Werk & Studie
alle pijlers
Werken na verlof valt zwaar
woensdag 7 augustus 2019 om 20:20
5 maanden geleden ben ik bevallen van mijn tweede kindje en sinds 1,5 maand werk ik weer 4 dagen per week. En wat valt het me tegen!
Na de geboorte van mijn eerste (nu 2,5 jaar oud) was ik blij toen ik weer aan het werk kon en was ik vrij snel weer op m’n oude niveau, maar nu lukt het me maar niet om een ritme te vinden. Ik ben moe en voel me onzeker. Voordat ik met verlof ging, was ik degene die altijd alles onder controle had en altijd scherp was. Nu heb ik continu het gevoel dat m’n hoofd vol watten zit en ik achter de feiten aanren.
De ochtenden dat ik de kinderen naar de crèche breng, voelen als een race tegen de klok. En de dagen dat ik de kinderen moet ophalen, ga ik altijd met een ontevreden gevoel weg van m’n werk omdat ik weer vanalles niet af heb gekregen. Terwijl ik ondertussen de hele dag zit af te tellen tot ik weer naar m’n kinderen mag.
Ik herken mezelf niet meer terug. Is het het slaaptekort? Zijn het de hormonen? Gaat dit nog over?
Wie herkent dit? En hoe ging jij hiermee om?
Na de geboorte van mijn eerste (nu 2,5 jaar oud) was ik blij toen ik weer aan het werk kon en was ik vrij snel weer op m’n oude niveau, maar nu lukt het me maar niet om een ritme te vinden. Ik ben moe en voel me onzeker. Voordat ik met verlof ging, was ik degene die altijd alles onder controle had en altijd scherp was. Nu heb ik continu het gevoel dat m’n hoofd vol watten zit en ik achter de feiten aanren.
De ochtenden dat ik de kinderen naar de crèche breng, voelen als een race tegen de klok. En de dagen dat ik de kinderen moet ophalen, ga ik altijd met een ontevreden gevoel weg van m’n werk omdat ik weer vanalles niet af heb gekregen. Terwijl ik ondertussen de hele dag zit af te tellen tot ik weer naar m’n kinderen mag.
Ik herken mezelf niet meer terug. Is het het slaaptekort? Zijn het de hormonen? Gaat dit nog over?
Wie herkent dit? En hoe ging jij hiermee om?
woensdag 7 augustus 2019 om 20:31
Dat is niet mogelijk in mijn baan. 4 dagen is het minimum.
woensdag 7 augustus 2019 om 20:38
Hoe zijn je nachten?
En hoe druk ben je op de dagen dat je niet werkt? en 's avonds en in het weekend?
Ik moest toen ik weer begon met werken echt even wennen aan het andere ritme, toen ik mijn agenda een tijdje leeg had geveegd qua avonden en weekenden en de jongste beter ging slapen ging het qua prestaties ook weer beter?
En hoe druk ben je op de dagen dat je niet werkt? en 's avonds en in het weekend?
Ik moest toen ik weer begon met werken echt even wennen aan het andere ritme, toen ik mijn agenda een tijdje leeg had geveegd qua avonden en weekenden en de jongste beter ging slapen ging het qua prestaties ook weer beter?
woensdag 7 augustus 2019 om 20:39
Je hebt er echt helemaal niets aan maar gok dat dit je hormonen zijn die nog uit je lijf moeten 
Voel je je onzeker in je werk? Of de combinatie thuis en werk?
Indien het eerste, bekijk of je in gesprek kunt met je leidinggevende. Geef aan dat je dat wat langer aanlooptijd nodig hebt dan gehoopt.
Voel je je onzeker in je werk? Of de combinatie thuis en werk?
Indien het eerste, bekijk of je in gesprek kunt met je leidinggevende. Geef aan dat je dat wat langer aanlooptijd nodig hebt dan gehoopt.
Oké schat
woensdag 7 augustus 2019 om 20:42
Ineedyourlove schreef: ↑07-08-2019 20:39Je hebt er echt helemaal niets aan maar gok dat dit je hormonen zijn die nog uit je lijf moeten
Voel je je onzeker in je werk? Of de combinatie thuis en werk?
Indien het eerste, bekijk of je in gesprek kunt met je leidinggevende. Geef aan dat je dat wat langer aanlooptijd nodig hebt dan gehoopt.
Ja, had ik bij de 2e ook. Terwijl bij de eerste al eerder weer beetje minder watterig was.
Ligt aan van alles. Je bevalling, de hormonen, slaap, algehele gezondheid. De verdeling van dingen thuis.
Ik zou eerst thuis kijken of er dingen anders kunnen ( kijken naar slaap en de hoeveelheid zorg voor en na werktijd, huishouden ect, of dat anders te verdelen is? ) en daarna pas naar het werk zelf gaan. Ouderschapsverlof opnemen als het moet. Dat mogen ze niet zomaar weigeren toch?
Ik zou er niet heel lang mee gaan wachten want dan loop je je zelf voorbij en overspannen is helemaal moeilijk.
woensdag 7 augustus 2019 om 20:48
Ik vond de overgang van geen naar 1 kind veel minder heftig dan van 1 naar 2. Niet alleen hormonaal en zo, maar 1 kan je nog gemakkelijk inpassen in je leven. 2 is een uitdaging. Dat heeft mij wel een hele poos (lees jaar of langer) gekost om daaraan te wennen. 1 heb je 's ochtends nog wel in de kleren, maar 2 is echt veel intensiever dan 2x1.
Het gaat wennen, maar 2 kinderen klein vond ik tropenjaren.
Het gaat wennen, maar 2 kinderen klein vond ik tropenjaren.
Zonder oorzaak geen gevolg
woensdag 7 augustus 2019 om 21:13
Het is wel een geruststelling om te lezen dat dit voor sommigen van jullie ook herkenbaar is. En dat het (hopelijk) iets tijdelijks is.
De verdeling van zorgtaken thuis is zo goed als 50/50. Man en ik wisselen halen en brengen naar de crèche elke week af. En daar is ook niet veel aan te veranderen, omdat mijn man in ploegendienst werk. Dus de weken dat ik breng, draai ik de ochtendshift alleen, omdat hij al aan het werk is. En de weken dat ik de kinderen haal, is hij pas tegen middernacht thuis.
De verdeling van zorgtaken thuis is zo goed als 50/50. Man en ik wisselen halen en brengen naar de crèche elke week af. En daar is ook niet veel aan te veranderen, omdat mijn man in ploegendienst werk. Dus de weken dat ik breng, draai ik de ochtendshift alleen, omdat hij al aan het werk is. En de weken dat ik de kinderen haal, is hij pas tegen middernacht thuis.
woensdag 7 augustus 2019 om 21:22
Kun je zaken (tijdelijk) uitbesteden? Schoonmaakster? Makkelijk eten? Hovenier? Oppas die de kids gaat halen af en toe van de opvang zodat je nog even door kan? Of wil je gewoon graag bij je kids zijn? Wat is nu je vrije dag? Werk je 4 dagen en dan 3 weekend of 2/1/2/2? Kun je bepaalde zaken anders voorbereiden? Kun jij je netwerk inzetten? En wil je dit nog? Ik merkte bij het krijgen van mijn kind dat mijn prioriteit iets verschoof, nu ze naar het laatste jaar basisschool gaat merk ik dat er weer een flinke tand bij kan. Wellicht een pas op de plaats ook een optie voor jullie? Zeg niet dat jij dit moet doen maar wellicht vindt jouw man dit een optie?
woensdag 7 augustus 2019 om 21:54
Ik was zelf erg blij met kolfpauzes. Ik kolfde ook echt maar het was ook een break om even mijn gedachten weer op een rijtje te zetten. Daarnaast werkte ik de eerste 3 weken maar halve dagen om er weer beetje in te komen.
Misschien ook zinnig om even naar je huisarts te gaan, dat het niet aan je schildklier of bloedarmoede ligt, dat kan na een bevalling nog wel eens in de war zijn.
Misschien ook zinnig om even naar je huisarts te gaan, dat het niet aan je schildklier of bloedarmoede ligt, dat kan na een bevalling nog wel eens in de war zijn.
woensdag 7 augustus 2019 om 22:13
Van 1 naar 2 viel mij ook zwaar. En dan zeker de combi met werken, sporten en sociaal leven. Wat mij heeft geholpen is wat extra taken wat ik op werk had overgedragen aan een andere collega, organiseren van vriendinnenweekenden liet ik aan andere over. En sporten deed ik een dag minder. En idd voor het huishouden een schoonmaker. Twee kinderen was voor mij alleen al genoeg, zeer veel gebroken nachten en al die extra dingen kon ik ff niet aan. Ik heb er nooit een dag minder om gewerkt, maar heb collega’s en vriendinnen die er echt een burn out van kregen. Toen de jongste 2 was ben ik alles weer op gaan pakken en ging het prima. Inmiddels is nummer 3 er ook, maar die paste er zo naadloos in, daar heb ik nooit iets minder voor hoeven doen. Het is echt tropenrooster en soms op de automatische piloot! En soms gewoon de boel de boel laten en de kinderen s avonds een boterham geven i.p.v. een verantwoorde gezonde maaltijd. Maar dan had ik wel alle tijd voor de kinderen om rustig het bedritueel te doen en de verhalen van de dag te vertellen. Sterkte!
