Per ongeluk zwanger, wie is de vader?
vrijdag 20 mei 2011 om 20:50
Ik bezwijk op dit moment zowat aan een panic-attack.
5 minuten geleden ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben. Dit is absoluut niet de bedoeling. Wat het nog erger maakt is dat ik niet weet wie de vader is. Ik heb ook geen idee hoelang ik al zwanger ben, aangezien ik de pil altijd doorslik en mijn laatste menstruatie al een paar maanden geleden heeft plaatsgevonden.
Ik ben 24 jaar en heb geen relatie. Mijn vrijgezelle studentenleven is al een tijdje erg wild en ik heb meerdere bedpartners in korte tijd gehad. Ik slik al jaren trouw de pil, maar blijkbaar is er iets misgegaan.
Weet nu echt even niet wat ik moet doen. Het liefst zou ik een ticket boeken naar ver weg, verdwijnen en nooit meer terugkomen, maar dat kan natuurlijk niet.
Ik ben dol op kinderen en wil ze heel graag, maar niet nu.. en niet op deze manier. Een kind moet toch op zijn minst kunnen weten wie de vader is?! Wat voel ik me dom dom dom!! Stomme trut die ik ben..
Heb het nog niet aan iemand verteld, ook niet dat ik me zorgen maakte. Hoe ga ik dit in godsnaam aanpakken? En die mannen..wat ga ik zeggen? Een aantal ken ik goed en kom ik regelmatig tegen. Ik zie het al voor me: Hoi ja hoe is het? Goh ehh ik moet wat vertellen.. ik ben zwanger en jij zou wel eens de vader kunnen zijn, maar dat weet ik ook niet zeker.
Abortus is niet echt een optie, ik kan me niet voorstellen dat ik dat ooit zou doen. En wat ik me net bedenk, ik heb al die tijd gewoon alcohol gebruikt en zelfs laatst nog xtc, wat heb ik dat kind aangedaan?!
Wat een zooitje heb ik ervan gemaakt, ik kan wel janken.
Ik moest mijn verhaal even kwijt om niet gillend gek te worden. Dit was het wel even.
Nu maar naar vriendin één om het te gaan vertellen.
(Ik zet het er maar even onder: ik ben gaan testen omdat ik al een paar weken menstruatie achtige kramp in mijn onderbuik heb, dacht eerst aan een soa dus heb me laten testen (dit doe ik sowieso zeer regelmatig) maar dat was het niet, dus toen een zwangerschapstest gedaan.)
5 minuten geleden ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben. Dit is absoluut niet de bedoeling. Wat het nog erger maakt is dat ik niet weet wie de vader is. Ik heb ook geen idee hoelang ik al zwanger ben, aangezien ik de pil altijd doorslik en mijn laatste menstruatie al een paar maanden geleden heeft plaatsgevonden.
Ik ben 24 jaar en heb geen relatie. Mijn vrijgezelle studentenleven is al een tijdje erg wild en ik heb meerdere bedpartners in korte tijd gehad. Ik slik al jaren trouw de pil, maar blijkbaar is er iets misgegaan.
Weet nu echt even niet wat ik moet doen. Het liefst zou ik een ticket boeken naar ver weg, verdwijnen en nooit meer terugkomen, maar dat kan natuurlijk niet.
Ik ben dol op kinderen en wil ze heel graag, maar niet nu.. en niet op deze manier. Een kind moet toch op zijn minst kunnen weten wie de vader is?! Wat voel ik me dom dom dom!! Stomme trut die ik ben..
Heb het nog niet aan iemand verteld, ook niet dat ik me zorgen maakte. Hoe ga ik dit in godsnaam aanpakken? En die mannen..wat ga ik zeggen? Een aantal ken ik goed en kom ik regelmatig tegen. Ik zie het al voor me: Hoi ja hoe is het? Goh ehh ik moet wat vertellen.. ik ben zwanger en jij zou wel eens de vader kunnen zijn, maar dat weet ik ook niet zeker.
Abortus is niet echt een optie, ik kan me niet voorstellen dat ik dat ooit zou doen. En wat ik me net bedenk, ik heb al die tijd gewoon alcohol gebruikt en zelfs laatst nog xtc, wat heb ik dat kind aangedaan?!
Wat een zooitje heb ik ervan gemaakt, ik kan wel janken.
Ik moest mijn verhaal even kwijt om niet gillend gek te worden. Dit was het wel even.
Nu maar naar vriendin één om het te gaan vertellen.
