Zwanger
alle pijlers
Naam kindje al bedacht, toch vader laten meebeslissen?
dinsdag 1 mei 2012 om 23:10
Ben druk bezig met geboortekaartje en het defintieve ontwerp vandaag ontvangen.
Maar...Vanaf het begin van mijn zwangerschap heb ik gedacht dat ik alleenstaande moeder zou worden. Mijn vriend wilde het kindje niet, omdat het niet gepland was, maar sinds kort hebben we weer contact. Het voelt goed, hij heeft spijt, ik heb spijt en we vinden elkaar nog steeds heel leuk en lief. Nu helpt ie me zo goed mogelijk bij alle dingen die moeten gebeuren.
Uiteraard heb ik nog steeds een beetje mijn reserves en blijf ik voorlopig dezelfde uitgangspunten hanteren: ik heb kinderopvang geregeld (dus op hem wil ik niet rekenen vooralsnog), het kindje krijgt mijn achternaam, erkennen kan altijd nog en ik draag alle kosten. Mocht het helemaal goed komen tussen ons dan zal dat dus de komende maanden moeten gaan blijken. En kunnen er met terugwerkende kracht andere afspraken worden gemaakt. Klinkt zakelijk, bedoel ik niet zo maar er is veel gebeurd de afgelopen maanden. Ook met dank aan de hormonen en veel miscommunicatie.
Over het geboortekaartje; ik heb ooit eerder tegen hem gezegd dat als hij een naam wist voor het kindje dat hij dit in de ideeenbus kon stoppen. Dit was in een vroeg stadium van de zwangerschap. Daarna heb ik een naam bedacht en daar ben ik heel blij mee. Lang gedubt enzo.
Vinden jullie dat ik hem toch ook deze naam moet voorleggen? En als hij het niets vindt dat we dan alsnog een naam moeten bedenken samen? Mijn gevoel zegt van wel (het is ook zijn kind en deze naam zal hij ook altijd gaan uitspreken etc.) maar mijn verstand zegt dat ik hem niet moet betrekken. Ik zou het naar vinden als hij de naam niets zou vinden.
Lang verhaal, korte vraag uiteindelijk. Wat jullie? Alvast dank!
Maar...Vanaf het begin van mijn zwangerschap heb ik gedacht dat ik alleenstaande moeder zou worden. Mijn vriend wilde het kindje niet, omdat het niet gepland was, maar sinds kort hebben we weer contact. Het voelt goed, hij heeft spijt, ik heb spijt en we vinden elkaar nog steeds heel leuk en lief. Nu helpt ie me zo goed mogelijk bij alle dingen die moeten gebeuren.
Uiteraard heb ik nog steeds een beetje mijn reserves en blijf ik voorlopig dezelfde uitgangspunten hanteren: ik heb kinderopvang geregeld (dus op hem wil ik niet rekenen vooralsnog), het kindje krijgt mijn achternaam, erkennen kan altijd nog en ik draag alle kosten. Mocht het helemaal goed komen tussen ons dan zal dat dus de komende maanden moeten gaan blijken. En kunnen er met terugwerkende kracht andere afspraken worden gemaakt. Klinkt zakelijk, bedoel ik niet zo maar er is veel gebeurd de afgelopen maanden. Ook met dank aan de hormonen en veel miscommunicatie.
Over het geboortekaartje; ik heb ooit eerder tegen hem gezegd dat als hij een naam wist voor het kindje dat hij dit in de ideeenbus kon stoppen. Dit was in een vroeg stadium van de zwangerschap. Daarna heb ik een naam bedacht en daar ben ik heel blij mee. Lang gedubt enzo.
Vinden jullie dat ik hem toch ook deze naam moet voorleggen? En als hij het niets vindt dat we dan alsnog een naam moeten bedenken samen? Mijn gevoel zegt van wel (het is ook zijn kind en deze naam zal hij ook altijd gaan uitspreken etc.) maar mijn verstand zegt dat ik hem niet moet betrekken. Ik zou het naar vinden als hij de naam niets zou vinden.
Lang verhaal, korte vraag uiteindelijk. Wat jullie? Alvast dank!
dinsdag 1 mei 2012 om 23:15
dinsdag 1 mei 2012 om 23:15
Hoe lang ben je zwanger? Als je nog een tijdje hebt voor je de beslissing moet nemen, zal ik eerst aankijken hoe het vanaf nu gaat met hem, of je het vertrouwen geeft dat hij er echt voor wil gaan en zijn rol als vader wil gaan vervullen.
