeten aannemen?
Hij (zeer plat brabants accent): omdat als je mij verteld wat ik moet doen, ik dat ook doe
Ik: aha, hoe zou je dit en dat dan aanpakken?
Hij: nou nogmaals als je mij verteld wat ik moet doen dan doe ik dat
Ik: jaja, duidelijk, maar HOE zou je dat dan doen?
Hij: nou dus als jij mij helemaal uitlegd en zo en verteld welke stappen en waar ik moet klikken en zo.. ja dan doe ik dat dus precies zo he........
Ik: en als je zelf iets zou moeten uitzoeken/analyseren?
Hij: "ja da ken ik allemal niet hoar.... nie zo moeilijk doen allemaal of zo. gewon simpel houwe wittewel.."
Ging om functie financieel analist
donderdag 24 oktober 2013 om 11:42
donderdag 24 oktober 2013 om 11:58
Niet echt een sollicitatie maar wel grappig. Ik werkte voor een uitzendbureau als van alles als het maar verdiende maar ik was wel kok. Toen kreeg ik de opdracht voor een bedrijfsrestaurant bij een bank. Ze hadden daar buiten de medewerkers kantine een chique restaurant voor zaken relaties. Ik was echter nogal wild toen kwa haar en kleding. Normaal maakt dat niet uit, zodra je aankomt haar naar achter, muts op, buis aan en make up af en niemand die er last van heeft. Nu kwam ik echter wel zo binnen. Met mij kwam een meisje voor de kantine. Zij keurig in een rokje en echt zo'n net meisje. Ik werd dus naar de kantine gestuurd en zij naar boven. Ik verdiende het dubbele van haar
Op mijn vraag of ze het zeker wisten JA. Ok, dan snij en beleg ik broodjes, als ik mijn geld maar verdiende.
Na een half uur kwam het meisje huilend naar beneden. De temperamentvolle Belgische chef (die alleen frans sprak) had haar met een koekenpan de keuken uit gejaagd.
Met veel excuses en véél blikken op mijn panterlegging en blauwe plukken in het haar (tja het is al ff geleden) mocht ik naar boven. Heb daar geweldig gewerkt, was een hele talentvolle man en een genot om daar mee te werken.
Denk niet dat die manager ooit nog op uiterlijk af is gegaan.
Na een half uur kwam het meisje huilend naar beneden. De temperamentvolle Belgische chef (die alleen frans sprak) had haar met een koekenpan de keuken uit gejaagd.
Met veel excuses en véél blikken op mijn panterlegging en blauwe plukken in het haar (tja het is al ff geleden) mocht ik naar boven. Heb daar geweldig gewerkt, was een hele talentvolle man en een genot om daar mee te werken.
Denk niet dat die manager ooit nog op uiterlijk af is gegaan.
donderdag 24 oktober 2013 om 12:24
Mwa, niet echt een hele vreemde sollicitatie maar ik voelde me wel erg ongemakkelijk. Vorig jaar via een uitzendbureau moest ik op gesprek komen bij een groot bedrijf. Er werd mij al vertelt dat daar vrijwel alleen maar mannen werkte en of ik dat wel aankon, nou ja geen probleem. Ik kwam daar binnen en de eerste opmerkingen over mijn uiterlijk werden al gemaakt.. ik had het gesprek met 2 mannen en eigenlijk ging het bijna helemaal niet over het werk, paar dingetjes maar en na 4 minuten was ik aangenomen
Naderhand zeiden de mensen daar ook dat ze al wisten hoe ik eruit zag, omdat ze via FB de sollicitanten gingen opzoeken en uitnodigen. De directeur wilde mij wel in dienst en liep daarna langs toen ik een rondleiding kreeg door het pand en zei ook 'Dat heb ik even goed gedaan he jongens" 
Ik heb daar 4 maanden gewerkt ongeveer, daarna had ik er al geen zin meer in
Ik heb daar 4 maanden gewerkt ongeveer, daarna had ik er al geen zin meer in
.
maandag 18 november 2013 om 20:59
- voor de mensen met een sterke maag-
Ik moest heel hard lachen tijdens een sollicitatiegesprek. Ik voelde dat er wat door mijn mond schoot. Ik maakte mijn zin af, keek op tafel en zag naast mijn koffiekopje een grote groene fluim liggen die blijkbaar, beetje verkouden, uit mijn keel geschoten was.
