Zwanger
alle pijlers
Bevallen: de taboes!
zondag 20 februari 2011 om 22:41
Moeders van het forum, een oproep aan u allen!
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hunslip sluier op zouden willen lichten met betrekken tot de gevolgen van een bevalling voor " down-under"?
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hun
zondag 20 februari 2011 om 23:59
Bij mij precies zo Ambrosia. Ik zou echt wel weer willen. De zwangerschap vond ik niks maar de bevalling was geweldig. En de tijd er na ook. Ik had echt een dijk van een kraamhulp en ik geniet zo van Kootje! En ook van mijn man in zijn nieuwe rol als vader. Maar hoe het straks gaat als ik weer aan het werk ben moeten we eerst maar zien. En ik ben via ICSI zwanger geworden. De natuurlijk weg kan eventueel wel maar de kans is klein. En man vindt het zielig omdat er nog een cryo'tje in de vriezer zit. We zijn dus denk ik ook afhankelijk van het ziekenhuis en hoe snel zij ons eventueel willen behandelen.
zondag 20 februari 2011 om 23:59
Ja, heerlijk hè? Ik had van een tante die in de zorg werkt een grote hoeveelheid Tena Lady's gekregen om als kraamverband te gebruiken en dat mag niet, want er zit teveel plastic in, maar ze zijn wel ideaal om koude kompressen van te maken, want omdat ze zoveel vocht kunnen absorberen, gaan ze niet lekken als ze smelten. Steriel gaasje erover en klaar, heerlijk.
Ik had trouwens ook een tube lidocaïnezalf meegepikt die ze in het ziekenhuis gebruikten voor mijn hechtingen en aambeien, was ook wel heerlijk af en toe.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 februari 2011 om 00:02
maandag 21 februari 2011 om 00:02
Dames bedankt voor alle nuttige informatie! Ik heb nog 13 weken zwangerschap te gaan en heb er maar een boodschappenlijstje bijgepakt 
Genoteerd staat: plastic bak ter grote van mijn kont, spulletjes voor het spoedig herstel van aambeien, hele grote onderbroeken, een spuitfles voor water en (veel) kraamverband en plastic handschoenen.
Genoteerd staat: plastic bak ter grote van mijn kont, spulletjes voor het spoedig herstel van aambeien, hele grote onderbroeken, een spuitfles voor water en (veel) kraamverband en plastic handschoenen.
maandag 21 februari 2011 om 00:02
Het lijkt mij ook zwaar hoor! Bij Kootje was ik zo misselijk dat ik nauwelijks meer kon werken. Al het andere lag stil. Sociaal leven, huishouding, alles. Nu zou ik echt niet kunnen werken als ik weer zo misselijk zou worden. Ik zou er gewoon de energie niet voor hebben met Kootje er bij. Wij zijn nu dus maar aan de condooms.
Nou, ik ga ook mijn nest maar eens in. Boven is alles al in diepe rust, ik hoor niets meer door de babyfoon...
maandag 21 februari 2011 om 00:02
Ik had echt precies de goede kraamverzorgsters in precies de goede volgorde. De eerste keer, toen ik niet op of neer kon van de pijn en nog van toeten noch blazen wist, had ik er eentje die continu aan het rennen was en vol tips zat, de tweede keer toen ik veel sneller op de been was en het meeste nog wel wist van de eerste keer had ik een heel gezellig mens met wie ik de hele dag zat te kletsen, dat vond ik zo leuk.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 februari 2011 om 00:05
Vergeet geen soda of Biotex voor in de plastic bak. Paracetamol is ook wel erg fijn om vast op voorraad te hebben.:
Dames bedankt voor alle nuttige informatie! Ik heb nog 13 weken zwangerschap te gaan en heb er maar een boodschappenlijstje bijgepakt
Genoteerd staat: plastic bak ter grote van mijn kont, spulletjes voor het spoedig herstel van aambeien, hele grote onderbroeken, een spuitfles voor water en (veel) kraamverband en plastic handschoenen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 februari 2011 om 00:11
Ik kan tig dingen noemen in dit topic, heb 4 kinderen en 3 zijn met een vaginale bevalling geboren. Het waren ramp-zalige bevallingen, op verschillende manieren (er zat van alles tegen zeg maar en da's nog zacht uitgedrukt) de 3e was dan nog de beste van die 3. De 4e was godzijdank een ks. Maar ik weet niet of je dat allemaal wilt weten.
