Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Werk & Studie alle pijlers

Wanneer ben je financieel onafhankelijk?

24-01-2018 18:50 1221 berichten
Dit vroeg ik mij af n.a.v. de wederom opgelaaide discussie over parttime werkende vrouwen.

Hoeveel moet je netto verdienen om financieel onafhankelijk te zijn? En wat zou er op tegen kunnen zijn om parttime te werken als je dit bedrag ook verdient met minder dan 40 uur werk?
Alle reacties Link kopieren
Koffiekop schreef:
02-02-2018 18:05
Ik oordeel wel, mag he is een forum. Ik vind dat iedereen die fysiek en psychiach gezond is en een opleiding genoten heeft ook iets bij mag dragen aan de economie. Door te werken. Van mijn part vrijwillig. Of onderneem iets.

Maar met je gezonde lijf en goede verstand en een opleiding op zak niks anders doen dan met je kind kleien en boodschappen doen... tja, daar vind ik wat van.

Ik snap ook niet dat iemand dat zelf wil, dat geef ik toe.
Alsof het grootbrengen van kinderen niet ook gewoon een bijdrage aan de maatschappij is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
02-02-2018 20:06
De wereld veranderen doe je door bij jezelf te beginnen. Dus met je eigen partner af te spreken dat jij gaat voor je fulltime carrière en dat hij dus 20 of 24 uur gaat werken. Daar heb je geen maatschappij voor nodig. Dat doe je gewoon binnen je eigen relatie. Maar blijkbaar kunnen de meeste vrouwen dat al niet eens, waarom zou je dan verwachten dat "de maatschappij" dat voor hen oplost?
Misschien de post echt lezen die je quote? Daar beantwoord ik precies die vraag.
pejeka schreef:
02-02-2018 20:06
De wereld veranderen doe je door bij jezelf te beginnen. Dus met je eigen partner af te spreken dat jij gaat voor je fulltime carrière en dat hij dus 20 of 24 uur gaat werken. Daar heb je geen maatschappij voor nodig. Dat doe je gewoon binnen je eigen relatie. Maar blijkbaar kunnen de meeste vrouwen dat al niet eens, waarom zou je dan verwachten dat "de maatschappij" dat voor hen oplost?
Nou ik doe dat ook gewoon. Ik ben kostwinnaar en werk meer uren. Maar volle tevredenheid van ons beiden. Maar dan is het nog steeds enorm frustrerend om overal tegen vooroordelen op te lopen. Ook voor ons allebei.

Verder mis ik in jouw verhaal de verantwoordelijkheid van mannen. Want als een man niet minder wil werken is dat kennelijk het probleem van zijn vrouw?

