Zwanger
alle pijlers
Help ik ben zwanger wat moet ik nu??
maandag 8 april 2013 om 17:59
Ik ben er vandaag achter gekomen dat ik zwanger ben. Ik was er al zooo bang voor maar nu blijkt het echt zo te zijn. Ik ben gek op kinderen en zou ook zeker kinderen willen, maar nu moet ik er niet aan denken. Ik ben er helemaal nog niet klaar voor!
Ik ben zelf 24 en heb een tijdje een beetje een rommeltje van mijn leven gemaakt. Ik heb mijn opleiding verpest waardoor ik ermee moest stoppen, ik heb een tijdje geen baan gehad, had zwaar overgewicht, had geen relatie en ik zat dus de hele dag thuis een beetje zielig te zijn. Inmiddels ben ik heel goed op weg om mijn leventje weer op te pakken. Ik ben 35 kilo afgevallen, lekker aan het sporten, oude hobby's opgepakt en nieuwe hobby's erbij. Verder bezig met wat sollicitaties en daarnaast samen met mijn vader een nieuw bedrijfje begonnen. Ik heb sinds ruim 2 maanden een relatie met een ontzettend leuke vriend van 32 jaar, die mij af en toe dat laatste zetje geeft die ik soms zo nodig heb. Het voelt goed tussen ons, maar omdat ik al zeker 5 jaar geen relatie heb gehad en eigenlijk nog nooit een echte serieuze relatie heb gehad voelt het voor mij nog wat onwennig. Ik vind het overigens wel heel leuk, maar het moet niet te snel gaan. Mijn vriend heeft al wel meerdere lange relaties achter de rug en ziet onze relatie helemaal zitten en zou het liefste morgen samen gaan wonen en trouwen, want hij is daar inmiddels wel aan toe. Ik wil het rustig aan doen, wat volgens mij niet meer dan normaal is, maar vooral omdat er de laatste tijd zo veel veranderd in mijn leven heb ik daar veel behoefte aan en dat accepteert hij ook.
Nu heb ik net een zwangerschapstest gedaan en blijk ik zwanger te zijn! Terwijl ik gewoon de pil slik, maar ik heb wel een griepje gehad dus waarschijnlijk heeft de pil toen zijn werk niet goed gedaan..
Ik zie het totaal niet zitten om nu al kinderen te krijgen. Ik wil nog zo veel dingen doen voordat ik kinderen krijg! Ik ben goed op weg om mijn leven op een rijtje te zetten, maar ik ben voor mijn gevoel nog lang niet klaar. Mijn spaargeld is op, ik woon tijdelijk weer bij mijn vader in, kortom ik heb totaal geen goede basis voor een kind.
Ik vind het vreselijk dat ik mezelf er op betrap, maar ik merk aan mezelf dat ik het liefste abortus zou plegen. Het zou het allemaal wel oplossen. Ik voel me heel erg ongelukkig bij deze zwangerschap, en dat terwijl ik al een kinderwens heb zolang ik me kan herinneren.
Ik weet heus wel dat het best mogelijk is om de zwangerschap door te zetten. Ik heb in principe een goede leeftijd om moeder te worden. Mijn vriend heeft wel een fulltime inkomen, ook al is het niet zo hoog, als we een beetje zuinig aan doen is het heus wel te doen.
Ik heb al een paar keer tegen mezelf gezegd kom op joh het is allemaal best te doen. Zo'n kindje is geweldig! Je kunt niet zo makkelijk denken van oeps foutje, naja ik kan toch gewoon abortus doen dan ben ik er van af.. Als je het onveilig doet, ongeacht of je aan de pil bent of niet, moet je nou eenmaal de risico's dragen. Er zijn zo veel mensen die er alles voor over hebben om zwanger te worden. Maar het helpt allemaal niet. Ik wil mijn leven nu niet omgooien voor een kind. Ik wordt er depri van.
Het nare eraan vind ik dat mijn vriend tegen abortus is. Of in ieder geval, hij is er niet tegen, maar voor hem is het geen optie. Dat komt natuurlijk omdat hij wel toe is aan kinderen. Hij is immers al 32 en heeft meerdere lange relaties gehad waarin ook een kindje wel welkom was. Daarnaast merk ik aan hem dat als ik begin over het weghalen van de baby dat hij denkt dat ik het niet wil omdat ik niet een kind met hem samen wil. Maar dat is het niet. Ook al vind ik 2 maanden relatie VEEL te kort om aan kinderen te beginnen, het zou voor mij niet een reden zijn om het kindje weg te halen. Met hem zou ik het wel zien zitten, hij zou een topvader zijn. Nee, het is puur omdat ik er zelf niet aan toe ben.
Ik lees op internet eigenlijk alleen maar verhalen over dat de man het kind niet wil en min of meer dwingt tot abortus, maar andersom zie ik nergens.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
Ik ben zelf 24 en heb een tijdje een beetje een rommeltje van mijn leven gemaakt. Ik heb mijn opleiding verpest waardoor ik ermee moest stoppen, ik heb een tijdje geen baan gehad, had zwaar overgewicht, had geen relatie en ik zat dus de hele dag thuis een beetje zielig te zijn. Inmiddels ben ik heel goed op weg om mijn leventje weer op te pakken. Ik ben 35 kilo afgevallen, lekker aan het sporten, oude hobby's opgepakt en nieuwe hobby's erbij. Verder bezig met wat sollicitaties en daarnaast samen met mijn vader een nieuw bedrijfje begonnen. Ik heb sinds ruim 2 maanden een relatie met een ontzettend leuke vriend van 32 jaar, die mij af en toe dat laatste zetje geeft die ik soms zo nodig heb. Het voelt goed tussen ons, maar omdat ik al zeker 5 jaar geen relatie heb gehad en eigenlijk nog nooit een echte serieuze relatie heb gehad voelt het voor mij nog wat onwennig. Ik vind het overigens wel heel leuk, maar het moet niet te snel gaan. Mijn vriend heeft al wel meerdere lange relaties achter de rug en ziet onze relatie helemaal zitten en zou het liefste morgen samen gaan wonen en trouwen, want hij is daar inmiddels wel aan toe. Ik wil het rustig aan doen, wat volgens mij niet meer dan normaal is, maar vooral omdat er de laatste tijd zo veel veranderd in mijn leven heb ik daar veel behoefte aan en dat accepteert hij ook.
Nu heb ik net een zwangerschapstest gedaan en blijk ik zwanger te zijn! Terwijl ik gewoon de pil slik, maar ik heb wel een griepje gehad dus waarschijnlijk heeft de pil toen zijn werk niet goed gedaan..
Ik zie het totaal niet zitten om nu al kinderen te krijgen. Ik wil nog zo veel dingen doen voordat ik kinderen krijg! Ik ben goed op weg om mijn leven op een rijtje te zetten, maar ik ben voor mijn gevoel nog lang niet klaar. Mijn spaargeld is op, ik woon tijdelijk weer bij mijn vader in, kortom ik heb totaal geen goede basis voor een kind.
Ik vind het vreselijk dat ik mezelf er op betrap, maar ik merk aan mezelf dat ik het liefste abortus zou plegen. Het zou het allemaal wel oplossen. Ik voel me heel erg ongelukkig bij deze zwangerschap, en dat terwijl ik al een kinderwens heb zolang ik me kan herinneren.
Ik weet heus wel dat het best mogelijk is om de zwangerschap door te zetten. Ik heb in principe een goede leeftijd om moeder te worden. Mijn vriend heeft wel een fulltime inkomen, ook al is het niet zo hoog, als we een beetje zuinig aan doen is het heus wel te doen.
Ik heb al een paar keer tegen mezelf gezegd kom op joh het is allemaal best te doen. Zo'n kindje is geweldig! Je kunt niet zo makkelijk denken van oeps foutje, naja ik kan toch gewoon abortus doen dan ben ik er van af.. Als je het onveilig doet, ongeacht of je aan de pil bent of niet, moet je nou eenmaal de risico's dragen. Er zijn zo veel mensen die er alles voor over hebben om zwanger te worden. Maar het helpt allemaal niet. Ik wil mijn leven nu niet omgooien voor een kind. Ik wordt er depri van.
Het nare eraan vind ik dat mijn vriend tegen abortus is. Of in ieder geval, hij is er niet tegen, maar voor hem is het geen optie. Dat komt natuurlijk omdat hij wel toe is aan kinderen. Hij is immers al 32 en heeft meerdere lange relaties gehad waarin ook een kindje wel welkom was. Daarnaast merk ik aan hem dat als ik begin over het weghalen van de baby dat hij denkt dat ik het niet wil omdat ik niet een kind met hem samen wil. Maar dat is het niet. Ook al vind ik 2 maanden relatie VEEL te kort om aan kinderen te beginnen, het zou voor mij niet een reden zijn om het kindje weg te halen. Met hem zou ik het wel zien zitten, hij zou een topvader zijn. Nee, het is puur omdat ik er zelf niet aan toe ben.
Ik lees op internet eigenlijk alleen maar verhalen over dat de man het kind niet wil en min of meer dwingt tot abortus, maar andersom zie ik nergens.
Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben?
maandag 8 april 2013 om 19:35
maandag 8 april 2013 om 19:36
Hoe ik daarbij kom? Hier bv::
[...]Hoe kom je daar nou bij?
En hoezo zal dat niet bij iedereen goed vallen? Moet dat dan? Ik dacht dat iedereen hier een eigen mening mocht hebben. De één zal zich thuis voelen bij Siriz, de ander bij het Fiom.
http://www.refdag.nl/nieu ... verder_als_siriz_1_506613
Waarom vind jij het zo hilarisch? Wellicht is Siriz een goede plek voor TO, als zij ook een gereformeerde achtergrond heeft. Anders wordt zij wellicht in een richting geduwd die zij niet wil, vanuit motieven die ze niet heeft. Lees de post van EvyBlissy er maar op na.
Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen.
maandag 8 april 2013 om 19:39
Hier de link naar de visie van Siriz die EvyBlissy al quootte: http://www.siriz.nl/over-siriz-3247.html
Uitgangspunt voor Siriz is dus de waarde van het ongeboren leven.
Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen.
maandag 8 april 2013 om 19:39
Het leegzuigen is niet waar ik persoonlijk moeite mee heb. Het op TO's gevoel werken terwijl ze overduidelik in een rotsituatie zit, door het zogenaamde arme babietje te benoemen. Bullshit vind ik dat. Het is geen arme zielige baby die veilig in mammies schoot schuilt, het is een zwangerschap die op dit moment niet gewenst is door TO en daar heeft ze het verdomde moeilijk mee.
Waarom zou je dan in vredesnaam gaan praten vanuit de arme zielige baby? Ik vind dat vilein.
maandag 8 april 2013 om 19:39
maandag 8 april 2013 om 19:41
Nee hoor, je misselijkmakende verhaal over de arme baby. Dat is waar ik op doel. Jij hebt zojuist heel doelbewust iemand een rotgevoel proberen te geven. En waarom is mij een raadsel. Dat je plastisch gaat vertellen hoe een abortus werkt zal me worst wezen ( hoewel ik dat ook totaal overbodige informatie vind, dat weet TO zelf ook wel).
