Werk & Studie
alle pijlers
Wanneer ben je financieel onafhankelijk?
woensdag 24 januari 2018 om 18:50
donderdag 25 januari 2018 om 18:28
stok·paard (het; o; meervoud: stokpaarden)
1
onderwerp waarover iem. (te) graag praat: hij zit op (of: berijdt) zijn stokpaard(je)
donderdag 25 januari 2018 om 19:07
Ik wens ieder mens, mannen én vrouwen, een fantastisch leven toe. Het enige wat ik niet snap is dat velen hun "fantastische" leven 100% ophangen aan ergens een baan hebben, en in ruil daarvoor hun kinderen vanaf de peuterleeftijd uitbesteden, constant achter de huishoudelijke klussen aan te moeten rennen in plaats van "bij" te zijn, in de avond nog net genoeg fut hebben om een makkelijke maaltijd op tafel te gooien en dan na een uurtje op de bank buis kijken hun bed opzoeken om de volgende dag opnieuw de ratrace van het werk in te duiken. Is dat het dan?fashionvictim schreef: ↑25-01-2018 10:51Ik vind de mening van Pejeka wel erg bijzonder. Als moeder mag je liever niet werken maar moet je de huisvrouw met interessante bezigheden uithangen maar wel om 3 uur klaar zitten met de koekjes en de thee. Uiteraard nadat je tussen al je interessante bezigheden door ervoor gezorgd hebt dat er geen stof op je plinten ligt.
Maar als je kostwinner je dan dumpt voor zijn geile secretaresse, mag je vervolgens ook geen alimentatie.
Het lijkt er verdomd veel op dat Pejeka gewoon nogal een vrouwenhater is, want een erg leuk leven wenst hij vrouwen sowieso niet toe.
En dan kan je met dédain neerkijken op mensen die een andere keuze maken, maar soms heel stiekem denk ik wel eens dat die zomaar gelukkiger zouden kunnen zijn, ondanks het feit dat ze geen mega-interessante carrière hebben (want die hebben álle vrouwen blijkbaar) en gewoon "thuis" zijn. Maar hé, hoe lekker en ontspannen is dat, niet meer na een drukke dag nog met de Franse slag dingen in huis te hoeven doen, niet meer gehaast te koken, maar gewoon relaxt te kunnen eten en daarna te genieten van de avond?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 januari 2018 om 19:12
Pejeka, ik heb géén spannende carrière, mijn kinderen gingen inderdaad naar de opvang en ik ben zo een gelukkiger mens, dan wanneer ik, omdat ik nou toevallig de vrouw in onze relatie ben, thuis had moeten blijven. Ook mijn man was daar ongelukkig van geworden. Ik was altijd blij met een baan, dat houdt niet ineens op met het krijgen van kinderen. Ik werd niet ineens een ander mens, die wél de hele dag blij het huishouden ging doen.
Echt.. geloof nou gewoon eens dat dat kán. Ik ben heus niet de enige. En daarnaast is het gewoon erg prettig om niet alleen verantwoordelijk voor huishouden dan wel inkomen te zijn. Om ook de zorg voor de kinderen te delen, zodat béide ouders tijd met het nageslacht heeft. Omdat béide dat fijn vinden.
En het huishouden 'bij'. Dat lukt met kinderen toch amper. Zo belangrijk is dat niet, voor mij dan.
Echt.. geloof nou gewoon eens dat dat kán. Ik ben heus niet de enige. En daarnaast is het gewoon erg prettig om niet alleen verantwoordelijk voor huishouden dan wel inkomen te zijn. Om ook de zorg voor de kinderen te delen, zodat béide ouders tijd met het nageslacht heeft. Omdat béide dat fijn vinden.
En het huishouden 'bij'. Dat lukt met kinderen toch amper. Zo belangrijk is dat niet, voor mij dan.
dreamer wijzigde dit bericht op 25-01-2018 19:13
18.38% gewijzigd
Later is nu
donderdag 25 januari 2018 om 19:12
Zoals bijna alle mannen doen, bedoel je? Ik stel voor dat we ze ritueel kruisigen. Beetje de ratrace induiken en hun peuter de hele dag uitbesteden.pejeka schreef: ↑25-01-2018 19:07Ik wens ieder mens, mannen én vrouwen, een fantastisch leven toe. Het enige wat ik niet snap is dat velen hun "fantastische" leven 100% ophangen aan ergens een baan hebben, en in ruil daarvoor hun kinderen vanaf de peuterleeftijd uitbesteden, constant achter de huishoudelijke klussen aan te moeten rennen in plaats van "bij" te zijn, in de avond nog net genoeg fut hebben om een makkelijke maaltijd op tafel te gooien en dan na een uurtje op de bank buis kijken hun bed opzoeken om de volgende dag opnieuw de ratrace van het werk in te duiken. Is dat het dan?
donderdag 25 januari 2018 om 19:12
Wel meer ook, want dit zijn alleen de meetbaar geregistreerde relaties, ik denk dat als je alle samenwoonrelaties die niet als zodanig geregistreerd staan, erbij optelt, je op een nog hoger cijfer uitkomt.
Maar dat is toch triest?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 januari 2018 om 19:15
.
Wat ook triest is, is dat vroeger veel relaties in tact bleven, terwijl de partners (of één van de 2) niet gelukkig waren in de relatie, maar geen keus had. Omdat ze financieel afhankelijk was, bijvoorbeeld. En omdat het niet 'hoorde'.
Later is nu
donderdag 25 januari 2018 om 19:16
Dat komt doordat die mannen hun kinderen uitbesteden en hun leven wijden aan hun carrière.
donderdag 25 januari 2018 om 19:19
Ik gooi hem er even in.
Iemand wordt in het Nederlandse overheidsbeleid voor vrouwenemancipatie als economisch zelfstandig beschouwd als zij of hij minstens 70% van het wettelijk minimumloon verdient met betaalde arbeid. Economische zelfstandigheid is een doel van de Nederlandse overheid sinds het Beleidsplan Emancipatie uit 1985.
Economische zelfstandigheid - Wikipedia
Zo'n 930 euro dus.
Iemand wordt in het Nederlandse overheidsbeleid voor vrouwenemancipatie als economisch zelfstandig beschouwd als zij of hij minstens 70% van het wettelijk minimumloon verdient met betaalde arbeid. Economische zelfstandigheid is een doel van de Nederlandse overheid sinds het Beleidsplan Emancipatie uit 1985.
Economische zelfstandigheid - Wikipedia
Zo'n 930 euro dus.
-
donderdag 25 januari 2018 om 19:22
Het gaat me niet om mannen of vrouwen. Als paar ben je een team en dan is er niks mis mee dat de ene zich meer richt op het geld verdienen, en de andere op het managen van thuisfront en kinderen, want óók dat is belangrijk en daarvoor moet je nou eenmaal thuis zijn. En of dat de man of de vrouw is, of verdeeld, zal me een worst zijn.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 januari 2018 om 19:26
Oh, je vindt het dus okee dat een van beide ouders het kind dumpt en de ratrace induikt? Je onttrekken aan het gezinsleven om je op je carrière te storten is dus op zich prima als je het maar niet allebei doet. Ja, dat is een stuk duidelijker, een kind heeft aan één ouder eigenlijk ook genoeg, daar heb je gelijk in.pejeka schreef: ↑25-01-2018 19:22Het gaat me niet om mannen of vrouwen. Als paar ben je een team en dan is er niks mis mee dat de ene zich meer richt op het geld verdienen, en de andere op het managen van thuisfront en kinderen, want óók dat is belangrijk en daarvoor moet je nou eenmaal thuis zijn. En of dat de man of de vrouw is, of verdeeld, zal me een worst zijn.
donderdag 25 januari 2018 om 19:29
Tuurlijk heeft een kind beide ouders nodig, maar iemand moet werken. Maar overdag alleen je vader of moeder zien, is altijd nog beter dan de hele dag géén van beide ouders zien en je dag te moeten doorbrengen op uitbestedingsadressen, tot je eindelijk naar huis mag om even snel te eten en dan naar bed...Frox schreef: ↑25-01-2018 19:26Oh, je vindt het dus okee dat een van beide ouders het kind dumpt en de ratrace induikt? Je onttrekken aan het gezinsleven om je op je carrière te storten is dus op zich prima als je het maar niet allebei doet. Ja, dat is een stuk duidelijker, een kind heeft aan één ouder eigenlijk ook genoeg, daar heb je gelijk in.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 januari 2018 om 19:35
Dan heeft het kind dus maar een ouder nodig, niet allebei. Een ouder die een gezin vormt met een kind en een ouder die geld in het gezin pompt. De vader is in jouw optiek dus vrijwel overbodig, want hoewel je nu snel naar geslachtloos geswitcht bent, bestaat de rest van je retoriek uit een pleidooi voor de thuisblijfvrouw. Mannen zijn goed voor zaad en geld, dumpen hun kind, kijken ‘s avonds nog een uurtje tv en gaan dan weer geld verdienen. Ik vind dat een nogal treurige marginalisering van de man.