Daarnaast is het niet iets wat de maatschappij voor vrouwen op moet lossen. Het is iets dat we met zijn allen voor ons allemaal moeten oplossen. Het is voor mannen en kinderen namelijk net zo goed problematisch. Iedereen wordt er beter van als er daadwerkelijk vrije keuze zou zijn.
Alle reacties Link kopieren
nicole123 schreef:
02-02-2018 19:57
Je kunt het ook omgekeerd stellen: als 90% van de vrouwen het niet eens met de eigen partner kan regelen, dan is er blijkbaar een nogal groot maatschappelijk probleem. Ik doe wat ik kan: mijn man hoort met de 30 uur die hij gaat werken al tot een kleine minderheid van de vaders en ik probeer onze zoon en dochter ook zodanig op te voeden dat voor beiden werken en zorgen de normaalste zaak van de wereld is, maar in mijn eentje kan ik niet de wereld veranderen. Ik vind ook zeker niet dat ik achterover kan leunen en gaan zitten klagen dat de wereld mijn man maar moet veranderen, maar ik kan in mijn eentje moeilijk opboksen tegen een maatschappij die nog altijd doordrongen is van geld in het laatje brengen als (hoofd)verantwoordelijkheid van de man en zorgen als (hoofd)verantwoordelijkheid van de vrouw. Ik kan er daardoor ook slecht tegen als mensen roepen dat de emancipatie nu voltooid is omdat we toch tegenwoordig vrij kunnen kiezen hoe we werk en zorg verdelen. Officieel is dat zeker zo, maar in de praktijk zeker niet.
Waar haal je deze stellige percentages vandaan?
En waarom zou jij in je eentje de wereld moeten veranderen? Omdat jij meent dat jouw mening de “norm” is waar iedereen zich eigenlijk aan dient te conformeren?
Alle reacties Link kopieren
MaryCrawley schreef:
02-02-2018 20:16
Nou ik doe dat ook gewoon. Ik ben kostwinnaar en werk meer uren. Maar volle tevredenheid van ons beiden. Maar dan is het nog steeds enorm frustrerend om overal tegen vooroordelen op te lopen. Ook voor ons allebei.
En als hier op het forum koffiekop een vrouw veroordeelt die alleen “thuis met haar kind kleit een boodschappen doet, is dat geen vooroordeel dat frustrerend kan zijn? Of een vrouw die “slechts” 20 uur werkt en gevraagd wordt wat ze daarnaast nog doet?
Of een vrouw die fulltime werkt en gevraagd wordt wie er voor haar kinderen zorgt?
Allemaal frustrerende vooroordelen omdat vrouwen andersdenkende vrouwen zonodig moeten veroordelen.
Als vrouwen daar nou eens mee ophouden en andersdenkenden in hun waarde laten, scheelt dat een hoop frustratie.
Ik herken het ook niet zo dat het vooral de thuisblijfmoeders zijn die op school komen opdraven. Ik toevallig wel dan maar ik werk dan eigenlijk meestal met werkende ouders op hun vrije dag.

Wat de reden is weet ik niet. Ik wilde aanvankelijk ook liever niet, ik dacht ook bij mijzelf: het is niet goed voor mijn kind, hij heeft me al zóveel om zich heen... juist verademing dat ie zijn vrije uurtjes op school dan even niet mama's adem in zijn nek voelt.

Maar voor 1 bepaalde activiteit was er echt zo weinig animo dat als ik mij niet had gemeld de activiteit was geannuleerd. En toen ben ik toch wel gegaan. Ondanks dat ik het beter had gevonden voor mijn kind als er een andere ouder had gestaan.
Zou dit de reden zijn dat tbm zich minder melden?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 30 en al mijn vriendinnen zijn om en nabij dezelfde leeftijd. Ik ben een van de weinigen die fulltime werkt. De meesten werken al jaren parttime, sommigen van hen hebben kinderen en anderen niet. Al hun mannen werken fulltime. Het meest gehoorde argument is: 'Het leven draait niet alleen om werken'. Maar buiten degenen die kinderen hebben, doen ze niets noemenswaardig. Geen opleiding, cursus of vrijwilligerswerk. Aan de ene kant kan ik me er iets bij voorstellen, het leven draait inderdaad niet om werken. Ik snap dat je graag meer tijd over houdt voor andere dingen. Aan de andere kant zijn het alleen de vrouwen die parttime werken. Dat is toch typisch?

Wel om te janken overigens: toen een van mijn beste vriendinnen zwanger was, hadden we het erover hoe zij het ging regelen mbt minder werk in combinatie met de zorg voor de baby. Toen ik me vervolgens omdraaide naar haar vriend en vroeg hoe hij het ging doen met zijn werk, werd ik vierkant uitgelachen. Zowel door hen als door de vriendengroep die erbij zat. Heel vreemd.
Alle reacties Link kopieren
Bloemnon schreef:
02-02-2018 20:19
Waar haal je deze stellige percentages vandaan?
En waarom zou jij in je eentje de wereld moeten veranderen? Omdat jij meent dat jouw mening de “norm” is waar iedereen zich eigenlijk aan dient te conformeren?
Dat percentage van 90% is niet van mij, maar van Pejeka:
pejeka schreef:
02-02-2018 19:29
Daar ben je toch als vrouw van die man zelf bij, en dan ga je er toch zélf in mee dat hij niet minder wil werken en jij wel? Gewoon binnen je eigen relatie? Als 90% van de vrouwen het niet eens met hun eigen partner kunnen regelen, wat verwacht je dan van "de maatschappij"?
Het percentage van 95% van de mannen die er niet over peinst om minder dan 32 uur te werken leid ik af uit het feit dat slechts 1 op de 6 (16-17%, bron websites van de Rijksoverheid) van de vaders überhaupt minder dan 36 uur werkt en dat de overgrote meerderheid daarvan op 32 uur zit (de bekende 'papadag'). Ik denk dat ik het met 5% van de vaders die vrijwillig minder dan 32 uur werkt om zijn vrouw meer carrièrekansen te gunnen nog ruim inschat.