Als je dit vertrouwen krijgt, zou ik hem bij het kiezen van de naam betrekken. Als je dit vertrouwen niet krijgt/twijfelt, zou ik voor je eigen naam gaan en dan is het wat zijn betreft zijn eigen schuld.
Als je dit vertrouwen krijgt, zou ik hem bij het kiezen van de naam betrekken. Als je dit vertrouwen niet krijgt/twijfelt, zou ik voor je eigen naam gaan en dan is het wat zijn betreft zijn eigen schuld.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:23
Je bedoelt dat je gevoel zegt van niet, en je verstand van wel?
Een naam went meestal al snel. Namen van leuke mensen ga je al snel leuke namen vinden en omgekeerd. Tenzij je iets heel erg bijzonders hebt bedacht. (Zilver, Manestraal, Quetsli, Atashenyka etc.)
Soms zijn er persoonlijke redenen waarom je een naam niet wil. Bijvoorbeeld omdat die stomme tante/ ex vriendin/ pornoster ook zo heet.
Ik zou hem sowieso vertellen welke naam je in gedachten hebt, maar dat niet direct als inspraak zien. Tenzij hij een goede reden heeft of jij idd in je enthousiasme bent doorgeschoten qua naam.
Een naam went meestal al snel. Namen van leuke mensen ga je al snel leuke namen vinden en omgekeerd. Tenzij je iets heel erg bijzonders hebt bedacht. (Zilver, Manestraal, Quetsli, Atashenyka etc.)
Soms zijn er persoonlijke redenen waarom je een naam niet wil. Bijvoorbeeld omdat die stomme tante/ ex vriendin/ pornoster ook zo heet.
Ik zou hem sowieso vertellen welke naam je in gedachten hebt, maar dat niet direct als inspraak zien. Tenzij hij een goede reden heeft of jij idd in je enthousiasme bent doorgeschoten qua naam.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 1 mei 2012 om 23:24
Met kanttekening: hij mag de kosten van het drukwerk betalen als hij de naam echt anders wil.:
Ik zou tegen hem zeggen dat je een naam gekozen hebt. En dan zou ik de naam noemen.
Grote kans dat hij het mooi vind en dan is er niks aan de hand
En als hij het dan echt niks vind, dan kun je nog even nadenken over wat je wilt.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:29
Dit zou voor mij dan weer geen reden zijn. Vader moet van het kind houden en kind moet dat weten en voelen. Dat is belangrijk. En als pama en mama misschien nog weer bij elkaar komen, dan is het helemaal mooi. Maar wie dan de naam het leukste vond, dat is dan toch maar een klein detail? Stel dat het niet goed afloopt en kind ziet vader amper nog, dan geeft het toch niet echt troost dat de vader in ieder geval heeft meegedacht over de naam?
dinsdag 1 mei 2012 om 23:35
Wat fijn al deze reacties! dat is echt waar ik naar op zoek ben. Van alle kanten bekeken. Ik had dus even niet bedacht dat als het wel misgaat dat ik dan altijd aan een eventuele B-keus vastzit 
Ik heb wel een shortlist met 3 leuke namen. En zo heel erg uit de bocht ben ik ook niet gevlogen, hoor.
Ik ben 37 weken zwanger, dus heel veel tijd heb ik niet meer.
We gaan het donderdag verder bespreken samen. Ik heb al gezegd dat ik me bezwaard voel, maar dat de "inzendingstermijn" al wat mij betreft afgelopen is.
Oja, ik heb wel een tweede en derde naam (niet christelijk ofzo). En de derde naam is een samentrekking van mijn opa's naam en zijn vaders naam. Dat is toch ook al wat?
Drukwerk betalen bij eventueel aanpassen wordt zeker doorgefactureerd haha.
Ik heb wel een shortlist met 3 leuke namen. En zo heel erg uit de bocht ben ik ook niet gevlogen, hoor.
Ik ben 37 weken zwanger, dus heel veel tijd heb ik niet meer.
We gaan het donderdag verder bespreken samen. Ik heb al gezegd dat ik me bezwaard voel, maar dat de "inzendingstermijn" al wat mij betreft afgelopen is.
Oja, ik heb wel een tweede en derde naam (niet christelijk ofzo). En de derde naam is een samentrekking van mijn opa's naam en zijn vaders naam. Dat is toch ook al wat?
Drukwerk betalen bij eventueel aanpassen wordt zeker doorgefactureerd haha.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:43
Of jullie nou samen zijn of niet, het is ook zijn kindje. Ook als jij het alleen op zou gaan voeden, is en blijft hij de vader.
Ookal heeft hij eerder zijn verantwoording niet genomen, hij probeert het nu wel. Teminste, dat lees ik in de OP. Ik vind dat je hem er bij moet betrekken. Niet alleen bij de naam, maar bij alles.
Ookal heeft hij eerder zijn verantwoording niet genomen, hij probeert het nu wel. Teminste, dat lees ik in de OP. Ik vind dat je hem er bij moet betrekken. Niet alleen bij de naam, maar bij alles.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:48
Hoi sara1981, in principe heb je helemaal gelijk. Maar in de praktijk werkt dat toch wat anders helaas. Ik ben ook grote voorstander van het poldermodel. Maar als er veel kwetsende dingen zijn gebeurd, dan moet je door en moet je knopen doorhakken.
Ik probeer er ook zorgvuldig mee om te gaan, maar het is toch heel anders gelopen. Uiteraard heb ik hem zoveel mogelijk betrokken maar als iemand (in eerste instantie) abortus voorstelt, dan is dat toch gevoelsmatig wat lastig.
Ik probeer er ook zorgvuldig mee om te gaan, maar het is toch heel anders gelopen. Uiteraard heb ik hem zoveel mogelijk betrokken maar als iemand (in eerste instantie) abortus voorstelt, dan is dat toch gevoelsmatig wat lastig.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:48
Jij hebt alle recht om je eigen naam te geven, dat sowieso.
Maar als jullie het toch voorzichtig samen weer willen proberen kan ik me voorstellen dat je het met hem ook wilt overleggen wat de naam betreft.
Maar hij zou ook moeten begrijpen dat het niet niks is wat hij heeft gedaan, daar mogen best wat consequenties aan hangen.
Koppels die wel samen zijn hebben vaak weken, zo niet maanden nodig om het eens te worden over de naam
Alle begrip ervoor als jij jouw eigen naam wilt geven.
Maar als jullie het toch voorzichtig samen weer willen proberen kan ik me voorstellen dat je het met hem ook wilt overleggen wat de naam betreft.
Maar hij zou ook moeten begrijpen dat het niet niks is wat hij heeft gedaan, daar mogen best wat consequenties aan hangen.
Koppels die wel samen zijn hebben vaak weken, zo niet maanden nodig om het eens te worden over de naam
Alle begrip ervoor als jij jouw eigen naam wilt geven.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
dinsdag 1 mei 2012 om 23:51
dinsdag 1 mei 2012 om 23:53
Heb je gelijk in, ik heb ook nooit gevraagd wie mijn naam bedacht heeft; mijn vader of mijn moeder. Vind ik helemaal niet interessant! Maar het gaat er meer om hoeveel krediet de vader moet opgebouwd hebben, om hem te betrekken bij zoiets. Of dat ik toch zelf dingen kan blijven beslissen in deze tijd waarin ik nog geen garantie heb voor blijvende betrokkenheid. Intentie is er zeker maar ik vind het doodeng.
dinsdag 1 mei 2012 om 23:55
Ik snap je wel en zeg ook echt niet dat je huisje, boompje, beestje met hem moet gaan samenwonen. Ik ken jullie situatie niet en je zult zeker je motivatie hebben om hem buiten te sluiten. Maar ik denk dat je er spijt van gaat krijgen als je hem er niet bij betrekt.
Dat hij abortus heeft voorgesteld vind ik schandalig en ik snap dat je daar boos over bent. Maar hij toont nu wel interesse toch? En hij probeert je toch te helpen?
Soms gaat het niet of houdt de vader zijn poot stijf, maar je kindje heeft in mijn ogen recht op een vader. En ik vind dat je dat als moeder nooit tegen mag houden.
Dat hij abortus heeft voorgesteld vind ik schandalig en ik snap dat je daar boos over bent. Maar hij toont nu wel interesse toch? En hij probeert je toch te helpen?
Soms gaat het niet of houdt de vader zijn poot stijf, maar je kindje heeft in mijn ogen recht op een vader. En ik vind dat je dat als moeder nooit tegen mag houden.
