Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Wachten met zwanger worden, 2016

19-10-2016 09:44 1211 berichten
Rammelen je eierstokken, maar is het plan om nog een lange periode te wachten? Schrijf dan hier mee!

Dit is een topic voor kinderlozen met kinderwens die door uiteenlopende redenen nog een poos moeten/willen wachten. Hier praten we met elkaar over al je fantasieën, normale klets of even je hart luchten als je het moeilijk hebt.

Iedereen is welkom om even te klagen, maar wees je er van bewust dat als je komt klagen over dat je 'nog wel 3 maanden moet wachten!' dat vrij pijnlijk kan zijn voor de mensen die nog bijvoorbeeld 2 jaar moeten wachten. We vragen je daarom hier alleen iets te komen posten als je:

- Langer dan 9 maanden moet wachten
- Nog niet begonnen bent (hier zijn andere hele fijne topics voor!)
- Nog geen kind hebt

Als je besluit een actieve medeschrijfster te zijn kan je jezelf in de tabel hieronder zetten, met de bijbehorende inloggegevens! Er is altijd ruimte voor nieuwe meeschrijfsters! :)


Happy new topic! :cheer2:
Naam Leeftijd (+partner) Geplande start Waarom wachten?
Daantje1044 30/34 Eind 2017 Diploma halen en een baan vinden
Isillavendel 28/25 Q2 2018 Vriendin, wachtlijst ziekenhuis (donorbank)
Toeffie 27/34 Eind 2018 Gezondheid en geschikte woning vinden
Life25 26/30 2018 Afstuderen en baan vinden
Bosbes1992 24/24 2018/2019 Wachten tot vriend wil
Depster 26 2018/2019 Vrijgezel, BAM-traject starten na opleiding
Sunshine1992 24/30 2019 Wachten op studie en eerst trouwen
Koffiehagedis 29/31 2019? Studie afronden, woning kopen, werkervaring opdoen
Hartjejinx 21/25 2019/2020 Afstuderen en baan vinden
FiddlyDiddlyDoo 23/28 2021 Verbouwing, evt. trouwen en aanstaande gastric bypass waarna 2jr niet zwanger mogen worden
Floorfaberfan 27/34 Eerst nieuw huis, logistiek ivm werk
xxchillyxx 31/31 nov 2017 eerst nog mooie reis maken
Thankyouforthedays 25/27 Begin 2019 Vast contract krijgen, verhuizen, samenwoon-ervaring opdoen
Naam
Naam
Mocht je er niet uit komen, dan kan je één van de schrijfsters in dit topic vast wel een berichtje sturen
moderatorviva wijzigde dit bericht op 31-12-2020 11:38
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
45.99% gewijzigd
En zojuist weer een mededeling van iemand op facebook dat ze zwanger zijn... geweldig .. IK WIL OOOKK!! >.<
Alle reacties Link kopieren
Ik ben weer terug van weggeweest.



Erg turbulente periode achter de rug. 2 keer verhuisd waarvan 1 keer geheel onverwacht. (Lees: binnen een uur de hele inboedel inpakken, hond in de auto, konijnen in een kratje, hok buiten op de stoep uit elkaar schroeven en gaan met die banaan....



Hondje weer ziek geweest en nu gedoe met zn knieschijf en heup :(



De bouw van ons huis start inmiddels in week 2 2017 in plaats van week 52 2016. Toch weer een week vertraging.



Nu maar even adem proberen te halen en bij komen nu we hopelijk wel op de plek kunnen blijven tot ons huis af is en maar hopen dat het mee valt met mn hondje.



Tweeling neefjes helaas nog niet meer kunnen zien en weer drie aangekondigde zwangerschappen in onze vrienden kring :)
Alle reacties Link kopieren
Oh en afspraak bij een electrofysioloog (cardiologie) 17 maart 2017. Hopelijk heb ik dan meer duidelijkheid over de kans van het overdragen van mijn aandoening op ons nog toekomstige kindje. Ik ben heeeeel zenuwachtig! Nu al ja....
Dat snap ik wel dat je daar best zenuwachtig voor bent Toeffie!
tvp



(Twijfel of ik mee wil schrijven)
Alle reacties Link kopieren
Wilde perzik, hoe komt het dat je twijfelt? Je bent in ieder geval van harte welkom :) Maar als je besluit niet mee te schrijven is dat natuurlijk ook helemaal goed!

