Zwanger
alle pijlers
Fantaseren over zwanger worden maar ik vind het wel eng.
zondag 1 december 2013 om 12:37
Na een tijd nagedacht te hebben of ik wel weer een topic zou openen, heb ik besloten het toch maar te doen.
Vooral omdat ik viva toch wel gemist heb.
De steun, de lieve medelezers en schrijvers, de mooie plaatjes en vooral dat ik me hier kan uiten wat ik in real life toch vaak niet doe.
Ik heb een andere nick, en schreef in mijn vorig topic over de zwangerschap en vroeggeboorte van mijn twee vlinder dochters en de periode daarna.
Nu kriebelt het heel erg om weer zwanger te worden. Ik vind dit uiteraard erg spannend en eng. Ik ga er niet van uit dat het weer slecht af zal lopen maar een nieuwe zwangerschap zal vast herinneringen met zich mee brengen.
Ik hoop dit topic weer te mogen gebruiken als uitlaatklep voor mijn gevoelens en emoties. En hoop natuurlijk dat dit topic een zeer happy end zal hebben!
Update:
Op 11-12-'13 had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Sneller dan verwacht.
De zwangerschap is erg spannend, vooral emotioneel gezien. Het brengt veel herinneringen en onzekerheden met zich mee. En door oa de bekken instabiliteit is het lichamelijk behoorlijk zwaar. Er word uiteindelijk besloten om de bevalling in te leiden.
14-08-'14 om 15:44 is onze Nano geboren. Een mooie zoon van 4 kilo.
Het was een zware bevalling omdat Nano een sterrenkijker was en omdat zijn schouders vast zaten. Toen de placenta geboren was, bleek het dat Nano er ook 1 van een tweeling was, er zat namelijk nog een vruchtje in de placenta.
Nano is een echt mamaskindje, heeft als bijnaam magneetje.
Hij is erg onrustig en huilt veel. Heeft Reflux en veel spierspanning.
We besluiten in overleg met de kinderarts en ook mede dankzij alle adviezen op dit topic, dat Nano opgenomen gaat worden ter observatie voor 1 week.
Op 07-11-'14 gaan Nano en ik samen een week naar het ziekenhuis.
Vlak voor de opname is Maxi (mijn man) ingestort op zijn werk. Een geluk bij een ongeluk dat hij nu thuis is. Maar het maakt de situatie er niet makkelijker op.
13-11-'14 weer thuis. Nano is een stuk rustiger en slaapt regelmatig in zijn eigen bedje. Heeft het nodig om even te huilen om in slaap te komen. Maar vaak maar 10 minuutjes. Het blijft zoeken maar het is al een enorme verbetering.
Vooral omdat ik viva toch wel gemist heb.
De steun, de lieve medelezers en schrijvers, de mooie plaatjes en vooral dat ik me hier kan uiten wat ik in real life toch vaak niet doe.
Ik heb een andere nick, en schreef in mijn vorig topic over de zwangerschap en vroeggeboorte van mijn twee vlinder dochters en de periode daarna.
Nu kriebelt het heel erg om weer zwanger te worden. Ik vind dit uiteraard erg spannend en eng. Ik ga er niet van uit dat het weer slecht af zal lopen maar een nieuwe zwangerschap zal vast herinneringen met zich mee brengen.
Ik hoop dit topic weer te mogen gebruiken als uitlaatklep voor mijn gevoelens en emoties. En hoop natuurlijk dat dit topic een zeer happy end zal hebben!
Update:
Op 11-12-'13 had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Sneller dan verwacht.
De zwangerschap is erg spannend, vooral emotioneel gezien. Het brengt veel herinneringen en onzekerheden met zich mee. En door oa de bekken instabiliteit is het lichamelijk behoorlijk zwaar. Er word uiteindelijk besloten om de bevalling in te leiden.
14-08-'14 om 15:44 is onze Nano geboren. Een mooie zoon van 4 kilo.
Het was een zware bevalling omdat Nano een sterrenkijker was en omdat zijn schouders vast zaten. Toen de placenta geboren was, bleek het dat Nano er ook 1 van een tweeling was, er zat namelijk nog een vruchtje in de placenta.
Nano is een echt mamaskindje, heeft als bijnaam magneetje.
Hij is erg onrustig en huilt veel. Heeft Reflux en veel spierspanning.
We besluiten in overleg met de kinderarts en ook mede dankzij alle adviezen op dit topic, dat Nano opgenomen gaat worden ter observatie voor 1 week.
Op 07-11-'14 gaan Nano en ik samen een week naar het ziekenhuis.
Vlak voor de opname is Maxi (mijn man) ingestort op zijn werk. Een geluk bij een ongeluk dat hij nu thuis is. Maar het maakt de situatie er niet makkelijker op.
13-11-'14 weer thuis. Nano is een stuk rustiger en slaapt regelmatig in zijn eigen bedje. Heeft het nodig om even te huilen om in slaap te komen. Maar vaak maar 10 minuutjes. Het blijft zoeken maar het is al een enorme verbetering.
estrellas2 wijzigde dit bericht op 18-11-2014 14:29
Reden: upate op verzoek
Reden: upate op verzoek
% gewijzigd
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 26 juni 2014 om 08:54
Wat een ellendige week met al die herbelevingen. Goed dat je alles van je afschrijft.
En die gevoelens wat betreft het verhaal van je broer. Heel begrijpelijk denk ik. Voel je er maat niet schuldig over. Kan me voorstellen dat het voelt alsof zij een gezonde tweeling "cadeau" krijgen, terwijl jij met elke vezel in je lijf hebt geprobeerd je meisjes bij je te houden.
Sowieso laat de medische molen een kras achter in je hart.