(Ik zet het er maar even onder: ik ben gaan testen omdat ik al een paar weken menstruatie achtige kramp in mijn onderbuik heb, dacht eerst aan een soa dus heb me laten testen (dit doe ik sowieso zeer regelmatig) maar dat was het niet, dus toen een zwangerschapstest gedaan.)

maandag 23 mei 2011 om 12:00
Ikke!
En ik ben geen heilig boontje dat geen fouten maakt. Maar ik vrij niet met iemand zonder condoom voordat er getest is. Het overgaan tot vrijen zonder condoom gebeurt bij mij alleen binnen een exclusieve relatie. Als ik een tijdje met een man omga en we een beginnende (prille) relatie hebben, en we besluiten dat we exclusief zijn, dan stel ik eerst voor om te testen. De meeste mannen zijn dan echt een beetje verbaasd, dat heeft nog nooit iemand aan ze gevraagd. Ze doen het allemaal wel overigens, maar het is dan wel hun eerste test! Ik snap dat niet, dat ze er nooit eerder aan hebben gedacht om te laten testen, en ik begrijp ook niet waarom ze denken dat ik zonder condoom wil omdat we een vaste omgang hebben. Dit verandert immers niets aan het sexuele verleden.
Anderen merken al op dat het onzin is dat een man niet kan vrijen zonder. Dat zit tussen de oren. Een man heeft voor zichzelf besloten dat hij een condoom maar niets vindt, houdt zichzelf voor dat hij niets voelt en dat het allemaal maar niets is met condoom. Vervolgens legt hij het neer bij zijn partner; ik kan niet met condoom dus daar heb jij je maar naar te schikken. Als je een demonstratie wilt kun je die krijgen, zie je mijn pik wordt slap van een condoom! Ik kan het gewoon niet met condoom! Een man als dat kan het schudden bij mij. Met condoom en anders niet. Ik heb nu vier jaar een vaste relatie, en wij gebruiken nog steeds condooms. Ik hoef van mijn vriend niet de pil te gebruiken. Mannen die gaan lopen zeuren over condoomgebruik hebben aan mijn geen goeie.
Sorry, off topic dit.
maandag 23 mei 2011 om 12:19
maandag 23 mei 2011 om 12:28
En zo is het dus niet bij mijn vriend Avril. Het is niet dat hij heeft besloten gewoon niet te willen met condoom. Als ik de pil niet slik, dan hebben we geen seks en daar staan we allebei achter.
Ik heb namelijk geen zin om hem een pilletje te zien slikken, zodat we het wel met condoom kunnen doen. Die komen hier niet in huis. (Het pilletje dus niet, condooms hebben we, maar ik vind het zonde om ze te gebruiken als het toch niet lukt.)
En nou klaar met deze "discussie", het gaat niet en ik heb er geen problemen mee om het zonder condoom te doen. Punt.
Ik heb namelijk geen zin om hem een pilletje te zien slikken, zodat we het wel met condoom kunnen doen. Die komen hier niet in huis. (Het pilletje dus niet, condooms hebben we, maar ik vind het zonde om ze te gebruiken als het toch niet lukt.)
En nou klaar met deze "discussie", het gaat niet en ik heb er geen problemen mee om het zonder condoom te doen. Punt.

maandag 23 mei 2011 om 12:44
Ik heb niet alles gelezen, maar twee dingen vind ik wel opvallend in de OP.
TO weet 5 minuten dat ze zwanger is als ze dit topic opent. Apart, je zou denken dat je van schrik iets anders gaat doen?
Ze schrijft ook dat ze het nog aan niemand heeft verteld, ook niet dat ze zich zorgen maakt. Vreemd, want ze weet het immers al 5 minuten
Verder vind ik dat ze maar moet doen wat haar het beste lijkt.
TO weet 5 minuten dat ze zwanger is als ze dit topic opent. Apart, je zou denken dat je van schrik iets anders gaat doen?
Ze schrijft ook dat ze het nog aan niemand heeft verteld, ook niet dat ze zich zorgen maakt. Vreemd, want ze weet het immers al 5 minuten
Verder vind ik dat ze maar moet doen wat haar het beste lijkt.

maandag 23 mei 2011 om 13:04
Mensen doen wel eens gekke dingen, Miss.
Op Viva kun je alles kwijt, dus kan me best voorstellen dat je de test nog naast je hebt liggen en gelijk begint te schrijven en misschien is TO wel een ontzettende binnenvetter.