Toeffie, wat een spannende tijd ga je dus tegemoed en heb je meegemaakt! Hoe kwam die alsoverdekop verhuizing? Als je dit niet wilt delen ook prima natuurlijk :)

Sparkling, rot he die aankondigingen.



Hier gaat het echt zo wisselend. Het ene moment kan ik genieten van het feit tante te worden en ben ik blij voor ieder die zwanger is etc. Ik heb dan de gedachte, wat heerlijk als wij ook zo ver kunnen zijn! Het moment daarna denk ik 'Ik wil nuuuuu!!!!' en baal ik weer even van vriendlief. Ik doe het mezelf natuurlijk ook aan. Ik kijk trouwprogramma's en baby programma's (jeej TLC..) en zit geregeld berichten in het zwangerforum te lezen 'Nog zoveel dagen tot ik kan testen!' 'Wat denken jullie? Een tweede lijn?' URG.



Laatst ook een baalavond gehad omdat ik een super mooi huis had gezien die we goed konden kopen, maar vriend wilt nog niet kopen. PATS weer een droomballon kapot geprikt. Ik kan gelukkig HEEL GOED mijn hart luchten bij een vriendin, we ranten heerlijk af :-P Omschrijvingen als 'ik zwem in het water maar kan maar geen land vinden' en 'Ik ben een sneltrein en hij is een stoptrein' etc. Het is fijn als je op dat moment begrepen kan worden. Hebben jullie iemand buiten vriendlief om iemand bij wie jullie je hart kunnen luchten als je weer even flink baalt?



Overigens druk in een sollicitatieperiode. Tig brieven verstuurd en gister op gesprek geweest. Mijn hoofd zegt: Ja doen! (als ik al aangenomen wordt) mijn hart roept: Nee! Ik moet hoe dan ook een baan hebben in februari, maar mijn hoop ligt bij wat andere vacatures waar ik al op heb gereageerd maar het termijn nog niet van verstreken is. Best frustrerend en heel spannend. Het zou fijn zijn als die spanning afneemt, want mijn afstudeerperiode is spannend genoeg.. naast de spanningen rondom psycholoogtraject.. en stappen-willen-maken-maar-vriend-wilt-nog-niet. Ik verlang naar rustig vaarwater.. (al weet ik dondersgoed dat dat ook weer niets voor mij is)



Soms denk ik wel: Was ik maar single en simpel. Geen gedoe, geen gezeik..ik word wel een BAM :-P
Alle reacties Link kopieren
Lastig Depster. Wat is de reden dat je vriend nog heen huis wil kopen?



Het lijkt me ook echt super raar om klaar te zijn met studeren en om dan een "echte" baan te zoeken! Mocht je aangenomen worden bij die baan die je miscchien toch iets minder leuk lijkt kan je natuurlijk altijd vanuit daar iets anders zoeken! Als je wordt aangenomen zou ik het zeker doen, is toch een beetje vastigheid en dan kan je dan lekker rustig opzoek naar wat anders :)



Ik ben inmiddels bezig met het afronden van mijn eerste stage. Gelukkig ook al een plek gevonden voor een tweede stage dus alles gaat helemaal volgens planning. De kriebels beginnen hier ook wel weer op te spelen zo af en toe, vooral nu we in een "echt" huis wonen inclusief kinderkamer :-p. Denk dat ik dit weekend het oud baby behang van de vorige bewoners maar eens van de muur af ga trekken :)



Kijken jullie toevallig ook baby te huur? Super grappig programma waar jonge stellen Kids te leen krijgen om te zien hoe het nou echt is om een kind op te voeden. Er doen een paar vreselijke types mee maar dat maakt het juiste wel leuk :popcorn:
Alle reacties Link kopieren
Zo ik ben ook weer terug van weg geweest.



Toeffie spannende tijd ga je tegemoet.



Depster herkenbaar dat je verder wil maar nog niet kan. En tlc kijk ik ook teveel.



Hier in de vriendengroep gelukkig nog niemand die toe is aan kinderen dus dat scheelt wel. Ze zijn of te kort samen of nog niet klaar om echt te settelen.