Ik heb nog wel 1 leuk verhaal:
Bij de bevalling van de eerste. Hij was een 9-ponder en paste er niet door. 't Was erg spannend geweest, maar eindelijk dan toch was hij er uit. Omdat zoontje er zo moeilijk uit ging, met vacuümpomp tot buikduwen en trekken e.d. aan toe, was niemand bedacht op de placenta, die er wel met een rotgang uit kwam, twee minuutjes na de geboorte van zoon. Het ding woog maar liefst een kilo (normaal is 350-500gram) en zou een tweeling kunnen voeden volgens de gyn. Hij werd de net volledig gerenoveerde en opnieuw gestoffeerde (gordijnen) en gepimpte verkoskamer in gelanceerd en kwam met een flinke vaart op de grond terecht. Werkelijk alles zat onder het bloed, de bril van de gyn, de jas van de gyn, de gordijnen, de muur, de vloer, echt alles!
Ik heb nog wel 1 leuk verhaal:
Bij de bevalling van de eerste. Hij was een 9-ponder en paste er niet door. 't Was erg spannend geweest, maar eindelijk dan toch was hij er uit. Omdat zoontje er zo moeilijk uit ging, met vacuümpomp tot buikduwen en trekken e.d. aan toe, was niemand bedacht op de placenta, die er wel met een rotgang uit kwam, twee minuutjes na de geboorte van zoon. Het ding woog maar liefst een kilo (normaal is 350-500gram) en zou een tweeling kunnen voeden volgens de gyn. Hij werd de net volledig gerenoveerde en opnieuw gestoffeerde (gordijnen) en gepimpte verkoskamer in gelanceerd en kwam met een flinke vaart op de grond terecht. Werkelijk alles zat onder het bloed, de bril van de gyn, de jas van de gyn, de gordijnen, de muur, de vloer, echt alles!
maandag 21 februari 2011 om 00:15
:
[...]
Vliezen breken doet normaal gesproken ook niet zeer.
Wel het schatgraven wat sommige vk's tegelijkertijd ook even doen.
Hoogstwaarschijnlijk om de boel een beetje op gang te helpen....
Ja, dat heb ik ook gemerkt.
Bij zoon braken ze de vliezen en voelde ik er weinig van.
Bij tweede dochter echter, deed het gemeen zeer.
maandag 21 februari 2011 om 00:18
Ja, na 1 van de bevallingen van de kinderen van Maxima kwam Max de dag na de bevalling naar buiten in een ecru kleurige broek. Ik dacht: die hebben ze ongetwijfeld van te voren helemaal gecuretteerd of leeggezogen anders kan ze nu nooit zo strak in de broek zitten, in zo'n lichte broek nog wel.
Volg de oorspronkelijke stem van je hart.
maandag 21 februari 2011 om 00:20
Ja precies dat hoor je weleens dat het voor mannen echt een traumatisch iets is om te zien en dat het seksleven daarna nooit meer hetzelfde wordt... krijgen dan een andere associatie met de vagina zeg maar... kan me daar wel iets bij voorstellen. Mijn vriend mag er echt niet boven op staan daar beneden, schermpje ertussen en een beetje naast mijn hoofd mijn hand vasthouden.
maandag 21 februari 2011 om 00:22
Doe mij die dan maar bij kind nummer 2 :-):
Wat ik nog wel een taboe vind rondom bevallingen (want de dingen die hieronder genoemd werden, komen hier op het forum en elders zo vaak voorbij dat ze amper meer onder de noemer 'taboe' vallen) is het fenomeen 'orgasmic birth'. Dat bevallen ook, ehm, heel fijn kan zijn
(google maar eens)