Heb er eerst een tijdje naar zitten staren en bedacht toen dat het sowieso weg moest, omdat het anders voor de volgende sollicitant zou blijven liggen. Ik heb het tijdens het gesprek met mijn vingers proberen op te pakken, wat niet gelijk lukte. Uiteindelijk heb ik het onder tafel gekregen en ben met een rood hoofd verder gegaan met het gesprek.
Ik heb onder tafel net zolang in mijn handen gewreven totdat ik dacht dat "het" weg was.
Aan het einde van het gesprek heb ik iedereen netjes een hand gegeven. Ik heb nog nooit zo iets gênants meegemaakt...
Ik moest heel hard lachen tijdens een sollicitatiegesprek. Ik voelde dat er wat door mijn mond schoot. Ik maakte mijn zin af, keek op tafel en zag naast mijn koffiekopje een grote groene fluim liggen die blijkbaar, beetje verkouden, uit mijn keel geschoten was.
Heb er eerst een tijdje naar zitten staren en bedacht toen dat het sowieso weg moest, omdat het anders voor de volgende sollicitant zou blijven liggen. Ik heb het tijdens het gesprek met mijn vingers proberen op te pakken, wat niet gelijk lukte. Uiteindelijk heb ik het onder tafel gekregen en ben met een rood hoofd verder gegaan met het gesprek.
Ik heb onder tafel net zolang in mijn handen gewreven totdat ik dacht dat "het" weg was.
Aan het einde van het gesprek heb ik iedereen netjes een hand gegeven. Ik heb nog nooit zo iets gênants meegemaakt...
dinsdag 19 november 2013 om 14:05
Ieuw, doet me denken aan een collega die me iets kwam uitleggen en ondertussen een koekje aan het eten was. Er lag een stukje op mijn bureau dat hij onder het vertellen gedachtenloos met zijn vinger opprikte en in zijn mond stopte. Waarop hij zijn gezicht vertrok en zei: Gatver, dat is geen chocola!
Sorry, erg off-topic...
Sorry, erg off-topic...
dinsdag 19 november 2013 om 16:21
Ik heb eens een keer een sollicitatie gesprek gehad waarbij ik de hele tijd mijn lach in heb moeten houden. Het was een sollicitatiegesprek bij een erg zakelijk bedrijf, iedereen zag er erg netjes uit. Ik moest het gesprek afnemen met een leuke man, maar ik kon mijn lach maar moeilijk inhouden. Hij had namelijk wat uit zijn neus bungelen. Elke keer als hij ademde ging het bulletje in en uit zijn neus!! Ik heb na afloop zooo moeten lachen. Een dag later was ik wel aangenomen !!
leave the past in the past. Move forward and grow stronger
dinsdag 19 november 2013 om 20:57
Ik had ooit een gesprek voor een stageplaats
Ik was nog jong destijds...
Koffie lustte ik niet maar toen ik ongevraagd een kop koffie voor mijn neus kreeg in de wachtruimte, durfde ik niks te zeggen
gelukkig stond er een grote plantenbak, dus stond ik op om de inhoud van het kopje daarin te mikken.
Toen ik net de laatste druppels uit het kopje schudde, hoorde ik opeens een stem vlak achter me: Als je daarmee klaar bent, kom je dan mee?
Ik was nog jong destijds...
Koffie lustte ik niet maar toen ik ongevraagd een kop koffie voor mijn neus kreeg in de wachtruimte, durfde ik niks te zeggen
gelukkig stond er een grote plantenbak, dus stond ik op om de inhoud van het kopje daarin te mikken.
Toen ik net de laatste druppels uit het kopje schudde, hoorde ik opeens een stem vlak achter me: Als je daarmee klaar bent, kom je dan mee?
dinsdag 19 november 2013 om 21:10
Geweldige verhalen hier!