Afgelopen weekend een weekendje weg geweest met vriend opa oma en mijn moeder. Was gezellig. Oma heeft 2 jaar geleden een herseninfarct gehad en sindsdien is ze meer een flapuit geworden. Ze was de laatste tijd weer wat aan het tobben met dr gezondheid. Infecties etc. Zegt ze dit weekend. Ja het lijkt me zo leuk om overgrootmoeder te worden. Maarja jij bent nog bezig met je studie enzo dus is zal dat vast wel niet meer meemaken... Dan breekt mijn hart en denk oma je bent echt niet de enige die dat zou willen maar het kan echt nog niet. Zo verdrietig en dan baal ik zo dat het nog een aantal jaar moet duren helaas. Vervolgens waren we in duitsland is zo'n kaufhof en de toiletten waren op de kinderafdeling en zegt mijn moeder als ik toch oma mag worden dan ga ik helemaal los. Zo schattig he die pakjes enzo.
hartjeJynx schreef op 11 november 2016 @ 19:14:

@Sparklin, @Koffiehagedis, @Elyn......el weer goed, had alleen niet gedacht dat het zoveel los zou maken.





Ach meis das toch ook helemaal niet zo gek. Je voelt je rot en kunt niks anders dan wachten. Laat het maar ff toe, het slijt wel weer. Het wacht gevoel is er echt in golven. In het heftigste moment weet je dat er wel weer een beetje rust komt :hug: !



Ik zit op m'n telefoon dus doe alle posts ff zo;-) .
morfientje schreef op 16 november 2016 @ 00:40:

Bedankt voor het welkom.

Ik heb een paar details weggehaald uit mijn eerste.....wat beter begrijp en makkelijker kan reageren.




Welkom!



Wat fijn dat je met je vriend het een en ander hebt kunnen bespreken. Bij mij lucht dat ook altijd veel op. Wat ik net al zei; dat wachtgevoel volgt een golfbeweging. Kleine gebeurtenissen kunnen een daling of stijging van het van het gevoel veroorzaken. Stappen maken en de toekomst funderen helpt vaak goed! Dan heb je niet zo het gevoel stil te staan terwijl de wereld doordendert.
SparklingLemon schreef op 16 november 2016 @ 11:49:

En zojuist weer een mededeling van iemand op facebook dat ze zwanger zijn... geweldig .. IK WIL OOOKK!! >.<
Aii, hup!! Unfrienden!! Geintje ;-) . Op unfollow zetten is wel fijn. Als het eenmaal op fb staat blijven ze heel vaak dingen van de zwangerschap delen.
Ik geloof dat dit topic voor mij gemaakt is. Mijn vriend en ik zijn nog helemaal niet zo heel lang samen (9 maand), maar het kriebelt zo enorm. Al voordat ik hem kende, maar toen was het meer latent aanwezig. Ik ben ook nog bezig met afstuderen, hij werkt op uitzendbasis en we gaan begin volgende maand samenwonen. Helemaal geen goede basis voor een kindje dus. En toch dat verlangen, ik kan het niet van me af zetten. Ik slikte de pil, maar ik kreeg steeds meer moeite om dat ding te nemen. Heel lelijk misschien maar ik had echt heel vaak de gedachte: 'ik neem het gewoon lekker niet'. Daarom heb ik een spiraal laten plaatsen, dan hoef ik me niet elke dag te confronteren met de keuze om te wachten. Mijn vriend wil overigens ook wel kinderen, maar voorlopig niet.
toeffie schreef op 16 november 2016 @ 17:16:

Ik ben weer terug van weggeweest.



Erg turbulente periode achter de rug. 2 keer verhuisd waarvan 1 keer geheel onverwacht. (Lees: binnen een uur de hele inboedel inpakken, hond in de auto, konijnen in een kratje, hok buiten op de stoep uit elkaar schroeven en gaan met die banaan....

Jeetje joh, wat heftig!! Wat is er gebeurd (als ik vraken mag hoor!)

Hondje weer ziek geweest en nu gedoe met zn knieschijf en heup :(



De bouw van ons huis start inmiddels in week 2 2017 in plaats van week 52 2016. Toch weer een week vertraging.



Nu maar even adem proberen te halen en bij komen nu we hopelijk wel op de plek kunnen blijven tot ons huis af is en maar hopen dat het mee valt met mn hondje.



Tweeling neefjes helaas nog niet meer kunnen zien en weer drie aangekondigde zwangerschappen in onze vrienden kring :)




Beterschap voor je hondje! En balen dat het huis is uitgesteld :(. Hopen dat het nu bij die ene week blijft.