Wat bedoel je met dat ik mijn mening de norm vind? Ik heb geen mening over hoeveel stellen in hun specifieke situatie zouden moeten werken en zorgen, dat is aan ieder persoonlijk. Dus daar wil en kan ik niet eens een norm over stellen. Maar de norm dat mannen niet standaard hoofdverantwoordelijk zouden moeten worden gehouden voor de centen en vrouwen niet standaard als hoofdverantwoordelijke voor de zorg, ja, dat vind ik wel dat moet veranderen in de maatschappij. Dat je niet puur omdat je vrouw bent ondervraagd wordt of je nog gaat werken en hoe je dat dan regelt voor de kinderen en of opvang niet enorm zielig is, etc, terwijl men het doodnormaal vindt als de man zich van die verantwoordelijkheid onttrekt en daar geen enkele kritiek op heeft. Dat mannen/vaders niet als maatschappelijk minderwaardig of vast-iets-mee-aan-de-hand worden gezien als ze 0-28 uur werken en veel voor hun kinderen zorgen. Dat kinderen niet als ze jongen zijn een kleurplaat van een piloot krijgen en meisjes van een stewardess en als jongen altijd horen hoe stoer en sterk ze zijn en als meisje hoe lief en mooi. Als je dat alleen maar een mening vindt die verder maar niet overgenomen moet worden vind ik dat eerlijk gezegd wel schokkend.
Is er dan wel genoeg bekendheid in onze samenleving over dit onderwerp?
Of leeft het niet genoeg onder de gemiddelde bevolking?
Is het domweg voor velen niet belangrijk genoeg om voordat je aan kinderen begint het over de taakverdeling te hebben?
Dit onderwerp wordt hier op viva vaak aangesneden, maar IRL is het nauwelijks een issue en kabbelt het rustig door: fulltime werkende man, minimaal parttime werkende vrouw die voornamelijk thuis alles in het gareel houdt.
MaryCrawley schreef:
02-02-2018 20:16
Ik ben kostwinnaar en werk meer uren.
Waarom noem je jezelf kostwinnaar? De term is kostwinner.

Als beide partners een belangrijke bijdrage aan het gezinsinkomen doen, spreekt men trouwens van tweeverdieners.
Bloemnon schreef:
02-02-2018 20:45
En als hier op het forum koffiekop een vrouw veroordeelt die alleen “thuis met haar kind kleit een boodschappen doet, is dat geen vooroordeel dat frustrerend kan zijn? Of een vrouw die “slechts” 20 uur werkt en gevraagd wordt wat ze daarnaast nog doet?
Of een vrouw die fulltime werkt en gevraagd wordt wie er voor haar kinderen zorgt?
Allemaal frustrerende vooroordelen omdat vrouwen andersdenkende vrouwen zonodig moeten veroordelen.
Als vrouwen daar nou eens mee ophouden en andersdenkenden in hun waarde laten, scheelt dat een hoop frustratie.
Ik zeg toch nergens dat er niet andere meningen zijn die ook vervelend kunnen zijn?

Verder ben ik het op zich met je eens dat we anderen in hun waarde moeten laten. Dat geldt wat mij betreft overigens net zo goed voor mannen.

Er is alleen ook zoiets als maatschappelijke normen en die gaan verder dan individuele meningen. Dat is eerder een soort groepsindoctrinatie en zolang dat niet verandert komen we nooit tot iets wat daadwerkelijke vrije keuze benadert.
regenworm schreef:
02-02-2018 21:29
Waarom noem je jezelf kostwinnaar? De term is kostwinner.