Off-topic:
Mijn vriend en ik hebben toenertijd ook geen test gedaan toen we zonder condoom gingen vrijen.
Ik was wel 3 maanden daarvoor een testje laten doen bij de dokter op soa's omdat ik telkens onverklaarbaar bloedverlies had na de seks. Dus getest op Chlamydia en daarna op andere soa's om uit te sluiten. Ik was dus clean en daarna geen andere partners gehad.
Mijn vriend is al een jaar of 3 bloed-donor en die geeft om de 3, 4 maanden bloed. Bij hem wordt altijd test-bloed afgenomen en hij wordt natuurlijk op de hoogte gesteld als er iets gevonden wordt (dus de in het bloed traceerbare ziektes). De kans leek mij dus nihiel dat we elkaar zouden besmetten met iets.Ondertussen ben ik ook bloeddonor en ook bij mij word er dan testbloed afgenomen.
Natuurlijk hebben bepaalde ziektes wel een incubatie-tijd, dat is altijd iets waar je rekening mee moet houden. Zelfs partners die beiden een test laten doen.
On-topic: Sterkte TO, ik wens je veel wijsheid toe!
Op Viva kun je alles kwijt, dus kan me best voorstellen dat je de test nog naast je hebt liggen en gelijk begint te schrijven en misschien is TO wel een ontzettende binnenvetter.
Off-topic:
Mijn vriend en ik hebben toenertijd ook geen test gedaan toen we zonder condoom gingen vrijen.
Ik was wel 3 maanden daarvoor een testje laten doen bij de dokter op soa's omdat ik telkens onverklaarbaar bloedverlies had na de seks. Dus getest op Chlamydia en daarna op andere soa's om uit te sluiten. Ik was dus clean en daarna geen andere partners gehad.
Mijn vriend is al een jaar of 3 bloed-donor en die geeft om de 3, 4 maanden bloed. Bij hem wordt altijd test-bloed afgenomen en hij wordt natuurlijk op de hoogte gesteld als er iets gevonden wordt (dus de in het bloed traceerbare ziektes). De kans leek mij dus nihiel dat we elkaar zouden besmetten met iets.Ondertussen ben ik ook bloeddonor en ook bij mij word er dan testbloed afgenomen.
Natuurlijk hebben bepaalde ziektes wel een incubatie-tijd, dat is altijd iets waar je rekening mee moet houden. Zelfs partners die beiden een test laten doen.
On-topic: Sterkte TO, ik wens je veel wijsheid toe!
maandag 23 mei 2011 om 15:48
Dreamlogic, tuurlijk testen ze op hiv en hepatitis als je bloeddonor bent, maar ze testen niet op bijv. chlamydia. Ik neem aan dat jij niet meer getest bent nadat jullie het zonder zijn gaan doen? Als hij niet getest is, kan het dus zijn dat hij een soa als bijv. chlamydia heeft/ aan je heeft overgedragen. Hij heeft immers geen gewone soa test laten doen. Als je het echt zeker wil weten is het niet onverstandig dat je vriend zich op soa laat testen. Dat kan tegenwoordig gewoon via een potje urine.
(Ik weet het, off-topic
)
(Ik weet het, off-topic
maandag 23 mei 2011 om 17:25
VivaPepsi, ik kan me voorstellen dat het irritant is dat mensen hier roepen dat jouw vriend 'gelegenheidsimpotent' is, maar je moet toch toegeven dat het een beetje vaag is dat hij het gewoon niet met een condoom 'kan'. Zoals ik al eerder zei, als hij nou nog allergisch voor latex was, dan is het nog te begrijpen. Maar als dat niet het geval is, is er eigenlijk gewoon geen reden om het niet met een rubber te kunnen. Dat zit dan waarschijnlijk toch echt tussen z'n oren. Of hij wil het gewoon niet.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?

maandag 23 mei 2011 om 21:31
Supersoulfighter, dankje, ik negeer alles over condooms en soa's vanaf nu ook. Heb nu al meerdere malen uitgelegd hoe het zit, mensen gaan het maar teruglezen als ze het echt willen weten.
Ik ben vanochtend vroeg begonnen met bellen en uitleggen en kon bij de 5de echo/verloskunde praktijk meteen terecht na het uitleggen van mijn verhaal.
Ik heb er lang gezeten en uiteindelijk kwam de echoscopiste er op uit dat de conceptie tussen 15 en 20 maart heeft plaatsgevonden en dat ik dus (zonder die twee weken extra) tussen de 9 en 10 weken zwanger ben.
