Werk & Studie
alle pijlers
Wanneer ben je financieel onafhankelijk?
woensdag 24 januari 2018 om 18:50
vrijdag 23 februari 2018 om 13:03
Dit denk ik ook. Een vader die zeer betrokken is vanaf het begin zal op de lange termijn ook eerder een dag minder gaan werken, omdat hij graag bij zijn kind is (omdat hij zelfvertrouwen heeft gekregen in zijn zorgrol en het belangrijk vindt om tijd te besteden met zijn kind).nicole123 schreef: ↑23-02-2018 12:57Op korte termijn zal het trouwens inderdaad wat kosten, maar op langere termijn denk ik dat het zichzelf terugbetaalt. Structureel meer zorgen door vaders is namelijk gunstig voor de arbeidsparticipatie van vrouwen. Dat is goed voor de economie en zorgt ervoor dat er minder mensen een beroep hoeven te doen op de bijstand na een scheiding of werkloosheid, arbeidsongeschiktheid of overlijden van de man. Hoe het precies uitpakt weet ik niet, maar ik kan me voorstellen dat zo'n relatief korte investering die bewezen langdurige positieve gevolgen heeft uiteindelijk onder de streep financieel zelfs positief uitpakt.
Dit geeft de moeder de ruimte om meer te werken. En dit zorgt er weer voor dat meer vrouwen financieel zelfstandig zijn en na een scheiding minder zullen leunen op allerlei uitkeringen en toeslagen. Tel uit je winst.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:06
Aha, de retoriek van ik had het niet en het lukte mij toch ook dus ik gun het anderen ook niet. Jou is het gelukt om 32 uur te werken, prima. En doet je man ook net zoveel in het huishouden als jij en 50% van de derde shift? Gefeliciteerd! Geldt dat voor de rest van Nederland ook? Ik kan ook wel gaan roepen dat wij zodanig veel spaargeld hebben dat we geen beroep kunnen en hoeven te doen op de bijstand, dus dat ze die maar af moeten schaffen, want anderen moeten er ook maar voor sparen, kwestie van keuzes maken. Maar dan kijk je niet verder dan je eigen neus lang is.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:06
? Mijn man heeft zijn eigen bedrijf. De weken dat hij thuis is geweest zijn dus niet betaald door de staat, of de belastingbetaler, maar door hemzelf.
Mijn verlof betalen wij indirect zelf, omdat we allebei een jaar of 45 jaar werken. Alles bij elkaar dus 90 jaar waarin wij belasting betalen.
Ze zullen vast bestaan ja...
vrijdag 23 februari 2018 om 13:09
Frox schreef: ↑23-02-2018 10:02Even snel: ik schreef het niet maar onderschrijf het wel. Vaders die in de eerste maanden nauwelijks of geen rol spelen in de verzorging van hun kinderen bouwen een andere band op met hun kinderen dan de moeder; als je even in scholar zoekt, kun je die studies wel vinden. De relatie ontstaat dan pas als het kind rond de vier is en in die relatie ontbreekt het zorgende en verzorgende element grotendeels. De relatie is meer een speel-relatie, waarbij de zorgbehoeftes van het kind nog steeds door de moeder worden vervuld.
Ja maar dat is toch weer het andere uiterste? Een doorsnee vader, twee dagen verlof, paar weken vakantie, 40 urige werkweek, is in de meeste gevallen gewoon bij de verzorging betrokken.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:12
Je kunt toch gewoon blijven werken?nicole123 schreef: ↑23-02-2018 13:06Aha, de retoriek van ik had het niet en het lukte mij toch ook dus ik gun het anderen ook niet. Jou is het gelukt om 32 uur te werken, prima. En doet je man ook net zoveel in het huishouden als jij en 50% van de derde shift? Gefeliciteerd! Geldt dat voor de rest van Nederland ook? Ik kan ook wel gaan roepen dat wij zodanig veel spaargeld hebben dat we geen beroep kunnen en hoeven te doen op de bijstand, dus dat ze die maar af moeten schaffen, want anderen moeten er ook maar voor sparen, kwestie van keuzes maken. Maar dan kijk je niet verder dan je eigen neus lang is.
