Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Werk & Studie alle pijlers

Ontslag nemen na zwangerschapsverlof

09-01-2019 11:13 36 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo!

Ik heb een nieuw account aangemaakt, maar ben al jaren actief onder een andere naam.

Ik zit met het volgende. Een jaar geleden heb ik een nieuwe baan aangenomen. Ik had het eerst niet naar mijn zin, maar besloot het een kans te geven. Naar mate ik er meer in zat, begon het iets leuker te worden, maar later voelde ik mij toch niet meer op mijn plek.
Ik besloot te blijven toen bleek dat ik zwanger was. Ook met het idee minder te gaan werken na de bevalling en dat het dan minder erg zou zijn dan wanneer je fulltime werkt. En er zijn toch meer mensen die niet een droombaan hebben?
Zo probeerde ik het te relativeren, maar nu het moment dat ik weer aan het werk moet dichterbij komt, zie ik er als een berg tegenop.

Ik heb al nagedacht over een andere baan in een sector waar ik geen ervaring heb, maar wel de juiste papieren voor heb.
Ik weet niet of ik dit werk leuk vind, maar het lijkt mij wel wat.

Ik voel mij alleen heel schuldig en verantwoordelijk naar mijn huidige werkplek. Durf geen ontslag te nemen nu zij in mij geïnvesteerd hebben. Tijdens mijn zwangerschap kon ik niet alle taken volledig uitvoeren en het voelt alsof ik nu iets verschuldigd ben. Ik kom daar in dienst, raak snel daarna zwanger en zou ze bij wijze van nu uitzwaaien.
Het voelt alsof ik er minimaal nog een jaar moet werken om het bij wijze van terug te betalen.
Daarbij maak ik mij druk over wat ze wel niet van mij zouden denken.
Nu ik de baby heb zijn mijn behoeftes gewoon veranderd en bied mijn huidige werk (behalve dat ik mij niet op mijn plek voel) mij niet de flexibiliteit die ik mijn gezin wil geven.

Het voelt voor mij als een dilemma. Zijn er mensen die dit herkennen of advies kunnen geven? Ik zit er best wel mee.
Alle reacties Link kopieren Quote
Gewoon gaan voor je eigen geluk. Jij als werknemer maakt keuzes en dat hoeft een werkgever niet altijd leuk te vinden. Andersom net zo goed.

Als ik werkgever zou zijn, dan wil ik gemotiveerd personeel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou alleen ontslag nemen als ik een andere baan gevonden had.
Wat voor financiële gevolgen heeft ontslag voor jullie als gezin?
Alle reacties Link kopieren Quote
Het alternatief is weer terugkeren naar je baan en er blijven werken tot je je niet meer schuldig voelt?

Een baan is een zakelijke overeenkomst. Zij hebben in jou geïnvesteerd, maar jij ook in hun. Zwangerschapsverlof is geen reden om je schuldig te voelen, want wordt betaald door het UWV.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom zou je je schuldig voelen? Een werkgever investeert in mensen uiteindelijk om daar zelf beter van te worden. Daarbij neemt de wg altijd een risico. Ook al mag dat niet, maar werkgevers weten echt wel dat de kans bestaat dat een vrouw zwanger wordt en dat de kans vrij groot is dat een vrouw als ze eenmaal kinderen heeft haar werk gaat heroverwegen, en daar houden werkgevers rekening mee. Mag niet, want discriminatie, maar gebeurt volop.

Ga er dus maar van uit dat je wg bewust een risico heeft genomen. En jammerdebammer, dat pakt nu even verkeerd voor de wg uit. Die dingen gebeuren.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je mag natuurlijk gewoon ontslag nemen, dat is je goed recht.
Hier ook ontslag genomen binnen een jaar na zwangerschapsverlof en ik kreeg flink de baard er af. Mijn toenmalige werkgever ging flink buiten zijn boekje. Ik ben wel mondig genoeg en heb hem wel terug op zijn plaats gezet. Houd er rekening mee dat de reacties dus ook negatief kunnen zijn ondanks dat je gewoon in je recht staat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb bijna hetzelfde. Vorig jaar begonnen met een nieuwe baan toen ik zwanger was. Jaarcontract gekregen die ik niet uitzit. Heb mijn ontslag ingediend en start per februari met mijn nieuwe baan. Gewoon doen, je prioriteiten liggen idd ergens anders nu met een baby, bij mij waren het mijn uren die nu beter uitkomen
Alle reacties Link kopieren Quote
Dit zijn al de reacties die goed voelen, minder schuldgevoel.
Ik heb dan niet volle motivatie, maar voel mij altijd erg verantwoordelijk op werkgebied. Dat is ook wat waard.

Maar hoe zit het met solliciteren tijdens je zwangerschapsverlof. Kan dat wel? Want er voelt iets verkeerd aan. Ik neem sowieso geen ontslag als ik geen nieuwe baan heb. Maar zeg ik dan tegen mijn baas ‘bedankt maar ik kom niet terug. Ik heb iets anders’ of ga je hiermee naar je baas en zeg je dat je je niet op je plek voelt en ondertussen zoekt naar iets wat meer bij je past?
Er is een tekort aan personeel op mijn werk. Misschien voel ik mij deels daarom ook schuldig, maar ik verwacht niet dat hij mij er zo uit gooit als ik hem vertel verder te zoeken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Veel jonge moeders vinden het lastig om weer aan het werk te gaan na de zwangerschapsverlof.

Ga eerst gewoon weer eens werken. Natuurlijk is dit lastig in het begin en moeilijk. Beoordeel dan een tijdje of dat dit nog wel de juiste baan is.

Geef je kind het goede voorbeeld door als moeder ook gewoon te werken en financieel onafhankelijk te zijn.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Alle reacties Link kopieren Quote
Evenanders3 schreef:
09-01-2019 11:37
Dit zijn al de reacties die goed voelen, minder schuldgevoel.
Ik heb dan niet volle motivatie, maar voel mij altijd erg verantwoordelijk op werkgebied. Dat is ook wat waard.

Maar hoe zit het met solliciteren tijdens je zwangerschapsverlof. Kan dat wel? Want er voelt iets verkeerd aan. Ik neem sowieso geen ontslag als ik geen nieuwe baan heb. Maar zeg ik dan tegen mijn baas ‘bedankt maar ik kom niet terug. Ik heb iets anders’ of ga je hiermee naar je baas en zeg je dat je je niet op je plek voelt en ondertussen zoekt naar iets wat meer bij je past?
Er is een tekort aan personeel op mijn werk. Misschien voel ik mij deels daarom ook schuldig, maar ik verwacht niet dat hij mij er zo uit gooit als ik hem vertel verder te zoeken.
Tijdens je verlof heb je verlof. Dus waarom zou je je werkgever vertellen dat je aan het solliciteren bent? Je hoeft er geen verlof voor te nemen he.

En na je verlof vertel je simpelweg dat je ontslag neemt, de groeten, en tot ziens.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
Evenanders3 schreef:
09-01-2019 11:37
Dit zijn al de reacties die goed voelen, minder schuldgevoel.
Ik heb dan niet volle motivatie, maar voel mij altijd erg verantwoordelijk op werkgebied. Dat is ook wat waard.

