Help ik ben zwanger wat moet ik nu??
maandag 8 april 2013 om 17:59
Ik ben er vandaag achter gekomen dat ik zwanger ben. Ik was er al zooo bang voor maar nu blijkt het echt zo te zijn. Ik ben gek op kinderen en zou ook zeker kinderen willen, maar nu moet ik er niet aan denken. Ik ben er helemaal nog niet klaar voor!
Ik ben zelf 24 en heb een tijdje een beetje een rommeltje van mijn leven gemaakt. Ik heb mijn opleiding verpest waardoor ik ermee moest stoppen, ik heb een tijdje geen baan gehad, had zwaar overgewicht, had geen relatie en ik zat dus de hele dag thuis een beetje zielig te zijn. Inmiddels ben ik heel goed op weg om mijn leventje weer op te pakken. Ik ben 35 kilo afgevallen, lekker aan het sporten, oude hobby's opgepakt en nieuwe hobby's erbij. Verder bezig met wat sollicitaties en daarnaast samen met mijn vader een nieuw bedrijfje begonnen. Ik heb sinds ruim 2 maanden een relatie met een ontzettend leuke vriend van 32 jaar, die mij af en toe dat laatste zetje geeft die ik soms zo nodig heb. Het voelt goed tussen ons, maar omdat ik al zeker 5 jaar geen relatie heb gehad en eigenlijk nog nooit een echte serieuze relatie heb gehad voelt het voor mij nog wat onwennig. Ik vind het overigens wel heel leuk, maar het moet niet te snel gaan. Mijn vriend heeft al wel meerdere lange relaties achter de rug en ziet onze relatie helemaal zitten en zou het liefste morgen samen gaan wonen en trouwen, want hij is daar inmiddels wel aan toe. Ik wil het rustig aan doen, wat volgens mij niet meer dan normaal is, maar vooral omdat er de laatste tijd zo veel veranderd in mijn leven heb ik daar veel behoefte aan en dat accepteert hij ook.
Nu heb ik net een zwangerschapstest gedaan en blijk ik zwanger te zijn! Terwijl ik gewoon de pil slik, maar ik heb wel een griepje gehad dus waarschijnlijk heeft de pil toen zijn werk niet goed gedaan..
Ik zie het totaal niet zitten om nu al kinderen te krijgen. Ik wil nog zo veel dingen doen voordat ik kinderen krijg! Ik ben goed op weg om mijn leven op een rijtje te zetten, maar ik ben voor mijn gevoel nog lang niet klaar. Mijn spaargeld is op, ik woon tijdelijk weer bij mijn vader in, kortom ik heb totaal geen goede basis voor een kind.
Ik vind het vreselijk dat ik mezelf er op betrap, maar ik merk aan mezelf dat ik het liefste abortus zou plegen. Het zou het allemaal wel oplossen. Ik voel me heel erg ongelukkig bij deze zwangerschap, en dat terwijl ik al een kinderwens heb zolang ik me kan herinneren.
Ik weet heus wel dat het best mogelijk is om de zwangerschap door te zetten. Ik heb in principe een goede leeftijd om moeder te worden. Mijn vriend heeft wel een fulltime inkomen, ook al is het niet zo hoog, als we een beetje zuinig aan doen is het heus wel te doen.
Ik heb al een paar keer tegen mezelf gezegd kom op joh het is allemaal best te doen. Zo'n kindje is geweldig! Je kunt niet zo makkelijk denken van oeps foutje, naja ik kan toch gewoon abortus doen dan ben ik er van af.. Als je het onveilig doet, ongeacht of je aan de pil bent of niet, moet je nou eenmaal de risico's dragen. Er zijn zo veel mensen die er alles voor over hebben om zwanger te worden. Maar het helpt allemaal niet. Ik wil mijn leven nu niet omgooien voor een kind. Ik wordt er depri van.
Het nare eraan vind ik dat mijn vriend tegen abortus is. Of in ieder geval, hij is er niet tegen, maar voor hem is het geen optie. Dat komt natuurlijk omdat hij wel toe is aan kinderen. Hij is immers al 32 en heeft meerdere lange relaties gehad waarin ook een kindje wel welkom was. Daarnaast merk ik aan hem dat als ik begin over het weghalen van de baby dat hij denkt dat ik het niet wil omdat ik niet een kind met hem samen wil. Maar dat is het niet. Ook al vind ik 2 maanden relatie VEEL te kort om aan kinderen te beginnen, het zou voor mij niet een reden zijn om het kindje weg te halen. Met hem zou ik het wel zien zitten, hij zou een topvader zijn. Nee, het is puur omdat ik er zelf niet aan toe ben.
Ik lees op internet eigenlijk alleen maar verhalen over dat de man het kind niet wil en min of meer dwingt tot abortus, maar andersom zie ik nergens.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Ik ben zelf 24 en heb een tijdje een beetje een rommeltje van mijn leven gemaakt. Ik heb mijn opleiding verpest waardoor ik ermee moest stoppen, ik heb een tijdje geen baan gehad, had zwaar overgewicht, had geen relatie en ik zat dus de hele dag thuis een beetje zielig te zijn. Inmiddels ben ik heel goed op weg om mijn leventje weer op te pakken. Ik ben 35 kilo afgevallen, lekker aan het sporten, oude hobby's opgepakt en nieuwe hobby's erbij. Verder bezig met wat sollicitaties en daarnaast samen met mijn vader een nieuw bedrijfje begonnen. Ik heb sinds ruim 2 maanden een relatie met een ontzettend leuke vriend van 32 jaar, die mij af en toe dat laatste zetje geeft die ik soms zo nodig heb. Het voelt goed tussen ons, maar omdat ik al zeker 5 jaar geen relatie heb gehad en eigenlijk nog nooit een echte serieuze relatie heb gehad voelt het voor mij nog wat onwennig. Ik vind het overigens wel heel leuk, maar het moet niet te snel gaan. Mijn vriend heeft al wel meerdere lange relaties achter de rug en ziet onze relatie helemaal zitten en zou het liefste morgen samen gaan wonen en trouwen, want hij is daar inmiddels wel aan toe. Ik wil het rustig aan doen, wat volgens mij niet meer dan normaal is, maar vooral omdat er de laatste tijd zo veel veranderd in mijn leven heb ik daar veel behoefte aan en dat accepteert hij ook.
Nu heb ik net een zwangerschapstest gedaan en blijk ik zwanger te zijn! Terwijl ik gewoon de pil slik, maar ik heb wel een griepje gehad dus waarschijnlijk heeft de pil toen zijn werk niet goed gedaan..
Ik zie het totaal niet zitten om nu al kinderen te krijgen. Ik wil nog zo veel dingen doen voordat ik kinderen krijg! Ik ben goed op weg om mijn leven op een rijtje te zetten, maar ik ben voor mijn gevoel nog lang niet klaar. Mijn spaargeld is op, ik woon tijdelijk weer bij mijn vader in, kortom ik heb totaal geen goede basis voor een kind.
Ik vind het vreselijk dat ik mezelf er op betrap, maar ik merk aan mezelf dat ik het liefste abortus zou plegen. Het zou het allemaal wel oplossen. Ik voel me heel erg ongelukkig bij deze zwangerschap, en dat terwijl ik al een kinderwens heb zolang ik me kan herinneren.
Ik weet heus wel dat het best mogelijk is om de zwangerschap door te zetten. Ik heb in principe een goede leeftijd om moeder te worden. Mijn vriend heeft wel een fulltime inkomen, ook al is het niet zo hoog, als we een beetje zuinig aan doen is het heus wel te doen.
Ik heb al een paar keer tegen mezelf gezegd kom op joh het is allemaal best te doen. Zo'n kindje is geweldig! Je kunt niet zo makkelijk denken van oeps foutje, naja ik kan toch gewoon abortus doen dan ben ik er van af.. Als je het onveilig doet, ongeacht of je aan de pil bent of niet, moet je nou eenmaal de risico's dragen. Er zijn zo veel mensen die er alles voor over hebben om zwanger te worden. Maar het helpt allemaal niet. Ik wil mijn leven nu niet omgooien voor een kind. Ik wordt er depri van.
Het nare eraan vind ik dat mijn vriend tegen abortus is. Of in ieder geval, hij is er niet tegen, maar voor hem is het geen optie. Dat komt natuurlijk omdat hij wel toe is aan kinderen. Hij is immers al 32 en heeft meerdere lange relaties gehad waarin ook een kindje wel welkom was. Daarnaast merk ik aan hem dat als ik begin over het weghalen van de baby dat hij denkt dat ik het niet wil omdat ik niet een kind met hem samen wil. Maar dat is het niet. Ook al vind ik 2 maanden relatie VEEL te kort om aan kinderen te beginnen, het zou voor mij niet een reden zijn om het kindje weg te halen. Met hem zou ik het wel zien zitten, hij zou een topvader zijn. Nee, het is puur omdat ik er zelf niet aan toe ben.
Ik lees op internet eigenlijk alleen maar verhalen over dat de man het kind niet wil en min of meer dwingt tot abortus, maar andersom zie ik nergens.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
maandag 8 april 2013 om 19:01

maandag 8 april 2013 om 19:09
Wat is dit toch voor flauwekul? Wat voor voorlichting wordt er tegenwoordig gegeven op school joh? Dit is al de zoveelste keer dat ik jonge meiden hoor bazelen dat ze minder kans hebben op een kind na een abortus.
Ten tweede verbaas ik me over al die religieuze fundamentalisten hier met hun anti abortus genuizel. Het is heel simpel TO: je WIL het niet. Je bent hartstikke jong, je omstandigheden zijn er niet naar, je kan gewoon, zonder probleem over een paar jaar weer zwanger worden, daar heeft een abortus helemaal geen invloed op. Je bent er op tijd bij, het is een miniscuul klompje cellen.
Ik zou gewoon een afspraak maken met een kliniek, dan krijg je een gesprek, kan je je vragen stellen over vruchtbaarheid etc. Dan krijg je een week bedenktijd en in die week zou ik er nog eens goed over nadenken.
Hoe eerder je een afspraak maakt hoe beter, omdat je altijd die week bedenktijd krijgt.




maandag 8 april 2013 om 19:17
Maar ze neemt die opmerking blijkbaar serieus en neemt die mee in haar overweging. Ze is dus niet voorgelicht. En ik heb het zoals gezegd al vaker voorbij zien komen hier. Misschien is het steeds dezelfde anti-abortus Viva-er die dat roept, dat weet ik niet.
Er is in ieder geval geen enkele aanwijzing dat een abortus zou leiden tot verminderde vruchtbaarheid. Zie ook hier: http://www.casa.nl/informatie/faq/abortus#t1n203

maandag 8 april 2013 om 19:19
Verantwoording nemen is ook een abortus ondergaan omdat je een kindje niets te bieden hebt nu. Tis misschien niet jouw kopje thee, maar door dit soort prehistorische reacties blijft een abortus ondergaan iets waar liever niet over gesproken moet worden want je wordt ten aller tijde voor idioot versleten door andere vrouwen. Bah.
maandag 8 april 2013 om 19:21
Je verwijst TO naar Siriz, en dat is de voortzetting van de VBOK, ergo, mensen die vanuit een (streng) gereformeerde achtergrond vrouwen willen steunen die ongewenst zwanger zijn. Dat zal niet bij iedereen goed vallen.
FIOM geeft neutrale steun, daar zou mijn voorkeur naar uitgaan: FIOM
Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen.

maandag 8 april 2013 om 19:21
Are you kidding me?? Ze neemt juist haar verantwoording voor haar eigen leven en de maatschappij en de toekomst van een kind door ZELF een VRIJE keuze hierover te maken.
Soms is het beter iets niet te laten komen, daar kan jij helemaal niet over oordelen. Of wil jij met jouw opmerking de verantwoordelijkheid nemen over TO haar psyche straks? Haar uitkering betalen? De ontwikkeling van het kind monitoren? Neem JIJ je verantwoordelijkheid dan ook als je zulke uitspraken doet!

maandag 8 april 2013 om 19:28
Gelukkig hoef je het niet te begrijpen, omdat jij niet in die situatie zit. Alsjeblieft zeg, er is hard gevochten voor het recht op abortus. Waarom willen sommigen dat anderen toch zo graag ontzeggen? Als jij tegen abortus bent, dan laat je dat nooit doen bij jezelf. Helemaal goed.
Maar ga niet bepalen wat een ander moet.
Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen.
maandag 8 april 2013 om 19:29
Die siriz-site is niet onafhankelijk.
Quote:
Visie
Siriz is ervan overtuigd dat vanaf de conceptie nieuw leven bestaat. Het ongeboren leven heeft er recht op om zich verder te ontwikkelen en ter wereld te komen. De verantwoordelijkheid voor het ongeboren leven ligt bij de vrouw die het draagt en bij de man die het verwekte. Siriz kan en wil die verantwoordelijkheid niet van hen overnemen, maar wil hen beiden helpen die verantwoordelijkheid te dragen, als zij daarbij moeite ondervinden.
In de dialoog met de samenleving in het algemeen, en met jongeren in het bijzonder, wil Siriz werken aan een maatschappelijk klimaat waarin men de waarde van pril ongeboren leven inziet en de eigen verantwoordelijkheid voor dit leven erkent en wil dragen.
Fiom is dat - zover ik weet - wel.
Lieve TO; veel succes met het maken van je keuze.
Quote:
Visie
Siriz is ervan overtuigd dat vanaf de conceptie nieuw leven bestaat. Het ongeboren leven heeft er recht op om zich verder te ontwikkelen en ter wereld te komen. De verantwoordelijkheid voor het ongeboren leven ligt bij de vrouw die het draagt en bij de man die het verwekte. Siriz kan en wil die verantwoordelijkheid niet van hen overnemen, maar wil hen beiden helpen die verantwoordelijkheid te dragen, als zij daarbij moeite ondervinden.
In de dialoog met de samenleving in het algemeen, en met jongeren in het bijzonder, wil Siriz werken aan een maatschappelijk klimaat waarin men de waarde van pril ongeboren leven inziet en de eigen verantwoordelijkheid voor dit leven erkent en wil dragen.
Fiom is dat - zover ik weet - wel.
Lieve TO; veel succes met het maken van je keuze.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
maandag 8 april 2013 om 19:33
Die net 2 maanden een relatie heeft, bij haar vader inwoont na jaren lang een zooitje van haar leven te hebben gemaakt, en net een bedrijf is gestart samen met haar vader. Bovendien wil ze haar leven op de rit hebben, is ze er niet klaar voor om een kind te krijgen en haar spaargeld is op.
Hoeveel meer redenen moet ze bedenken?
"De cursus rietdekken is afgelast".
"Riet is ziek"
"Riet is ziek"