Kom me niet aan met die babygeluidjes. Het echte opvoedwerk begint pas later. Ook voor de derde shift geldt neem je verantwoording ja of nee. Genoeg mannen gezien die wel vrij(vakantie) hadden genomen en druk met hun hobby waren. En ook mannen die wel gewoon meedoen. Het zit erin of het zit er niet in. Dat heeft toch gewoon alles te maken met het hebben van verantwoordelijkheidsgevoel.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:14
Pa werkt 5 weken niet (en betaalt daarvan 30% zelf!) op de 45 jaar die hij werkt. Nou, poeh poeh. Los nog van dus de gunstige financiele effecten van deze regeling. Een vrouw die de rest van haar leven in de bijstand beland na een scheiding, of een stel waarbij dat gebeurt na het werkloos raken van de man kost de samenleving heel veel meer dan die 5 weken 70% doorbetaling. Plus dat vaders met een baby die 's nachts ligt te spoken (of slapen baby's in jouw visie ook allemaal de hele nacht door?) vaak wat minder productief zijn, dus als je ze een periode vrij geeft lijkt me dit voor een werkgever nou ook juist het beste moment.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:25
Maar gewoon blijven werken dat doen dus heel veel vrouwen niet. Mannen blijven massaal fulltime werken (gaan gemiddeld zelfs meer uren werken na de komst van een baby!) en vrouwen zoeken massaal een kleine parttime baan (gemiddeld), waarvan ze niet zelfstandig rond kunnen komen, laat staan het hele gezin van kunnen onderhouden mocht de (werkcapaciteit van de) man wegvallen. Zo is het nu. En het anders doen dan dat en meer gaan zorgen als man is deels zelf verantwoordelijkheid nemen, maar ook deels de omstandigheden, de maatschappij waarin bepaalde zaken als normaal gezien worden (een vrouw met een klein baantje) en andere dingen niet (een man die veel zorgt). Juist een regeling als deze geeft er een boost aan om dat anders te zien. Om de rol van mannen in de zorg voor hun kind serieus te nemen, ipv te suggereren dat na de aangifte op het stadhuis hun taak er wel op zit en ze maar weer aan het werk moeten. Zie de artikelen die ik citeerde over de effecten van vaderschapsverlof op de mate waarin vaders juist ook op langere termijn meer zorg op zich nemen. Dan kun je wel doen alsof elk stel dat een kind krijgt in een eigen universum leeft en keuzes maakt los van welke maatschappelijke invloed of regeling dan ook, maar zo werkt het gewoonweg niet.Jane Doe schreef: ↑23-02-2018 13:12Je kunt toch gewoon blijven werken?
Kom me niet aan met die babygeluidjes. Het echte opvoedwerk begint pas later. Ook voor de derde shift geldt neem je verantwoording ja of nee. Genoeg mannen gezien die wel vrij(vakantie) hadden genomen en druk met hun hobby waren. En ook mannen die wel gewoon meedoen. Het zit erin of het zit er niet in. Dat heeft toch gewoon alles te maken met het hebben van verantwoordelijkheidsgevoel.
En opvoedwerk daar gaat het hier helemaal niet over. Het gaat over zorg. Alsof vaders alleen belangrijk zijn voor de opvoeding en niet voor de zorg van een kleine baby, wil je dat zeggen?
vrijdag 23 februari 2018 om 13:28
Ik ken werkelijk niemand die na een scheiding in de bijstand is terecht gekomen. Mijn baby’s sliepen na 6 mnd gemiddeld echt wel door.nicole123 schreef: ↑23-02-2018 13:14Pa werkt 5 weken niet (en betaalt daarvan 30% zelf!) op de 45 jaar die hij werkt. Nou, poeh poeh. Los nog van dus de gunstige financiele effecten van deze regeling. Een vrouw die de rest van haar leven in de bijstand beland na een scheiding, of een stel waarbij dat gebeurt na het werkloos raken van de man kost de samenleving heel veel meer dan die 5 weken 70% doorbetaling. Plus dat vaders met een baby die 's nachts ligt te spoken (of slapen baby's in jouw visie ook allemaal de hele nacht door?) vaak wat minder productief zijn, dus als je ze een periode vrij geeft lijkt me dit voor een werkgever nou ook juist het beste moment.
Jouw baby’s slapen na 5 week door?
We komen hier niet uit. Mijn kinderen zijn vermoedelijk al wat ouder. Voor mijn gevoel is het deze tijd waarin we niets meer kunnen hebben. Waar overal een oplossing voor moet komen en dat dingen soms even zwaar zijn wordt niet meer geaccepteerd. Jammer want ook dat hoort bij het leven.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:32
Misschien op de opleiding voor kraamverzorgsters ook hierop aanhaken?