Maar hoe zit het met solliciteren tijdens je zwangerschapsverlof. Kan dat wel? Want er voelt iets verkeerd aan. Ik neem sowieso geen ontslag als ik geen nieuwe baan heb. Maar zeg ik dan tegen mijn baas ‘bedankt maar ik kom niet terug. Ik heb iets anders’ of ga je hiermee naar je baas en zeg je dat je je niet op je plek voelt en ondertussen zoekt naar iets wat meer bij je past?
Er is een tekort aan personeel op mijn werk. Misschien voel ik mij deels daarom ook schuldig, maar ik verwacht niet dat hij mij er zo uit gooit als ik hem vertel verder te zoeken.
Tuurlijk mag je nu gewoon solliciteren! Je bent niet ziek, je hebt zwangerschapsverlof! Voel je niet zo schuldig joh!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou eerst maar 'gewoon' weer eens aan het werk gaan bij je huidige baan.
Als je minder dagen werkt, kan het maarzo zo zijn dat het je ontzettend gaat meevallen.
Je ziet nu op voorhand al beren op de weg die er misschien helemaal niet zijn.
Sinds ik parttime werk, raken de negatieve dingen van mijn baan me bij lange na niet zo erg meer als toen ik nog fulltime werkte. Ik kan een hele hoop meer hebben en ben veel minder snel gefrustreerd / geïrriteerd nu ik weet dat ik het maar 3 dagen per week hoef te 'doorstaan' (klinkt erger dan het is, mijn baan vind ik over het algemeen echt leuk).
Alle reacties Link kopieren Quote
Grappig, hier precies hetzelfde dilemma. Ik voel me ook op de een of andere manier schuldig. Gelukkig duurt mn verlof nog even, en ga ik wel weer aan het werk. Toch wil ik wel verder gaan kijken..ik kies dna toch voor mezelf
Alle reacties Link kopieren Quote
sneeuwvrouw schreef:
09-01-2019 12:24
Grappig, hier precies hetzelfde dilemma. Ik voel me ook op de een of andere manier schuldig. Gelukkig duurt mn verlof nog even, en ga ik wel weer aan het werk. Toch wil ik wel verder gaan kijken..ik kies dan toch voor mezelf
Lijkt me ook de enige optie. Denk je dat een bedrijf er moeite mee heeft jou te ontslaan als dat zo uitkomt?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb tijdens mijn verlof gesolliciteerd naar een andere baan. In mijn toenmalige baan was te veel gebeurd (met als druppel die de emmer over deed lopen iets tijdens mijn verlof...). Mijn werkgever of collega’s heb ik niet verteld dat ik ging solliciteren (daar was het niet gezelliger op geworden en mocht het even duren voor ik iets anders vond, dan had ik het ook nog wel een tijdje bij mijn toenmalige werkgever uitgehouden). Dat had ik trouwens ook zo aangepakt als ik geen verlof had.

Tijdens mijn verlof ander werk gevonden en dat wezen vertellen bij mijn toenmalige werkgever. Ik ben na mijn verlof direct bij mijn nieuwe baan begonnen. Dat was ergens wel gek, want toen ik mijn verlof inging wist ik niet dat ik daar nooit meer zou gaan werken. Maar mijn nieuwe baan is fantastisch en ik heb nooit spijt gehad. Oud-collega’s begrepen het helemaal.

Ik had een baan waar moeilijk mensen voor te vinden zijn. Ook mijn verlof moest intern geregeld worden, daar is geen vervanging voor gevonden. Maar dat ik weg ging was verder echt hun probleem.
Alle reacties Link kopieren Quote
hamerhaai schreef:
09-01-2019 11:37
Veel jonge moeders vinden het lastig om weer aan het werk te gaan na de zwangerschapsverlof.

Ga eerst gewoon weer eens werken. Natuurlijk is dit lastig in het begin en moeilijk. Beoordeel dan een tijdje of dat dit nog wel de juiste baan is.

Geef je kind het goede voorbeeld door als moeder ook gewoon te werken en financieel onafhankelijk te zijn.
Hier wil ik toch op reageren. Ik had het voor mijn verlof niet naar mijn zin. Dus het is niet alleen het moederschap wat mij belemmert on aan het werk te willen, maar eerder wat mij belemmert om ontslag te nemen.

Ik ben niet van plan thuis te zitten en heb het ook over een nieuwe baan zoeken. Bedankt, maar die principes had ik al :-)
Alle reacties Link kopieren Quote
1e kindje? Bedenk dat je hormonen en de veranderingen in je leven je heel wankel kunnen maken. Tijdelijk van aard doorgaans.

Anderzijds.....behoeften en wensen kunnen wijzigen. Ook van jou. Dus inzien dat je op die plek niet op de juiste plek zit is geen schande. Kan iedereen gaan ervaren, wel of geen zwangerschap, bevalling, tijd niet werkzaam te zijn geweest.

Starten en van daaruit verder solliciteren. Misschien is er meer mogelijk dan je nu inschat? Misschien wen je snel en ervaar je het ineens als prettig om op die uren even niet te moederen? Baan vinden als werkende is anders dan baan vinden als niet werkende.

Filter of je antipathie die nu zo hoog is voortkomt uit je moedergevoelens en hormonen. Want die zijn funest bij het maken van belangrijke keuzes en het zetten van belangrijke stappen. Nooit enkel vanuit emotie dingen veranderen die er toe doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is echt niet gek dat je een loyaliteit voelt ten op zichte van je werkgever.

Maar wees gerust het is een zakelijke overeenkomst die andersom indien nodig of gewenst ook veranderd of beeindigd zal en kan worden.

Je kan solliciteren, je hebt die baan nog helemaal niet. Dus ga eerst eens een sollicitatie versturen.

Dan kijken of je mag komen, dan kijken of jij het wel wat vind als zij je zouden willen, of de arbeidsvoorwaarden goed zijn, of je de gewenste uren en dagen kan werken.

Dan een contract tekenen en dan pas is ontslag nemen ( of geen nieuwe verlenging accepteren? ) aan de orde.

En ja dat is even slikken en spannend maar echt niet raar of belachelijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
alsof je werkgever met jou rekening gaat houden als het hem zo uitkomt .. uhm.. nee.. Ik zou doen wat voor jou goed is.. die werkgever komt er wel overheen hoor..
Het is zakelijk
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor jullie reacties. Het bezwaar tegenover mijn werkgever is wat beter te relativeren door jullie. Dat het zakelijk is, maakt het lichter voor mij en inderdaad andersom houdt hij ook geen rekening met mij als ik eruit zou moeten.

Dat ik nu kwetsbaar ben door hormonen en hieruit keuzes zou maken is wel iets om over na te denken. Ik blijf maar denken aan de periode voor mijn verlof en dat ik het niet meer naar mijn zin had. Maar toch..
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat zeggen ze ook alweer, maak geen life-changing beslissingen als je zwanger bent of net bevallen?

(Zoals banen, huizen en kortpittige kapsels)
Liefde is een ernstige vorm van krankzinnigheid.
Alle reacties Link kopieren Quote
COtweepuntnul schreef:
09-01-2019 16:36
Wat zeggen ze ook alweer, maak geen life-changing beslissingen als je zwanger bent of net bevallen?

(Zoals banen, huizen en kortpittige kapsels)
Wat ik schreef..........bij belangrijke beslissingen die ertoe doen niet handelen enkel vanuit emotie.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou voor mijn eigen geluk kiezen.
Heb hetzelfde gehad.

Mijn baas was niet onder de indruk (niet in NL, maar zelfde soort land en regels) ...

Hij gaf wel iets aan in de trant van "kijk, daarom is het toch lastig om vrouwen in leeftijd X tot X aan te nemen...". Gaf wel repliek maar gek genoeg was ik het ergens wel met hem eens... echter je eigen geluk gaat voor, toch?
Alle reacties Link kopieren Quote
Je moet er goed over nadenken maar ik zou niet blijven omdat jij denk iets verschuldigd te zijn. Als jou werkgever jou wil ontslaan denk ie ook niet “jaa ze heeft dit of dat dus we houden dr nog wel ff” zo werd er tegen mij gezegd dat mijn contract niet verlengd werd omdat ik zwanger was en de werkgever daar “slechte ervaringen mee had” nee mag niet maarja bewijs maar eens dat dat de reden is. Maargoed door deze ervaring heb ik heel veel schijt gekregen aan wat een werkgever “verwacht” ik zette mij namelijk 7 dagen per week in voor het bedrijf maar toen ik zwanger bleek werd ik zonder pardon aan de kant gesmeten.

Edit: als ik mijn bericht zo teruglees ben ik nog vrij pissed hierover en ga ik nogal off topic haha
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben zelf werkgever en heb ook in dit soort situaties gezeten met werknemers. Je werkgever zal waarschijnlijk niet staan te juichen maar je bent niets verschuldigd. Zolang jij je werk goed doet (of gedaan hebt, want tijdens je verlof kun je dat natuurlijk niet) en je werkgever betaalt je netjes en gedraagt zich als een goede werkgever dan zijn jullie elkaar verder niets verschuldigd. Zo gaat dat met zakelijke overeenkomsten.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven