Let op de vloedlijn, daar komt een nieuwe golf!

Jeetje DD, wat een verhaal zeg! Arm jochie, kan me voorstellen dat zoiets nog dagen door je hoofd blijft spoken. Wel fijn dat er mensen zijn die zich om hem bekommeren.



En doe jij het maar lekker rustig aan hoor hier. Het lijkt me een hele klus op alle slaap- en eettijden op elkaar af te stemmen en ook nog genoeg tijd over te houden om samen met K. een boekje te lezen of gewoon lekker te knuffelen. Maar dat laatste zit wel goed geloof ik



voor Beng. Wat rot dat je zo'n koppijn hebt weer Wel erg fijn dat je een soort van 'buddy' hebt gevonden op je werk. Heb je het dan ook over persoonlijke zaken of alleen over werk? Hopelijk scheelt het straks dat je moeder ook weer op Bengelien gaat passen en zij iets minder onder invloed komt te staan van je schoonmoeder. Wanneer mag ze naar de PSZ, over een half jaar al?



Ook een voor Caat. Vervelend dat je geen vertrouwen hebt in de logopdiste. Ik dacht dat jullie eerste gesprek juist wel veel vertrouwen had gegeven. En natuurlijk gaat jouw kleine apie straks ook praten! Kan me voorstellen dat je er wat onzeker over wordt met al die verhalen hier, daar kun je ook vrij weinig aan doen, dat hoort er een beetje bij maar is natuurlijk niet leuk. Even ter geruststelling, ik ken een jongetje die tot zijn 3e alleen maar geluiden nadeed (zoals die ene acteur van M*A*S*H ofzo, die perfect een straaljager kon imiteren) en met hulp van een logopediste wel ging praten. Hij moest een soort van faalangst overwinnen en kon toen ook meteen hele volzinnen. Alsof hij ze stilletjes had zitten oefenen in zijn hoofd.

Mijn knulletje loopt!!!

Ik vinnet toch zó knap hihi. Nou ja, loopt is misschien wel een heel groot woord maar zijn eerste stapjes los zijn gezet (hij doet er nu 5 of 6 en neemt elke dag meer risico dus echt lang kan het niet duren) . Net voor zn eerste verjaardag

(ik zoek het poppetje met de zonnebril maar das alleen op de groep zeker?)



Ik kom straks lekker bijlezen hoor, man is weg vanavond en Peetje gaat hopelijk snel slapen zo en er is geen reet op tv (seven years in tibet al tig keer gezien)

Ja, dat ken ik van kinderen van vriendinnen, ook allebei jongetjes trouwens. Tot 2,5 zeiden ze alleen papa en mama, en opeens kletsten ze de hele dag door eigenlijk is het net als met lopen bij bijvoorbeeld kriebeltje; ze deed het heel lang niet, en toen ze het eenmaal deed kon ze het ook meteen goed.

Al kan ik me goed voorstellen dat het je niet lekker zit



Zo dames met springende eieren; zijn jullie goed voorbereid en klaar voor een partijtje baby maken?

neem, wat onwijs knap!!



Zo zie je maar: klein van stuk, maar wel degelijk een stoere jongen!

voor Peetje!!!! Wat ontzettend leuk!! En ik vind 5, 6 stapjes echt al lopen hoor! Was hij zelf ook trots, of een beetje beduusd? En nog maar een weekje en dan is hij ook echtecht baby-af!



Krieb, we doen ons best Maar nog geen ei gespot Ben natuurlijk ook nog maar net gestopt met de pil dus heb geen idee van mijn cyclus (was vroeger altijd 35 dagen, maar heb even berekend dat ik vorige keer na het stoppen 2 cycli had van gemiddeld 31 dagen). Vandaar dus ook die stokjes (40 stuks + 10 zwangerschapstesten voor maar $9.90!). Maar die geven vooralsnog alleen een testsreepje en een vaag 2e streepje.

voor lopende P.! en een oxazepammetje voor mij, want dit kan ik natuurlijk niet helemaal handelen....





Caat ik ben het helemaal met voorgaande dames eens (mijn eerste vriendje zijn eerste woord was, brandweerauto en die hebben ze uiteindelijk aan het praten gekregen door hem alleen iets te geven als hij het ook benoemde, was hij wel al een stuk ouder dan Caatboy hoor, hij moest bijna naar school ) maar ik kan me ook voorstellen dat je je zorgen maakt. Zeker als je de logopediste niet echt vertrouwt. Is er een andere logopediste in de buurt of in de praktijk? Misschien klikt het daar beter mee?

mardjen schreef op 12 augustus 2011 @ 20:11:

voor lopende P.! en een oxazepammetje voor mij, want dit kan ik natuurlijk niet helemaal handelen....

voor mard haar oxazepammetje. Doe mij er ook maar een of twee want ik kan het ook niet zo goed aan geloof ik. Het forumkleintje loopt, hoe kan dat nou ineens?!?! Ik vind het zo shocking dat hij alweer 1 wordt.....

Vanmiddag een hele goede en fijne vergadering met mijn manager gehad. Ze steunt me 100% en doet er alles aan om mij te ontlasten en draait bij andere mensen de duimschroeven aan. Helemaal super. Er is een last van mijn schouders gevallen. Misschien leer ik het nog weleens om me vaker uit te spreken en goed te uiten. Vandaag geen hoofdpijn gehad ook, gelukkig! En nu lekker weekend, een weekend met me-time en weinig moederen.

Heel goed van je beng! Fijn ook dat je nu zo opgelucht bent, en dan ook nog eens weekend Lekker in bad, stukje fietsen, boek lezen in bed, knuffelen met je meisje, op een andere manier knuffelen met bangman ... en verder even niets. Heerlijk

Een oxa-wattus?!

Beng schreef op 12 augustus 2011 @ 20:27:

Vanmiddag een hele goede en fijne vergadering met mijn manager gehad. Ze steunt me 100% en doet er alles aan om mij te ontlasten en draait bij andere mensen de duimschroeven aan. Helemaal super. Er is een last van mijn schouders gevallen. Misschien leer ik het nog weleens om me vaker uit te spreken en goed te uiten. Vandaag geen hoofdpijn gehad ook, gelukkig! En nu lekker weekend, een weekend met me-time en weinig moederen.

Ik ben trots op je en nu een heel weekend om het uit je systeem te krijgen. Je hebt verder genoeg op je bordje dus weg met de werkstress.

Beng! En heerlijk dat je meteen merkt dat je hoofdpijn wegtrekt. En nu inderdaad genieten van je weekend. Gaat Bengelien een dagje naar je moeder?

Vakantiekriebels schreef op 12 augustus 2011 @ 20:30:

Een oxa-wattus?!

Dit pleit voor je (Oxazepam is een kalmeringsmiddel)

Woehoe kleine Peetje loopt! Wat ontzettend knap zeg!

En alweer bijna 1. Wat gaat dat snel.



Beng: Wat ontzettend fijn dat je zo'n goed gesprek hebt gehad. Ook goed van je leidinggevende om in te grijpen. Erg fijn. Kan je nu lekker je weekeinde in zonder werkstress.



Lief van jullie. Dat soort verhalen zoek ik ook op internet hoor.

En die logopediste kan er echt niks aan doen. Ik vond haar juist heel fijn, maar ik kan me op lopen winden over niks.

Zo had ik ook totaal geen vertrouwen in mijn psycholoog. En dat terwijl ik er toch echt zelf heen ben gegaan. Niemand die me dwong of zo. Geen idee waarom, maar wat ik zeg; zit in een beetje in mijn systeem, want uiteindelijk heeft hij me juist super geholpen met mijn rouwproces toen.

Dat zal nu ook wel zijn. Maar het is een beetje van alles wat. Iedereen heeft er natuurlijk ook een mening over en speculeert er op los. Zo heeft Caatboy een kdv leidster en zij is de moeder van een jeugdvriendinnetje. Voel me bij haar op de een of andere manier ook altijd weer heel klein. Maar zij heeft ook altijd wel een sterke mening en pas suggereerde (ze zei het niet), maar ze doelde dus op een autistische stoornis. Dat weet ik, want ik lees wat af op internet. En toen we het dus hadden over zijn weinige praten, vroeg ze mij of hij met ons wel goed contact zoekt, want zij vond toch wel dat hij heel vaak langs haar heen keek.

Ik zei toen: " Ik weet waar je op doelt, maar.. " En toen begon ze dus heel snel over iets anders.

Nu heb ik nog eens goed gekeken bij autistische kenmerken en het enige wat overeenkomt, is het niet praten. Verder niet, maar ja, dat blijft dan wel hangen.



Nu dus een vragenlijst gekregen van de logopediste en ingevuld.

Staan die kenmerken ook wel in d.m.v. vragen en dan ben ik dus weer bang. Vooral omdat hij volgende week wordt getest op zijn

woordenkennis. Dus zijn passieve woordenschat d.m.v. opdrachtjes. Maar er is daar dus heel veel speelgoed en ik weet dat als hij eenmaal aan het spelen is, dat hij echt geen aandacht heeft voor iets anders. Allemaal spookbeelden waardoor ik mezelf helemaal gek maak. En dat hoeft dus helemaal niet want logopediste zei ons ook dat als hij iets niet doet, zij wel zal vragen of hij dat thuis wel doet, want dan is dat ook voldoende.

Zou me gerust moeten stellen, maar ja.... Hormonen spelen denk ik ook ontzettend mee.



Maar goed. Vanmiddag een boekentip van haar opgehaald bij de bieb. "Praten doe je met zijn tweeën". En dat is wel een goede. Zo wil ik altijd een boekje lezen op de manier zoals het hoort in plaats van Caatboy te volgen. Een paar maanden terug had ik ook al prentenboeken gekocht om daarin te kijken en zo zijn woordenschat uit te breiden. Maar hij wil dus dat ik alles benoem en ik dacht toen: "Dat is niet de bedoeling" . En weer gestopt.

Dus ga nu meer kijken naar Caatboy en naar wat hij wil. Dat is een beetje de kern van het boek en zowaar vandaag een paar nieuwe woordjes: Nieuw (hij wilde nieuw drinken), op, alsjeblieft (had hij maar 1 keer eerder gedaan) en baby (deed hij ook maar 1 keer en verwachtte half dat het weer bij maar 1 keer blijft)_



Dus ben alweer wat positiever gestemd. Caatman is trouwens superrelaxt en ziet het probleem niet zo. Maar bij mij combi van alles: hormonen, andere kindjes van zijn leeftijd of jonger horen praten, kdv leidsters met sterke meningen

En ja, jullie verhalen ook. Vind ze echt super om te lezen en denk dan aan de ene kant: Ach, wat lief en wat goed. En daarnaast: Potverdorie, waarom Caatboy nou niet.

Zit hier gewoon weer met tranen. Haat mijn hormonen!!! Grr..

Ach lieve Caat! Het is zo herkenbaar hoe zo'n angst een loopje met je kan nemen. Je wilt het niet en je kunt het rationeel proberen te benaderen, maar als je iets zo voelt, dan voel je dat zo.



Vind het heel goed dat je zo naar jezelf kijkt, hoe jij omgaat met hulp vragen aan anderen. Het is knap dat je daarin een patroon herkent en de logopediste daarom toch een kans wilt geven. En geloof me, zij zal heus wel vaker met kinderen hebben gewerkt die geen antwoord willen geven als ze lekker zitten te spelen.



En benoem inderdaad wat Caatboy allemaal aanwijst in zo'n boekje! Wij hebben ook van die dagen dat ik een verhaaltje niet echt kan voorlezen om dat Sproetekind alles aanwijst. En eerst benoemde ik dan wat we zagen en nu doet hij dat zelf. Leuk dat je meteen merkte dat hij vandaag wat nieuwe woordjes oppikte. En ik denk dat menig ouder jaloers is op een 2-jarige die alsjeblieft kan zeggen



Niet leuk trouwens van die KDV-leidster dat ze op deze manier over Caatboy praat. Als ze zich serieus zorgen zou maken, dan zou ze ook een echt gesprek met je moeten aangaan en niet een beetje lopen insinueren. Maar laat je niet gek maken hoor, vertrouw op je gevoel.

Hoe zou Pien het hebben?

voor Caat. En wat een mooie lieve post van jou Sproet



Ik vind het knap van je Caat dat je nog kritisch naar jezelf kunt kijken onder invloed van hormonen - petje af.

En bedankt allemaal voor de lieve berichtjes, doet me goed om mijn hart hier te luchten en ook van jullie steun te krijgen. Had ik echt even nodig geloof ik.

voor zowel caat als beng

Sproet heeft het -zoals wel vaker- zo goed verwoord, daar kan ik me alleen maar bij aansluiten.

Caat ik word even plaatsvervangend heel erg boos op de kdv leidster!!!! Dat is echt schandalig om zoiets te insinueren als professional, maar ook als mens.



Ik had net nog een heel stuk getypt over autisme en jouw verhalen over Caatboy, maar dat slaat natuurlijk ook nergens op. Niet praten (en hij praat niet niet, alleen weinig in jouw ogen toch?) is echt niet alleen een heel specifiek autisme kenmerk. Er zijn genoeg kinderen die later of eerder praten. Het zijn geen machientjes gelukkig.



Heel goed hoe je het boekjes lezen oppikt n.a.v. dat boek, grappig hoe iedereen dat verschillend aanpakt he.

Lieve Beng en Caat, ik had net een vriendin aan de telefoon (waardoor ik nu nog niet bijgelezen ben) maar ik wil jullie in eerste instantie een dikke knuffel geven. En ik bedenk me maar weer eens hoe blij ik met met ons cluppie omdat het zooooooo fijn is dat angsten, twijfels en onzekerheden altijd zo fijn gerelativeerd worden maar tevens ook serieus genomen en veelal zetten we elkaar ook aan het denken. Ik voel hem opkomen hoor, doen jullie mee? Grouphugggg



Caatje, wow, inderdaad diep respect voor de manier waarop jij naar jullie situatie kijkt, hoe je zelf al analyseert waar de zere plek zit en wat jouw eigen gedrag en houding hierin is. Knap hoor! En ook heel begrijpelijk hoe het een opeenstapeling is van emoties en hormonen. Dat je toch met de kindjes hier vergelijkt is natuurlijk heel begrijpelijk, ik doe dat ook en ik denk dat iedereen hier wel eens van die momenten kent. Doordat we met zoveel zijn is er veel vergelijkingsmateriaal maar tevens is het natuurlijk niet representatief voor hoe elk kindje in zijn geheel is. Jij kijkt met een vergrootglas naar het praatgedrag van de andere kinderen omdat dit nu eenmaal een punt van zorg is bij je eigen lieve knul. Naar alle andere aspecten kijk je niet omdat je daar geen zorg over hebt, logisch. Lastig he? Maar weet je, je bent hartstikke goed bezig, je doet het fantastisch en een kind dat dankjewel kan zeggen op zijn tweede is geen kind dat spraakproblemen heeft. Zo! Mijn eigen liefje is trouwens ook zo'n geval dat pas toen hij het echt kon ging praten. Heel laat. Mensen dachten vaak dat hij niet helemaal goed was

Nu is hij wel dyslectisch maar ook dat is helemaal geen voorland van kinderen die pas laat gaan praten. Ik denk overigens dat Peetje ook geen vlotte zal zijn, nog niets wijst erop dat hij binnenkort iets zegt of na zal doen. Ook geen geluiden van dieren ofzo. En ik weet ook nu al dat ik me vast zorgen zal gaan maken als het echt lang duurt. Ik wil jouw zorgen dus ook niet bagatelliseren want ik kan het me erg goed voorstellen. Kon je maar even in de toekomst kijken zodat je tenminste zeker weet dat het goed komt he?

Oja en voor die leidster. Dat gevoel dat jij je nog steeds klein voelt bij haar in de buurt moet je maar lekker snel opzij zetten want inderdaad: zij maakt grove fouten door zulke dingen op die manier te insinueren. Absoluut geen professionele aanpak en gestoeld op NIETS. Dus.

Ah shit, daar is man alweer. Wat een enthousiasme he? , als hij thuiskomt heeft hij altijd hele verhalen die ik aan moet horen haha. Ik ga dus maar....

Jullie zijn lief! Groephug terug aan allemaal!



En fijn om te lezen. Wilde er telkens al eerder over beginnen, maar deed het niet. Wilde het juist niet groter maken dan het is. Maar soms wordt het juist groter als je het alleen maar in je eigen hoofd hebt zitten.



En ja, die kdv leidster is zeker niet professioneel. Zo zei ze eerder al iets over die sterke eigen wil van Caatboy en dat ik vroeger ook zo eigenzinnig was. Voelde me gewoon weer kind en weet ook niet zo goed hoe te reageren op dat moment. Ik vond haar vroeger erg streng en nu is ze nog zo volgens mij.



Wel grappig. Toen ze met mij over Caatboy's weinige praten (inderdaad Mard; het is weinig praten), zag ik Caatboy en een ander meisje op de bank springen. Mocht natuurlijk niet.

De kdv leidster zei er wat van en hup, allebei netjes gaan zitten.

Maar ze draait zich om naar mij en ik zie ze allebei heel ondeugend naar elkaar kijken en een seconde later zijn ze weer aan het springen en giechelen.

Heb er niks van gezegd. Vond het toen stiekem wel grappig. Moeilijk wel om mijn gezicht in de plooi te houden.



Dat was op de dag dat ze het over autisme had trouwens en volgens mij had ze wel door dat ze veel te ver ging. Ze ontweek Caatman gewoon de volgende dag toen hij Caatboy kwam brengen.



Tja, vraag me af of ik hier nog iets mee moet doen of niet.

Caat, goed dat je je verhaal toch gedaan hebt hier. Soms wordt het inderdaad groter als je het voor je houdt.



Ik denk dat je zeker nog de leidster wel een keer aan kunt spreken. Vertellen dat je een vervelend gevoel hebt overgehouden aan haar opmerkingen over Caatboy. Je schrijft dat ze Caatman een beetje ontweek, dus misschien is het wel fijn als je de lucht een beetje kunt klaren, jullie moeten voorlopig nog even samen verder. Ik kan me trouwens best voorstellen dat je op dit moment even geen trek in hebt om er op terug te komen. Als je al het gevoel hebt dat je 'kleiner' bent dan zij, dan kan zo'n gesprek dat juist ook versterken. Maar lieve Caat, als het om Caatboy gaat ben jij (samen met Caatman) de expert dus je hoeft niet aan je eigen gevoelens en ideeën over hem te twijfelen en die leidster mag dat best weten