Als beide partners een belangrijke bijdrage aan het gezinsinkomen doen, spreekt men trouwens van tweeverdieners.
Joh maakt mij wat uit hoe je het noemt. Ik probeer het uit te leggen op een manier die Pejeka begrijpt. Zelf gebruik ik dat soort termen nooit.
Alle reacties Link kopieren
vogelkip schreef:
02-02-2018 20:56
Ik ben 30 en al mijn vriendinnen zijn om en nabij dezelfde leeftijd. Ik ben een van de weinigen die fulltime werkt. De meesten werken al jaren parttime, sommigen van hen hebben kinderen en anderen niet. Al hun mannen werken fulltime. Het meest gehoorde argument is: 'Het leven draait niet alleen om werken'. Maar buiten degenen die kinderen hebben, doen ze niets noemenswaardig. Geen opleiding, cursus of vrijwilligerswerk. Aan de ene kant kan ik me er iets bij voorstellen, het leven draait inderdaad niet om werken. Ik snap dat je graag meer tijd over houdt voor andere dingen. Aan de andere kant zijn het alleen de vrouwen die parttime werken. Dat is toch typisch?
Ik snap zo'n uitspraak net als jij helemaal niet. Draait voor hun man het leven dan wel alleen om werken? Als ze beiden parttime werken dan begrijp ik het wel, het is ook zo dat er meer in het leven is dan werken. Maar dat meten met twee maten, dat je als vrouw me-time nodig hebt en als man niet, dat je als vrouw zoveel van de kinderen mist als ze op de opvang zitten en als man niet, dat je als moeder direct als carrieretijger wordt bestempeld als je fulltime werkt en het voor vaders doodnormaal wordt gevonden, dat je als vrouw 'toch geen kinderen krijgt om ze uit te besteden en er dus zelf voor zorgt' maar als man niet, daar kan ik met mijn pet niet bij. Ik vind het prima als mensen een mening hebben over hoe zaligmakend werken is, hoeveel waarde er gehecht moet worden aan onafhankelijkheid binnen een relatie, hoe belangrijk vrije tijd of tijd voor vrijwilligerswerk/mantelzorg is, hoe wenselijk of onwenselijk kinderopvang is, etc etc, maar wees dan in ieder geval consequent in het daarin aanspreken van mannen en vrouwen. Want beiden zijn ze evenveel ouder van het kind, niet de moeder helemaal en de vader maar een beetje.
Wel om te janken overigens: toen een van mijn beste vriendinnen zwanger was, hadden we het erover hoe zij het ging regelen mbt minder werk in combinatie met de zorg voor de baby. Toen ik me vervolgens omdraaide naar haar vriend en vroeg hoe hij het ging doen met zijn werk, werd ik vierkant uitgelachen. Zowel door hen als door de vriendengroep die erbij zat. Heel vreemd.
Dit bedoel ik dus inderdaad met die invloed van de maatschappij en het vastgeroest zitten van denkbeelden. Hoe sterk het nog altijd bewust of onbewust in veel hoofden zit dat werken bij een man hoort en zorgen bij een vrouw. Helemaal los van hoe mensen het zelf invullen, gewoon hoe men naar anderen (en zichzelf) kijkt. Dat vrouwen in zo'n vriendengroep blijkbaar gezien worden als de verzorgers van het kind en mannen als zaaddonors zonder verantwoordelijkheid en dat ze dat nog normaal vinden ook. Heel erg.
nicole123 wijzigde dit bericht op 02-02-2018 22:18
1.80% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Laat maar, ik moet beter lezen.
vogelkip wijzigde dit bericht op 02-02-2018 22:08
86.12% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Bloemnon schreef:
02-02-2018 20:45
En als hier op het forum koffiekop een vrouw veroordeelt die alleen “thuis met haar kind kleit een boodschappen doet, is dat geen vooroordeel dat frustrerend kan zijn? Of een vrouw die “slechts” 20 uur werkt en gevraagd wordt wat ze daarnaast nog doet?
Of een vrouw die fulltime werkt en gevraagd wordt wie er voor haar kinderen zorgt?
Allemaal frustrerende vooroordelen omdat vrouwen andersdenkende vrouwen zonodig moeten veroordelen.
Als vrouwen daar nou eens mee ophouden en andersdenkenden in hun waarde laten, scheelt dat een hoop frustratie.
:worship:

Alleen zeg ik in plaats van je laatste zin: als vrouwen er nou eens mee ophouden zich wat van andermans meningen aan te trekken, scheelt dat een hoop frustratie. Tenslotte kunnen wij alleen dingen bij onszelf veranderen en helaas niet van anderen.