Heb je wel alweer uitzicht op je neefjes zien? Wij krijgen hier dagelijks foto's van de spruit. Meestal vind ik het heerlijk, maar bij vlagen wat minder :-$ .
WildePerzik schreef op 17 november 2016 @ 18:10:

tvp



(Twijfel of ik mee wil schrijven)
Welkom :) . Je kunt ook meeschrijven zonder je hele verhaal te delen als je dat wilt!
toeffie schreef op 16 november 2016 @ 17:18:

Oh en afspraak bij een electrofysioloog (cardiologie) 17 maart 2017. Hopelijk heb ik dan meer duidelijkheid over de kans van het overdragen van mijn aandoening op ons nog toekomstige kindje. Ik ben heeeeel zenuwachtig! Nu al ja....
Ooh wat spannend! ik duim voor een lage kans!
depster schreef op 18 november 2016 @ 10:03:

Hier gaat het echt zo wisselend. Het ene moment kan ik genieten van het feit tante te worden en ben ik blij voor ieder die zwanger is etc. Ik heb dan de gedachte, wat heerlijk als wij ook zo ver kunnen zijn! Het moment daarna denk ik 'Ik wil nuuuuu!!!!' en baal ik weer even van vriendlief. Ik doe het mezelf natuurlijk ook aan. Ik kijk trouwprogramma's en baby programma's (jeej TLC..) en zit geregeld berichten in het zwangerforum te lezen 'Nog zoveel dagen tot ik kan testen!' 'Wat denken jullie? Een tweede lijn?' URG.

Denk dat we die momenten allemaal kennen meis. Weten dat je niet moet kijken maar het toch doen. Het is ook een vorm van dealen met de situatie he. Achja wij worden met z'n alles de best voorbereide moeders ever :rofl: . Alles al gezien!



Laatst ook een baalavond gehad omdat ik een super mooi huis had gezien die we goed konden kopen, maar vriend wilt nog niet kopen. PATS weer een droomballon kapot geprikt. Ik kan gelukkig HEEL GOED mijn hart luchten bij een vriendin, we ranten heerlijk af :-P Omschrijvingen als 'ik zwem in het water maar kan maar geen land vinden' en 'Ik ben een sneltrein en hij is een stoptrein' etc. Het is fijn als je op dat moment begrepen kan worden. Hebben jullie iemand buiten vriendlief om iemand bij wie jullie je hart kunnen luchten als je weer even flink baalt?

Ja die heb ik X-D , gelukkig!



Overigens druk in een sollicitatieperiode. Tig brieven verstuurd en gister op gesprek geweest. Mijn hoofd zegt: Ja doen! (als ik al aangenomen wordt) mijn hart roept: Nee! Ik moet hoe dan ook een baan hebben in februari, maar mijn hoop ligt bij wat andere vacatures waar ik al op heb gereageerd maar het termijn nog niet van verstreken is. Best frustrerend en heel spannend. Het zou fijn zijn als die spanning afneemt, want mijn afstudeerperiode is spannend genoeg.. naast de spanningen rondom psycholoogtraject.. en stappen-willen-maken-maar-vriend-wilt-nog-niet. Ik verlang naar rustig vaarwater.. (al weet ik dondersgoed dat dat ook weer niets voor mij is)

Hier hadden we het al over gehad. :hug: ! Koppie op he!



Soms denk ik wel: Was ik maar single en simpel. Geen gedoe, geen gezeik..ik word wel een BAM :-P
Haha ja dat denk ik soms ook. Maar ik wil het heeeeluhhh plaaaaatjuhhhh
Life25 schreef op 18 november 2016 @ 10:56:



Ik ben inmiddels bezig met het afronden van mij.....juiste wel leuk :popcorn:




Oh lord! Een huis met babykamerbehang! Dat zou ik er ook van af willen rausen :rofl:X-D ! Chill dat je stages mooi lopen, die zekerheid heb je iig.



Ik ken het programma van een eerder seizoen! Geweldig! Ik weet zeker dat ik het prima had gedaan als tiener ^^. Ik <3 4 handen op 1 buik ook. Beetje zelfde categorie maar dan anders ;-) . Is leuk terug kijken via internet. Denk dan wel altijd; pfff waar w8 ik op als dat ook groot groeit?
Sunshine1992 schreef op 18 november 2016 @ 11:14:

Zo ik ben ook weer terug van weg geweest.

Haaai :hello: !

Hier in de vriendengroep gelukkig nog niemand die toe is aan kinderen dus dat scheelt wel. Ze zijn of te kort samen of nog niet klaar om echt te settelen.



Afgelopen weekend een weekendje weg geweest met vriend opa oma en mijn moeder. Was gezellig. Oma heeft 2 jaar geleden een herseninfarct gehad en sindsdien is ze meer een flapuit geworden. Ze was de laatste tijd weer wat aan het tobben met dr gezondheid. Infecties etc. Zegt ze dit weekend. Ja het lijkt me zo leuk om overgrootmoeder te worden. Maarja jij bent nog bezig met je studie enzo dus is zal dat vast wel niet meer meemaken... Dan breekt mijn hart en denk oma je bent echt niet de enige die dat zou willen maar het kan echt nog niet. Zo verdrietig en dan baal ik zo dat het nog een aantal jaar moet duren helaas. Vervolgens waren we in duitsland is zo'n kaufhof en de toiletten waren op de kinderafdeling en zegt mijn moeder als ik toch oma mag worden dan ga ik helemaal los. Zo schattig he die pakjes enzo.




Ah gos.. :hug: !! Hebben ze enig idee? Wellicht zou je oma het dan niet zo zeggen. Ruk he, die studie. Wel leuk te weten dat je moeder de kledingkast van de beeb zal vullen ^^.





Hier gaat het wisselend. Vent en ik zijn op vakantie en er gaat, heel duidelijk, deze vakantie geen aanzoek komen. Hij noemt dingen als; je zet me onder druk te trouwen! Trouwen doe je samen en een kind krijgen ook! Pfff ja, en wachten doe je volledig alleen!



Anderzijds weet ik dat ik ongestoord kan klapperen omdat hij z'n handrem (aanzoek) er op heeft. Als hij nu zou zeggen "we gaan ervoor!" dan zou ik aan de rem (moeten) trekken.



Ik heb een baan maar moet inwerken. Het wordt een slopend drukke periode en we moeten nog heel veel sparen voor huwelijk, huis en kind. En door mijn carrière richting heb ik ook nog geen idee waar ik over 2 a 3 jaar exact sta. Onderzoek? Nog steeds Anios? In opleiding(!)? Kom ik uberhaupt ooit in opleiding? En wat betekent dat voor de rest van mijn toekomst?



Ik realiseer me sinds deze vakantie (veel nadenken) meer en meer dat ik m'n eigen glazen ingooi als ik dit jaar of komend jaar zwanger raak. Voor mij 10 anderen, gemiddeld 1-2jr jonger, zonder kinderen of directe wens. Wat doe ik m'n opleidingskansen aan als ik er een periode tussen uitga? En is de haast het waard als ik voor hetzelfde geld 2 jaar later in alle rust een kindje kan krijgen? Ik ga aimen op 1-2 jaar praktijk en met 1 jaar overlap 1-2jr onderzoek. En hopelijk daarna in opleiding (als het me gegund is). Evt is een kind krijgen tijdens onderzoek mogelijk.



Hoe dan ook; ik zie het even niet en voel me verdrietig. Een sterk contrast met toen ik net van de baan hoorde. Dat komt met name doordat vriend trouwens nog steeds op 2 a 3 jaar en een kind op 3-4 jaar afstand zet. De planning die ik in gedachten had als er niet direct nu een inkomen bij zou komen.
Kaaskroket schreef op 18 november 2016 @ 22:25:

Ik geloof dat dit topic voor mij gemaakt is. Mijn vriend en ik zijn nog helemaal niet zo heel lang samen (9 maand), maar het kriebelt zo enorm. Al voordat ik hem kende, maar toen was het meer latent aanwezig. Ik ben ook nog bezig met afstuderen, hij werkt op uitzendbasis en we gaan begin volgende maand samenwonen. Helemaal geen goede basis voor een kindje dus. En toch dat verlangen, ik kan het niet van me af zetten. Ik slikte de pil, maar ik kreeg steeds meer moeite om dat ding te nemen. Heel lelijk misschien maar ik had echt heel vaak de gedachte: 'ik neem het gewoon lekker niet'. Daarom heb ik een spiraal laten plaatsen, dan hoef ik me niet elke dag te confronteren met de keuze om te wachten. Mijn vriend wil overigens ook wel kinderen, maar voorlopig niet.




Hoi! Welkom in het topic ^^!



Herkenbaar wat je schrijft hoor! Een andere (wat vrijere )vorm van dit topic is in 2012 van start gegaan en toen schreef ik, vriendloos, ook al mee ;-) . Vlak daarna vriend ontmoet en gaandeweg zijn de rammels erger en anders geworden.



Watt ontzettend verantwoordelijk van je dat je een spiraaltje hebt genomen! Ik vind elke dag die pil ook een crime maar verdraag geen (hormoon)spiraal. Vooral na de stopweek weer beginnen. Aarg! Heel knap van je dus ;-) .



Spannend dat je binnenkort gaat samenwonen! Geeft dat al ietsjes rust of maakt het het rammelen erger?



In dit topic zitten nog heel veel studerenden. Ikzelf ben net klaar. Wat voor studie doe je :) ?
Ik zal even wat achtergrondinformatie geven. Ik ben zelf 22 jaar, vriend 27. Ik zit in het laatste jaar van de opleiding tot hbo-verpleegkundige (halfjaar verlenging) en verwacht begin februari 2017 af te studeren. Ik werk daarnaast in de zorg, heb een contract voor 20 uur maar ik ga hier standaard overheen. Wanneer ik klaar ben met de studie word dit omgezet naar een contract van 36 uur voor onbepaalde tijd. Dat zit dus wel goed. Vriend werkt op uitzendbasis, maar verwacht vanaf 1 januari 2017 in vaste dienst te treden bij het bedrijf waar hij al zo'n drie jaar af en aan werkt.



Wij hebben elkaar leren kennen via Tinder (ja echt, het kan werkelijk) en het is alsof we elkaar al eeuwen kennen. Ondanks dus de korte relatie van negen maanden (de ironie...). We hebben allebei aangegeven in het begin graag kinderen te willen. Ik heb altijd al last van rammels gehad, hij nu eigenlijk pas. In het begin van de relatie is er iets misgegaan met het condoom, waardoor de kans bestond dat ik zwanger zou raken, en dat heeft veel met me gedaan. Pas toen besefte ik hoe sterk mijn wens eigenlijk is. Uit voorzorg heb ik dus een spiraal laten plaatsen. Als we samen een kindje mogen krijgen, wil ik hem of haar alles kunnen bieden! Dat kan nu nog niet.



Ik probeer mezelf maar zoet te houden met tussentijdse doelen. Zo wil ik bijvoorbeeld afvallen (heb best wel overgewicht) om complicaties te voorkomen en om eerlijk te zijn ook zodat ik een mooi buikje heb haha als het zo ver is. Vriend en ik hebben niet echt een datum afgesproken wanneer we er voor willen gaan, maar we willen wel graag eerst een huis kopen, reizen, ik wil me specialiseren als verpleegkundige en hij wil een contract voor onbepaalde tijd. Dat gaat nog een eeuwigheid duren dus....



Ik ga proberen actief mee te schrijven. Het zou fijn zijn om een soort uitlaatklep te hebben bij mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Wil iemand mij in de tabel zetten? Ik ben daar niet zo handig in.
Elynne schreef op 18 november 2016 @ 23:26:

[...]





Hoi! Welkom in het topic ^^!



Herkenbaar wat je schrijft hoor! Een andere (wat vrijere )vorm van dit topic is in 2012 van start gegaan en toen schreef ik, vriendloos, ook al mee ;-) . Vlak daarna vriend ontmoet en gaandeweg zijn de rammels erger en anders geworden.



Watt ontzettend verantwoordelijk van je dat je een spiraaltje hebt genomen! Ik vind elke dag die pil ook een crime maar verdraag geen (hormoon)spiraal. Vooral na de stopweek weer beginnen. Aarg! Heel knap van je dus ;-) .



Spannend dat je binnenkort gaat samenwonen! Geeft dat al ietsjes rust of maakt het het rammelen erger?



In dit topic zitten nog heel veel studerenden. Ikzelf ben net klaar. Wat voor studie doe je :) ?




Hey, ik zie het nu pas. Je schrijft al vanaf 2012, dat is een aardig eindje zeg. Toen relatieloos, nu niet. Hoe lang zijn jullie samen?