Mijn eerste kraamverzorgster stuurde mijn man vooral weg. Weg om boodschappen te doen, weg om ander kraamverband te kopen etc. Als zij mij verzorgde of de baby, dan stuurde ze hem ook het liefst naar de stofzuiger, koffiezetter, wasmachine oid. De kraamhulp hielp mij en mijn man hielp de kraamhulp.
Toen man een dagje ging werken vond ze dat belachelijk want hij zou mij moeten steunen maar in werkelijkheid miste ze hem enorm. Ze had niemand meer om rond te commanderen.
Mijn eerste kraamverzorgster stuurde mijn man vooral weg. Weg om boodschappen te doen, weg om ander kraamverband te kopen etc. Als zij mij verzorgde of de baby, dan stuurde ze hem ook het liefst naar de stofzuiger, koffiezetter, wasmachine oid. De kraamhulp hielp mij en mijn man hielp de kraamhulp.
Toen man een dagje ging werken vond ze dat belachelijk want hij zou mij moeten steunen maar in werkelijkheid miste ze hem enorm. Ze had niemand meer om rond te commanderen.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:42
Nee, dat is niet eens een uiterste. In veel gevallen doet de vrouw tijdens haar verlof het merendeel van de verzorging. In absolute zin, omdat ze nu eenmaal meer tijd heeft om de verzorging in te doen, en vaak ook in relatieve zin omdat ze ook op de momenten waarop de vader wel thuis is het merendeel van de verzorging doet: ‘s nachts, omdat zij overdag toch vrij is, of omdat het haar inmiddels makkelijker afgaat. Veel zorgen leidt tot meer zorgen. Weinig zorgen leidt tot nóg minder zorgen. En die verdeling leidt tot een andere relatie met het kind, die geslachtsgebonden lijkt maar het gevolg is van de zorgverhouding in het prille begin van het ouderschap.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:46
Jane Doe schreef: ↑23-02-2018 13:28Ik ken werkelijk niemand die na een scheiding in de bijstand is terecht gekomen. Mijn baby’s sliepen na 6 mnd gemiddeld echt wel door.
Jouw baby’s slapen na 5 week door?
We komen hier niet uit. Mijn kinderen zijn vermoedelijk al wat ouder. Voor mijn gevoel is het deze tijd waarin we niets meer kunnen hebben. Waar overal een oplossing voor moet komen en dat dingen soms even zwaar zijn wordt niet meer geaccepteerd. Jammer want ook dat hoort bij het leven.
Mijn kinderen zijn ook al wat ouder. (20, 18, 14) maar ik herken het wel wat hier geschreven wordt. In mijn tijd werd het anderhalfverdienersmodel met aan geaccepteerd. Beiden 30 uur, zag je nog nauwelijks. Makkelijk praten, vanuit die positie. Vrouw had kleinste baantje, deed de volledige derde shift, etc. En dat wil jij Verheijen met de huidige generatie jonge ouders?
Vind ik altijd zo'n gezeik. Omdat wij het niet hadden een niet moeten is het goed zoals het altijd al was. Ik had 16 werken bevallingsverlof maar ik had nog collega's die maar tien weken hadden gehad. Vier weken voor de bevalling en maximaal zes erna. Die konden ook zo zeuren over onze generatie die zestien weken kreeg. En zeuren over het onbetaalde ouderschapsverlof. En zeuren over het werkgeversdeel van de kinderopvangkosten ( de voorloper van kot)
Laatst sprak ik nog zo'n oud-collega. Ze is lekker op haar 65e met pensioen gegaan. Elke generatie heeft zo zijn voordelen, dus waarom die van de generatie na jou zo afkeuren?
vrijdag 23 februari 2018 om 13:48
Frox schreef: ↑23-02-2018 13:42Nee, dat is niet eens een uiterste. In veel gevallen doet de vrouw tijdens haar verlof het merendeel van de verzorging. In absolute zin, omdat ze nu eenmaal meer tijd heeft om de verzorging in te doen, en vaak ook in relatieve zin omdat ze ook op de momenten waarop de vader wel thuis is het merendeel van de verzorging doet: ‘s nachts, omdat zij overdag toch vrij is, of omdat het haar inmiddels makkelijker afgaat. Veel zorgen leidt tot meer zorgen. Weinig zorgen leidt tot nóg minder zorgen. En die verdeling leidt tot een andere relatie met het kind, die geslachtsgebonden lijkt maar het gevolg is van de zorgverhouding in het prille begin van het ouderschap.
Jij hebt het over niet of nauwelijks betrokken. Ik vind een man die veertig uur (voor het gemak even door de week) werkt en daarnaast samen met zijn vrouw zijn vrije tijd met zijn baby doorbrengt, niet niet of nauwelijks betrokken. En het lijkt me echt niet dat ik alleen maar uitzonderingen ken die het zo doen.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:48
Ik ken sowieso niet zoveel mensen die in de bijstand zitten, maar dat ligt meer aan mij. Er zijn er zat die na een scheiding in de bijstand zitten, dat zijn gewoon de statistieken en of je ze kent maakt die statistieken niet anders.Jane Doe schreef: ↑23-02-2018 13:28Ik ken werkelijk niemand die na een scheiding in de bijstand is terecht gekomen. Mijn baby’s sliepen na 6 mnd gemiddeld echt wel door.
Jouw baby’s slapen na 5 week door?
We komen hier niet uit. Mijn kinderen zijn vermoedelijk al wat ouder. Voor mijn gevoel is het deze tijd waarin we niets meer kunnen hebben. Waar overal een oplossing voor moet komen en dat dingen soms even zwaar zijn wordt niet meer geaccepteerd. Jammer want ook dat hoort bij het leven.
Over dat doorslapen: volgens mij begrijp je me niet. Ik heb het over vaders die na (of tijdens) het verlof van de moeder (dus als de baby nog geen 3 maanden is) een maand vaderschapsverlof opnemen. Dan slapen de meeste baby's nog niet door, hebben de ouders te maken met slaapgebrek en functioneren ook vaders niet altijd 100% op hun werk. Als je een vader verlof geeft dan mis je dus tijdelijk een werknemer die toch al niet 100% functioneerde, dus komt het voor een werkgever minder hard aan dan in een andere periode. Zijn werknemer functioneerde namelijk toch al niet op volle kracht.
Je laatste opmerkingen vind ik een dooddoener. Soms zijn dingen zwaar ja. Maar als daar een vrij makkelijke oplossing voor is, waarom moet het dan per se zwaar blijven? Omdat je het anderen niet gunt dat het voor hen makkelijker is? En in dit geval is het niet alleen zwaar, maar heeft de hoeveelheid verlof die we aan mannen en vrouwen geven invloed op heel veel dingen die groter zijn dan dat, namelijk ook de latere zorgverdeling tussen man en vrouw en de arbeidsparticipatie van vrouwen (bij jou misschien dan niet, maar gemiddeld wel blijkt uit onderzoek). Het gaat niet om het ondersteunen van mannen in een tijd waarin ze het zwaar hebben, het gaat om gelijke(re) kansen voor mannen en vrouwen wat betreft zorg en werk. Dat heeft weinig van doen met het even zwaar hebben of niks meer kunnen hebben. Als je dat denkt dan snap je niet waar deze discussie over gaat.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:53
Natuurlijk kunnen vaders die 40 uur werken ook betrokken zijn, maar het is het wel waar wat Frox zegt over dat veel zorgen leidt tot nog meer zorgen en weinig zorgen tot nog minder zorgen. Als je als man meer tijd krijgt met de baby wordt het je als stel echt stukken makkelijker gemaakt om de rollen gelijk(er) te verdelen.Star² schreef: ↑23-02-2018 13:48Jij hebt het over niet of nauwelijks betrokken. Ik vind een man die veertig uur (voor het gemak even door de week) werkt en daarnaast samen met zijn vrouw zijn vrije tijd met zijn baby doorbrengt, niet niet of nauwelijks betrokken. En het lijkt me echt niet dat ik alleen maar uitzonderingen ken die het zo doen.
vrijdag 23 februari 2018 om 13:56
Ik heb het over niet of nauwelijks een rol spelen in de verzorging van hun kinderen. Mannen die kort na de geboorte 40 uur per week werken, nemen minimaal deel aan de verzorging van hun kinderen. Overdag niet omdat ze er niet zijn, ‘s nachts vaak niet om andere redenen, de tijd die overblijft wordt vaak, niet eens per se gelijkelijk, verdeeld. Mannen die direct na de geboorte gaan werken hebben maar een klein aandeel aan de totale zorgtijd. De rest van de zorgtijd besteedt de vrouw aan het kind.Star² schreef: ↑23-02-2018 13:48Jij hebt het over niet of nauwelijks betrokken. Ik vind een man die veertig uur (voor het gemak even door de week) werkt en daarnaast samen met zijn vrouw zijn vrije tijd met zijn baby doorbrengt, niet niet of nauwelijks betrokken. En het lijkt me echt niet dat ik alleen maar uitzonderingen ken die het zo doen.
vrijdag 23 februari 2018 om 14:01
nicole123 schreef: ↑23-02-2018 13:53Natuurlijk kunnen vaders die 40 uur werken ook betrokken zijn, maar het is het wel waar wat Frox zegt over dat veel zorgen leidt tot nog meer zorgen en weinig zorgen tot nog minder zorgen. Als je als man meer tijd krijgt met de baby wordt het je als stel echt stukken makkelijker gemaakt om de rollen gelijk(er) te verdelen.
Dat geloof ik ook meteen, ik zie dat echter nu om mee heen ook gebeuren, al jaren. Dat van die gelijke rollen dus.
Iemand anders schreef het al, het is niet verplicht om het op te nemen, dus de vader die er geen zin in heeft, zal geen gebruik van het verlof maken.
vrijdag 23 februari 2018 om 14:03
Dit ja. Wij vallen volgens mij behoorlijk ongunstig. Onze kinderen zijn van net voor deze regeling, maar van net nadat de kinderopvangtoeslag opeens een heel stuk lager werd. En we zullen pas met ons 71e met pensioen kunnen, tenzij we zelf heel hard sparen om eerder te kunnen. Maar omdat wij het hiermee kunnen runnen betekent dat niet dat dat voor iedereen maar zo moet zijn en ik een prettiger regeling niet gun aan anderen. Anderen zijn ook niet precies zoals ik. Voor ons maakte de lage(re) kinderopvangtoeslag niet uit bij het bepalen hoeveel we zouden werken, maar ik ga er daarom niet vanuit dat dat voor anderen ook gold. Want uit de statistieken bleek duidelijk dat veel vrouwen wel degelijk er minder door gingen werken of thuisblijfmoeder werden ('want anders werk ik alleen voor de kinderopvang'). Dus ik zou voorzichtig zijn om je eigen situatie en keuzes te nemen als blauwdruk voor wat anderen zullen of moeten doen.Andersom schreef: ↑23-02-2018 13:46Vind ik altijd zo'n gezeik. Omdat wij het niet hadden een niet moeten is het goed zoals het altijd al was. Ik had 16 werken bevallingsverlof maar ik had nog collega's die maar tien weken hadden gehad. Vier weken voor de bevalling en maximaal zes erna. Die konden ook zo zeuren over onze generatie die zestien weken kreeg. En zeuren over het onbetaalde ouderschapsverlof. En zeuren over het werkgeversdeel van de kinderopvangkosten ( de voorloper van kot)
Laatst sprak ik nog zo'n oud-collega. Ze is lekker op haar 65e met pensioen gegaan. Elke generatie heeft zo zijn voordelen, dus waarom die van de generatie na jou zo afkeuren?
vrijdag 23 februari 2018 om 14:05
Frox schreef: ↑23-02-2018 13:56Ik heb het over niet of nauwelijks een rol spelen in de verzorging van hun kinderen. Mannen die kort na de geboorte 40 uur per week werken, nemen minimaal deel aan de verzorging van hun kinderen. Overdag niet omdat ze er niet zijn, ‘s nachts vaak niet om andere redenen, de tijd die overblijft wordt vaak, niet eens per se gelijkelijk, verdeeld. Mannen die direct na de geboorte gaan werken hebben maar een klein aandeel aan de totale zorgtijd. De rest van de zorgtijd besteedt de vrouw aan het kind.
O, dan heb ik deze zin verkeerd begrepen wellicht?
Vaders die in de eerste maanden nauwelijks of geen rol spelen in de verzorging van hun kinderen bouwen een andere band op met hun kinderen dan de moeder; als je even in scholar zoekt, kun je die studies wel vinden.
En de rest van je post, dat is toch allemaal heel persoonlijk? Zo deed mijn vriend wél de nachten en nam hij direct bij thuiskomst de kinderen van mij over. En, ik val in herhaling, ik ken flink meer gezinnen die het zo deden en doen.
