Zwanger
alle pijlers
Bevallen: de taboes!
zondag 20 februari 2011 om 22:41
Moeders van het forum, een oproep aan u allen!
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hunslip sluier op zouden willen lichten met betrekken tot de gevolgen van een bevalling voor " down-under"?
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hun
zondag 20 februari 2011 om 23:36
)
zondag 20 februari 2011 om 23:36
:
[...]
O, gelukkig ik ben niet gek. Voelde me ineens erg misbruikt door een perverse verloskundigeMaar bij jou deed ze het ook, dus hoef ik niet in therapie
(Of zou het dezelfde verloskundige zijn, en is het een serie-voelster?!)
als je het zo vertelt, klinkt het wel wat logischer, maar ik kan me er niks van herinneren. Maar ja, de eerste keer met knip ben ik onder narcose gehecht en de tweede keer had ik alleen een miniscuul uitwendige scheurtje dat met een hechtingkje dicht was.Koffiedik had ik nog nooit van gehoord, ik moest wel in een badje soda gaan zitten tegen onstekingen...beetje lastig dat ik geen teiltje had waar mijn kont inpaste.
zondag 20 februari 2011 om 23:37
:
[...]
O, gelukkig ik ben niet gek. Voelde me ineens erg misbruikt door een perverse verloskundige
(Of zou het dezelfde verloskundige zijn, en is het een serie-voelster?!)
De mijne werkt in een streekziekenhuis in het noorden van het land.
Ik was ook verder niet erg uitgescheurd ofzo dus een echte reden om te voelen was er niet. Maar ik heb er weinig van gemerkt. Nooit bij stil gestaan dat het misschien raar is. Toch eens aan vriendinnen vragen...
zondag 20 februari 2011 om 23:38
Die van mij vond het net science fiction op het laatst. Blijkbaar zie je de vagina tijdens de laatste persweeen steeds een stukje open gaan, hoofdje stukje verschijnen dat dan (grrrr) weer wegzakt. En ineens gaat 't open en floept er zo een heel kind uit.
Dit is zijn verhaal, heb zelf niet mee gekeken, had wel wat anders te doen, deed zo'n pijn allemaal.
zondag 20 februari 2011 om 23:38
Dank je. Had t ook wel fijn gevonden als ik de eerste keer iets meer had geweten
je bent iig goed voorbereid straks! Trouwens ben er ook achter gekomen dat je als moeder beter niet kan trampoline springen, toen merkte ik ineens dat ik incontinent was whahaha. ( wou gewoon weer een keertje kind zijn ;) )En ik zal er niet als Angela bij liggen. De eerste keer perste ik eerst met m'n gezicht, snap je wat ik bedoel, en toen heb ik een week lang met bloeduitstortinkjes in m'n gezicht gelopen! Wist ik veel, haha!
zondag 20 februari 2011 om 23:39
Nee, haha, die had ik ook niet. Mijn man had uiteindelijk een heel onhandige plastic bak gekocht met veel te hoge randen en daar zat ik dan te klotsen en de tijd om te kijken. Hij had net voor de bevalling nog een camversie van Alles is liefde voor me gedownload (was toen net in de bioscoop) waar ik dan naar keek tijdens het tweedagelijkse badje.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 20 februari 2011 om 23:41
zondag 20 februari 2011 om 23:42
zondag 20 februari 2011 om 23:42
Ja, mijn man was er zeker bij. Tijdens het inleiden zat hij nog even te lezen in "veilig bevallen" van Beatrijs. Toen ik een pompje kreeg tegen de pijn mocht hij niet meer weg. Ik kon niet lekker wegzakken in de roes zonder dat ik zijn vinger vast hield
Hij vond het trouwens geweldig! Ik wilde mijn onderkant niet in de spiegel zien (dat wordt ook aangeboden) en ook niet voelen (dat wordt ook aangeboden) maar hij heeft gezien hoe ons zoontje ter wereld kwam. Hij heeft het nog wel eens over het magische moment dat de delen van het schedeltje die over elkaar heen gevouwen waren weer uit elkaar schoven en dat hij dat kon zien.
En over kijken en voelen gesproken: de placenta laten ze ook uitgebreid zien. De verloskundige hield hem omhoog en ik zei keihard tegen man: "dat wil ik absoluut niet op de foto!!" en keek daarna demonstratief naar zoon. Ze heeft hem dus niet uitgebreid laten zien maar dat kan wel als je wilt.
zondag 20 februari 2011 om 23:44
Ik vond vooral een paar uur na de bevalling en de eerste dagen naar, dan voel je je echt zo verschrikkelijk gesloopt, spierpijn overal, hechtingen trekken, je kan niet zitten, plassen alleen onder de douche of met een fles water erbij, borsten doen zeer van het voeden, en dan nog niet te spreken over je hormonen die losbarsten.
Ik heb keihard gehuild omdat er een man van eneco kwam vragen naar de meterstanden terwijl we niet bij eneco zitten... geen grapje, ik was diepverdrietig!