Ik denk er niet eens bij na of anderen een oordeel over mij hebben. De mensen met wie ik een klik heb, vragen wel meer dan of ik werk of niet, en komen dan zoveel meer over mij te weten. Ach, en er zijn zoveel dingen om iemand in een hokje te plaatsen. Vind het gewoon ok, dat veel mensen niet met je matchen. We zouden er niet eens de tijd voor hebben.
Alle reacties Link kopieren
MaryCrawley schreef:
02-02-2018 21:30
Verder ben ik het op zich met je eens dat we anderen in hun waarde moeten laten. Dat geldt wat mij betreft overigens net zo goed voor mannen.
Eens, maar op de een of andere manier krijgen mannen maar heel weinig kritiek. Mannen die maar weinig werken worden soms wat meewarig aangekeken of niet voor vol aangezien, maar soms worden ze juist dan ook bejubeld als zulke mooie voorbeelden van hoe het ook kan als ze bijv 24 uur werken of zelfs maar als ze 1 'papadag' hebben. (Toch jammer dat ik nog nooit bejubeld ben om mijn 'mamadag'.) De vaders die fulltime of meer werken (83%, de meerderheid dus), daar hoor ik in mijn omgeving eigenlijk geen kritiek op. Dat wordt doodnormaal gevonden. En de vrouw moet ze thuis maar lekker ontlasten want ze werken al zo keihard voor hun gezin. Als vrouw kun je het daarentegen nooit goed doen: je bent ofwel een egoïstische carrieretijger die beter geen kinderen had kunnen krijgen, ofwel een luie afhankelijke bankzitter, ofwel een ma-di-do prinses die nergens vol voor gaat en van beide kanten kritiek krijgt. Best vreemd eigenlijk.
nicole123 wijzigde dit bericht op 02-02-2018 22:20
2.81% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
pejeka schreef:
02-02-2018 20:06
De wereld veranderen doe je door bij jezelf te beginnen. Dus met je eigen partner af te spreken dat jij gaat voor je fulltime carrière en dat hij dus 20 of 24 uur gaat werken. Daar heb je geen maatschappij voor nodig. Dat doe je gewoon binnen je eigen relatie. Maar blijkbaar kunnen de meeste vrouwen dat al niet eens, waarom zou je dan verwachten dat "de maatschappij" dat voor hen oplost?

Ik zie juist om me heen dat steeds meer gezinnen dat wél samen oplossen. Helaas betekent dat niet dat de maatschappelijke acceptatie daarmee gelijke tred houdt.

Dat zit in grote dingen maar ook in heel kleine dingen.

Kleuter beklaagt zich bij de juf over de inhoud van de lunchtrommel. Juf zegt dat kleuter dat aan MAMA moet vertellen want anders zit er morgen weer hetzelfde in. Waarom niet aan PAPA?

In ons gezin maakt papa alle trommels klaar. Ik verplaats me even naar toen mijn kinderen vijf waren en hen zoiets zou zijn overkomen.

Mijn oudste zou thuis zijn gekomen en specifiek tegen haar vader hebben gezegd dat ze morgen iets anders wilde.

Mijn jongste zou zijn thuis gekomen en zou het tegen de eerste de beste ouder hebben gezegd of zou het zijn vergeten.

Mijn middelste zou op geheel eigen doch kinderlijke wijze de juf terecht hebben gewezen.

Hoe goed je het ook regelt binnen je gezin, het duurt nog heel lang voordat dat algemeen geaccepteerd zal zijn.
andersom wijzigde dit bericht op 02-02-2018 22:24
0.24% gewijzigd
Athen1 schreef:
02-02-2018 22:08
:worship:

Alleen zeg ik in plaats van je laatste zin: als vrouwen er nou eens mee ophouden zich wat van andermans meningen aan te trekken, scheelt dat een hoop frustratie. Tenslotte kunnen wij alleen dingen bij onszelf veranderen en helaas niet van anderen.

Ik denk er niet eens bij na of anderen een oordeel over mij hebben. De mensen met wie ik een klik heb, vragen wel meer dan of ik werk of niet, en komen dan zoveel meer over mij te weten. Ach, en er zijn zoveel dingen om iemand in een hokje te plaatsen. Vind het gewoon ok, dat veel mensen niet met je matchen. We zouden er niet eens de tijd voor hebben.
Dit vind ik ontzettend waar.
Athen1 schreef:
02-02-2018 22:08
:worship:

Alleen zeg ik in plaats van je laatste zin: als vrouwen er nou eens mee ophouden zich wat van andermans meningen aan te trekken, scheelt dat een hoop frustratie. Tenslotte kunnen wij alleen dingen bij onszelf veranderen en helaas niet van anderen.

Ik denk er niet eens bij na of anderen een oordeel over mij hebben. De mensen met wie ik een klik heb, vragen wel meer dan of ik werk of niet, en komen dan zoveel meer over mij te weten. Ach, en er zijn zoveel dingen om iemand in een hokje te plaatsen. Vind het gewoon ok, dat veel mensen niet met je matchen. We zouden er niet eens de tijd voor hebben.
Je kan je wel niks aantrekken van wat anderen vinden en dat is hardstikke mooi enzo.

Maar ondertussen mag je dochter op school een verpleegster knutselen en je zoon een dokter.

Het probleem zit veel dieper dan alleen maar verschillende meningen en of je je daar wat van aanttrekt.

Ik heb helemaal geen behoefte om mensen te beoordelen die andere keuzes maken dan ik. Ik heb wél behoefte aan een maatschappij waarin al die keuzes daadwerkelijk geaccepteerd zijn en we niet vanaf jongs af aan al in een keurslijf gedwongen worden.
Alle reacties Link kopieren
MaryCrawley schreef:
02-02-2018 22:56
Je kan je wel niks aantrekken van wat anderen vinden en dat is hardstikke mooi enzo.

Maar ondertussen mag je dochter op school een verpleegster knutselen en je zoon een dokter.

Het probleem zit veel dieper dan alleen maar verschillende meningen en of je je daar wat van aanttrekt.

Ik heb helemaal geen behoefte om mensen te beoordelen die andere keuzes maken dan ik. Ik heb wél behoefte aan een maatschappij waarin al die keuzes daadwerkelijk geaccepteerd zijn en we niet vanaf jongs af aan al in een keurslijf gedwongen worden.
Ik begrijp wat je bedoelt.

Tegelijkertijd zie ik wel dingen veranderen.
Ik zie mannelijke verplegers en vrouwelijke artsen. En daar begint het immers, bij de werkelijkheid. De prototypes zullen later veranderen.
Ik zie de Hema een gender neutrale kinderafdeling hebben.
Ik zie een paar niet werkende mannen om mij heen, en een aantal part time werkende mannen.

Ik zou zeggen: accepteer dat dat wat we gewend zijn in de maatschappij langzaam verandert. Net als bij Zwarte Piet.
En tegelijkertijd: blijf je uitspreken.
Meer kan je niet doen.

Overigens herken ik het totaal niet hoor. Dit soort dingen vanuit de basisschool. Ook niet dat de moeder standaard wordt aangesproken of gebeld. Dus misschien kan ik je frustratie toch niet volledig begrijpen.
Alle reacties Link kopieren
nicole123 schreef:
02-02-2018 22:17
Eens, maar op de een of andere manier krijgen mannen maar heel weinig kritiek. Mannen die maar weinig werken worden soms wat meewarig aangekeken of niet voor vol aangezien, maar soms worden ze juist dan ook bejubeld als zulke mooie voorbeelden van hoe het ook kan als ze bijv 24 uur werken of zelfs maar als ze 1 'papadag' hebben. (Toch jammer dat ik nog nooit bejubeld ben om mijn 'mamadag'.) De vaders die fulltime of meer werken (83%, de meerderheid dus), daar hoor ik in mijn omgeving eigenlijk geen kritiek op. Dat wordt doodnormaal gevonden. En de vrouw moet ze thuis maar lekker ontlasten want ze werken al zo keihard voor hun gezin. Als vrouw kun je het daarentegen nooit goed doen: je bent ofwel een egoïstische carrieretijger die beter geen kinderen had kunnen krijgen, ofwel een luie afhankelijke bankzitter, ofwel een ma-di-do prinses die nergens vol voor gaat en van beide kanten kritiek krijgt. Best vreemd eigenlijk.
Erger: mannen worden bejubeld om hun papadag, en als je als moeder vier dagen werkt, krijg je om de haverklap te horen dat dat wel heel veel is.
Zolang dat soort ongelijkheid nog bestaat, is de emancipatie niet klaar.
Alle reacties Link kopieren
MaryCrawley schreef:
02-02-2018 21:30
Ik zeg toch nergens dat er niet andere meningen zijn die ook vervelend kunnen zijn?

