Zwanger
alle pijlers
wachten op een tweede
vrijdag 31 augustus 2018 om 16:31
Hoi,
zijn er meer vrouwen die moeten wachten met zwanger worden van een tweede kindje?
Ik wacht al een tijdje, en hoop dat ik over 4 maanden mag beginnen, maar het kan ook nog een jaar duren.
Ik slik namelijk medicatie (voor een lichamelijke aandoening, die ik niet had bij de eerste) waarbij het wordt afgeraden om zwanger te worden.
Toen ik het eerst hoorde, vond ik het echt moeilijk. Vervolgens vond ik het wel prima, want het was zo druk.
Maar nu zou ik zo graag al zwanger zijn van de tweede (als het gegeven wordt).
Ik hoop dat ik deze periode kan delen met anderen in hetzelfde schuitje.
zijn er meer vrouwen die moeten wachten met zwanger worden van een tweede kindje?
Ik wacht al een tijdje, en hoop dat ik over 4 maanden mag beginnen, maar het kan ook nog een jaar duren.
Ik slik namelijk medicatie (voor een lichamelijke aandoening, die ik niet had bij de eerste) waarbij het wordt afgeraden om zwanger te worden.
Toen ik het eerst hoorde, vond ik het echt moeilijk. Vervolgens vond ik het wel prima, want het was zo druk.
Maar nu zou ik zo graag al zwanger zijn van de tweede (als het gegeven wordt).
Ik hoop dat ik deze periode kan delen met anderen in hetzelfde schuitje.
vrijdag 31 augustus 2018 om 16:42
vrijdag 31 augustus 2018 om 16:54
Leuk dat je reageert!
Hoe oud is je eerste nu? Die van mij bijna 2.
De voordelen: ik hoop dat de oudste dan al netje zelf kan eten (gaat al steeds beter), zindelijk is. En hij kan dan een beetje meehelpen misschien met kleine dingetjes. Positief blijven!
Ik krijg al wel regelmatig de vraag of we een tweede willen. En dan alleen van mensen die ik niet genoeg ken om zoiets mee te bespreken. Het is ook absoluut geen geheim, voor familie en vrienden, maar niet iedereen krijgt toegang tot mijn 'medisch dossier'.
Hoe oud is je eerste nu? Die van mij bijna 2.
De voordelen: ik hoop dat de oudste dan al netje zelf kan eten (gaat al steeds beter), zindelijk is. En hij kan dan een beetje meehelpen misschien met kleine dingetjes. Positief blijven!
Ik krijg al wel regelmatig de vraag of we een tweede willen. En dan alleen van mensen die ik niet genoeg ken om zoiets mee te bespreken. Het is ook absoluut geen geheim, voor familie en vrienden, maar niet iedereen krijgt toegang tot mijn 'medisch dossier'.
vrijdag 31 augustus 2018 om 16:56
Achteraf vind ik het wel prettig dat er tussen de kinderen hier ruim 5 jaar zit. Lichamelijk flink beperkt, twee kinderen dicht op elkaar was voor mij niet te doen geweest. Een tweede zwangerschap had zelfs een dwarslaesie opgeleverd, dus was geen optie.
Maar dat de kinderen hier ruim 5 jaar verschillen in leeftijd heeft ook zo'n voordelen. Oudste is al flink zelfstandig (altijd al voor zijn leeftijd) en kan de jongste helpen wanneer ik het niet kan. Maar kan ook lichamelijk de aandacht beter verdelen dan bijv een peuter en een dreumes. Voor mij is dit achteraf gezien juist ideaal.
Of er bij jou ook zoveel verschil in leeftijd zal komen weet ik uiteraard niet. Maar het hoeft dus niet alleen maar vervelend te zijn. Zo ervaar ik het tenminste. Maar ik begrijp het ook dat je de keuze zou willen hebben, en niet 'in de wacht' wilt staan.
Maar dat de kinderen hier ruim 5 jaar verschillen in leeftijd heeft ook zo'n voordelen. Oudste is al flink zelfstandig (altijd al voor zijn leeftijd) en kan de jongste helpen wanneer ik het niet kan. Maar kan ook lichamelijk de aandacht beter verdelen dan bijv een peuter en een dreumes. Voor mij is dit achteraf gezien juist ideaal.
