Uterus bicornis / onderzoek herhaalde miskramen

Dag allemaal! Ik hoop met mijn topic in contact te komen met moeders (van een vlinder) die dezelfde afwijking hebben of onderzoek hebben laten doen naar herhaalde miskramen.

Bij mijn tweede miskraam zijn we erachter gekomen dat ik een afwijking heb in mijn baarmoeder. Uterus bicornis (baarmoeder in hartvorm/tussenschot). Veel echo's gehad omdat mijn hcg hormoon bleef stegen maar geen zwangerschap te zien was in mijn baarmoeder (de verloskundige was bang dat het om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ging en verwees me door naar het ziekenhuis). Na heel wat bloedprikken en contoles werd mij verteld dat de vorm van mijn baarmoeder de reden zou kunnen zijn van mijn miskramen. Ik ben direct na mijn tweede miskraam zwanger geraakt, helaas ook geëindigd in een miskraam en ook bij deze geen zwangerschap te zien in mijn baarmoeder. Mijn arts heeft me geadviseerd om verder onderzoek te laten doen en heeft aangegeven dat ze denkt dat de miskramen in mijn geval niet komen door de vorm van mijn baarmoeder. Om het onderzoek te kunnen starten moest ik eerst 3 maanden hcg-vrij zijn en die zijn nu (eindelijk) voorbij. Gisteren (dinsdag 5 nov) samen met mijn vriend bloed afgegeven, over 3 weken hoor ik of ik een stollingsstoornis heb en over 3 maanden komt de uitslag van het chromosoomonderzoek. Maar...

We hebben de eerste twee maanden geen gemeenschap gehad op mijn vruchtbare dagen. Hier hebben we bewust voor gekozen omdat ik absoluut niet aan de anticonceptie wil en mijn vriend net zo hard geen condoom wil gebruiken. De derde maand is het toch gebeurd op de eerste dag van mijn vruchtbare periode. Mijn laatste menstruatie begon op 18 oktober. Mijn eisprong zou op 1 november moeten zijn bij een cyclus van 28 dagen maar heb gemerkt dat het bij mij nu schommelt (augustus 27, september 25, oktober 26). We hebben gemeenschap gehad op 27 oktober. Dus even op een rijtje:

18 okt - eerste menstruatiedag
24 okt - einde menstruatie
27 okt - gemeenschap
1 nov - eisprong (kan dus ook 1 of 2 dagen eerder geweest zijn
5 nov - bloed afgegeven
15 nov - verwachte menstruatie bij een cyclus van 28 dagen

Ik voel me zwanger. Moe, chagrijnig, pijnlijke borsten, raar menstruatiegevoel in onderbuik met af en toe kleine krampjes. Ik hoop zo erg dat het vroege aankomende menstruatiesymptomen zijn. Veels te vroeg maar gisteren toch maar een test gedaan en die was uiteraard negatief. Over uiterlijk 9 dagen zou ik ongesteld moeten worden.

Ik ben zo bang.. bang dat ik zwanger ben. Bang dat ik dat hele onderzoek heb verknald. Mijn hoofd zit zo vol, met zoveel vraagtekens en zoveel verdriet. Alles is zo dubbel. Over 9 dagen weet ik of ik zwanger ben. Wat als? Is het onderzoek dan nog betrouwbaar? Wat was jullie ervaring met uferus bicornis? Ook miskramen gehad hierdoor? Hoevaak en bij hoeveel weken? Of ervaringen van moeders (van een vlinder) die onderzoek hebben laten doen. Hebben jullie gewacht (3 maanden) met "proberen" zwanger te worden op de uitslag van het onderzoek? Ik weet dat het zoveel redenen kan hebben maar ben hopeloos op zoek naar een oorzaak.

Ik ben 33 jaar en mijn 3 miskramen zijn van de afgelopen anderhalf jaar.
- 1e zwangerschap met 12 weken wel een zwangerschap gezien in mijn baarmoeder maar geen vrucht. Dus een lege vruchtzak in mn handen gehad.
- 2e zwangerschap met 7 weken een miskraam, niks gezien in baarmoeder en alleen veel bloed verloren.
- 3e zwangerschap met 9 weken een miskraam, weer niks te zien in baarmoeder, veel bloed en bloespropjes verloren. Dus het gaat bij mij al heel vroeg mis, nog voordat er een embryo is.

Ik heb geen stollingsstoornis. Er is niks raars gevonden in mijn bloed. We wachten nu op de uitslag van het chromosoomonderzoek en die krijgen we eind januari te horen.

Het valt me ineens op.. Een paar dagen na mijn eisprong heb ik heel erg last van pijnlijke en gevoelige borsten. Dus ongeveer 10 dagen voor mijn volgende menstruatie begint het, duurt ongeveer een week en dan is het een paar dagen rustig waarop het weer pijnlijk en gevoelig wordt wanneer ik ongesteld moet worden. Dit was vorige maand ook zo, eerder nooit opgevallen.

Slecht, gewoon rot. Diep en diep teleurgesteld. Was 2 dagen overtijd. De testen waren duidelijk negatief maar toch.. ik hoopte het gewoon zo erg. Ik zou morgen ochtend nog een test doen maar kon het niet laten, net naar de wc om te testen maar zag al gelijk dat ik ongesteld ben geworden.

Ik heb nog niet gevraagd om een MRI. Wel contact opgezocht met Dr. Emanuel, hoop echt snel teruggebeld te worden door hem.

