Bevallen: de taboes!
zondag 20 februari 2011 om 22:41
Moeders van het forum, een oproep aan u allen!
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hunslip sluier op zouden willen lichten met betrekken tot de gevolgen van een bevalling voor " down-under"?
Zij die nimmer bevallen zijn zijn nieuwsgierig! Nieuwsgierig naar de taboes, de verhalen waarover nooit gesproken wordt, en de ongemakken waarmee de orde der moeders nog jaren na het natuurgeweld mee te maken krijgt.
Ik open dit nieuwsgierig topic naar aanleiding van het topic " vrijwillige keizersnede", waar vluchtig geschreven wordt over een regiment (post-partum) vaginale ongemakken. Wat staat ons, onbezwangerden, nog allemaal te wachten qua lichamelijk ongemak?
Voor mij zal het geen verschil maken en voedt het alleen mijn ongecompliceerde nieuwsgierigheid. Al draag ik mijn linkerborst ter zijner tijd rechts door paarsgekleurde borstvoeding, of struikel ik over mijn gehavende schaamlippen, de ontmoeting met mijn toekomstige kind is waar ik het voor doe!
Mijn vriendinnen glimlachen flauwtjes als ik vraag naar hun post-partum anatomie, de slachtoffers van de totaalrupturen zwijgen als het graf. Natuurlijk doet de glimlach van de pasgeborene alle hechtingen terstond oplossen, maar .........
......zijn er enkele moeders die eens een tipje van hun
maandag 21 februari 2011 om 01:10
Ik denk dat de meeste mannen het een wel van het ander kunnen loskoppelen. Miscchien niet de eerste week (maar dan hoeft het ook nog niet
(Daarbij ben ik voor de rest zo knap, leuk en sexy, dat die genante houdingen/geluiden/geuren/uitzichten etc voldoende gecompenseerd worden
maandag 21 februari 2011 om 01:11
maandag 21 februari 2011 om 01:12
maandag 21 februari 2011 om 01:12
maandag 21 februari 2011 om 01:14
maandag 21 februari 2011 om 01:15
maandag 21 februari 2011 om 01:15
maandag 21 februari 2011 om 01:15
De zwangerschapcursus-mevrouw: ga maar op handen en knieen zitten en wiebel je billen alsof je kwispelt, dit is heel fijn om te doen als je weeen wegpuft......ja hoor denk ik raar mens...kwispelen hoe komt ze erbij....
Mijn moeder: tijdens een wee moest ik gewoon ergens op bijten..hmmm zal wel denk ik nog.
Niet schreeuwen bij een wee, krijg je alleen maar keelpijn van lees ik in een boek...oke niet schreeuwen moet lukken toch?
Ik neem aan dat jullie snappen dat ik mijn weeen kwispelt heb opgevangen met het dekbed tussen mijn kaken? En mijn zoon is geboren na een uur van persweeen met geluidsondersteuning en ja ik had de volgende dag keelpijn, maar ik had er geen controle over.
Alle ademhalingstechnieken van de yoga heb ik trouwens niet kunnen gebruiken, mijn lichaam luisterde niet meer naar me, het deed wat het moest doen.
Ik ging al overgeven bij een cm trouwens, in de auto erg fijn...
Mijn moeder: tijdens een wee moest ik gewoon ergens op bijten..hmmm zal wel denk ik nog.
Niet schreeuwen bij een wee, krijg je alleen maar keelpijn van lees ik in een boek...oke niet schreeuwen moet lukken toch?
Ik neem aan dat jullie snappen dat ik mijn weeen kwispelt heb opgevangen met het dekbed tussen mijn kaken? En mijn zoon is geboren na een uur van persweeen met geluidsondersteuning en ja ik had de volgende dag keelpijn, maar ik had er geen controle over.
Alle ademhalingstechnieken van de yoga heb ik trouwens niet kunnen gebruiken, mijn lichaam luisterde niet meer naar me, het deed wat het moest doen.
Ik ging al overgeven bij een cm trouwens, in de auto erg fijn...
maandag 21 februari 2011 om 01:16
Ja ik had dus vooraf precies uitgedacht hoe ik het wilde hebben alleen de kraamhulp was zo'n enorme bitch, zij walste compleet over me heen.
Afschuwelijk gewoon en niemand die ingreep. Ze was brutaal, kleineerde me waar familie bij zat. Ik vond het verschrikkelijk.
Was zó blij dat ze wegging. (eind jaren 80 was het, dus ik was nog niet zo als ik nu ben, ik had haar nu echt de deur gewezen)
Volg de oorspronkelijke stem van je hart.
maandag 21 februari 2011 om 01:20
Maar je denkt toch hopelijk niet dat hij dat bij mij wel mag zien?
Staat compleet los van elkaar, wat mij betreft.
Eigenlijk zou je zo'n Men in Black-ding moeten hebben, dat herinneringen uitwist, zou ik in zo'n geval wel handig vinden.
Zou jij het echt fijner vinden als hij er niet bij zou zijn? En zo ja, wie wil je er dan wel bij hebben?
almosthappy wijzigde dit bericht op 21-02-2011 01:20
Reden: kleine toevoeging
Reden: kleine toevoeging
% gewijzigd