Of er bij jou ook zoveel verschil in leeftijd zal komen weet ik uiteraard niet. Maar het hoeft dus niet alleen maar vervelend te zijn. Zo ervaar ik het tenminste. Maar ik begrijp het ook dat je de keuze zou willen hebben, en niet 'in de wacht' wilt staan.
vrijdag 31 augustus 2018 om 16:58
Héél herkenbaar. En gruwelijk brutaal vind ik dat. Hield bij mij overigens na zo'n drie jaar wel op, dan leggen mensen ineens wel de link dat het misschien wel eens zo zou kunnen zijn dat het leven niet voor iedereen maakbaar iskarliin schreef: ↑31-08-2018 16:54Leuk dat je reageert!
Hoe oud is je eerste nu? Die van mij bijna 2.
De voordelen: ik hoop dat de oudste dan al netje zelf kan eten (gaat al steeds beter), zindelijk is. En hij kan dan een beetje meehelpen misschien met kleine dingetjes. Positief blijven!
Ik krijg al wel regelmatig de vraag of we een tweede willen. En dan alleen van mensen die ik niet genoeg ken om zoiets mee te bespreken. Het is ook absoluut geen geheim, voor familie en vrienden, maar niet iedereen krijgt toegang tot mijn 'medisch dossier'.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:12
Dit lijkt me juist een nadeel. Je gunt het toch ook je oudste om kind te zijn en niet als een soort tweede opvoeder te fungeren?apiejapie schreef: ↑31-08-2018 16:56Achteraf vind ik het wel prettig dat er tussen de kinderen hier ruim 5 jaar zit. Lichamelijk flink beperkt, twee kinderen dicht op elkaar was voor mij niet te doen geweest. Een tweede zwangerschap had zelfs een dwarslaesie opgeleverd, dus was geen optie.
Maar dat de kinderen hier ruim 5 jaar verschillen in leeftijd heeft ook zo'n voordelen. Oudste is al flink zelfstandig (altijd al voor zijn leeftijd) en kan de jongste helpen wanneer ik het niet kan. Maar kan ook lichamelijk de aandacht beter verdelen dan bijv een peuter en een dreumes. Voor mij is dit achteraf gezien juist ideaal.
Of er bij jou ook zoveel verschil in leeftijd zal komen weet ik uiteraard niet. Maar het hoeft dus niet alleen maar vervelend te zijn. Zo ervaar ik het tenminste. Maar ik begrijp het ook dat je de keuze zou willen hebben, en niet 'in de wacht' wilt staan.
Verder zie ik alleen maar voordelen aan wat meer leeftijdsverschil, dus ik zou je daar niet druk om maken.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:14
Wat is daar zo brutaal aan? Het lijkt me een vrij normale vraag? Je bepaalt zelf of en in hoeverre je antwoord geeft.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:17
Denk dat je het anders ziet dan dat ik bedoel. Ik vind inderdaad dat we SAMEN een gezin zijn. Ik doe veel voor de kinderen, man doet een hoop maar ook van de kinderen worden dingen verwacht. Dat zou ook zo zijn als ik niet ziek zou zijn. Ik hou er niet van als kinderen op hun twaalfde nog nooit een stofzuiger aangeraakt hebben bijv. Maar ze worden hier echt niet ingezet als medeopvoeder of als huishoudelijke hulp. Maar we draaien hier samen een gezin en ieder heeft zijn taken. En helpen elkaar waar nodig. Als ik de trap niet op kan vraag ik mijn zoon om bijv boven even iets te pakken. Niks mis mee toch? Of vraag hem om de laarsjes van zijn zusje even dicht te doen omdat ik niet krom kan op dat moment. Samen verantwoordelijk zijn en niet alles op moeder afschuiven vind ik alleen maar goed, en niet alleen omdat ik het niet altijd kan, maar omdat ik wil dat ze weten dat zij er ook toe doen in dit gezin.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:18
Omdat het een heel precaire vraag kan zijn. Erg persoonlijk, en erg pijnlijk voor sommigen. Als je niet heel dichtbij staat en daardoor niet in kan schatten of het zo'n vraag goed aankomt, dan stel je .m niét.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:31
Wat een fijne topic!
Hier ook door een zware bevalling en slecht herstel moeten wachten met zwanger worden van de tweede. Pas deze zomer te horen gekregen dat we voor een tweede mogen gaan, precies 2 jaar na de geboorte van de eerste. Ik heb het er best moeilijk mee gehad en was met name gefrustreerd en soms zelfs boos naar mijzelf toe dat mijn lichaam zo slecht in staat bleek te zijn om te bevallen en te herstellen van de eerste. Het is niet eerlijk naar mijzelf toe, maar het voelde vaak wel zo. Laatste periode ook veel gefocust op de voordelen van wat meer leeftijdsverschil. Nu bezig voor een tweede, maar enthousiasme en angst (kan mijn lichaam het nu aan?) gaan hand in hand. Helaas nog steeds niet helemaal hersteld van de eerste, maar er wordt nu ook geen verbetering mee verwacht.