Dat zou natuurlijk het verstandigste zijn, wachten tot er duidelijkheid is maar het duurt allemaal zo lang. En dan heb ik ook nog van die mensen om me heen die alles beter weten, die opmerkingen maken als "maar wel opschieten nou hoor want over een paar jaar ben je niet vruchtbaar meer" of "als het geen miskraam was dan konden we nu spelen met de kleine".
Ik ben er gewoon moe van. Alsof we een kinderwens hebben om hun een plezier te doen. Ik voel me bijna schuldig tegenover de mensen die TE GRAAG een kleinkind/nichtje/neefje erbij willen. Ben er te zwak voor, weet er gewoon niet meer mee om te gaan.

Babydonthurtme schreef: ↑

04-02-2020 13:15

Hoe is het to?

Geen stollingsafwijking, geen chromosoomafwijking en waar ik al bang voor was.. Geen vervolgonderzoek. Ik ben aan het googlen naar dr Valkenburg in Hoven maar lees zowel veel positieve als veel negatieve ervaringen over haar. Dr Emanuel werkt niet meer vast in Utrecht en gaat mogelijk bij Bergman werken maar dat was allemaal nog onzeker dus kon geen afspraak krijgen. We zijn nu even opgehouden met "proberen" want wil gewoon een second opinion alleen weet dus nog niet waar. En hoe is het met jou?

-update-

Geweest bij dr Valkenburg in Hoven. Uit de echo is gebleken dat ik een volledige septum heb. dit zou mogelijk (ze zei 80%) de reden kunnen zijn van mijn herhaalde miskramen. Dus.. septum gaat eruit! Wanneer weten we helaas nog niet vanwege de corona situatie maar ik vermoed dat dit best snel kan gaan gebeuren.

Geopereerd!

Het was even een toestand vanwege corona. Wel door, niet door, met een negatieve coronatest toch wel door gegaan. Het is achter de rug.. septum is verwijderd. De eerste 5 dagen na de operatie mochten we geen gemeenschap hebben maar daarna mochten we weer ons best doen om zwanger te worden. Helaas nu ongesteld maar hopelijk snel raak.

Operatie ging onder volledige narcose. Met wakker worden heb ik de pijn in mijn baarmoeder goed gevoeld en extra pijnstillers gekregen. Toen de pijnstillers waren ingewerkt mocht ik weg. Ik denk dat alles ongeveer 3 uur heeft geduurd van opname tot ontslag. Thuis ook nog pijnstillers genomen en veel geslapen. De volgende dag was de pijn al een stuk minder. Het was in ieder geval geen onbekende pijn (vergelijkbaar met menstruatieklachten). 3/4 dagen normale bloedverlies gehad zoals bij mijn menstruatie en nu klachtvrij. Het enige wat ik nog voel is als ik onderin ga knijpen (spieren trekken, weet niet hoe ik dat moet noemen) dat ik (denk ik) de plek van de wond voel. Wil het geen pijn noemen maar ik voel wel dat daar iets gedaan is.

Voor iedereen die de operatie overwegen maar het eng vinden, bang zijn voor pijn of uitstellen vanwege andere redenen, het valt allemaal echt reuze mee! Alleen de eerste dag voel je je even niet lekker vanwege de narcose maar de pijn die je voelt is echt minimaal met pijnstillers. De volgende dag ben ik zelfs flink gaan shoppen!

Mocht het zover zijn dat ik zwanger ben dan zal ik daar ook een update over geven. Ook als het toch een miskraam is geworden ondanks het laten verwijderen van de septum.

Ik wilde nog even wachten op de afspraak bij de verloskundige maar bij deze dan: derde ronde positief!

Het gaat goed, wel heel emotioneel en bang. Over anderhalve week de echo met 6.2 met hopelijk al een kloppend hartje. Zo spannend..

Babydonthurtme schreef: ↑

27-09-2020 08:25

Oh wat super fijn dat je geopereerd bent!! Hoefde je geen spiraaltje erna, ik moest 6 weken een spiraaltje in.
Ben erg benieuwd of het inmiddels is gelukt met zwanger worden.

Nee, wij mochten alleen 5 dagen geen gemeenschap hebben en daarna al meteen proberen.

Mijn miskramen begonnen met 12/7/9 weken maar er is nooit een zwangerschap in mijn baarmoeder gezien dus ik denk dat het met de innesteling al mis ging.

Ja precies wat je zegt. Zelfs dan zal de angst nog altijd aanwezig blijven maar met een zichtbare zwangerschap en een kloppend hartje zal ik me al veel rustiger voelen. Ik blijf nu naar de wc lopen om te kijken of ik bloedverlies heb. Ik voel nog niks. Niet misselijk, geen gevoelige borsten of iets. Het enige wat ik merk is meer afscheiding dan normaal.

Wauw! Hier een kloppend hartje, wat bijzonder! De zwangerschapskwaaltjes zijn ook goed aanwezig. Ik kan ineens van de een op de ander dag geen enkel geur meer verdragen. Gelukkig wonen we niet zo groot dus een sprint naar de wc is zo gemaakt. Het blijft eng en het besef is er nog niet helemaal maar wauw zeg, een kloppend hartje.. kan echt alleen maar huilen.

Hoi Mikla, bedankt voor je lieve bericht en wat vervelend dat ook jij in een onzekere situatie zit. Hier in Nederland hebben ze bij mij alleen de gebruikelijke inwendige echo gedaan, verder dan dat kwam ik niet. In Belgie zijn er met 3 soorten echo's uitgebreid gekeken naar mijn baarmoeder waaronder ook met een waterecho. Je baarmoeder wordt dan gevuld met water zodat ze precies kunnen zien hoe de binnenkant van je baarmoeder gevormd is. Geen idee of dit ook in Nederland bestaat.

Hopelijk lukt het voor jullie snel om zwanger te worden. Hoelang zijn jullie nu bezig?