donderdag 25 januari 2018 om 19:50
Ik kan niet werken (afgekeurd, geen opleiding behalve havo afgerond, etc lang verhaal), ik krijg een uitkering en man werkt fulltime. Daardoor kunnen we leuk leven. Hij omdat hij altijd in een schoon huis thuiskomt, een groter huis dan hij ooit in zijn eentje zou kunnen financieren, en ik kook dus hij doet ''weinig'' thuis. Hij verdient buitenhuis geld en ik zorg dat hij verder weinig hoef te doen (echt alleen wat hij graag wil; rest doe ik).
Huis gaat via familiebank, dus is andere constructie en daardoor kan hij zo wonen en kon hij vertrekken uit die slechte wijk.
Als huwelijk stopt, krijgt hij het huis, al staat het op mijn naam. (goeie huwelijkse voorwaarden echt). Natuurlijk iets met uitkopen, maar is gering bedrag.
Als mijn ouders (de familiebank) wegvallen, is ons huis zo'n 75% erfenis, dus nooit meer zorgen.
Ben ik onafhankelijk? Nee. Nooit geweest. Te vroeg in mijn leven getroffen door dingen die een ''normaal maatschappelijk leven'' onmogelijk maken, welke ideeën ik ook had of kansen die ik geprobeerd heb te creëren.
We hebben voor elkaar gekozen, door het huwelijk (dus wettelijk geregeld) en door de familiebank.
Als hij er niet was geweest hadden mijn ouders alsnog een huis voor mij gekocht, wel stuk kleiner dan wij nu bezitten. Wel zelfde constructie.
Ben ik er blij mee? Ja en Nee. Ik voel me schuldig om dingen die ik niet kan oplossen en dankbaar dat mijn man dat financieel kan dragen en dat we genoeg spaargeld hebben een eventueel hypotheek-gat op te vangen. En dankbaar voor mijn ouders, die hebben altijd toekomst gezien in mijn relatie anders hadden ze nooit familiebank/erfenis ingezet. Al gebruiken ze familiebank bij alle 5 de kinderen, dus erfenis is redelijk goed verdeeld. Zo betalen mijn ouders minder belasting en wij geen vrees van de bank en na overlijden is verdeling erfenis al duidelijk (staat ook op papier bij notaris hoor).
Dus nee, ik ben niet financieel onafhankelijk en zal dat ook nooit worden. Als het niet mijn ouders zijn, als het niet mijn man is, is het wel de overheid. Het voelt niet fijn. Nooit. Ik wil ook deelnemen aan de maatschappij.
Huis gaat via familiebank, dus is andere constructie en daardoor kan hij zo wonen en kon hij vertrekken uit die slechte wijk.
Als huwelijk stopt, krijgt hij het huis, al staat het op mijn naam. (goeie huwelijkse voorwaarden echt). Natuurlijk iets met uitkopen, maar is gering bedrag.
Als mijn ouders (de familiebank) wegvallen, is ons huis zo'n 75% erfenis, dus nooit meer zorgen.
Ben ik onafhankelijk? Nee. Nooit geweest. Te vroeg in mijn leven getroffen door dingen die een ''normaal maatschappelijk leven'' onmogelijk maken, welke ideeën ik ook had of kansen die ik geprobeerd heb te creëren.
We hebben voor elkaar gekozen, door het huwelijk (dus wettelijk geregeld) en door de familiebank.
Als hij er niet was geweest hadden mijn ouders alsnog een huis voor mij gekocht, wel stuk kleiner dan wij nu bezitten. Wel zelfde constructie.
Ben ik er blij mee? Ja en Nee. Ik voel me schuldig om dingen die ik niet kan oplossen en dankbaar dat mijn man dat financieel kan dragen en dat we genoeg spaargeld hebben een eventueel hypotheek-gat op te vangen. En dankbaar voor mijn ouders, die hebben altijd toekomst gezien in mijn relatie anders hadden ze nooit familiebank/erfenis ingezet. Al gebruiken ze familiebank bij alle 5 de kinderen, dus erfenis is redelijk goed verdeeld. Zo betalen mijn ouders minder belasting en wij geen vrees van de bank en na overlijden is verdeling erfenis al duidelijk (staat ook op papier bij notaris hoor).
Dus nee, ik ben niet financieel onafhankelijk en zal dat ook nooit worden. Als het niet mijn ouders zijn, als het niet mijn man is, is het wel de overheid. Het voelt niet fijn. Nooit. Ik wil ook deelnemen aan de maatschappij.
donderdag 25 januari 2018 om 19:52
Nee hoor, een thuisblijfvader vind ik net zo OK. Zo lang er maar één ouder thuis is voor de kinderen, en wie dat dan is, maak dat lekker zelf uit.Frox schreef: ↑25-01-2018 19:35Dan heeft het kind dus maar een ouder nodig, niet allebei. Een ouder die een gezin vormt met een kind en een ouder die geld in het gezin pompt. De vader is in jouw optiek dus vrijwel overbodig, want hoewel je nu snel naar geslachtloos geswitcht bent, bestaat de rest van je retoriek uit een pleidooi voor de thuisblijfvrouw. Mannen zijn goed voor zaad en geld, dumpen hun kind, kijken ‘s avonds nog een uurtje tv en gaan dan weer geld verdienen. Ik vind dat een nogal treurige marginalisering van de man.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 25 januari 2018 om 19:58
Maar die heeft dan geen recht op partneralimentatie als de wel werkende partner uitgekeken raakt en een affaire begint met een medewerker m/v? Dat is mal.
donderdag 25 januari 2018 om 19:59
En het maakt dan verder ook niet uit waar die ouders gelukkig van worden?
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 25 januari 2018 om 20:04
Het is wel oneindig veel rustiger: één ouder thuis, het scheelt zoveel geregel en gedoe, hier vooral vanaf het moment toen kind naar de basisschool ging. De rust die het geeft binnen het gezin doordat ik thuis ben, doet ons erg goed. Mijn man is liever kostwinner en werkt vier dagen en is drie dagen thuis. Ik ben liever thuis en pas geregeld voor een klein bedrag op andermans kinderen.
We zijn over deze constructie zeer tevreden en voelen ons bevoorrecht.
We zijn over deze constructie zeer tevreden en voelen ons bevoorrecht.
donderdag 25 januari 2018 om 20:22
Praat toch niet in omwegen en zeg gewoon wat je denkt. Ik denk dat je bedoelt dat ik vaak zeg dat ik niet werk maar als in tig dezelfde soort topics een dezelfde soort vraag wordt gesteld dan geef ik net zoals een ander hetzelfde antwoord. Andere mensen geven dan ook hetzelfde antwoord maar bij mij valt het misschien op omdat het niet standaard is.
donderdag 25 januari 2018 om 21:03
Heeft iemand het boek De omgekeerde werkweek gelezen?
Dat vond ik een heel inspirerend boek.
Samenvatting van bol:
https://www.bol.com/nl/f/de-omgekeerde- ... modal_open
Dat vond ik een heel inspirerend boek.
Samenvatting van bol:
https://www.bol.com/nl/f/de-omgekeerde- ... modal_open
hetismogelijk wijzigde dit bericht op 25-01-2018 21:15
35.21% gewijzigd
donderdag 25 januari 2018 om 21:09
Als ik pejeka lees is geluk sowieso voor niemand van belang.vrouwjagersma schreef: ↑25-01-2018 20:04Het recht op geluk schijn je te verliezen vanaf het moment dat je gebroed hebt.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
donderdag 25 januari 2018 om 21:39
Als je huis is afbetaald kan het zelfs wel met minder dan 900,- per maand. Geldt in de praktijk denk ik voor weinig mensen in de bijstand dat ze een afbetaald huis hebben/kunnen of mogen blijven bewonen, maar ik denk dat de eerste vragen zijn bij 'waar kun je van leven': Wat ben je kwijt aan woonlasten en wat ben je kwijt aan (verplichte) verzekeringen. En daarnaast: hoe luxe wil je leven/eten etc. Ik denk dat het zelfs met minder dan 900,- kan.
