Maar niet zwanger worden..... (deel 3)

Jooooooo!

Jo, wat ontzettend fijn om te horen!!! Super!!! Fijn dat je tranen op lijken te zijn. Al dat gejank is ook niet fijn

Hannaz, even een flinke knuffel voor je. Je lijkt het wel te kunnen gebruiken. Ik hoop dat je er snel weer positiever in staat. Dat maakt het allemaal wel iets dragelijker.

Ben het met je eens Baggal. Natuurlijk mag ze overal verdrietig over zijn, maar ik neem aan dat als jij weet dat ze graag kinderen wil, maar de juiste persoon nog niet heeft ontmoet, dat ze het je ook zou kunnen vertellen als het haar allemaal te veel wordt. Dan kun je er rekening mee houden. Mocht ze dan liever een paar weken niet afspreken, dan is dat niet zo erg. Nu loop je ook maar te gissen... Goed dat je haar gaat bellen.

Hee lieve meiden!!

Ik heb wel meegelezen maar moet zeggen dat ik het niet meer helemaal bijhoudt. Ten eerste omdat ik ook probeerde wat meer afstand te nemen en ten tweede omdat ik het best druk heb gehad haha.

Maar het nieuws van Wished maakte me wel even heel verdrietig. Wat onwijs rot meid!! Ik weet ook nog goed hoe bang ik was dat zo'n poging dan toch niet door zou gaan of er een slechte uitslag kwam. Je kijkt er zo naar uit, je plant alles in en dan dit... pff.
Ik hoop dat je een goed gesprek hebt binnenkort en dat ze een oplossing hebben. Er moet gewoon iets zijn wat kan helpen. Ik heb het gevoel dat als jullie een goed embryo hebben, je dan ook wel een goede kans hebt om zwanger te worden (gezien je eerdere zwangerschappen) dus het moet gewoon lukken. Hoe is het nu inmiddels? Wat duurt dat wachten lang he.

Ook het nieuws van Flipje ging me niet in de koude kleren zitten. Alsof het nog niet genoeg was, bah. Ik denk aan je Flip!! (heb ook gereageerd in het andere topic)

En dan gelukkig nog goed nieuws van Jo!! Wat moet dat spannend zijn geweest allemaal en wat fijn dat je nu een tweede goede echo hebt gehad. Ik was ook elke keer nog zenuwachtig. Ben zo blij voor je dat het hele IVF gebeuren je nu bespaard wordt.

Dubbeltje gelukkig weer op het wachtbankje!! Hoewel gelukkig, leuk is het niet altijd. Maar ik was altijd wel blij als er weer iets gebeurde. Wanneer is je nod?

Hannah, wat rot dat je je zo voelt, ik herken het hoor. Inmiddels moet ik zeggen dat ik er wel allemaal aan wen haha, erg zeg. Maar hoe langer ik in de MMM zit hoe sterker ik me voel en hoe beter ik met alles om kan gaan lijkt het.

MssF, hoe is het met jou? Vast druk met de verhuizing? Veel succes!!
Nog bedankt voor je post een week of twee geleden. Heel mooi hoe je schreef dat het enige waar je je aan vasthoudt is dat je weet dat jullie sterk zijn en er samen wel komen. Dat gevoel heb ik bij ons ook en daar ben ik zoo blij mee. Natuurlijk hoop ik met heel m'n hart dat we een kindje van ons samen mogen krijgen maar mocht dat niet zo zijn hebben we in ieder geval elkaar.

Welkom aan de nieuwe meiden hier!! Jullie gevoelens zijn herkenbaar hoor. Voor anderen lijkt het zo makkelijk om zwanger te worden en wij moeten maar dealen met iedereen om ons heen die zwanger wordt.

Hier gaat het best goed moet ik zeggen. De zwangerschap lijkt al heel lang geleden (best raar vind ik, alsof het niks was ofzo?! Misschien ook niet echt goed) en we hebben leuke weken gehad. Ook kijken we uit naar onze vakantie.
Uit de tweede uitslag van de vlokkentest is niks gekomen, dat is fijn want dat betekent dat er geen grotere herhalingskans is bij een tweede kindje . Heel waarschijnlijk heeft ons meisje iets lichamelijks gehad.
Ik hoop vooral heel erg dat ik dit jaar weer zwanger mag zijn. Ik zie er wel weer tegenop moet ik zeggen, bang dat er weer iets fout gaat. Maar goed het duurt nog even!