Heel veel vragen gekregen wanneer we zouden beginnen. Vaak gepaard met zogenaamde goede tips dat weinig leeftijdsverschil toch echt het leukste voor de kinderen is. Niet heel leuk om te horen, maar ook weinig zin om aan iedereen uit te leggen dat het niet mocht.
Hier ook door een zware bevalling en slecht herstel moeten wachten met zwanger worden van de tweede. Pas deze zomer te horen gekregen dat we voor een tweede mogen gaan, precies 2 jaar na de geboorte van de eerste. Ik heb het er best moeilijk mee gehad en was met name gefrustreerd en soms zelfs boos naar mijzelf toe dat mijn lichaam zo slecht in staat bleek te zijn om te bevallen en te herstellen van de eerste. Het is niet eerlijk naar mijzelf toe, maar het voelde vaak wel zo. Laatste periode ook veel gefocust op de voordelen van wat meer leeftijdsverschil. Nu bezig voor een tweede, maar enthousiasme en angst (kan mijn lichaam het nu aan?) gaan hand in hand. Helaas nog steeds niet helemaal hersteld van de eerste, maar er wordt nu ook geen verbetering mee verwacht.
Heel veel vragen gekregen wanneer we zouden beginnen. Vaak gepaard met zogenaamde goede tips dat weinig leeftijdsverschil toch echt het leukste voor de kinderen is. Niet heel leuk om te horen, maar ook weinig zin om aan iedereen uit te leggen dat het niet mocht.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:35
Hoop voor je dat je gauw zwanger bent en deze zwangerschap beter verloopt dan de vorige!Suus2631 schreef: ↑31-08-2018 17:31Wat een fijne topic!
Hier ook door een zware bevalling en slecht herstel moeten wachten met zwanger worden van de tweede. Pas deze zomer te horen gekregen dat we voor een tweede mogen gaan, precies 2 jaar na de geboorte van de eerste. Ik heb het er best moeilijk mee gehad en was met name gefrustreerd en soms zelfs boos naar mijzelf toe dat mijn lichaam zo slecht in staat bleek te zijn om te bevallen en te herstellen van de eerste. Het is niet eerlijk naar mijzelf toe, maar het voelde vaak wel zo. Laatste periode ook veel gefocust op de voordelen van wat meer leeftijdsverschil. Nu bezig voor een tweede, maar enthousiasme en angst (kan mijn lichaam het nu aan?) gaan hand in hand. Helaas nog steeds niet helemaal hersteld van de eerste, maar er wordt nu ook geen verbetering mee verwacht.
Heel veel vragen gekregen wanneer we zouden beginnen. Vaak gepaard met zogenaamde goede tips dat weinig leeftijdsverschil toch echt het leukste voor de kinderen is. Niet heel leuk om te horen, maar ook weinig zin om aan iedereen uit te leggen dat het niet mocht.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:40
Het is een vraag, het staat je altijd vrij om geen antwoord te geven
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:46
Ik vind het juist altijd een beetje zielig als peutertjes al heel jong een broertje of zusje krijgen. Dan zijn ze ineens niet meer de jongste, en moeten aandacht delen terwijl ze die nog zo nodig hebben. Ook voor jezelf is het veel makkelijker om je aandacht te verdelen als er meer leeftijdsverschil is. De baby is op andere tijden wakker, en de oudste gaat overdag naar school. Ik vond het ideaal (5 jr en 8 mnd ertussen). Het was geen bewuste keuze, maar de eerste drie jaar had ik echt nog geen behoefte aan een tweede.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:50
Daarin verschillen wij duidelijk van mening. Ik ben een erg open persoon, wil in een persoonlijk gesprek bijna alles vertellen. Maar ik blijf het vreemd vinden als een (bijna) vreemde vraagt of we niet meer kinderen 'nemen' maar bijv ook als mensen die ik niet ken zomaar vragen waarom ik in een rolstoel zit (en ja, dat gebeurt ook regelmatig). Ik heb niks te verbergen, maar sommige vragen stel je gewoon niet.