Als 18-jarige heb ik een keer gesolliciteerd naar een bijbaantje. Degene die het sollicitatiegesprek afnam vroeg mij na een aantal normale vragen of ik met hem een keer thuis wou bezoeken voor een etentje en meer, mijn antwoord was hierop: 'Dat lijkt me geen goed idee'. En natuurlijk was ik niet geschikt voor de functie, terwijl ik 3 jaar ervaring had in die branche. Eerst dacht ik dat ik oprecht niet geschikt was voor de functie, maar nadat een excollega (met minder werkervaring) werd aangenomen heb ik toch wel even gevraagd of zij met die man een filmpje bij hem thuis was wezen kijken en ja hoor.
Achteraf nog vieze stalkverhalen gehoord, blij dat ik daar nooit aangenomen ben.
Als 18-jarige heb ik een keer gesolliciteerd naar een bijbaantje. Degene die het sollicitatiegesprek afnam vroeg mij na een aantal normale vragen of ik met hem een keer thuis wou bezoeken voor een etentje en meer, mijn antwoord was hierop: 'Dat lijkt me geen goed idee'. En natuurlijk was ik niet geschikt voor de functie, terwijl ik 3 jaar ervaring had in die branche. Eerst dacht ik dat ik oprecht niet geschikt was voor de functie, maar nadat een excollega (met minder werkervaring) werd aangenomen heb ik toch wel even gevraagd of zij met die man een filmpje bij hem thuis was wezen kijken en ja hoor.
Achteraf nog vieze stalkverhalen gehoord, blij dat ik daar nooit aangenomen ben.
... high heels and a bad attitude

vrijdag 22 november 2013 om 05:21
Ik was 18 of 19 en werkte via het uitzendbureau tijdens de vakantie. Op een geven moment hadden ze een vacature bij een bank (beginnend met een R). Volgens de intercedente sloot mijn cv precies aan bij wat ze zochten, dus als het gesprek prettig zou verlopen kon ik op korte termijn beginnen.
Ik werd ontvangen door een keurige man in pak, we stelde ons aan elkaar voor en gingen zitten. De intercedente had de gewoonte om alle cv's te verbouwen wat inhield dat contactdetails er uit gehaald werden (waarschijnlijk om te voorkomen dat het bedrijf rechtstreeks contact opnam).
Afijn de man opent het gesprek met: Zo, jij hebt dus op school Y gezeten? Vertel daar eens iets over?
Waarop ik antwoord dat ik op school X heb gezeten en daar begin ik over te vertellen. Hij
Hij keek nog een naar het Cv en vraagt vervolgens naar mijn laatste baan bij bedrijf A. Waarop ik antwoord dat ik nooit bij bedrijf A heb gewerkt, maar wel bij bedrijf B en daar vertel ik iets over.
Omdat ik toen het idee had dat er iets niet klopte vroeg ik of ik het Cv mocht zien wat hij voor zich had: dit bleek niet mijn cv te zijn, maar de intercedente had wel mijn naam er boven gezet.
Ik leg dit uit aan de man, haal mijn cv uit mijn tas en geef deze aan de man.
Hij keek er kort naar en bleef vervolgens vragen stellen over het Cv wat niet van mij was.
Het werd dus een heel raar gesprek waarbij ik bij iedere vraag aangaf, dat het cv dat hij had gekregen niet het mijne was.
Toen het gesprek afgelopen was heb ik buiten meteen de intercedente gebeld met de vraag of zij contact kon opnemen om uit te leggen dat zij een fout had gemaakt. Ze erkende de fout en zou het meteen regelen.
Na ongeveer 10 minuten werd ik terug gebeld door de intercedente of ik langs wilde komen op het kantoor.
Dat deed ik en daar kreeg ik te horen dat ik was afgewezen omdat ik mijn eigen Cv niet kende
De intercedente gaf aan dat ze erg teleurgesteld was en dat ze mij serieuzer had ingeschat.
Ik heb het verhaal aangehoord, het nogmaals uitgelegd maar daar reageerde ze verder niet echt op.
Toen ze me de volgende dag belde om me voor te stellen bij een ander bedrijf en erbij vermeldde dat ik wel mijn cv goed moest doorlezen voor ik ging, heb ik vriendelijk bedankt voor de eer .
Ik werd ontvangen door een keurige man in pak, we stelde ons aan elkaar voor en gingen zitten. De intercedente had de gewoonte om alle cv's te verbouwen wat inhield dat contactdetails er uit gehaald werden (waarschijnlijk om te voorkomen dat het bedrijf rechtstreeks contact opnam).
Afijn de man opent het gesprek met: Zo, jij hebt dus op school Y gezeten? Vertel daar eens iets over?
Waarop ik antwoord dat ik op school X heb gezeten en daar begin ik over te vertellen. Hij
Hij keek nog een naar het Cv en vraagt vervolgens naar mijn laatste baan bij bedrijf A. Waarop ik antwoord dat ik nooit bij bedrijf A heb gewerkt, maar wel bij bedrijf B en daar vertel ik iets over.
Omdat ik toen het idee had dat er iets niet klopte vroeg ik of ik het Cv mocht zien wat hij voor zich had: dit bleek niet mijn cv te zijn, maar de intercedente had wel mijn naam er boven gezet.
Ik leg dit uit aan de man, haal mijn cv uit mijn tas en geef deze aan de man.
Hij keek er kort naar en bleef vervolgens vragen stellen over het Cv wat niet van mij was.
Het werd dus een heel raar gesprek waarbij ik bij iedere vraag aangaf, dat het cv dat hij had gekregen niet het mijne was.
Toen het gesprek afgelopen was heb ik buiten meteen de intercedente gebeld met de vraag of zij contact kon opnemen om uit te leggen dat zij een fout had gemaakt. Ze erkende de fout en zou het meteen regelen.
Na ongeveer 10 minuten werd ik terug gebeld door de intercedente of ik langs wilde komen op het kantoor.
Dat deed ik en daar kreeg ik te horen dat ik was afgewezen omdat ik mijn eigen Cv niet kende
De intercedente gaf aan dat ze erg teleurgesteld was en dat ze mij serieuzer had ingeschat.
Ik heb het verhaal aangehoord, het nogmaals uitgelegd maar daar reageerde ze verder niet echt op.
Toen ze me de volgende dag belde om me voor te stellen bij een ander bedrijf en erbij vermeldde dat ik wel mijn cv goed moest doorlezen voor ik ging, heb ik vriendelijk bedankt voor de eer .

vrijdag 22 november 2013 om 07:32
Net m'n master gehaald en vol goede moed ging ik solliciteren. Ik werd overal afgewezen omdat ik niet voldoende relevante werkervaring had. Nee sorry tijdens mijn studie als coach bij een callcenter gewerkt omdat het makkelijke uren waren in combinatie met mijn studie. Maar ik heb me daar opgewerkt tot coach van nieuwe werknemers dus dat zegt wel iets over mijn ambitie en aanpassings- en leervermogen. Maar nee ik werd constant afgewezen.
Ik ging me op een gegeven moment inschrijven bij uitzendbureaus en voelde me tijdens een van mijn gesprekken helemaal niet op mijn gemak. Ze leek totaal niet geinteresseerd en deed heel erg neerbuigend, heel erg uit de hoogte, ik zie haar nog zo minachtend snuiven. Uiteindelijk zonder concrete vervolgstappen weggegaan. Een week later zag ik op hun website een vacature staan die wel bij mij paste. Niet geheel op het niveau dat ik wist dat ik kon hebben maar het was dan een perfect beginnersbaantje.
Werd ik twee weken later door die mevrouw gebeld, dat ik niet geschikt was voor de baan en dat de functie was vervuld. Kan je nagaan hoe blij ik was dat ik tegen haar kon zeggen: 'nee mevrouw de functie is vervuld omdat ik hem via een ander uitzendbureau heb gekregen dus schrijf me maar bij jullie uit. Doeg'
Ik ben binnen 2 jaar van assistent naar supervisor gegaan en ik werk er nog altijd met heel veel plezier.