Hele dikke
en veel sterkte dappere vrouw!
En die gevoelens wat betreft het verhaal van je broer. Heel begrijpelijk denk ik. Voel je er maat niet schuldig over. Kan me voorstellen dat het voelt alsof zij een gezonde tweeling "cadeau" krijgen, terwijl jij met elke vezel in je lijf hebt geprobeerd je meisjes bij je te houden.
Sowieso laat de medische molen een kras achter in je hart.
Hele dikke
en veel sterkte dappere vrouw!
donderdag 26 juni 2014 om 11:10
Ik kan me je gevoel bij het verhaal van je broer zo goed voorstellen. Verhalen over tweelingzwangerschappen zullen altijd gevoelig voor je blijven. Heftig voor je! Net als deze hele week. Sterkte voor jou.
Je vroeg nog of ik al een beslissing genomen heb over de punctie. Ik heb volgende week maandag een echo en een gesprek met een verloskundige, om even wat dingen op een rijtje te zetten. En dan ben ik nog op tijd om een afspraak te maken voor de punctie. Ik denk nu dat ik het wel ga doen.
Sterkte voor jou!
Je vroeg nog of ik al een beslissing genomen heb over de punctie. Ik heb volgende week maandag een echo en een gesprek met een verloskundige, om even wat dingen op een rijtje te zetten. En dan ben ik nog op tijd om een afspraak te maken voor de punctie. Ik denk nu dat ik het wel ga doen.
Sterkte voor jou!
donderdag 26 juni 2014 om 19:56
Een jaar geleden begonnen de weeën en werd ik overgeplaatst naar een eenpersoonskamer.... ging en hele lange nacht worden.
Ik koester de kleine drukke Nano in mijn buik. Vandaag controle gehad en de kleine stuiterbal ligt nu weer met zn koppie naar beneden.
De gynaecoloog verwacht dat ik wel vroeger ga bevallen omdat mijn buik zo onrustig is vaak en derde bevalling in 2 jaar en omdat ik al iets ontsluiting had.
Ondanks dat ik het flink zat ben, zowel lichamelijk als emotioneel, moet hij toch maar tot minimaal 12 augustus blijven zitten!
Ik koester de kleine drukke Nano in mijn buik. Vandaag controle gehad en de kleine stuiterbal ligt nu weer met zn koppie naar beneden.
De gynaecoloog verwacht dat ik wel vroeger ga bevallen omdat mijn buik zo onrustig is vaak en derde bevalling in 2 jaar en omdat ik al iets ontsluiting had.
Ondanks dat ik het flink zat ben, zowel lichamelijk als emotioneel, moet hij toch maar tot minimaal 12 augustus blijven zitten!
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
vrijdag 27 juni 2014 om 00:02
vrijdag 27 juni 2014 om 07:56
1 Jaar alweer.
Ik herinner mij die dag, als de dag van gisteren. "Het is begonnen, ik zal nu niet meer reageren" Dat je daar alleen lag, je man met mini onderweg naar huis omdat het nog goed leek te gaan.
Daarna het droeve nieuws dat je je dochters hebt moeten laten gaan.
Ook de dagen daarna, hoe liefdevol je afscheid hebt genomen van je dochters en ze tot het laatste moment hebt bijgestaan.
Fijn dat je man vandaag thuis is, ik hoop dat jullie elkaar kunnen troosten.
Ik herinner mij die dag, als de dag van gisteren. "Het is begonnen, ik zal nu niet meer reageren" Dat je daar alleen lag, je man met mini onderweg naar huis omdat het nog goed leek te gaan.
Daarna het droeve nieuws dat je je dochters hebt moeten laten gaan.
Ook de dagen daarna, hoe liefdevol je afscheid hebt genomen van je dochters en ze tot het laatste moment hebt bijgestaan.
Fijn dat je man vandaag thuis is, ik hoop dat jullie elkaar kunnen troosten.
vrijdag 27 juni 2014 om 16:11
Als de dag van gisteren vrouw! 'Het is begonnen, kan niet meer reageren'. Ik zie mezelf nog door de kamer lopen van boosheid en teleurstelling en verdriet om iemand die ik niet kende maar die ik dit niet gunde. Ben net 2 uurtjes thuis van vakantie en wilde even zien hoe het je verging.
Ik denk aan je en wens jullie allen veel sterkte vandaag en de komende dagen.
Ik denk aan je en wens jullie allen veel sterkte vandaag en de komende dagen.
vrijdag 27 juni 2014 om 16:56
Ik vind het een beetje onwerkelijk.
Precies een jaar geleden constateerde de arts dat ik op 10 cm zat en ging alles in een stroomversnelling.
De enige houvast die ik had was de telefoon in mijn hand. Ik wist niet waar ik het moest zoeken van de pijn en emoties. Ineens die kamer vol mensen en ook zomaar waren ze allemaal weer weg en lag ik alleen.
Ik kon mijn moppies niet langer veilig bij me houden, had geen controle meer over wat mijn lichaam aan doen was.
Op een of andere manier wist ik nog te schrijven:
"Het is begonnen, ik zal niet meer reageren"
Precies een jaar geleden constateerde de arts dat ik op 10 cm zat en ging alles in een stroomversnelling.
De enige houvast die ik had was de telefoon in mijn hand. Ik wist niet waar ik het moest zoeken van de pijn en emoties. Ineens die kamer vol mensen en ook zomaar waren ze allemaal weer weg en lag ik alleen.
Ik kon mijn moppies niet langer veilig bij me houden, had geen controle meer over wat mijn lichaam aan doen was.
Op een of andere manier wist ik nog te schrijven:
"Het is begonnen, ik zal niet meer reageren"
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
