Fantaseren over zwanger worden maar ik vind het wel eng.
zondag 1 december 2013 om 12:37
Na een tijd nagedacht te hebben of ik wel weer een topic zou openen, heb ik besloten het toch maar te doen.
Vooral omdat ik viva toch wel gemist heb.
De steun, de lieve medelezers en schrijvers, de mooie plaatjes en vooral dat ik me hier kan uiten wat ik in real life toch vaak niet doe.
Ik heb een andere nick, en schreef in mijn vorig topic over de zwangerschap en vroeggeboorte van mijn twee vlinder dochters en de periode daarna.
Nu kriebelt het heel erg om weer zwanger te worden. Ik vind dit uiteraard erg spannend en eng. Ik ga er niet van uit dat het weer slecht af zal lopen maar een nieuwe zwangerschap zal vast herinneringen met zich mee brengen.
Ik hoop dit topic weer te mogen gebruiken als uitlaatklep voor mijn gevoelens en emoties. En hoop natuurlijk dat dit topic een zeer happy end zal hebben!
Update:
Op 11-12-'13 had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Sneller dan verwacht.
De zwangerschap is erg spannend, vooral emotioneel gezien. Het brengt veel herinneringen en onzekerheden met zich mee. En door oa de bekken instabiliteit is het lichamelijk behoorlijk zwaar. Er word uiteindelijk besloten om de bevalling in te leiden.
14-08-'14 om 15:44 is onze Nano geboren. Een mooie zoon van 4 kilo.
Het was een zware bevalling omdat Nano een sterrenkijker was en omdat zijn schouders vast zaten. Toen de placenta geboren was, bleek het dat Nano er ook 1 van een tweeling was, er zat namelijk nog een vruchtje in de placenta.
Nano is een echt mamaskindje, heeft als bijnaam magneetje.
Hij is erg onrustig en huilt veel. Heeft Reflux en veel spierspanning.
We besluiten in overleg met de kinderarts en ook mede dankzij alle adviezen op dit topic, dat Nano opgenomen gaat worden ter observatie voor 1 week.
Op 07-11-'14 gaan Nano en ik samen een week naar het ziekenhuis.
Vlak voor de opname is Maxi (mijn man) ingestort op zijn werk. Een geluk bij een ongeluk dat hij nu thuis is. Maar het maakt de situatie er niet makkelijker op.
13-11-'14 weer thuis. Nano is een stuk rustiger en slaapt regelmatig in zijn eigen bedje. Heeft het nodig om even te huilen om in slaap te komen. Maar vaak maar 10 minuutjes. Het blijft zoeken maar het is al een enorme verbetering.
Vooral omdat ik viva toch wel gemist heb.
De steun, de lieve medelezers en schrijvers, de mooie plaatjes en vooral dat ik me hier kan uiten wat ik in real life toch vaak niet doe.
Ik heb een andere nick, en schreef in mijn vorig topic over de zwangerschap en vroeggeboorte van mijn twee vlinder dochters en de periode daarna.
Nu kriebelt het heel erg om weer zwanger te worden. Ik vind dit uiteraard erg spannend en eng. Ik ga er niet van uit dat het weer slecht af zal lopen maar een nieuwe zwangerschap zal vast herinneringen met zich mee brengen.
Ik hoop dit topic weer te mogen gebruiken als uitlaatklep voor mijn gevoelens en emoties. En hoop natuurlijk dat dit topic een zeer happy end zal hebben!
Update:
Op 11-12-'13 had ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen. Sneller dan verwacht.
De zwangerschap is erg spannend, vooral emotioneel gezien. Het brengt veel herinneringen en onzekerheden met zich mee. En door oa de bekken instabiliteit is het lichamelijk behoorlijk zwaar. Er word uiteindelijk besloten om de bevalling in te leiden.
14-08-'14 om 15:44 is onze Nano geboren. Een mooie zoon van 4 kilo.
Het was een zware bevalling omdat Nano een sterrenkijker was en omdat zijn schouders vast zaten. Toen de placenta geboren was, bleek het dat Nano er ook 1 van een tweeling was, er zat namelijk nog een vruchtje in de placenta.
Nano is een echt mamaskindje, heeft als bijnaam magneetje.
Hij is erg onrustig en huilt veel. Heeft Reflux en veel spierspanning.
We besluiten in overleg met de kinderarts en ook mede dankzij alle adviezen op dit topic, dat Nano opgenomen gaat worden ter observatie voor 1 week.
Op 07-11-'14 gaan Nano en ik samen een week naar het ziekenhuis.
Vlak voor de opname is Maxi (mijn man) ingestort op zijn werk. Een geluk bij een ongeluk dat hij nu thuis is. Maar het maakt de situatie er niet makkelijker op.
13-11-'14 weer thuis. Nano is een stuk rustiger en slaapt regelmatig in zijn eigen bedje. Heeft het nodig om even te huilen om in slaap te komen. Maar vaak maar 10 minuutjes. Het blijft zoeken maar het is al een enorme verbetering.
estrellas2 wijzigde dit bericht op 18-11-2014 14:29
Reden: upate op verzoek
Reden: upate op verzoek
% gewijzigd
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
zondag 10 augustus 2014 om 16:23
zondag 10 augustus 2014 om 17:13
Ben inmiddels weer thuis. Morgen op de poli terug komen nog voor een echo.
Gesprek met de vk haalde ook niets uit. Die vond 39 weken nog wel mooi en het is natuurlijk veel beter als de baby zelf komt....
Maar ze kon wel zien dat ik er klaar mee ben en hem er uit kon kijken.
Ben ik nou zo ongeduldig?
Gesprek met de vk haalde ook niets uit. Die vond 39 weken nog wel mooi en het is natuurlijk veel beter als de baby zelf komt....
Maar ze kon wel zien dat ik er klaar mee ben en hem er uit kon kijken.
Ben ik nou zo ongeduldig?
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!

zondag 10 augustus 2014 om 19:16
Hoi Estrellas,
Heb het met je te doen je geduld word behoorlijk op proef gesteld.
Ik had met 29 + 3 weken zwangerschap een bl van 160/122 ik ben toe direct vast gehouden met volledig bedrust maar uiteindelijk is mijn zoontje geboren bij een zwangerschap van 29+6 uiteindelijk hadden ze mijn bd onder controle dmv medicatie maar was mijn zoontje op de ctg niet actief genoeg.
Nou weet ik niet wat op het eind van je zwangerschap mag zijn en ik heb waarschijnlijk altijd een te hoge bloeddruk gehad die ze nu onder controle proberen te krijgen,
Maar als je mijn mening vraagt ben je niet ongeduldig...
Ik kan je maar een tip geven laat niet met je sollen en ga op je gevoel af voel je je hier niet prettig bij gewoon aan de bel trekken en niet denken ik ben overbezorgd <-- Dat deed ik altijd maar heb het door mijn ervaring wel afgeleerd..
Heb het met je te doen je geduld word behoorlijk op proef gesteld.
Ik had met 29 + 3 weken zwangerschap een bl van 160/122 ik ben toe direct vast gehouden met volledig bedrust maar uiteindelijk is mijn zoontje geboren bij een zwangerschap van 29+6 uiteindelijk hadden ze mijn bd onder controle dmv medicatie maar was mijn zoontje op de ctg niet actief genoeg.
Nou weet ik niet wat op het eind van je zwangerschap mag zijn en ik heb waarschijnlijk altijd een te hoge bloeddruk gehad die ze nu onder controle proberen te krijgen,
Maar als je mijn mening vraagt ben je niet ongeduldig...
Ik kan je maar een tip geven laat niet met je sollen en ga op je gevoel af voel je je hier niet prettig bij gewoon aan de bel trekken en niet denken ik ben overbezorgd <-- Dat deed ik altijd maar heb het door mijn ervaring wel afgeleerd..


zondag 10 augustus 2014 om 19:52
Morgen Maxi mee en erop stáán! Anders kom ik je gyn wel even over het bureau trekken.
Niet meer lief zijn nu, niet meer redelijk. Je hebt er genoeg van. De laatste tijd steeds een enorm hoge bloeddruk, je loopt te stressen over hoe je mentaal die bevalling gaat doorstaan, je loopt te stressen dat Maxi straks weer aan het werk moet en jij met al je hormonen, herinneringen en nieuwe baby met Mini moet gaan inplannen. Nee, genoeg is genoeg!
Als hij morgen niet mee wil werken zeg je heel rustig: bij wie moet ik zijn voor de second opinion? Overleg met Maxi, maar nu is het klaar. Morgen is het de 11e, mooie dag om in te leiden!
Niet meer lief zijn nu, niet meer redelijk. Je hebt er genoeg van. De laatste tijd steeds een enorm hoge bloeddruk, je loopt te stressen over hoe je mentaal die bevalling gaat doorstaan, je loopt te stressen dat Maxi straks weer aan het werk moet en jij met al je hormonen, herinneringen en nieuwe baby met Mini moet gaan inplannen. Nee, genoeg is genoeg!
Als hij morgen niet mee wil werken zeg je heel rustig: bij wie moet ik zijn voor de second opinion? Overleg met Maxi, maar nu is het klaar. Morgen is het de 11e, mooie dag om in te leiden!


zondag 10 augustus 2014 om 20:45
Zijn ze nou helemaal gek geworden!? 
Gewoon er heen gaan (misschien morgen, als het nog goed voelt en je nog een nachtje in je eigen bed wil/kunt slapen), met alles wat je nodig hebt om te bevallen. En mededelen dat het niet meer gaat. Op alle voorstellen/vragen antwoorden: Nee, het gaat gewoon niet meer. Punt.
Ach, ik weet het ook niet, ben geen gyn. Maar dit gaat toch niet meer... Helaas gebeuren dingen soms pas als je zelf mondig bent. En dat is lastig als je niet snel geneigd bent hulp te vragen (stoere vrouw).
Misschien heeft Floortje nog tips, volgens mij is zij verloskundige...?
Nou ja, juist in case, nog een dansje.
Gewoon er heen gaan (misschien morgen, als het nog goed voelt en je nog een nachtje in je eigen bed wil/kunt slapen), met alles wat je nodig hebt om te bevallen. En mededelen dat het niet meer gaat. Op alle voorstellen/vragen antwoorden: Nee, het gaat gewoon niet meer. Punt.
Ach, ik weet het ook niet, ben geen gyn. Maar dit gaat toch niet meer... Helaas gebeuren dingen soms pas als je zelf mondig bent. En dat is lastig als je niet snel geneigd bent hulp te vragen (stoere vrouw).
Misschien heeft Floortje nog tips, volgens mij is zij verloskundige...?
Nou ja, juist in case, nog een dansje.

zondag 10 augustus 2014 om 21:29
Ik hang morgen gelijk aan de telefoon om die afspraak voor echo te plannen. En ik laat Maxi juist thuis morgen.
Wij hebben het veel te gezellig altijd op die afspraken en lopen altijd te geinen met elkaar en met de gynaecoloog. Dat zal vast een vertekend beeld geven. (Hoewel de assistenten altijd zeggen dat ze zien dat ik het zwaar heb).
Rol nu mijn bed maar weer in en hoop dat de volle maan nog wat in petto heeft voor ons.
Wij hebben het veel te gezellig altijd op die afspraken en lopen altijd te geinen met elkaar en met de gynaecoloog. Dat zal vast een vertekend beeld geven. (Hoewel de assistenten altijd zeggen dat ze zien dat ik het zwaar heb).
Rol nu mijn bed maar weer in en hoop dat de volle maan nog wat in petto heeft voor ons.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
zondag 10 augustus 2014 om 21:40

zondag 10 augustus 2014 om 22:35
Lieve Estrellas,
Dikke dikke dikke knuffel
Ik denk niet dat je niet assertief genoeg bent hoor.
Ik vind het zelf ook lastig om dingen goed voor het voetlicht te brengen bij de verloskundige, vooral juist op punten waar ik niet zo sterk sta.
Je staat sowieso zwakker, zij zijn de deskundigen' en jij bent afhankelijk van hun instelling, heel lastig!
Ik vind het gewoon ontzettend stom dat ze niet naar je oprechte hulpvraag luisteren.
Hopelijk heb je wel een goede nacht!
Dikke dikke dikke knuffel
Ik denk niet dat je niet assertief genoeg bent hoor.
Ik vind het zelf ook lastig om dingen goed voor het voetlicht te brengen bij de verloskundige, vooral juist op punten waar ik niet zo sterk sta.
Je staat sowieso zwakker, zij zijn de deskundigen' en jij bent afhankelijk van hun instelling, heel lastig!
Ik vind het gewoon ontzettend stom dat ze niet naar je oprechte hulpvraag luisteren.
Hopelijk heb je wel een goede nacht!
zondag 10 augustus 2014 om 23:18
maandag 11 augustus 2014 om 06:47
Zou het....zou het.....nee shit.....weer niet....arme lieve Estrellas.....
Tja je heet nou eenmaal Estrellas en niet Maxima Zorreguieta, dan had je Nano al minstens een week geleden in je armen gekregen. Zo oneerlijk
Ik zou wel met je mee willen gaan naar die gynaecoloog en zeggen wat ik er van denk, wat echt niet wil zeggen dat het zou helpen hoor
maar ik wordt hier gewoon boos van.
Maar goed, je bent hoe dan ook weer een dag dichter bij de bevalling. En wie weet wat Nano zelf voor vandaag nog in petto heeft.
Tja je heet nou eenmaal Estrellas en niet Maxima Zorreguieta, dan had je Nano al minstens een week geleden in je armen gekregen. Zo oneerlijk
Ik zou wel met je mee willen gaan naar die gynaecoloog en zeggen wat ik er van denk, wat echt niet wil zeggen dat het zou helpen hoor
Maar goed, je bent hoe dan ook weer een dag dichter bij de bevalling. En wie weet wat Nano zelf voor vandaag nog in petto heeft.