Ik herken dat wat je zegt over beginnen na de stopweek helemaal. Je weet dat het moet, maar het is gewoon k*t want eigenlijk wil je het niet. Ik werd er altijd heel verdrietig van. Nu ik de spiraal heb word ik niet meer dagelijks op die manier geconfronteerd met die keuze, dat geeft me heel veel rust. Wellicht zou je nog eens met je huisarts in gesprek kunnen over een andere vorm van anticonceptie? Ik gun jou die rust ook zo.



Het samenwonen biedt nu lekker afleiding. Meubels op marktplaats bij elkaar sprokkelen, heerlijk. Het appartement heeft alleen wel twee slaapkamers.... waarvan eentje knalroze.... een kinderkamer dus. Aaaaah! Gauw witmaken X-D



Ik studeer verpleegkunde. Inderdaad heel opvallend dat er veel studenten actief zijn hier. Ik dacht altijd dat ik een beetje gek was om al zo lang rond te lopen met een kinderwens, zo blijkt maar weer dat ik niet alleen ben. Fijn om te lezen!
Alle reacties Link kopieren
Kaaskroket schreef op 19 november 2016 @ 00:21:

Ik zal even wat achtergrondinformatie geven. Ik ben zelf 22 jaar, vriend 27. Ik zit in het laatste jaar van de opleiding tot hbo-verpleegkundige (halfjaar verlenging) en verwacht begin februari 2017 af te studeren. Ik werk daarnaast in de zorg, heb een contract voor 20 uur maar ik ga hier standaard overheen. Wanneer ik klaar ben met de studie word dit omgezet naar een contract van 36 uur voor onbepaalde tijd. Dat zit dus wel goed. Vriend werkt op uitzendbasis, maar verwacht vanaf 1 januari 2017 in vaste dienst te treden bij het bedrijf waar hij al zo'n drie jaar af en aan werkt.



Wij hebben elkaar leren kennen via Tinder (ja echt, het kan werkelijk) en het is alsof we elkaar al eeuwen kennen. Ondanks dus de korte relatie van negen maanden (de ironie...). We hebben allebei aangegeven in het begin graag kinderen te willen. Ik heb altijd al last van rammels gehad, hij nu eigenlijk pas. In het begin van de relatie is er iets misgegaan met het condoom, waardoor de kans bestond dat ik zwanger zou raken, en dat heeft veel met me gedaan. Pas toen besefte ik hoe sterk mijn wens eigenlijk is. Uit voorzorg heb ik dus een spiraal laten plaatsen. Als we samen een kindje mogen krijgen, wil ik hem of haar alles kunnen bieden! Dat kan nu nog niet.



Ik probeer mezelf maar zoet te houden met tussentijdse doelen. Zo wil ik bijvoorbeeld afvallen (heb best wel overgewicht) om complicaties te voorkomen en om eerlijk te zijn ook zodat ik een mooi buikje heb haha als het zo ver is. Vriend en ik hebben niet echt een datum afgesproken wanneer we er voor willen gaan, maar we willen wel graag eerst een huis kopen, reizen, ik wil me specialiseren als verpleegkundige en hij wil een contract voor onbepaalde tijd. Dat gaat nog een eeuwigheid duren dus....



Ik ga proberen actief mee te schrijven. Het zou fijn zijn om een soort uitlaatklep te hebben bij mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Wil iemand mij in de tabel zetten? Ik ben daar niet zo handig in.




Welkom!

Ik doe dezelfde opleiding, zit in het tweede jaar nu. :-d Weet je al in welke richting je je wilt specialiseren?
hartjeJynx schreef op 19 november 2016 @ 00:35:

[...]





Welkom!

Ik doe dezelfde opleiding, zit in het tweede jaar nu. :-d Weet je al in welke richting je je wilt specialiseren?




Dat is toevallig! Hoe bevalt het je tot nu toe?

Ik weet echt niet welke kant ik op wil. Ik zie de laatste tijd veel vacatures in de kinderthuiszorg (met opleidingsplaats) maar dan moet ik wisselen van werkgever en dat wil ik eigenlijk niet. Palluatief, long of ulcus lijkt me ook wel wat.... Het is afhankelijk van wat er op mijn pad komt.
Haha ik zit zelf beroepshalve nogal goed in de anticonceptie. Ik voel mij lichamelijk goed bij deze pil en ben pijnloos. Fysiek dan ;-). Vind je obstetrisch vpk niet iets?
4,5jaar samen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven