Werk & Studie
alle pijlers
Twijfels: carrière-moederschap combi
dinsdag 27 augustus 2019 om 14:23
Hoi dames. Ik ben nieuw op het forum, af en toe lees ik wel eens een topic mee maar nu hoop ik zelf ook op advies.
Momenteel werk ik al 6 jaar bij dezelfde werkgever, een heel fijn bedrijf. Ik heb hier een functie die ik eigenlijk niet zo geweldig vind en waarin ik mijn talenten naar mijn gevoel niet genoeg benut, maar waar ik destijds toch mee begonnen ben om allerlei redenen die toen relevant waren. Ik hoopte op termijn te kunnen doorgroeien binnen het bedrijf en er werd me toen ook verzekerd dat dit kon.
In die zes jaar tijd heb ik twee kindjes gekregen. Ik kon na mijn bevallingsverlof meteen minder uren gaan werken d.m.v. ouderschapsverlof, en omwille van de comfortabele uren en flexibele regeling bij ziekte van de kindjes etc., ben ik langer in mijn functie blijven hangen dan in eerste instantie de bedoeling was.
Nu de kindjes wat groter zijn, ben ik echter wel klaar om mijn carrière terug in handen te nemen. Ik weet echter dat er bij mijn huidige werkgever momenteel geen doorgroeimogelijkheden zijn (is al besproken met de personeelsdienst), dus ben ik aan het solliciteren gegaan. Ik kom een heleboel leuke jobs tegen (ondertussen drie gesprekken ingepland), maar voor de interessante functies wordt er expliciet naar een full time gevraagd. Als ik bij een nieuwe werkgever minder uren wil gaan werken d.m.v. ouderschapsverlof, moet ik hier eerst ten minste 12 maanden werken (wetgeving in België), en niet alle werkgevers staan hiervoor te springen.
Dus nu komt het dilemma... Ben ik egoïstisch naar mijn kinderen toe als ik deze stap zet en terug full time ga werken? Zal ik niet snel spijt krijgen van deze beslissing omdat ik dan minder tijd kan doorbrengen met mijn kinderen? Is het niet beter om mezelf weg te cijferen en een job te blijven doen die ik niet graag doe, maar waar ik wel veel flexibiliteit heb naar de kinderen toe?
Ik hoop hier mede-mama's tegen te komen die dit verhaal herkennen... En die hun positieve/negatieve ervaringen hieromtrent willen delen. Andere meningen natuurlijk ook welkom, ik pieker me suf hierover...
Momenteel werk ik al 6 jaar bij dezelfde werkgever, een heel fijn bedrijf. Ik heb hier een functie die ik eigenlijk niet zo geweldig vind en waarin ik mijn talenten naar mijn gevoel niet genoeg benut, maar waar ik destijds toch mee begonnen ben om allerlei redenen die toen relevant waren. Ik hoopte op termijn te kunnen doorgroeien binnen het bedrijf en er werd me toen ook verzekerd dat dit kon.
In die zes jaar tijd heb ik twee kindjes gekregen. Ik kon na mijn bevallingsverlof meteen minder uren gaan werken d.m.v. ouderschapsverlof, en omwille van de comfortabele uren en flexibele regeling bij ziekte van de kindjes etc., ben ik langer in mijn functie blijven hangen dan in eerste instantie de bedoeling was.
Nu de kindjes wat groter zijn, ben ik echter wel klaar om mijn carrière terug in handen te nemen. Ik weet echter dat er bij mijn huidige werkgever momenteel geen doorgroeimogelijkheden zijn (is al besproken met de personeelsdienst), dus ben ik aan het solliciteren gegaan. Ik kom een heleboel leuke jobs tegen (ondertussen drie gesprekken ingepland), maar voor de interessante functies wordt er expliciet naar een full time gevraagd. Als ik bij een nieuwe werkgever minder uren wil gaan werken d.m.v. ouderschapsverlof, moet ik hier eerst ten minste 12 maanden werken (wetgeving in België), en niet alle werkgevers staan hiervoor te springen.
Dus nu komt het dilemma... Ben ik egoïstisch naar mijn kinderen toe als ik deze stap zet en terug full time ga werken? Zal ik niet snel spijt krijgen van deze beslissing omdat ik dan minder tijd kan doorbrengen met mijn kinderen? Is het niet beter om mezelf weg te cijferen en een job te blijven doen die ik niet graag doe, maar waar ik wel veel flexibiliteit heb naar de kinderen toe?
Ik hoop hier mede-mama's tegen te komen die dit verhaal herkennen... En die hun positieve/negatieve ervaringen hieromtrent willen delen. Andere meningen natuurlijk ook welkom, ik pieker me suf hierover...
maandag 2 september 2019 om 11:02
maandag 2 september 2019 om 11:02
ja dat is dus de vraag, waar wil je je tegen indekken, wat kost dat en hoe groot is de kans dat dat gebeurt.
En daar ging het mij even om: de kosten versus de kans. De kans op een scheiding is inderdaad bijna 40% (uiteraard niet evenredig verdeeld over alle partnerschappen maar dat maakt even niet uit), maar de kosten die je maakt om je tegen het inkomensverlies/carrierre verlies in te dekken zijn erg hoog als je niet wil werken, want dan moet je elke dag (of in elk geval een substantieel aantal dagen) de hele dag iets doen wat je eigenlijk niet wil en iets niet doen wat je wel wil. Eigenlijk is dat een behoorlijke investering.
Om je huisdier verzekerd te krijgen hoef je theoretisch maar een paar enkele dagen te werken om de jaarlijkse premie op te hoesten. Die investering is dus gewoon kleiner.
Dit is overigens geen betoog om niet te werken, ik werk gewoon fulltime.
maandag 2 september 2019 om 11:04
ja, dat hebben ze. dat is het rottige er aan. Maar daarbuiten is er ook veel verschil dat wel veroorzaakt wordt door aantal uren en (fulltime) ervaringsjaren. Dus een double whammy.Rosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 11:01Maar vaak hebben ze bij die studies de gegevens "gecorrigeerd" voor werkervaring, aantal werkuren, ... Hoe dan vraag ik me dan af? Daar geven ze meestel geen details over.
maandag 2 september 2019 om 11:05
Hoe kan je jezelf nu niet willen indekken tegen een scheiding... daar kan ik gewoon met mijn verstand niet bij...
Met een half of erger helemaal geen loon kom je echt helemaal nergens...
Vaak zijn de advocaatkosten in de eerste maand alleen al ongeveer zoveel als een fulltime loon.
Zolang het niet gebeurt is alles OK maar als het wel gebeurt moet je je kinderen wel nog kunnen garanderen dat je verder kan. Of gaan ze dan bij de vader wonen omdat jij het niet kan betalen?
Met een half of erger helemaal geen loon kom je echt helemaal nergens...
Vaak zijn de advocaatkosten in de eerste maand alleen al ongeveer zoveel als een fulltime loon.
Zolang het niet gebeurt is alles OK maar als het wel gebeurt moet je je kinderen wel nog kunnen garanderen dat je verder kan. Of gaan ze dan bij de vader wonen omdat jij het niet kan betalen?
maandag 2 september 2019 om 11:07
Je kunt je indekken door in gemeenschap te trouwen en geen afstand te doen van je recht op partneralimentatie, en dan als een dolle bij te scholen als nodig, snel meer te gaan werken, een goedkoop huis/appt te huren, of een andere vent te zoeken.Rosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 11:05Hoe kan je jezelf nu niet willen indekken tegen een scheiding... daar kan ik gewoon met mijn verstand niet bij...
Met een half of erger helemaal geen loon kom je echt helemaal nergens...
Vaak zijn de advocaatkosten in de eerste maand alleen al ongeveer zoveel als een fulltime loon.
Zolang het niet gebeurt is alles OK maar als het wel gebeurt moet je je kinderen wel nog kunnen garanderen dat je verder kan. Of gaan ze dan bij de vader wonen omdat jij het niet kan betalen?
maandag 2 september 2019 om 11:07
Rosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 11:02En vrouwen gaan dan maar minder werken omdat ze "nu eenmaal" minder betaald worden? Omdat het "nu eenmaal" zo is? Waarom geen grootscheepse protestactie? Waarom niet met spandoeken op straat? Als dit inderdaad zo is is dit discriminatie van de bovenste plank, die we niet hoeven te accepteren!
Haha, optimist. De meeste vrouwen vinden het prima om gediscrimineerd te worden of doen er zelf aan mee. Zolang dat nog zo is gaat geen hond de straat op, dat is sociale zelfmoord.
maandag 2 september 2019 om 11:08
Rosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 10:53Ik vind het ook belangrijker om je kind te kunnen garanderen dat je ALTIJD voor hen kan zorgen, ook als een van beide ouders ziek wordt, als manlief er met een minnares zou vandoor gaan, als worst case één van beide zou overlijden...
Je kinderen kunnen garanderen dat je ook op zo 'n moment altijd nog verder kan vind ik belangrijker dan hoeveel uurtjes ze nu precies op de opvang zitten...
En wat als de enige met een baan deze kwijtraakt door faillissement of zoiets.
Mijn man werkte bij een bedrijf dat failliet ging. Een aantal collega's had, doordat het even duurde voordat ze weer geld kregen, ineens geen geld meer voor huur
Wij hadden gewoon mijn inkomen nog, waarmee we het meeste wel konden betalen.
Later is nu
maandag 2 september 2019 om 11:12
Inderdaad, het probleem hoeft daarom nog niet te zijn dat je partner je laat zitten.
Het inkomen van je partner kan ook wegvallen door ontslag, ziekte, handicap en worst case overlijden...
De kans dat één van die situaties zich ooit voordoet is niet zo heel klein.
Ik zou zelf geen rust hebben als ik niet op zijn minst een plan zou hebben voor in zo'n geval...
Het inkomen van je partner kan ook wegvallen door ontslag, ziekte, handicap en worst case overlijden...
De kans dat één van die situaties zich ooit voordoet is niet zo heel klein.
Ik zou zelf geen rust hebben als ik niet op zijn minst een plan zou hebben voor in zo'n geval...
maandag 2 september 2019 om 11:13
MadameJean schreef: ↑02-09-2019 10:55Ligt mi helemaal aan de baan. Ik werk fulltime en sommige weken mis ik bijna alles. Moet ik vroeg weg, ben net op tijd thuis om ze in bed te leggen, ook nog een zakenreis tussendoor. Gelukkig werkt man niet fulltime en hebben we fijne oppas aan huis. En vrijdagmiddag ben ik 'vrij'.
Daar tegenover staan weken dat ik vaak veel flexibiliteit heb. Rustig ontbijten breng ze naar school, lees voor in de klas en ben om 11.00 op kantoor. Om 17.00 ben ik thuis, gaan we nog even zwemmen en erna met zn allen eten. 's avonds werk ik nog een paar uur. Gaat allemaal prima.
Jij hebt een flexibele baan dus.
maar het gaat me om het gegeven, het gemiddelde van elke dag kantoortijden of in die richting. Vrouwen die minder werken vanwege de kinderen zeggen bijna allemaal dat hun fulltime werkende man niets mist of niet veel mist. Maar als een vrouw fulltime werkt wordt gelijk gezegd dat ze dan zoveel mist of diezelfde vrouwen zeggen dat ze al die dingen niet willen missen. Kinderen zijn belangrijker dan een baan. (totdat man dit ook vindt en er geen inkomen meer is, denk ik dan)
Dat ligt mi niet aan de baan, maar in de perceptie. Fulltime werkende mannen missen evenveel als fulltime werkende vrouwen, maar bij vrouwen wordt werd er altijd op gehamerd dat dat een doodzonde is, terwijl mannen van oudsher niet beter weten dan dat ze nou eenmaal het geld moeten verdienen en 's avonds bij de piepers wel horen dat Jantje z'n eerste woordje kan zeggen of dat Janneke ineens 3 stapjes deed en de kat aan z'n staart trok. En dat ze tegenwoordig 'maar' 40 of zelfs 36 uur werken, dat is al winst. Ooit werd er ook op zaterdagmorgen gewerkt.
dreamer wijzigde dit bericht op 02-09-2019 11:14
5.39% gewijzigd
Later is nu
maandag 2 september 2019 om 11:14
Zolang je dan maar een buffer hebt om die maanden te overbruggen waarin je je bijschoolt / een huis zoekt / werk zoekt.MadameJean schreef: ↑02-09-2019 11:07Je kunt je indekken door in gemeenschap te trouwen en geen afstand te doen van je recht op partneralimentatie, en dan als een dolle bij te scholen als nodig, snel meer te gaan werken, een goedkoop huis/appt te huren, of een andere vent te zoeken.
Al die dingen zullen er niet vanaf maand 1 zijn, maar de rekeningen zijn er gewoon wel vanaf de eerste maand.
maandag 2 september 2019 om 11:24
Totaal waar. Ik heb overigens veel mannen als collega's die dezelfde functie hebben maar m minder flexibel invullen. Leuke mannen, prima vaders, maar luizenpluizen/voorlezen is er niet bij voor hen. Ik doe dat wel, want ik vind dat dat erbij hoort, mijn man doet het ook, het meeste op zijn parttime dag. Zo is er een re-de-lij-ke balans. Niet perfect. Redelijk. En we doen allebei ons best om een redelijke carriere te hebben, en een redelijk leefbaar huis. En een hoop plezier.Dreamer schreef: ↑02-09-2019 11:13Jij hebt een flexibele baan dus.
maar het gaat me om het gegeven, het gemiddelde van elke dag kantoortijden of in die richting. Vrouwen die minder werken vanwege de kinderen zeggen bijna allemaal dat hun fulltime werkende man niets mist of niet veel mist. Maar als een vrouw fulltime werkt wordt gelijk gezegd dat ze dan zoveel mist of diezelfde vrouwen zeggen dat ze al die dingen niet willen missen. Kinderen zijn belangrijker dan een baan. (totdat man dit ook vindt en er geen inkomen meer is, denk ik dan)
Dat ligt mi niet aan de baan, maar in de perceptie. Fulltime werkende mannen missen evenveel als fulltime werkende vrouwen, maar bij vrouwen wordt werd er altijd op gehamerd dat dat een doodzonde is, terwijl mannen van oudsher niet beter weten dan dat ze nou eenmaal het geld moeten verdienen en 's avonds bij de piepers wel horen dat Jantje z'n eerste woordje kan zeggen of dat Janneke ineens 3 stapjes deed en de kat aan z'n staart trok. En dat ze tegenwoordig 'maar' 40 of zelfs 36 uur werken, dat is al winst. Ooit werd er ook op zaterdagmorgen gewerkt.
maandag 2 september 2019 om 11:25
sowieso zes maanden wegstoppen in een ouwe sokRosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 11:14Zolang je dan maar een buffer hebt om die maanden te overbruggen waarin je je bijschoolt / een huis zoekt / werk zoekt.
Al die dingen zullen er niet vanaf maand 1 zijn, maar de rekeningen zijn er gewoon wel vanaf de eerste maand.
maandag 2 september 2019 om 11:39
Maar dat is toch gewoon Volwassen-zijn? gewoon aan het werk, en zorgen dat je jezelf (en je kinderen) in leven kunt houden.florence13 schreef: ↑02-09-2019 11:02ja dat is dus de vraag, waar wil je je tegen indekken, wat kost dat en hoe groot is de kans dat dat gebeurt.
En daar ging het mij even om: de kosten versus de kans. De kans op een scheiding is inderdaad bijna 40% (uiteraard niet evenredig verdeeld over alle partnerschappen maar dat maakt even niet uit), maar de kosten die je maakt om je tegen het inkomensverlies/carrierre verlies in te dekken zijn erg hoog als je niet wil werken, want dan moet je elke dag (of in elk geval een substantieel aantal dagen) de hele dag iets doen wat je eigenlijk niet wil en iets niet doen wat je wel wil. Eigenlijk is dat een behoorlijke investering.
Waarom gaan vrouwen piepen, en dragen mannen die taak gewoon?
maandag 2 september 2019 om 11:46
ik ben het met je eens wat betreft volwassen zijn, en ik piep niet (vind ik zelf)
Ik heb het in dat opzicht vrij makkelijk: leuke baan en man die parttime werkt, dus voor mij was aan het werk gaan eigenlijk wel weer een feestje na het verlof. Maar als je dat niet hebt kan ik me voorstellen dat je die keuze anders maakt.
Daarnaast denk ik wel: je kiest voor kinderen vanuit de gedachtengang van een gezin (als het goed is), dan is het niet meteen heel raar om inkomen te organiseren vanuit de gedachte dat er een gezin zou zijn.
maandag 2 september 2019 om 11:53
Maar juist als Gezin, vind ik het heel logisch, dat je Zorg&Inkomen samen 50-50 verdeeld. Dat maakt het voor mij (=mening) een echt gezin.florence13 schreef: ↑02-09-2019 11:46ik ben het met je eens wat betreft volwassen zijn, en ik piep niet (vind ik zelf)
Ik heb het in dat opzicht vrij makkelijk: leuke baan en man die parttime werkt, dus voor mij was aan het werk gaan eigenlijk wel weer een feestje na het verlof. Maar als je dat niet hebt kan ik me voorstellen dat je die keuze anders maakt.