Ik ging me op een gegeven moment inschrijven bij uitzendbureaus en voelde me tijdens een van mijn gesprekken helemaal niet op mijn gemak. Ze leek totaal niet geinteresseerd en deed heel erg neerbuigend, heel erg uit de hoogte, ik zie haar nog zo minachtend snuiven. Uiteindelijk zonder concrete vervolgstappen weggegaan. Een week later zag ik op hun website een vacature staan die wel bij mij paste. Niet geheel op het niveau dat ik wist dat ik kon hebben maar het was dan een perfect beginnersbaantje.
Werd ik twee weken later door die mevrouw gebeld, dat ik niet geschikt was voor de baan en dat de functie was vervuld. Kan je nagaan hoe blij ik was dat ik tegen haar kon zeggen: 'nee mevrouw de functie is vervuld omdat ik hem via een ander uitzendbureau heb gekregen dus schrijf me maar bij jullie uit. Doeg'
Ik ben binnen 2 jaar van assistent naar supervisor gegaan en ik werk er nog altijd met heel veel plezier.
zaterdag 30 november 2013 om 00:47
Ooit een gesprek gehad waarbij ik een week te vroeg bleek te zijn gekomen. Mijn argwaan werd al gewekt doordat de persoon die het interview zou afnemen, gebeld moest worden en in een heel ander gebouw bleek te zitten. Vervolgens werd dat onbestemde gevoel alleen maar bevestigd, doordat de beste man mij beleefd de hand schudde, mij onderzoekend opnam en vroeg: Van welk bedrijf bent u? Tsja, toen ik een week later dan toch het gesprek had, was ik zo zenuwachtig dat het kopje telkens hoorbaar terug op mijn schoteltje terug gezet werd. Het gekletter bleef niet onopgemerkt, want mijn gesprekspartner zat er steeds gebiologeerd naar te kijken. Het is niets geworden en sindsdien vraag ik altijd om een glaasje water.

zaterdag 30 november 2013 om 01:24
Ik had een keer een sollicitatiegesprek voor een stage. Mezelf grondig voorbereid, maar toen ik me meldde bij de balie en de receptioniste me vroeg met wie ik een afspraak had, bibberde ik zo van de zenuwen dat ik de naam van diegene gewoon niet meer wist. Zo nerveus was ik, echt heel erg. Ik probeerde me er nog uit te redden maar verder dan 'ehm... ehm' kwam ik niet.
Vervolgens probeerde ik het visitekaartje uit mijn tas te vissen, maar kon het van pure zenuwen natuurlijk niet vinden en tot overmaat van ramp slingerde vervolgens mijn anticonceptiepil met een sierlijke zwaai mijn tas uit en de hele ruimte door. Wat heb ik me geschaamd.
Overigens nog wel aangenomen maar de stage was niets geworden.
Vervolgens probeerde ik het visitekaartje uit mijn tas te vissen, maar kon het van pure zenuwen natuurlijk niet vinden en tot overmaat van ramp slingerde vervolgens mijn anticonceptiepil met een sierlijke zwaai mijn tas uit en de hele ruimte door. Wat heb ik me geschaamd.
Overigens nog wel aangenomen maar de stage was niets geworden.

zaterdag 30 november 2013 om 01:28
Bij de sollicitatie voor mijn stage die daarna kwam had ik griep, maar wilde arbeidsethos tonen. Dus zodoende mezelf onder de douche geschopt en afgereisd naar het gesprek.
Alles goed en wel, totdat we uiteindelijk aan tafel zaten en ik moest niezen en de hele tafel onder sproeide. Ik kon wel door de grond zakken. Toch aangenomen en die stage wel gehaald.
Alles goed en wel, totdat we uiteindelijk aan tafel zaten en ik moest niezen en de hele tafel onder sproeide. Ik kon wel door de grond zakken. Toch aangenomen en die stage wel gehaald.
