Zwanger
alle pijlers
Bevallen: de taboes!
zondag 20 februari 2011 om 22:41
Moeders van het forum, een oproep aan u allen!
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hunslip sluier op zouden willen lichten met betrekken tot de gevolgen van een bevalling voor " down-under"?
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hun
maandag 21 februari 2011 om 00:57
Jeetje zeg en mensen maar praten over een roze wolk. Best erg hoe vrouwen genept/zoet gehouden worden daarmee. Als het nu zelfs zo heftig is met al die zorg, kan je nagaan hoe het zoveel generaties geleden was.:
[...]
Ja absoluut.
Niet door de ongemakken overigens hoor.
Wel door die helse bevallingen.
Ik heb echt, serieus, doodsangsten uitgestaan.
Ik ben zelfs, door die eerste traumatische ervaring, op dit forum terecht gekomen. Heb toen het topic "traumatische bevalling verwerken" of iets in die trant, geopend.
Heb er dus wel niet alleen een kind(eren), maar ook het Viva-forum voor teruggekregen
maandag 21 februari 2011 om 00:57
:
[...]
Nou VC, ben stiekem wel blij dat me dat niet is overkomen.
(En nee, niet omdat het heel erg is, maar heb het niet 'gemist', zeg maar)
Nee he, niet dat je zegt, jammer, we doen het nog een keer over, deze keer mét bruine bolus, leuk voor op de video 
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
maandag 21 februari 2011 om 01:00
m,n eerste bevalling was zachtjes gezegd niet fijn,de tweede ging zo goed omdat ik toen wel persweeen had.
de eerst duurde 38 uur hoorde ik later, het kind had een grote punt opzij van z,n hoofd.ik huilen o m,n kind is mismaakt.na twee dagen was hij gaaf.
de stolsels duwde de verpleester eruit na de bevalling,na twee dagen kwamen er nog brokken uit.gelukkig niet in m,n broek.
krijg ik later van bezoek een versterkend biefstukje ik heb t niet opgegeten t deed me denken aan die vieze brokken.
m,n lijf was beurs en blauw van de spuiten ik lag te trillen als n schoothondje,maar ik had t toch maar gedaan ik had gebaard!
de eerste keer vergat ik niet snel,pas na 4 jr wou ik toch wel n 2e.
wel wat nerveus, maar deze keer ging t prima,de weg was gebaand zoals de dokter zei en hij had helemaal gelijk.
de eerst duurde 38 uur hoorde ik later, het kind had een grote punt opzij van z,n hoofd.ik huilen o m,n kind is mismaakt.na twee dagen was hij gaaf.
de stolsels duwde de verpleester eruit na de bevalling,na twee dagen kwamen er nog brokken uit.gelukkig niet in m,n broek.
krijg ik later van bezoek een versterkend biefstukje ik heb t niet opgegeten t deed me denken aan die vieze brokken.
m,n lijf was beurs en blauw van de spuiten ik lag te trillen als n schoothondje,maar ik had t toch maar gedaan ik had gebaard!
de eerste keer vergat ik niet snel,pas na 4 jr wou ik toch wel n 2e.
wel wat nerveus, maar deze keer ging t prima,de weg was gebaand zoals de dokter zei en hij had helemaal gelijk.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
maandag 21 februari 2011 om 01:00
Heel belangrijk! Bedenk van te voren hoe jij je kraamweek wilt en geef dat aan. Bewaak je grenzen en als jij iets wil....dan gebeurd het. Je hebt verdorie net een topprestatie geleverd en nu is het jou beurt! Dus wil jij heel de dag met je uk op je borst op bed liggen, dan moet je dat lekker doen. En laat de kraamhulp dan maar eens wat anders zeggen......
En inderdaad voel je niet bezwaard om een kraamhulp weg te sturen als ze niet bevalt. Ik hen zo'n geluk gehad met de mijne. Zij heeft onze kraamweek tot een echt feestje gemaakt.
En inderdaad voel je niet bezwaard om een kraamhulp weg te sturen als ze niet bevalt. Ik hen zo'n geluk gehad met de mijne. Zij heeft onze kraamweek tot een echt feestje gemaakt.
maandag 21 februari 2011 om 01:00
:
Heerlijk, die verhalen! Lig helemaal in een deuk hier.
Goed graven in mijn herinnering:
Bloedstolsel: check. Was net bevallen van dochter en placenta -kl.tebevalling overigens, met veel gedoe-, toen verloskundige naar mijn buik keek en zei: ik zie nog iets zitten.
Ik kreeg meteen een wegtrekker, visioenen van een tweelingzusje/broertje dat niet bij de echo was gezien, maar het bleek gelukkig "maar" een bloedstolsel. Nee, niet ten grootte van een baby, maar toch zeker wel van een flinke meloen (zo'n gele).
Verloskundige duwde op m'n buik, terwijl ik moest gaan persen en ik vergeet nooit meer dat gevoel toen -ie eruit kwam. Ieeeeeeeuwwww! Stom genoeg keek ik ook nog en zag dat -ie er dubbelgeflapt uitkwam (zoals bij een omelet) en tijdens het eruitkomen openklapte.
Gruwel op mijn netvlies.
Geen problemen met door doucheput frotten, dat dan weer niet.
Meuren: check. De weken, wat zeg ik, maanden na de bevalling. 's Nachts zweten als een otter en stinken dat ik deed. Ook okselmeur na ietsepietsie inspanning, ook al had ik vlak ervoor gedoucht/deo opgedaan.
Hechtingen: check. Bij eerste bevalling flink ingeknipt en ook veel hechtingen. Erg last van gehad, ondanks Biotex-badjes. Duurde weken voordat die dingen een keer waren opgelost en het uiteinde porde steeds in m'n schaamlip. Op een dag bleef het uiteinde plakken aan de plakstrip van mijn kraamverband en toen ik deze verwijderde trok ik de hechting mee.
Gevolg; halve decimeter aan draad dat uitstak en mijn lip zag er 'golvend' uit, vanwege samengetrokken. (Zoals je een zoom naait en te strak aantrekt) Heb overigens draad kort afgeknipt en toen waren de problemen ook zo voorbij down under.
Wat betreft die andere problemen daaronder. Helemaal geen. Geen verzakkingen, incontinentie, nog net zo strakhoogstens een wat ander uiterlijk, een wat 'gepronounceerdere' venusheuvel.
(Maar dat kan ook bij ouderdom horen.)
Was je man/partner bij de bevalling?
maandag 21 februari 2011 om 01:03
Gelukkig maar, maar ik kan me er niks bij voorstellen als ik die gruwelverhalen lees. En dat je zodra je de baby in je handen gedrukt krijgt alles bent vergeten gaat volgens vriendinnen ook niet op...:
[...]
Oh, maar ik heb absoluut een heeeeele dikke, pluizige, zachte roze wolk gehad bij mijn eerste
Bij d tweeling niet, maar dat was sowieso een uitermate bizarre kraamtijd...
maandag 21 februari 2011 om 01:06
Nee alles vergeten niet, maar dat hummeltje maakt het het wal allemaal waard.
De roze wolk is denk ik niet dat het allemaal zo geweldig gaat/is en dat je je zo super voelt. De roze wolk is hoteldebotel verliefd worden op je eigen kind. Soms zit ik daar nu na 10 maanden meer op dan net na de bevalling trouwens.
De roze wolk is denk ik niet dat het allemaal zo geweldig gaat/is en dat je je zo super voelt. De roze wolk is hoteldebotel verliefd worden op je eigen kind. Soms zit ik daar nu na 10 maanden meer op dan net na de bevalling trouwens.