Lieve Boulu, wat fijn om weer van jou te horen. Ben erg blij om te horen dat het naar omstandigheden goed met je gaat, respect dat je weer zo vooruit kan kijken. Het is lang niet altijd makkelijk, het hele traject is een rollercoaster van emoties helaas.. Top voor hoe je het allemaal doet meid.

Sorry als je het al een keer gezegd heb, ben het even kwijt maar weet je al wanneer jullie weer willen starten of totaal nog geen datum in gedachten?

Dikke knuffel!


Hannah hoe gaat het nu ?

Dankjewel lieve Wished!! Ik ben ook blij hoe het nu met me/ons gaat, maar ook bang dat het nog gaat komen ofzo. En daarnaast bang dat we nu geluk hadden zover te zijn gekomen en dat dat niet meer gaat gebeuren ofzo?! Maar goed dat is de angst die ik voorheen ook had. Ik heb er nu wel meer vertrouwen in, want het kan blijkbaar...
Eind september heb ik nog een nacontrole ivm de curretage en als deze goed is, kunnen we ons weer aanmelden om te starten! Dan weer eerst aan de pil natuurlijk en de decapeptyl enz. Dus ik ga ervan uit ergens midden november een punctie, hoop ik!!
Hoop dat jij dan ook weer aan de beurt bent hoor! Of eerder.

Boulou, wat fijn om te lezen dat het weer wat beter gaat met je! Heerlijk die afleiding met leuke dingen doen. Wat goed dat er niets uit de vlokkentest is gekomen dat is al een hele geruststelling. Gezien je nu zwanger bent geworden en het toch best aardig ging heb ik ook wel goede hoop voor een volgende keer. Het ging bij jou in een stijgende lijn . Probeer ook lekker te genieten van de leuke dingen van het leven , als je straks weer begint met spuiten dan is het vele malen moeilijker om echt afgeleid te zijn. Dikke knuffel voor jou bikkel!

Hannah, wat jammer dat je niet helemaal lekker in je vel zit maar wel ontzettend herkenbaar. Het traject is met ups en downs ik hoop dat het lukt om jezelf te herpakken. Ik gaf toch altijd wel toe aan het verdriet maar je wordt er sterker van en zekerder (daar heb je nu misschien niet zoveel aan). Ik hoop dat je partner een luisterend oor kan bieden. Al hebben die het er ook altijd wel moeilijk mee.

Baggal, dat contact met jou man en haar ex is inderdaad niet echt iets om boos over te worden en heb jij niet in de hand. Je man mag wel zelf weten met wie hij contacten onderhoud. Gezien het dus allemaal om dezelfde persoon gaat zou het dus best kunnen dat er veel meer dwars zit. Ga je de confrontatie/gesprek aan? IK weet niet of ik dat zelf zou doen, sommige dingen hebben gewoon tijd en ruimte nodig. Ik (jij gelukkig ook) kan mij heel goed voorstellen dat ze misschien even geen zin meer heeft in ‘jou’. De blije zwangere met een hele dikke buik, wellicht gunt ze je het echt wel van harte maar kan ze er niets aan doen. Als ik naar mezelf kijk gedurende het traject was ik op een gegeven moment op het punt dat ik het vooral mijzelf gunde. Hartstikke leuk al die andere zwangere maar ik wilde zelf. Dit kost trouwens behoorlijk wat energie dus ga vooral goed na of dat het je waard is.

Hannepan, thx voor de felicitatie, zo spannend want bij jou kan de kleine bijna komen. Ik houd het in de gaten. Ik hoop dat alles heel goed gaat en ga je alvast heel veel succes en sterkte wensen. Plezier komt daarna wel .

Flipje, ik hoop dat je jezelf hebt herpakt. Het is gewoon zwaar K**. Ik heb er geen andere woorden voor. Ik hoop dat je andere dingen hebt om je afleiding in te zoeken. Ik las in ieder geval dat je jezelf een mooi cadeau hebt gedaan. Haha dat werkt meestal wel.

Dubbeltje, vermaak je je een beetje op het wachtbankje? Heb je al een vervolgafspraak staan of te wel een ivf intake. Ik heb heel lang getreuzeld en toen ik ging plannen werd het eerst een x afgezegd toen moest het i.v.m. vakantie nog verder vooruit. Toen gingen we erheen was het niet de juiste arts, uiteindelijk toch een intake. Daarna kwam het privé weer niet uit en had ik verplichte pauze, toen hadden ze ineens een zomerstop. Nou ja achteraf prima want in de laatste maand ben ik zwanger geraakt maar goed echt vlot ging het niet, dus als je snel door wilt adviseer ikje tijdig te plannen.

Wished, kom je de tijd een beetje door? Gelukkig is je volgende afspraak al bijna maar het kost toch weer nog meer tijd en dat betekent dat je niet gelijk door kunt straks. Toch weer op een menstruatie wachten. Ook voor jou hoop ik dat je wat afleiding hebt.

Saar, wat je schrijft over het seks leven is heel normaal als je wat langer bezig bent. Alle andere keren voelt/ is compleet nutteloos ihkv zwanger worden. Voel je er niet schuldig over en probeer het wel leuk te maken en houden om andere problemen te voorkomen.

Animal, ik hoop dat de uitslag van het onderzoeken heel snel binnenkomt. Helpt volgens mij ook niet dat het nu zomerperiode is.

Meiden bedankt voor het meeleven ik hoop dat jullie heel snel mogen volgen.. wat mij betreft draai ik de tijd een jaar vooruit om te zien hoe we er dan voor staan. Verder is zo een zwangerschap blijkbaar ook alleen maar wachten, wachten en wachten. Ik ben doodmoe en heb nergens meer zin in. Ik ga maar verder met het werk en hopen dat ik niet in slaap val.

Oke Boulu, duurt nog even maar heb je wel tijd om alles goed een plekje te geven en weer op te laden voor de volgende poging. Ik denk dat wij de volgende keer dan ongeveer gelijk op gaan, wij kunnen in principe meteen weer starten maar misschien is een rustpauze niet verkeerd. Ik wil de 12e het gesprek even afwachten en als ik er daarna een goed gevoel over heb dat met een nieuw beleid we betere kans maken dan starten we misschien wel weer gelijk, geen idee nog eigenlijk. Ik ga ook eens vragen aan de arts waarom ze in (het ziekenhuis waar wij beide lopen) altijd het lange protocol doen, nooit het korte?! geen idee wat hierin het verschil is, heb jij dat ooit gevraagd?

Hou je taai meid.


Jo, wat vervelend, die kwaaltjes horen er wel bij, extreme vermoeidheid haha goed teken maar wel vervelend als je het hebt, werk ze en succes.

Wished: Ik ben erg benieuwd wat de arts zegt op 12/09. Echt moeilijk te stimuleren ben je niet, maar het verloop is zo onregelmatig met of een paar grote die mee doen en de kleintjes weer niet of wachten tot de kleintjes wat doen, maar dan doen de grote niet meer mee ! Heel irritant omdat je jezelf mentaal ook altijd gaat voorbereiden op een poging en dit is natuurlijk een teleurstelling. En heeft de arts wat suggesties.


Boulu: wat klink je sterk. Ik had al iets in het andere topic geschreven overigens. En als je op vakantie opeens geconfronteerd wordt met kinderen of een baby is het helemaal niet gek dat je dat moeilijk vindt. Ik had dat ook vorig jaar in Japan. Al die mooie vrouwen met die schattige kindjes bij het peuter badje net na de eerste chemische zwangerschap... En dan naar een Japanse tempel gaan en alleen maar hopen dat het je op een gebied geluk brengt (terwijl ik helemaal niet geloof in dat soort dingen). Zucht... Ik hoop zo je heel snel zwanger wordt. Geldt ook voor Flipje, Wished en alle anderen, die naar mijn smaak al een tijd bezig zijn. Volgens mij gaan jullie straks met Mssfiddler allemaal redelijk gelijk op!! Dat Oktober Maar een topmaand mag worden.

Dubbeltje: hoe is het op het wachtbankje? Voldoende afleiding?

Animal: was idd van plan om haar dit weekend te bellen en toch niet gedaan. Zat zaterdag aan de CTG.

Jo: het zou kunnen - maar dan zou het wel zo fideel zijn om dat uit te spreken, want nu vul ik het voor haar in, mezelf afvragend of ik iets fout heb gedaan door aan te geven dat ik niet vind dat Ik iets te zeggen heb over de (geringe) contacten tussen mijn man en haar ex. Ze is zelf niet met een traject bezig oid - en ik ben, zeker in haar aanwezigheid, niet de blije zwangere, al kun je niet om de buik heen (en Ik ben enorm dankbaar). Ik hoop oprecht dat ze tegen niet al te lange tijd de man tegenkomt en dat het haar gegeven is om daar nog een kind mee te maken - al is die kans gelet op haar leeftijd wel beperkt. Ik heb besloten om het maar even te laten. Ze is uitgenodigd voor een 1:1 etentje en het is aan haar of ze daar op in gaat...

Dank je lieve Baggal,
Ik hoop ook zo dat oktober een topmaand gaat worden!

In elk geval de geboorte van je kleintje

Ik hoop dat het snel goed komt tussen jou en je vriendin. Nooit leuk als er geruzie is

Ik kom weer even buurten hoor . Nog niet aan het verhuizen, maar gewoon op vakantie. Het zit er wel aan te komen en ik begin er nu ook echt zin in te krijgen (volgens mij begin ik ook nu pas te geloven dat het echt gelukt is!)

Wished, wat een enorme domper dat ze punctie niet door ging. Maar ik denk wel dat het een goede beslissing is geweest als er meer uit te halen valt. Nu natuurlijk ontzettend rot, maar ik hoop dat je straks een betere poging hebt met flink wat cryo's in de vriezer en dat het het geduld waard gaat zijn

Flip, voor jou ook een dikke Ik weet nog dat je eens zei dat je hoopte dat er een goede zwangerschap zou komen uit dezelfde icsi als F. Zo rot dat dat nu niet meer gaat gebeuren en je weer moet gaan prikken en slikken. Je klinkt wel weer veerkrachtig en ik hoop dat de volgende icsi hem gaat worden voor jullie, maar ik snap ook wel dat je waarschijnlijk zelf het gevoel hebt de reserves van de reserves van de reserves te hebben aangebroken. Ik heb bij jullie trouwens wel het idee dat als het tot een terugplaatsing komt de kans wel groot is dat het aanslaat dus wat dat betreft goede hoop.

Boulu, ook jij klinkt ontzettend sterk! En een hele opluchting dat jullie dochter geen genetische afwijking had. Wat ontzettend knap hoe je met de situatie omgaat en weer vooruit kijkt naar een nieuwe poging. Ik denk dat we dan gelijk op gaan, ook wij hebben midden november de punctie.
Bedankt voor je complimenten over mijn post, ik zie dat je ook een beetje dezelfde coping style hanteert op het moment als ik. Ik heb de afgelopen maanden ook elke "wat als" gedachte de kop in gedrukt en vertrouw op ons om te dealen met wat er ook op ons pad komt.

Dubbeltje, hoe gaat het op het wachtbankje. En hoe gaat het ook gewoon, heb je last van de hormonen? Ik merk altijd pas als ik ze niet gebruik hoe labiel ik er van word. Ik hoop dat dit hem wordt voor jullie! Wij maken ook altijd grapjes hoor met onze verpleegkundige terwijl ze daaronder bezig is Ik had een keer eentje die heel hard riep (terwijl ze de echo staaf in mn doos schoof) "oh dat had ik vroeger ook, was toen echt in de mode!!!! ... .... ... Z'on rood jurkje" Ik dacht toen echt dat ze het over mn benedenkapsel had

Baggal, schrikken zeg! Ik las dat sweat pea wat minder voelde. Gewoon aan de bel trekken hoor! Fijn dat nu alles wel goed gaat, ga je nu ook minder werken of hoeft dat niet? En wbt je vriendin, moeilijk... We kunnen wel vanalles gaan invullen maar we weten het gewoon niet. Ik heb soms trouwens ook gewoon even ruimte nodig, niet eens om de zwangere zelf, maar vooral omdat de aandacht van anderen ook altijd naar de zwangeren gaat. Misschien wel een beetje wat Hannah nu heeft en ik denk dat ze ook wel een punt heeft, misschien ben je nu gewoon even niet de juiste persoon, maar dat maakt het niet minder rot.
Dat van je man en haar ex snap ik ook niet... Misschien had ze gewoon een onredelijke bui...

Hannah, hoe gaat het verder met jou, wil je er wat meer over kwijt? Of juist niet, ook prima. Soms is heel erg bezig zijn met het emotionele aspect van het traject wel confronterend vind ik. Dan word ik down van het bezig zijn met hoe rot het wel allemaal niet is, terwijl je er niet zwanger van raakt. Focussen op de goede dingen in mijn leven helpt mij wel heel erg, andere doelen behalen zodat ik niet het gevoel heb stil te staan en wat meer met de dag leven en wat minder "verstandig" zijn.

Animal, hoe gaat het met jou?

Fijn dat je weer een goede echo had Jo! En kwaaltjes zijn goed hoor. Ik zou als het ons nog gegunt is met liefde 12 weken in bed liggen moe te wezen. Ik ben zonder zwangerschap trouwens al een enorme slaapkop en ik viel ook standaard na de iui in slaap (zal ook van de spanning komen denk ik)

Truus en Saar, ik hoop dat wij jullie ook een beetje kunnen steunen in dit traject. Al is het maar om uitleg te geven over hoe het allemaal gaat. Ik heb wel ervaren dat het toch weer anders is als je een soort van MMM veteraan aan het worden bent. Eerst was ik overal bang voor, al m'n ergste nachtmerries zijn uitgekomen en ik leef nog steeds en ik vind het minder zwaar dan voor al deze ellende. Ergens heb ik toch een manier gevonden om er mee om te gaan zonder er aan onderdoor te gaan en ik lees dat bij heel veel vrouwen hier. Al hoop ik dat jullie zo'n meganisme nooit nodig zullen zijn.
Wij hebben nooit echt moeite gehad met de verplichte nummertjes... maar sinds de behandelingen zijn gestart is de druk er wel af tijdens de maanden dat we niets doen. En ook toen we moesten wachten op de eerste iui heb ik op een gegeven moment de ovulatietesten het raam uit gekieperd... ik was er zo klaar mee met alles.

Hier gaat het goed, we houden er een strakke planning op na met het verhuizen en de start van ivf, maar ik heb me er nu op ingesteld dus dat gaan we niet meer veranderen. Verder zijn er wat trieste dingen in mijn nabije omgeving gebeurd, aan het gebeuren wat wat aandacht vraagt maar ik ben blij dat ik er voor die mensen kan zijn en ik merk dat onze situatie ook beter bespreekbaar wordt. Zonder hormonen voel ik me sterk en ik heb oprecht genoten van de vakantie en voelde me op sommige momenten echt gelukkig.

MssFiddler: Geniet van je vakantie! En dan verhuizen en dan IVF! Ik heb bij jou altijd wel het gevoel dat het je gaat lukken overigens. Vraag me niet waarop ik dat baser - misschien een voorgevoel. Je klinkt overigens ook sterk vind ik en vooral onverslagen.

Ik zat zaterdag idd @ Triage, omdat ik haar die dag amper gevoeld had. Ik ben ook een stuk groter geworden in de afgelopen paar dagen - dus misschien was het een groei-iets.
Ik heb besloten maar even niets te doen met vriendin B. Als het de zwangerschap is, heb ik daar volledig begrip voor. Alleen dat inhakken/mij betrekken in iets tussen haar ex en mijn man en mij daarover een schuldgevoel geven, daar heb ik geen zin in. Het komt goed, of niet - maar ik moet het nu loslaten denk ik.

Ik zit vandaag op kantoor, maar ik denk dat ik het per week bekijk hoe lang ik nog door wil/kan werken. Ik heb dit lange bankholiday weekend vooral gerust en weinig gedaan.

Dubbeltje: voor jou duim ik nog steeds. Wanneer mag je testen? Hoop zo dat het nu eindelijk een keer raak is!

Lieve dames,

Net nieuw op het Viva forum hoop ik wat informatie te putten uit jullie bron der wijsheid... hopelijk ben ik hier in het goede topic.
Mijn man en ik proberen sinds 1.5 jaar zwanger te worden. Hij bleek antistoffen op zijn sperma te hebben, en de gynaecoloog stelde, omdat de aantallen initieel goed leken, IUI voor. Helaas bleken de afgelopen 3x IUI de aantallen bedroevend laag (0.3-0.5 miljoen). Weet iemand van jullie of het mogelijk is sperma te 'verzamelen'? Dus bv invriezen en alles in 1x inbrengen? Wij vroegen dit aan de gynaecoloog maar die veegde deze suggestie zonder verdere uitleg van tafel.
Wij moeten tot begin oktober wachten op onze volgende afspraak om nogmaals spermakwaliteit te meten en dat lijkt een eindeloze tijd om te overbruggen.

Daarnaast vroegen we ons af wat, als de behandeling niet in een Nederlands streekziekenhuis wordt uitgevoerd, eventuele andere goede behandelcentra zijn.

Hopelijk weten jullie raad!

Liefs, Eitje269

Eitje: Zou je dan niet eerder overwegen om over te stappen op ICSI? Met deze aantallen is IUI 'a long shot'. En ICSI wordt in de meeste ziekenhuizen in NL uitgevoerd, al dan niet in samenwerking met een academisch ziekenhuis.

Welkom eitje,

Ik zou dan ook eerder ICSI overwegen, IUI heeft met die lage aantallen eigenlijk geen zin. Heeft de arts dan geen icsi voorgesteld?
Succes met wachten op het gesprek, wachten kan lang duren.


Goed besluit Baggal om er even niks toe te doen, misschien als het even rust en je er dan over praat het ook beter werkt.

Hoi Wished en Baggai,

Dank voor jullie snelle reacties. De gynaecoloog heeft inderdaad ICSI genoemd. Ik probeer een beetje te wennen aan dat idee, maar (misschien naïeve) alternatieven willen we ook overwegen. Het lijkt me zo logisch; als het weinig is, spaar gewoon op zodat je wat meer hebt. Twee eerdere donaties van mijn man waren hoger dan de genoemde aantallen (37 mln en 3 mln), vandaar de volgende analyse in oktober. Nogmaals dank voor het meedenken!

Ik weet wel dat zaad erg kan wisselen en dat daarom vaak meerdere zaadonderzoeken worden verricht, maar het idee van opsparen dan is het meer, klopt niet helemaal. Mij is altijd verteld hoe langer je zaad opspaart, hoe slechter de kwaliteit. Daarom word bij bijv IUI of IVF/ICSI ook geadviseerd 3-4 dagen onthouding maar niet langer (of korter). Tenminste in het ziekenhuis waar ik in behandeling zit dan.

Ik snap dat je erg moet wennen aan het idee, het is ook niet niks al die vruchtbaarheidsbehandelingen en de keuzes waar je voor komt te staan, ik hoop dat jullie snel aan het idee kunnen wennen en een beslissing kunnen maken die voor jullie goed voelt.

Eitje: Ik ben zelf een ICSI-veteraan en het hangt een beetje af van jouw omstandigheden of je alternatieven wil proberen. Als je nog wat jonger (en geduldiger) bent is dat natuurlijk geen probleem en vergeet niet dat een zaadlozing een moment opname is.

Bij ons was de oorzaak ook gelegen aan de zaadkwaliteit van mijn man, waardoor een natuurlijke zwangerschap of IUI meteen was uitgesloten. Mijn man heeft overigens wel proxeed plus gebruikt in de hoop dat dit e.e.a. ten goede zou komen. Dit kun je gewoon zonder recept krijgen. Het voordeel van ICSI boven IVF is dat het zaadje meteen geinjecteerd wordt in de eicel. Het nadeel is echter dat er geen natuurlijke selectie is, maar goed - dat is dan het enige. In feite sla je dus met IVF of IVF+ICSI al een belangrijke stap over nl. de bevruchting waarvan je met IUI niet zeker bent. Succes!

Mssfddler, ah lekker genieten van je vakantie heerlijk. Even opladen hoor want zo een verhuizing kost veel energie en maar niet te spreken over wat daarna nog komen gaat. Jammer van de gebeurtenissen om je heen en fijn dat je er voor andere kunt zijn.

Baggal, ik las dat je je energie nu voor jezelf gaat houden. Goed zo, soms is het beter om even af te sluiten van de rest. Ik hoop dat het op termijn vanzelf als vanouds wordt. Trek je het nog wel met zo een grote buik, het lijkt mij behoorlijk zwaar. Ik ben een buikslaper en voel nu al een beetje druk, ik vraag me af hoe dat straks dan moet.

Eitje, wat een grappig idee. Opsparen en invriezen en dan bijv. na een x of 5 de boel bij elkaar gooien, is dat wat je bedoelt?
Ik denk dat ziekenhuizen hier niet aan mee werken, dat kost allemaal weer teveel geld. Bovendien vraag ik mij af wat er na ontdooien nog overblijft. Heb je nog wel zin om verder te gaan met IUI. Ik had na een paar keer keer het idee dat het niets meer zou gaan doen en dan hadden we nog prima zaad. Je zou verder kunnen met IUI of ICSI af kunnen wisselen met IUI als je na poging 1 niet zwanger bent geraakt

Eitje, ik ben het met de rest eens En opsparen, wat verwacht je daarvan? Ingevroren sperma kan dacht ik alleen voor ICSI gebruikt worden en niet voor IVF, dus lijkt me IUI ook niet handig (de bevruchting moet dan nog zelfs plaatsvinden en dat is dacht ik met ingevroren sperma moeilijker vandaar dat ze geen IVF, maar ICSI doen) en als je wel een redelijke score moet krijgen, maar er maar elke keer 0.3 mlj cellen inzitten, moet jouw man dan 5 x produceren om een redelijke score te krijgen? De meeste ziekenhuizen gaan < 1 mlj spermacellen over op IVF/ICSI, 1,5 mlj is nog weinig. Dus lijkt me dat niet zo handig. Ik snap wel dat je dat een fijner gevoel lijkt, dan al die hormonen spuiten en een punctie ondergaan. Hoewel ik na de 1e keer al dacht, dat als ik het nog 10 x moest ondergaan het ook prima is. Nu na 3x ben ik er wel klaar mee, maar dat ligt meer aan de teleurstellingen dan aan het traject zelf. Het is ook gelijk een hele grote stap van niets naar IVF. 6 x IUI heeft voor mij wel gevoeld als richting IVF gaan, ipv die grote stap in 1 x maken.

@wished- we hoopten dat je het zaad met invriezen langer zou kunnen bewaren, maar wat er na ontdooien overblijft is misschien erg slecht. hopelijk kan de gynaecoloog er bij ons volgende bezoek meer over vertellen. en inderdaad, tijd om te wennen en een goed gevoel bij een bepaald traject is zo belangrijk!

@baggal grappig, mijn man is ook sinds 3 maanden aan de proxeed plus. heeft het bij jouw man resultaat opgeleverd? je probeert van alles, he;-). (en ook: hoera, grote buik lees ik, wat fijn!!!)

@jo_86 ja inderdaad dat is precies wat we bedoelen, en de onzekere factor lijkt mij ook wat blijft er over na ontdooien. goed idee van je om de verschillende behandelingen af te wisselen.

@Animal2307 fijn te horen dat de hormoonbehandelingen op zich te overleven zijn:). We lazen dat na ontdooien maximaal 40% van het zaad overleeft, maar de vraag is hoe dat zit als de uitgangssituatie slecht is... dank voor het meedenken!

Eitje: Ik ben uiteindelijk zwanger geworden van een cryo, gemaakt van een vers eitje met mijn man's bevroren zaad, omdat mijn man op de dag van de punctie niet kon produceren (en zijn uitgangspositie was al slecht - sterker nog door een ander ziekenhuis werd een donor geadviseerd omdat het verse zaad bij ICSI 1 niet echt goed was - van het bevroren materiaal was er maar 6% goed en dat is niet best. Er is toen wel een enzyme bij gedaan om het zaad als het ware een kick te geven). Of en zoja in hoeverre proxeed geholpen heeft is moeilijk te zeggen. Ik heb 4 keer een dubbele terugplaatsing gehad (d.w.z. steeds 2 embryo's) ben daarvan 3 keer zwanger geworden en de laatste keer doorgaand (de huidige zwangerschap). Ik weet dat men liever met vers zaad werkt dus opsparen en dan IUI doen heeft echt niet zoveel zin.

Wat Animal ook zegt: hormonen spuiten valt wel mee - echt. Leuk is anders en het is niet de meest romatische manier om een kind te maken, maar daar kom je ook wel overheen. Het moeilijke van de MMM zit 'em vooral in de teleurstellingen en de onzekerheid en of dat nu IUI of ICSI is, maakt volgens mij ook niet zoveel uit. De teleurstelling is nl. hetzelfde als je voor de zoveelste keer van het wachtbankje afvalt of een hagelwitte test in je handen hebt, terwijl gevoelsmatig de wereld om je heen zwanger wordt in een zucht en een scheet.


Jo: Hoe is het met jou? Hoe voel je je?

Dit is natuurlijk wel het laatste topic waarin ik mag klagen over zwanger zijn. Als iemand dit vervelend vindt om te lezen spreek mij er gerust op aan. Uiteraard heel heel dankbaar nog steeds, zeker dat het ivf traject ons bespaard is gebleven. Ik ben niet emotioneel eerder minder emotioneel. Volgens mij was ik met de IUI's veel emotioneler maar waarschijnlijk ook door de teleurstellingen. Ik ben echt extreem moe, ik zat gisteren in een overleg en heb met mijn handen mijn ogen open moeten houden. Zag er vast heel gek uit. Moe en misselijk en de eetlust neemt nu af de extreme honger is minder maar heb nergens zin in. Normaal ben ik blijkbaar best energiek maar nu moet ik er niet aan denken om na werktijd ook nog maar iets te ondernemen. Oh ja ik weet niet of ik dat hier had geschreven maar door de hormonen ontstaan er zomaar plekken wat begint met veel jeuk en daarna een bobbel, blaasje en het ziet er uit als een brandwond. Paar in gezicht die zijn bijna weg gelukkig maar heb er nu 1 op mijn hand en op schouderblad. Het enige wat werkt is koelen. Heel raar verschijnsel maar ook dit hoort erbij blijkbaar.

@baggal: dat klinkt als een zware periode zeg, wat ongelooflijk fijn dat het uiteindelijk gelukt is.

@jo: hmm dat lijkt allemaal niet ideaal, begin ik nou ineens toch te twijfelen;-)? Sterkte!

Eitje, het spuiten stelt niets voor. Wekker zetten (als ik dat niet doe dan ben ik bang dat ik vergeet te prikken en zo hoef ik er de rest van de dag niet aan te denken), injecties klaarmaken, zetten en klaar. Ik heb zelf geen last van de hormonen gehad, of maar heel weinig (beetje hoofdpijn, maar alleen bij bepaalde combinaties). Sommige vrouwen hebben er wel veel last van, anderen helemaal niets. De punctie is qua pijn prima te doen (in NL dan. In duitsland, waar ik nu ben, doen ze het onder narcose, dus voel je sowieso niets) vind ik. Sommige vrouwen vind het wel heel pijnlijk, maar het is maar kort, meestal zijn ze met 10 min klaar. Dan een paar dagen rustig aan doen en zijn de meeste vrouwen wel klachten vrij. Maar dan wordt het pas echt spannend. Het wachten op het aantal bevruchtingen en hoeveel de dag halen van de terugplaatsing en hoeveel er ingevroren kunnen worden. En dan het ergste, het wachten tot je mag testen. Oh ja, en na de punctie mag je beginnen met de k*tbolletjes. Utrogestan 3 x daags 2 capsules, hoog vaginaal inbrengen. Daar heb ik het meeste last van gehad, terwijl andere vrouwen er niets van merken. Wel heeft eigenlijk iedereen last van dat een deel van die capsules naar buiten komen en dat je daarvoor inlegkruisjes nodig hebt.
Lichamelijk vind eigenlijk iedereen het prima te doen, maar het wachten en de onzekerheid is wel heel erg vervelend.

Jo, vervelend dat je zo moe bent. Ik herken het wel tijdens het gebruik van de utro. Geef je er wel aan toe? Jouw lijf is een nieuw mensje aan het maken en dat kost heel veel energie. Ik weet nog dat je klaagde over de extreme honger Nu dus verminderde eetlust. Bijzonder dat al die hormonen dat allemaal met je kunnen doen. Ik hoop dat het snel afneemt richting normaal en dat je ook wat energie terug krijgt.
Ben je met de uitslag al bij de huisarts/verloskundige geweest? Het klinkt heel erg naar moet ik zeggen..

Zo! Dat was een heleboel om terug te lezen en eigenlijk heb ik amper tijd om te reageren. Goed nieuws bij de meeste zie ik, en helaas ook hier en daar minder nieuws.

Wij hebben gister (binnen een week na de verwijzing!) een afspraakbevestiging gekregen voor de intake en direct ook het zaadonderzoek: as maandag! Het behandelplan wordt dan de 18e besproken. Ik ga er ineens vanuit dat het allemaal dus best snel kan gaan. Hopelijk heeft mijn man superzaad en kan ik de 18e direct met een provera kuurtje en een dosis Clomid naar huis. Tijdens het wandelen met de hond zei manlief al dat als alles optimaal zou verlopen ik dus eind mei/begin juni al uitgeteld zou kunnen zijn. Hoezo van 0 tot 100 met één simpele brief?! Heel erg vreemd maar ik heb ineens weer alle energie en kracht om door te gaan, ben weer vrolijk en zie de toekomst weer zonnig. Gelukkig maar, hopelijk blijt dat zo!

@Dubbeltje, ik ben het meest benieuwd naar jou! Als ik goed geteld heb kan je over 9 dagen testen (of over 5 met een early test?) klopt dat? Ben zo benieuwd!

@Jo wat heerlijk om te horen dat zwangere vrouwen er ook gewoon flink last van kunnen hebben! Hahaha
Nee, alle gekheid op een stokje; kun je er ondanks de kwaaltjes wel lekker van genieten? Al aan het denken aan wandelwagens en babykamers enzo?

@MssF heel herkenbaar! Ik denk dat ik het fijnste aan de MMM vindt dat ik zelf geen ovulatietesten meer hoef te doen om vervolgens manlief weer hoop en druk te laten voelen. Nu heb ik eindelijk het idee dat het wel goed komt.. al is dat natuurlijk helemaal nog niet gezegd

@Baggal Alles goed? Weer vol op beweging in jouw buik?

Eitje, Welkom!