Verder ben ik het op zich met je eens dat we anderen in hun waarde moeten laten. Dat geldt wat mij betreft overigens net zo goed voor mannen.

Er is alleen ook zoiets als maatschappelijke normen en die gaan verder dan individuele meningen. Dat is eerder een soort groepsindoctrinatie en zolang dat niet verandert komen we nooit tot iets wat daadwerkelijke vrije keuze benadert.
Het idee dat je 'financieel onafhankelijk' moet zijn is mss ook wel groepsindoctrinatie.
Ik kan me zomaar voorstellen dat dat in bijv meer collectivistische culturen helemaal niet zo'n issue is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal. 
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook bizar dat je blijkbaar als vrouw ook nog met je partner zou moeten gaan overleggen of hij dan ook minder gaat werken. Dat dat overleg überhaupt nog nodig is, en dat veel mannen blijkbaar niet al zelf die denkstap maken maakt voor mij wel duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel is.

O en dat dat aankaarten dan blijkbaar ook nog eens de verantwoordelijkheid van de vrouw is want "daar kan ze de maatschappij niet verantwoordelijk voor houden". Hebben mannen daarin zelf ook nog verantwoordelijkheid om initiatief te nemen?
Bloemnon schreef:
02-02-2018 19:17
Ik vind dat je erg denigrerend doet over moeders die niet buitenshuis werken. Het zijn waarschijnlijk wel degenen die voor de werkende moeders op school alle rotklusjes opknappen zoals luizen pluizen enz.
Voor de werkende ouders bedoel je waarschijnlijk?

Verder herken ik dit ook niet. Luizen kammen hier op school gebeurt door werkende moeders en vaders. In de klassen van mijn kinderen zitten geen kinderen met thuisblijfouders.
Alle reacties Link kopieren
Timetraveler schreef:
03-02-2018 08:43
Ik vind het ook bizar dat je blijkbaar als vrouw ook nog met je partner zou moeten gaan overleggen of hij dan ook minder gaat werken. Dat dat overleg überhaupt nog nodig is, en dat veel mannen blijkbaar niet al zelf die denkstap maken maakt voor mij wel duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel is.

O en dat dat aankaarten dan blijkbaar ook nog eens de verantwoordelijkheid van de vrouw is want "daar kan ze de maatschappij niet verantwoordelijk voor houden". Hebben mannen daarin zelf ook nog verantwoordelijkheid om initiatief te nemen?
.
Dat past allemaal in het rijtje 'als je een man hebt, heb je een kind erbij'. En het feit dat 'mannen nooit opgroeien'. Dat zijn ook ingesleten opmerkingen, die ik gelukkig steeds minder hoor, maar die ooit wel gangbaar waren.
Opmerkingen, waarin ligt besloten dat de vrouw verantwoordelijk is voor het gezin en hoe dat draait, de man kan werken, maar weet verder niet wat zich in huis afspeelt. Is een jongen met de jongetjes, gaat voetballen en zich vuil maken (mama wast wel weer, en dweilt nog eens zuchtend de vieze voeten)

Als ik op het werk zeg dat ik nooit stofzuig, is de reactie "wat zal het bij jou thuis een zootje zijn dan". Alsof ik alleen in dat huis woon.
Later is nu

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven