Zwanger
alle pijlers
baby op komst en niet getrouwd
Alleen al het onderschrift 
zaterdag 29 oktober 2011 om 00:33
:
Amand, je avatar doet gek, net of hij een eigen wil heeft.
Ik ben m'n plek nog een beetje aan het zoeken hier. M'n motto en avatar zijn nu in balans. Dat plaatje van Kevin Spacey had ik er alleen maar opgezet omdat ik het zo'n mooie man vind, damn!
Ik ben meer een Jack Nickelson, is mij de laatste disscussies gebleken.
zaterdag 29 oktober 2011 om 01:00
En vergeet 'vrouwenhater' niet hè. ;)
Nouja, als ik afga op sommige commentaren hier en bij andere topics waar ik reageer...
Op zich kan ik de vergelijking met Kevin Spacey goed doorstaan. Alleen is hij een in-de-kast-homo, ik ben er al uit: ik ben hetero.
Hoe komt het dat jij nog zo laat wakker bent?
zaterdag 29 oktober 2011 om 11:21
Wij zijn getrouwd toen ik 6 maanden zwanger was. Gewoon simpel tegen half tarief (gratis zat al heel lang volgeboekt) met een klein feestje thuis. Lekker makkelijk, alles in één keer geregeld.
En verder is er helemaal niets veranderd in onze relatie, dus dat mannen het benauwend zouden vinden snap ik niet helemaal. Natuurlijk kom je nu iets minder makkelijk van elkaar af, maar ja, als je een kind hebt en evt huis ed. is dat toch al niet het geval. Bovendien is het ook helemaal niet de bedoeling dat we van elkaar afwillen natuurlijk.
De keuze voor de namen vond ik nog wel even moeilijk, mede omdat de naam van mijn man zo ongeveer meest voorkomende achternaam is, en ook omdat mijn achternaam nu helemaal is opgehouden in onze 'stamboom'. Uiteindelijk hebben we er toch voor gekozen om man's achternaam te nemen, en voor zoon hebben we een wat minder voorkomende voornaam gekozen.
Om onze familienaam in ere te houden heb ik mijn zoon een tweede naam gegeven (mijn vader en alle vaders daarboven heten jan-piet, piet-jan, jan-piet: maar dan andere namen natuurlijk, mijn zoon heeft nu dus 'jan' als tweede naam). Pa was helemaal ontroerd :-)
Misschien een rare reden maar het is al zo overduidelijk 'mijn' kind, heb het tenslotte 9 maanden gedragen, dat ik het dan voor mijn man leuk vond om het zijn achternaam mee te geven. Nou ja, moeilijk uit te leggen, maar een soort gevoel.
Zelf gebruik ik nu ook meestal de naam van mijn man, en ik vind het eerlijk gezegd wel gezellig om met z'n allen dezelfde naam te hebben.
En verder is er helemaal niets veranderd in onze relatie, dus dat mannen het benauwend zouden vinden snap ik niet helemaal. Natuurlijk kom je nu iets minder makkelijk van elkaar af, maar ja, als je een kind hebt en evt huis ed. is dat toch al niet het geval. Bovendien is het ook helemaal niet de bedoeling dat we van elkaar afwillen natuurlijk.
De keuze voor de namen vond ik nog wel even moeilijk, mede omdat de naam van mijn man zo ongeveer meest voorkomende achternaam is, en ook omdat mijn achternaam nu helemaal is opgehouden in onze 'stamboom'. Uiteindelijk hebben we er toch voor gekozen om man's achternaam te nemen, en voor zoon hebben we een wat minder voorkomende voornaam gekozen.
Om onze familienaam in ere te houden heb ik mijn zoon een tweede naam gegeven (mijn vader en alle vaders daarboven heten jan-piet, piet-jan, jan-piet: maar dan andere namen natuurlijk, mijn zoon heeft nu dus 'jan' als tweede naam). Pa was helemaal ontroerd :-)
Misschien een rare reden maar het is al zo overduidelijk 'mijn' kind, heb het tenslotte 9 maanden gedragen, dat ik het dan voor mijn man leuk vond om het zijn achternaam mee te geven. Nou ja, moeilijk uit te leggen, maar een soort gevoel.
Zelf gebruik ik nu ook meestal de naam van mijn man, en ik vind het eerlijk gezegd wel gezellig om met z'n allen dezelfde naam te hebben.