Op basis van deze uitkomst blijven 2 mannen over die het kunnen zijn. Ik heb toen aan haar verteld met wie ik op welke dag samen ben geweest en op basis daarvan zei ze dat ze neigt naar de eerste omdat dat het best in het plaatje past. Maar omdat ze het niet zeker wist ben ik nog niet van plan met hem te gaan praten.
Ik mag vanwege deze ongelukkige situatie volgende week terugkomen, in de hoop dat ze het dan nauwkeuriger kan zien.
Mocht het echt de man zijn waarvan zij denkt dat 'ie de grootste kans maakt ben ik ergens wel 'blij'. Van alle bed-partners die ik heb gehad is hij misschien wel de meest geschikte om per ongeluk een kind mee te krijgen. Niet dat ik er al helemaal over uit ben of ik het houd of niet, maar met hem zou ik er in ieder geval over kunnen praten zonder dat hij wegloopt of boos wordt.
Over mijn drank en (eenmalige) drugsgebruik zei ze dat het vervelend is, maar dat ik het niet heb kunnen weten en dat de kans op afwijkingen nog steeds klein is. Zoals ze nu kon zien en horen was het allemaal goed en heb ik geen reden om me zorgen te maken. Dat doe ik natuurlijk wel, maar wat ze zei voelde toch als een opluchting.
Dit was het weer even.
Heb in mijn hoofd al een hoop denkbeeldige gesprekken gevoerd met de mogelijke vader, met verschillende uitkomsten, ben benieuwd wat het echt gaat worden. Met oog op de mannen ben ik wel vastbesloten het te gaan vertellen, wat mijn beslissing ook wordt.
Ik ben vanochtend vroeg begonnen met bellen en uitleggen en kon bij de 5de echo/verloskunde praktijk meteen terecht na het uitleggen van mijn verhaal.
Ik heb er lang gezeten en uiteindelijk kwam de echoscopiste er op uit dat de conceptie tussen 15 en 20 maart heeft plaatsgevonden en dat ik dus (zonder die twee weken extra) tussen de 9 en 10 weken zwanger ben.
Op basis van deze uitkomst blijven 2 mannen over die het kunnen zijn. Ik heb toen aan haar verteld met wie ik op welke dag samen ben geweest en op basis daarvan zei ze dat ze neigt naar de eerste omdat dat het best in het plaatje past. Maar omdat ze het niet zeker wist ben ik nog niet van plan met hem te gaan praten.
Ik mag vanwege deze ongelukkige situatie volgende week terugkomen, in de hoop dat ze het dan nauwkeuriger kan zien.
Mocht het echt de man zijn waarvan zij denkt dat 'ie de grootste kans maakt ben ik ergens wel 'blij'. Van alle bed-partners die ik heb gehad is hij misschien wel de meest geschikte om per ongeluk een kind mee te krijgen. Niet dat ik er al helemaal over uit ben of ik het houd of niet, maar met hem zou ik er in ieder geval over kunnen praten zonder dat hij wegloopt of boos wordt.
Over mijn drank en (eenmalige) drugsgebruik zei ze dat het vervelend is, maar dat ik het niet heb kunnen weten en dat de kans op afwijkingen nog steeds klein is. Zoals ze nu kon zien en horen was het allemaal goed en heb ik geen reden om me zorgen te maken. Dat doe ik natuurlijk wel, maar wat ze zei voelde toch als een opluchting.
Dit was het weer even.
Heb in mijn hoofd al een hoop denkbeeldige gesprekken gevoerd met de mogelijke vader, met verschillende uitkomsten, ben benieuwd wat het echt gaat worden. Met oog op de mannen ben ik wel vastbesloten het te gaan vertellen, wat mijn beslissing ook wordt.
maandag 23 mei 2011 om 21:34
maandag 23 mei 2011 om 21:58
Wat fijn dat het in ieder geval een prettige afspraak was. Ik hoop dat ze volgende week e.e.a. nog wat preciezer uit kan rekenen en dat jij dan ook iets beter weet wat je wil..
Meds, om de discussie voor eens en voor altijd te beslechten:
http://www.rivm.nl/cib/in ... ten/Hepatitis_C/index.jsp
Ik quote even:
Meds, om de discussie voor eens en voor altijd te beslechten:
http://www.rivm.nl/cib/in ... ten/Hepatitis_C/index.jsp
Ik quote even:
Zeer gering risico dus. En daarmee besluit ik de hele (totaal off-topic) hep c discussie.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
