Zwanger
alle pijlers
Bevallen: de taboes!
zondag 20 februari 2011 om 22:41
Moeders van het forum, een oproep aan u allen!
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hunslip sluier op zouden willen lichten met betrekken tot de gevolgen van een bevalling voor " down-under"?
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hun
zondag 20 februari 2011 om 23:24
Met die 'zij' bedoel je dan mijn verloskundige of mij?
Echt waar, bij twee bevallingen, twee verschillende verloskundigen. De eerste keer zonder aankondiging. Bij de tweede bevalling kondigde ze het gelukkig even aan. Ik was wel ingescheurd (en bij de eerste ook geknipt), maar niet heel erg dramatisch. Volgens de dames was het omdat het kon zijn dat je vanbinnen gescheurd was. Maar goed, misschien was het gewoon voor de lol. Kan ook.
(En dan zal ik ook maar niet vertellen dat ik koffie (snelfiltermaling) op het ongehechte scheurtje moest doen zodat de bloedvaatjes samentrokken door de caffeine. Heb daarna ook geen brandend gevoel gehad bij het plassen, dus het werkte wel)
zondag 20 februari 2011 om 23:24
Wat mij tegen viel is dat ik mijn plas niet op kon houden als de "druk" van mijn onderkant was. Zodra ik mijn onderbroek met kraamverbanden (ja, verbanden) naar beneden trok begon de urine al te stromen. En dat het daarom niet handig is om na de bevalling een pyjamabroek aan te doen wist ik dus ook niet. Ik had dus alleen het bovenstuk aan en dat is over zo'n netonderbroek met kraamverbanden (ja, verbanden) niet zo'n leuk gezicht. Ik had wel een lang hemd mee maar geen moed meer om dat aan te trekken. Dus dan maar in mijn netonderbroek de ziekenhuisgang op om naar de wc te gaan.
En plassen doet best zeer de eerste keer maar daarna valt het mee. Spoelen met water is wel fijn. Voor poepen was ik heel erg bang maar dat viel me dus 100% mee. Ook voor hechten was ik bang en dat viel me ook 100% mee. Ik heb er vrijwel niets van gevoeld terwijl de binnenkant (2 of 3 hechtingen) niet verdoofd was en de buitenkant alleen met een spray (2 of 3 hechtingen).
Stolsels wil je ook graag weten? Het grootste stolsel dat ik verloor had de grote van een golfbal. Viel mee dus en het deed geen pijn. Wel absurd om te zien.
De pakken kraamverband in het kraampakket zijn trouwens lang (laaaaaaaaang!!) niet genoeg.
De ijzertabletten die je soms krijgt na de bevalling zorgen er voor dat je moeilijker kan poepen. Op advies van de kraamhulp dus toch maar eerst niet ingenomen.
Borstvoeding doet pijn in het begin en is ook niet zo makkelijk. Je kan er behoorlijk gefrustreerd van raken maar als het lukt ben je zo trots als een pauw!
Na de bevalling is je huis net de zoete inval. De vrouw voor de hielprik, 3 keer de verloskundige en in mijn geval ook nog de huisarts en een lactatiekundige. Plus natuurlijk al het andere bezoek. Wij hebben de deur op een heeeeeeel klein kiertje gezet en het bezoek wat afgehouden. Was wel heel lekker. De opa's en oma's kwamen veel langs en dat vonden we leuk. Vage familie en kennissen hebben we echt buiten de deur gehouden. En dan nog werd ik gek gek gek van al het volk dat over de vloer kwam.
Oh en wat ik nooit had verwacht: ik kon niet slapen door de baby. Maar ik wilde niet dat de baby naar zijn eigen kamer ging. Na 3 (of 4?) slapeloze nachten is man naast de baby gaan liggen en ben ik naar de logeerkamer gegaan. Toen mijn hoofd het kussen raakte voelde ik mezelf wegzakken. Een feest van herkenning. Zo voelt het ook als ik onder narcose word gebracht.
