Negatieve opmerking van baas over kinderwens

Ik heb trouwens via werk te maken met een externe professional die om de haverklap 1 of 2 weken vakantie heeft. Ze werkt 4 dagen en ik denk dat ze regelmatig die vijfde dag erbij pakt en dan die later opneemt.
Allemaal leuk en aardig maar op haar vrije dag is ze niet bereikbaar. Het kan dat ze dan verslagen typt ofzo, maar de telefoon is uit.
En in haar vakantie is ze ook niet aanwezig natuurlijk. Dat het is strontirritant dus. Elke 2 maanden is ze weg en dan kan ik niks waar ik haar info bij nodig heb. Er wordt niks overgedragen ook. Zit je daar met je crisissituatie die maar een week moet wachten.
Oja, ze heeft geen kinderen.

Ach, iedereen heeft wel wat. Ik heb ook een kinderwens, maar wegens vlot én beslisvaardig ben ik wel effectiever dan veel van mijn collega's. Ik hoop rond die tijd een werkgever en collega's te treffen die inzien dat die paar maanden maar een fractie zijn in het grote geheel (ik houd me aanbevolen).

Je kan ook gewoon ontkennend antwoorden op de vraag en dat contract binnenhengelen en als je dan over een jaar zwanger bent heb je die iig alvast in the pocket en kan het daar iig niet meer van afhangen. Ik neem trouwens wel aan dat ie zelf ook geen kinderen heeft. Dat lijkt me dan wel zo eerlijk.

“RiRi” schreef: ↑

03-10-2018 08:23

Dat vind ik wel piepjong. Je hebt de hele wereld voor je. Geniet van je leven To in plaats van zo jong al zoveel verantwoordelijkheid op je willen nemen. Ga lekker reizen met je vriend geniet van het leven.

TS heeft niet om dit soort opmerkingen gevraagd.

Misschien inderdaad toch wachten tot je een vast contract hebt? Wat een nare en vervelende opmerking van je baas zeg, bah.

Eze schreef: ↑

03-10-2018 11:52

Mannelijke medewerkers ook.
TO, krijgt je vriend dezelfde vragen?

Dat had ik dus laatst. Iemand vroeg mij (ruim zichtbaar zwanger) hoe ik dat met mijn werk ging doen. Die kreeg vervolgens van een derde die mij niet goed kent een hele tirade over zich heen dat het kind ook een vader had, en vroeg hij die dat ook en wat een belachelijke aanname het was dat ik wel zou gaan zorgen. Toen heeft collega hem er maar even op gewezen dat het in mijn geval juist nogal een aanname was dat het kind ook een vader heeft. Dat is namelijk een anonieme donor, dus bij mij is de vraag hoe ík het ga oplossen heel legitiem.
Dan voel ik me ook niet meteen gediscrimineerd.

-Darkside- schreef: ↑

02-10-2018 23:48

Goed idee, vrouwen in de vruchtbare leeftijd gewoon niet laten werken. Gaan we die dan van 20-40 jr een uitkering geven?

Je maakt vaak domme opmerkingen, maar deze staat op eenzame hoogte

Ze vindt het gewoon prettig om zovaak mogelijk duidelijk te kunnen maken dat ze een hekel aan kinderen heeft.

Mijn werkgever heeft er nog geen een seconde last van gehad dat ik kinderen heb, echt een kul opmerking.

nausicaa schreef: ↑

03-10-2018 15:14

Dat had ik dus laatst. Iemand vroeg mij (ruim zichtbaar zwanger) hoe ik dat met mijn werk ging doen. Die kreeg vervolgens van een derde die mij niet goed kent een hele tirade over zich heen dat het kind ook een vader had, en vroeg hij die dat ook en wat een belachelijke aanname het was dat ik wel zou gaan zorgen. Toen heeft collega hem er maar even op gewezen dat het in mijn geval juist nogal een aanname was dat het kind ook een vader heeft. Dat is namelijk een anonieme donor, dus bij mij is de vraag hoe ík het ga oplossen heel legitiem.
Dan voel ik me ook niet meteen gediscrimineerd.

Soms is de vraag ook gewoon legitiem. Inderdaad als je alleenstaande moeder wordt bv.
Ik heb een nieuwe collega met 3 kinderen en een man in een baan waarvoor hij vaak onverwacht en voor onbepaalde tijd weg moet. De vraag hoe zij haar werk (avonddiensten, nachtdiensten) met het gezin combineert vind ik dan een goede.
Want als ik weet waar zij tegenaan loopt dan kan ik daar rekening mee houden.

nausicaa schreef: ↑

03-10-2018 15:14

Dat had ik dus laatst. Iemand vroeg mij (ruim zichtbaar zwanger) hoe ik dat met mijn werk ging doen. Die kreeg vervolgens van een derde die mij niet goed kent een hele tirade over zich heen dat het kind ook een vader had, en vroeg hij die dat ook en wat een belachelijke aanname het was dat ik wel zou gaan zorgen. Toen heeft collega hem er maar even op gewezen dat het in mijn geval juist nogal een aanname was dat het kind ook een vader heeft. Dat is namelijk een anonieme donor, dus bij mij is de vraag hoe ík het ga oplossen heel legitiem.
Dan voel ik me ook niet meteen gediscrimineerd.

Inderdaad een domme aanname.

Aan de andere kant word ik zelf ook wel schijtziek van die mensen die mij lastig vallen met 'en, ga je minder werken?' en mijn vriend niet. Hallo zeg, ik heb ook een carriere en hij wilde ook kinderen, we verdienen hetzelfde, dus waarom is dat ineens mijn pakkie an?

Na de vele emotionele reacties hierboven wil ik toch iets “zakelijker” maar zeker niet onpersoonlijker reageren.

Als het bij mij op mijn werk goed blijft gaan heb ik binnenkort ook zelf een vast contract. We hebben voor ons zelf bedacht dat we volgend jaar dus klaar zijn voor een kindje

Lees deze zin nu nogmaals eens opnieuw en nu door de bril van “baas” van jouw eigen bedrijf.....

Ik heb zeker niet alle reacties gelezen, maar heel toevallig vroeg gistermiddag een opdrachtgever mij advies in deze. (Geldermalsen) Om eventueel angel eruit te halen.

Situatieschets “in mijn voorbeeld”:
Hij zat er echt mee en was zich rot geschrokken. In dit geval een commerciële dame in een technisch beroep. In haar geval heeft ze (nog) een tijdelijke contract wat als het verder goed gaat waarschijnlijk omgezet gaat worden in een vast contract. Hij meldde vanmiddag dat hij haar zelf heeft uitgenodigd conform mijn “hoe nu verder optie, inclusief opname gesprek!) Hij wil haar niet bij voorbaat kwijt maar kan niet uit coulance volledig tegemoet komen. Staat dus open voor een oplossing die NIET afgedwongen wordt was zijn laatste opmerking.

Wettelijk:
Tijdelijk contract geeft GEEN/NOOIT AUTOMATISCH RECHT OP EEN VAST CONTRACT, hoe ik het jou dat ook zou wensen. Enkel als je aantal tijdelijke contractmanager hebt gehad volgt WEL de omzetting. Vandaar dat in mijn branche eerste jaarcontract uit 11 (elf) maanden bestaat en eventuele verlenging uit 12 maanden (twaalf) Het totaal blijft daarmee onder de automatische 24 maanden grens. Van belang is enkel of er bij jou WEL een SCHRIFTELIJKE belofte bestaat. Mondelinge belofte kun je niet bewijzen en dan is het jouw woord tegen zijn woord. Als jij schriftelijk e.e.a. al jouw omzetting zwart op wit hebt lijkt dat fijn maar kan goed gesprek voorkomen dat jij valse start gaat krijgen. Als jij niets schriftelijk hebt, mogen ze gewoon jouw contract aan het eind niet verlengen/omzetten.

Jij schrijft zelf dat het de “verwachting” is dat tijdelijk naar vast zou worden omgezet. Jouw/zijn verwachting?

Hoe nu verder?
Gesprek aangaan lijkt mij. Als jij bij dit gesprek 2 extra mensen hebt zitten, 1 van “elke kant”, heb je voldoende basis voor eventueel later. Enkel soms wordt dit als zwaar middel gezien en gooi je, ondanks dat je deze rechten hebt, jouw eigen glazen in. Ander optie, ga met zijn tweetjes om de tafel zitten, zeg (wat anders dan vragen!) dat jij het gesprek ivm jouw emoties graag op wil nemen om thuis nog eens af te kunnen luisteren. Beide kanten kunnen dan later worden geconfronteerd met hun EIGEN uitspraken. Een onervaren werkgever zal (vaak )eerst schrikken van dat “opnemen”, maar dat is echt voor emotionele situatie veel betrouwbaarder dan een HRM die notuleert en schriftelijk vast gaat leggen. De opname is “100% compleet en tevens sfeer en feiten gevend” en de notulen zijn enkel “feitelijk en mogelijk incompleet”.

Zorgen dat een mooie (kans) op een nieuwe vaste baan niet vertroebeld gaat worden door allerlei broodje aap verhalen. Zowel met als zonder een aanbieding op “zak”. Vooral eerlijk proberen beide kanten te bespreken. Dus ook de angst van werkgever kunnen begrijpen, hoe kleiner bedrijf, hoe procentueel hogere impact dit heeft op financiele kanten van een bedrijf. Ook zelf gewoon eerlijke vragen cq opmerkingen stellen/plaatsen. Dus ook vragen waarom hij zo reageerde!

Tip
Als jij geen contractaanbieding al getekend op zak hebt (dus uitonderhandeld inclusief definitieve arbeidsvoorwaarden), zou je eigenlijk moeten proberen uit die, ik weet het, “nare” emoties vandaan moeten blijven.

Dan kun je ook als er geen wettelijke basis aanwezig is, het erg mooie baan is en jullie samen vinden dat jij erg goed past kiezen voor een meer open oplossing. Nogmaals verlengen met tijdelijk contract en lekker gaan genieten van een eventuele zwangerschap. Ook praten over de “periode daarna” en vastleggen van de intenties kan veel rust geven. Veel werkgevers zullen “als ze over hun schrikt heen zijn” een goede werkneemster niet kwijt willen. Maar eerlijk is eerlijk, een klein bedrijfje zal daar om bedrijfseconomische redenen vaker moeite mee hebben.

Vergeet niet: gelijk hebben of gelijk krijgen is een wereld van verschil.

Afsluiter:
Je nu al verzekeren voor allerlei juridische ongemakken en rechtsbijstandsverzekering met “werk clausule” afsluiten. Altijd al belangrijk als je heel leven voor de boeg hebt. Die mag je (meestal) pas echt gaan gebruiken “zes maanden na afsluiten”.

Hele lap tekst, sterkte en veel succes gewenst!

Ik vind dat geonderstreep echt heel vermoeiend lezen.

Lady*Voldemort schreef: ↑

03-10-2018 18:08

Ik vind dat geonderstreep echt heel vermoeiend lezen.

Zie het net ga het gelijk aanpassen.

nausicaa schreef: ↑

03-10-2018 15:14

Dat had ik dus laatst. Iemand vroeg mij (ruim zichtbaar zwanger) hoe ik dat met mijn werk ging doen. Die kreeg vervolgens van een derde die mij niet goed kent een hele tirade over zich heen dat het kind ook een vader had, en vroeg hij die dat ook en wat een belachelijke aanname het was dat ik wel zou gaan zorgen. Toen heeft collega hem er maar even op gewezen dat het in mijn geval juist nogal een aanname was dat het kind ook een vader heeft. Dat is namelijk een anonieme donor, dus bij mij is de vraag hoe ík het ga oplossen heel legitiem.
Dan voel ik me ook niet meteen gediscrimineerd.

De vraag hoe je het gaat regelen kan heel legitiem zijn - al wordt dat ook wel wat anders als je er bij je werkgever verantwoording over moet afleggen. Maar TO krijgt de vraag of ze een kind wil, met de toevoeging dat dat consequenties kan hebben voor haar contract. Ik heb echt nog nooit van een man gehoord dat hij die vraag kreeg. Nooit. En daar liggen dus wel discriminerende aannames aan ten grondslag.