Kinderalimentatie?
woensdag 21 maart 2012 om 13:12
Ik ben zwanger en heb begrepen dat ik ondanks dat ik geen relatie meer heb met de biologische vader (ook niet samengewoond of getrouwd geweest) hij toch onderhoudsplichtig zou zijn, zelfs als hij het kindje niet erkend (eventueel aan te tonen via een DNA test bij de rechter). Hijzelf had liever gezien dat ik abortus had gepleegd (of dat er nu alsnog iets mis gaat :-&) maar ik heb dus een andere weg gekozen (na heel veel nadenken). Ik denk echter wel dat ik na de geboorte financieel wat hulp kan gebruiken dus als ik kinderalimentatie van hem kan krijgen zou dat erg fijn zijn (hij verdiend meer dan ik per maand) en voor zover ik begrijp heb ik daar dus ook gewoon recht op. Verder hoeft hij voor mij niets met het kindje te maken te hebben; liever niet zelfs na wat er is gebeurt. Weet iemand van jullie misschien hoe dit werkt en wanneer je moet beginnen met het aanvragen hiervan (pas na geboorte?) of moet ik dit eerst persoonlijk proberen te regelen met hem en er afspraken over maken en hoe weet ik dan hoeveel ik bij wet recht op zou hebben etc. Kortom alle tips en ervaringsverhalen zijn meer dan welkom! Bedankt alvast.

woensdag 21 maart 2012 om 15:51

woensdag 21 maart 2012 om 15:52
Nee.
Het uurtarief van advocaten wordt via het systeem van gesubsidieerde rechtsbijstand (voor de moeder) ingezet als wapen tegen de alimentatiebetalende vaders (die het volle pond moeten betalen).
Ik heb de mazzel dat in mijn bedrijfstak flexibel werken ook voor mannen geen probleem is, waardoor ik opvang en onvoorziene omstandigheden m.b.t. mijn kinderen kan opvangen. Veel andere vaders hebben dat geluk niet. En het blijft zo dat van een vrouw verzuim i.v.m. calamiteiten van de kinderen veel makkelijker wordt geaccepteerd dan van mannen.
Tja.


woensdag 21 maart 2012 om 15:53
Nog één inhoudelijke reactie dan. Vaak wilde de vrouw het kind in eerste instantie helemaal niet. Maar de stap om een groeiend iets uit je eigen lijf te laten weghalen, die stap wil niet iedereen nemen. Misschien zou het je goed doen als je je iets meer probeert in te leven in vrouwen die al zwanger zijn geraakt. Vervolgens besluiten ze 100% voor het kindje te gaan, maar van een ideale situatie is vaak geen sprake. De vrouw moet er vaak ontzettend veel voor inleveren en staat in veel gevallen toch in een zwakke positie omdat zij de volledige zorg voor een kind heeft. Kun je je daar dan echt niks bij voorstellen?



woensdag 21 maart 2012 om 15:57
Het is een algemene stelling en daar blijf ik wel achter staan dat je je verantwoordelijkheid over wat je wel/niet wil voor de seks draagt.
Neem je die maatregelen niet, dan weet je wat de gevolgen kunnen zijn.
Misschien moet Sire maar nieuwe spotjes gaan maken dat je naast het risico op Soa's ook het risico loopt 21 jaar alimentatieplicht te hebben. Welicht dat dat meer beweegt om een condoom te gebruiken.






woensdag 21 maart 2012 om 16:10
Je blijft maar roepen dat mannen prooi zijn van vrouwen zodra ze zwanger zijn en dat maar aan alle kanten door de wet wordt ondersteunt.
Gaat het er nu echt niet in bij je dat wanneer je geen kind wil als man je ZELF de maatregel moet treffen wil je 100% zeker zijn dat het er ook niet van gaat komen.
Niet huilen als je het niet zorgvuldig doet en men aan je deur komt kloppen.
Een pakje condooms heb je voor een paar euro, scheelt je 21 jaar aliplicht van duizenden euro.
En zo simpel is het.


woensdag 21 maart 2012 om 16:11
Ik zou het juist een stap terugvinden in de emancipatie als abortus door de man gebruikt zou kunnen worden als pressie middel en dat als de vrouw hiermee niet akkoord gaat hij dan wordt gevrijwaard van al zijn plichten.... Dit vind ik een vorm van onderdrukking.
Man en vrouw moeten beiden al éérder nadenken. Tijdens de seks dus. Als ze dit niet doen, dan hebben beiden schuld en zullen beiden dus moeten opdraaien voor de financiële en het liefst ook alle andere 'lasten'. Dit vind ik toch een aardig geëmancipeerd idee.
Man en vrouw moeten beiden al éérder nadenken. Tijdens de seks dus. Als ze dit niet doen, dan hebben beiden schuld en zullen beiden dus moeten opdraaien voor de financiële en het liefst ook alle andere 'lasten'. Dit vind ik toch een aardig geëmancipeerd idee.