En plassen doet best zeer de eerste keer maar daarna valt het mee. Spoelen met water is wel fijn. Voor poepen was ik heel erg bang maar dat viel me dus 100% mee. Ook voor hechten was ik bang en dat viel me ook 100% mee. Ik heb er vrijwel niets van gevoeld terwijl de binnenkant (2 of 3 hechtingen) niet verdoofd was en de buitenkant alleen met een spray (2 of 3 hechtingen).
Stolsels wil je ook graag weten? Het grootste stolsel dat ik verloor had de grote van een golfbal. Viel mee dus en het deed geen pijn. Wel absurd om te zien.
De pakken kraamverband in het kraampakket zijn trouwens lang (laaaaaaaaang!!) niet genoeg.
De ijzertabletten die je soms krijgt na de bevalling zorgen er voor dat je moeilijker kan poepen. Op advies van de kraamhulp dus toch maar eerst niet ingenomen.
Borstvoeding doet pijn in het begin en is ook niet zo makkelijk. Je kan er behoorlijk gefrustreerd van raken maar als het lukt ben je zo trots als een pauw!
Na de bevalling is je huis net de zoete inval. De vrouw voor de hielprik, 3 keer de verloskundige en in mijn geval ook nog de huisarts en een lactatiekundige. Plus natuurlijk al het andere bezoek. Wij hebben de deur op een heeeeeeel klein kiertje gezet en het bezoek wat afgehouden. Was wel heel lekker. De opa's en oma's kwamen veel langs en dat vonden we leuk. Vage familie en kennissen hebben we echt buiten de deur gehouden. En dan nog werd ik gek gek gek van al het volk dat over de vloer kwam.
Oh en wat ik nooit had verwacht: ik kon niet slapen door de baby. Maar ik wilde niet dat de baby naar zijn eigen kamer ging. Na 3 (of 4?) slapeloze nachten is man naast de baby gaan liggen en ben ik naar de logeerkamer gegaan. Toen mijn hoofd het kussen raakte voelde ik mezelf wegzakken. Een feest van herkenning. Zo voelt het ook als ik onder narcose word gebracht.
zondag 20 februari 2011 om 23:25
zondag 20 februari 2011 om 23:25
Check, dat had ik dus ook. Ik had het geluk dat ik tegenover de zorgwinkel woonde en voor de zwangerschap een doos rubberen onderzoekshandschoenen had gekocht. Ik verslond die dingen - om mijn aambeien in te smeren, om mijn hechtingen in te smeren, om poep te verwijderen dus. Maar wat was ik blij toen het eruit was.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 20 februari 2011 om 23:27
goede waarschuwing hoor. Ik mocht bv niet met sokken aan in bed van de kraam. Tenminste, niet met de sokken waarop ik in huis rondgelopen had. Je moet echt goed om de hygiëne denken.
Ik had trouwens dat mijn placenta niet vanzelf kwam. Na een uur is er toen een team voor de OK opgeroepen. Dat duurt dan nog een half uur en al die tijd lig je te bloeden. Meer dan een liter bloed kwijtgeraakt!
De volgende dag voelde ik me zo brak alsof ik de hele nacht had zitten zuipen in de ziekenhuiscafétaria.
Het heeft wel een goede twee weken geduurd voordat ik weer helemaal alert was ook.
Over alcohol gesproken: toen ik een aantal weken na de bevalling mijn eerste biertje dronk, had ik aan een half flesje genoeg.
zondag 20 februari 2011 om 23:27
:
Oh wat naar.
Ik voelde er niets van. Hoefde gewoon niet te plassen. Vond het reuze handig eigenlijk
Maar ik moest wel een paar daagjes blijven want ik had veel complicaties tijdens de bevalling. Misschien dat ik daarom nog 24 uur de katheter heb gehad.
Wij moesten 24 uur blijven ter observatie wegens langdurig gebroken vliezen en koorts, maar omdat het 24 uur later zondagavond was en er geen kraamzorg zou zijn om ons op te starten, moesten we tot maandagochtend blijven. Ik weet niet meer hoe lang ik die tweede katheter heb gehad, volgens mij mocht die er de volgende ochtend wel weer uit.