Daarnaast denk ik wel: je kiest voor kinderen vanuit de gedachtengang van een gezin (als het goed is), dan is het niet meteen heel raar om inkomen te organiseren vanuit de gedachte dat er een gezin zou zijn.
maandag 2 september 2019 om 11:59
ja met 50/50 heb je natuurlijk wel een punt, het ging me meer om dat de ene niet werkt en de ander wel werkt om dan het idee te hebben dat de niet-werkende zou moeten gaan werken alleen omdat het huwelijk wel eens zou kunnen stranden. Als het gaat om andere dingen (zelfontplooiing, eerlijkere verdeling etc) vind ik dat al heel anders klinken.
Hier is het niet gelijk verdeeld, maar het bevalt mij prima zo, man vindt het ook prima, maar inderdaad als wij uit elkaar zouden gaan dan moet hij wel weer meer gaan werken of ik flink alimentatie betalen.
maandag 2 september 2019 om 12:25
Nee hoor, ik ben ook niet van mening dat moeder maar thuis moet blijven. Toevallig vind ik zulke dingen leuk, heel veel moeders die dat niet leuk vinden.
maandag 2 september 2019 om 12:32
Hier moet je gewoon een buffer voor onderhouden. Hoe wou je het anders doen als je single bent bijvoorbeeld? Ik voel mij pas op mijn gemak als ik 6 maanden vaste lasten zonder zorgen kan overbruggen, dat deed ik ook al toen ik nog geen "gezin" had.Dreamer schreef: ↑02-09-2019 11:08En wat als de enige met een baan deze kwijtraakt door faillissement of zoiets.
Mijn man werkte bij een bedrijf dat failliet ging. Een aantal collega's had, doordat het even duurde voordat ze weer geld kregen, ineens geen geld meer voor huur
alecta wijzigde dit bericht op 02-09-2019 12:36
13.48% gewijzigd
maandag 2 september 2019 om 12:33
Gelukkig is er dan in uiterste nood de bijstand.Rosanna1985 schreef: ↑02-09-2019 12:18Natuurlijk moet je werken omdat het huwelijk wel eens zou kunnen stranden. Wat ga je anders doen als het huwelijk strandt? En nee, met dan nog snel werk zoeken ga je het niet redden...
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 2 september 2019 om 12:36
Dat ligt er toch helemaal aan wat je zelf belangrijk vindt? Ik vind bepaalde dingen leuk..... en ik zal die dus missen als ik fulltime werk. Er zijn moeders/vaders die niet veel zullen missen omdat ze er gewoon niks om geven...... die vinden andere dingen leuk. Ik werk bijvoorbeeld in de weekenden en kan vaak niet mee naar de sportclubjes.... gelukkig geef ik ook niks om sport en mis ik dat ook niet. Wanneer mensen keuzes kunnen maken, mogen ze die toch maken zoals ze dat zelf willen? En of ze dan allebei fulltime werken, allebei parttime, of de een wel en de ander niet...... dat kan ieder toch voor zichzelf bepalen?Dreamer schreef: ↑02-09-2019 10:32maar dat is dus mijn hele punt, keer op keer: vrouwen willen niet fulltime werken, want dan missen ze zoveel. Hier in dit topic wordt dat ook zo tegen TO gezegd, bijna letterlijk geloof ik "als je 40 uur werkt, mis je zoveel" Maar dat hun man dientengevolge fulltime werkt en dus alles mist, is niet waar, want die krijgt nog heel veel mee.
Wat is het nou? Mis je veel met een fulltime baan of niet.
maandag 2 september 2019 om 12:43
Mijn man werkt fulltime en ik vind dat hij ontzettend veel mist van de kinderen. Bij ons is de verdeling anders omdat ik, door omstandigheden, thuis ben. Man is toen voltijds gaan werken. En eigenlijk doe je het nooit goed als vrouw: toen ik 4 dagen per week werkte kreeg ik weleens commentaar, maar dat valt in het niet tegen het commentaar dat ik nu krijg.
Dat merk je hier op het forum op. Ik durf het soms ook bijna niet te zeggen dat ik niet werk en mijn kinderen vinden het ook raar.
Zelf ben ik ook niet helemaal happy met de verdeling zoals hij nu is, maar het is werkbaar en soms lopen dingen gewoon zoals lopen.
Dat merk je hier op het forum op. Ik durf het soms ook bijna niet te zeggen dat ik niet werk en mijn kinderen vinden het ook raar.
Zelf ben ik ook niet helemaal happy met de verdeling zoals hij nu is, maar het is werkbaar en soms lopen dingen gewoon zoals lopen.