Ik weet nog wel dat ik daar kraamverbanden uit de vriezer kreeg met steriele gaasjes omdat het anders té koud was, die dingen waren echt heerlijk. Ik vroeg continu om nieuwe, want ijskoud waren ze het lekkerst.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 20 februari 2011 om 23:30
Oh ja, ik had de eerste keer héél grote aambeien, precies tegen de knip aan, dus kon niet echt goed lopen/zitten/draaien in bed/et cetera. Een tip voor de dames die nog moeten bevallen: Curanol (zalf) in combinatie met Curanal (tabletjes), daarvan gaan ze vrij snel slinken. Het is nogal moeilijk te krijgen, dus misschien handig om van tevoren in je kraamtijd-overlevingspakketje op te nemen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 20 februari 2011 om 23:30
Aha, vond t al n beetje bijzonder:
[...]
Ik lees altijd hier op het forum dat je sneller zwanger wordt als je er niet mee bezig bent, vandaag mijn inschatting van 2013
Maar off topic? Liever vandaag dan morgen, maar het ging mis.
Vervelend dat je hebt meegemaakt dat t mis ging. Ik ken dat gevoel helaas ook.
zondag 20 februari 2011 om 23:30
Jep. Maar die vaginale infectie trekt door naar je baarmoeder, waar je nog een behoorlijke wond in hebt vanwege de placenta.
De infectie kan doortrekken naar alle organen in je lijf.
En dan heb je een heel groot probleem, dan kun je dat bijna niet meer bestrijden.
Bij mij was het godzijdank niet zo ver, maar ik heb me toch beroerd gevoelt. Heel vreemd ook. Blegh.
Ja, dat vind ik echt.
zondag 20 februari 2011 om 23:33
:
[...]
Aha, vond t al n beetje bijzonder
Ik las het. Fijn dat je nu een beter vooruitzicht hebt. Gefeliciteerd!
En 2013? Ach, 't was meer om aan te geven dat ik deze vraag niet uiterst serieus meen als in : " ik wil daarna noooit meer kinderen", maar het viel me op dat er nog geen topic over was, en ik was eigenlijk wel nieuwsgierig. Per slot van rekening zie je altijd de Angelina Jolie's terug in helder witte bedden, zonder het kraamverband!
Maar bij jou deed ze het ook, dus hoef ik niet in therapie 
zondag 20 februari 2011 om 23:33
Ik vond eigenlijk alles na het moment van de conceptie vervelend.
- slijmproppen die je ineens in je hand hebt (ook die pastte niet zonder geweld door het doucheputje) als je nog even wilt douchen voordat het begint.
- aambeien, hierna volgde een correctie aan de anale huidflapjes
- Tip: eet geen gekruid eten voor dat je bevalt... mijn verloskamer was vergeven van hetgeen dat ik uit een ander kanaal baarde, de gyn viel nog net niet flauw, partner wel.
- Tampons moeten een maatje groter omdat het inbrengkanaal niet meer zo strak is
zondag 20 februari 2011 om 23:34
Overigens geen lichamelijk ongemak, maar ik had de eerste dag(en) na de bevalling het gevoel dat mijn leven compleet was overgenomen door andere mensen. Verloskundige en kraamverzorgster waren de baas en vriend en ik leken ook ergens een rol te hebben in het baby-gebeuren. Pas na een paar dagen had ik het idee weer wat grip te krijgen op de gebeurtenissen.
Tweede keer had ik dat overigens niet.
Tweede keer had ik dat overigens niet.
zondag 20 februari 2011 om 23:34
Alles is al wel genoemd denk ik, vond de kraamzorg die elke morgen naar mijn "onderkantje" (brrr wat fout) wilde kijken en temperatuur wilde opmeten het vervelendste van de kraamweek. Hechtingen waren ook niet prettig, wat kunnen die krengen trekken, zitten is in ieder geval geen lolletje. Nu 4,5 maand geleden en tijdens goeie gesprekken met manlief voel ik ze nog 