Vind je bijv ook dat elke vraag over je seksleven zomaar gesteld mag worden? Of vertel je mij wat je nettoloon is als ik daarnaar vraag? Volgens mij zou je me ook vreemd aankijken (En terecht!) als ik dat zomaar op straat aan je zou vragen. Veel vragen mag je best stellen en dan kan de ander kiezen of er antwoord op gegeven wordt. Maar die vragen stel je pas als de situatie het toelaat én wanneer je mensen voldoende kent om in te schatten hoe die vraag over komt bij de ander. Maar goed, sociaal emotionele interacties worden nogal eens verschillend aangepakt, zullen we maar zeggen.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:54
Hier ook een positieve ervaring met een iets groter leeftijdsverschil (3,5 jaar). Wij hebben hier overigens bewust voor gekozen 
Voordelen:
- Oudste kind kon al zelf eten, zelf de trap op, zelf naar de wc, zelf de auto in. Ik hoefde hem nooit meer te tillen (wat niet meer mocht vanwege bekkeninstabiliteit).
- Oudste kind snapte al heel goed wat er ging gebeuren en heeft alles bewust meegemaakt.
- Oudste heeft lang alleen de aandacht gehad.
- Oudste sliep allang de nachten door, waardoor wij uitgerust en met frisse moed de tweede ronde ingingen.
- Kosten vallen mee, omdat je spullen niet dubbel hoeft te kopen en maar een paar maandjes dubbele opvangkosten hoeft op te hoesten.
- Voor je eigen lichaam is het ook beter om eerst goed te herstellen.
Mijn ervaring is dat kinderen veel aan elkaar hebben, ook met wat meer leeftijdsverschil, dus daar zou ik niet bang voor zijn.
Voordelen:
- Oudste kind kon al zelf eten, zelf de trap op, zelf naar de wc, zelf de auto in. Ik hoefde hem nooit meer te tillen (wat niet meer mocht vanwege bekkeninstabiliteit).
- Oudste kind snapte al heel goed wat er ging gebeuren en heeft alles bewust meegemaakt.
- Oudste heeft lang alleen de aandacht gehad.
- Oudste sliep allang de nachten door, waardoor wij uitgerust en met frisse moed de tweede ronde ingingen.
- Kosten vallen mee, omdat je spullen niet dubbel hoeft te kopen en maar een paar maandjes dubbele opvangkosten hoeft op te hoesten.
- Voor je eigen lichaam is het ook beter om eerst goed te herstellen.
Mijn ervaring is dat kinderen veel aan elkaar hebben, ook met wat meer leeftijdsverschil, dus daar zou ik niet bang voor zijn.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:54
Zeker spannende periode. Hopelijk duurt ie niet heel lang
Ik ben niet meer een tweede keer zwanger geworden, omdat dat een dwarslaesie zou zijn geworden. Hebben op een andere manier ons gezin uit mogen breiden.
vrijdag 31 augustus 2018 om 17:58
Via een familielid ken ik toevallig veel mensen die in een rolstoel zitten en die zeggen juist dat ze dat soort vragen wel kunnen waarderen.apiejapie schreef: ↑31-08-2018 17:50Daarin verschillen wij duidelijk van mening. Ik ben een erg open persoon, wil in een persoonlijk gesprek bijna alles vertellen. Maar ik blijf het vreemd vinden als een (bijna) vreemde vraagt of we niet meer kinderen 'nemen' maar bijv ook als mensen die ik niet ken zomaar vragen waarom ik in een rolstoel zit (en ja, dat gebeurt ook regelmatig). Ik heb niks te verbergen, maar sommige vragen stel je gewoon niet.
Vind je bijv ook dat elke vraag over je seksleven zomaar gesteld mag worden? Of vertel je mij wat je nettoloon is als ik daarnaar vraag? Volgens mij zou je me ook vreemd aankijken (En terecht!) als ik dat zomaar op straat aan je zou vragen. Veel vragen mag je best stellen en dan kan de ander kiezen of er antwoord op gegeven wordt. Maar die vragen stel je pas als de situatie het toelaat én wanneer je mensen voldoende kent om in te schatten hoe die vraag over komt bij de ander. Maar goed, sociaal emotionele interacties worden nogal eens verschillend aangepakt, zullen we maar zeggen.
Liever de vraag: waarom zit je in een rolstoel? Dan starende blikken of ongemakkelijkheid, of het negeren van de persoon in de rolstoel (wat ook veel gebeurt, dan praten ze met degene die erbij is, ipv direct).
Maar dat kan per persoon verschillen. Ze kunnen het echter niet van je gezicht aflezen, dus om het hen nu zo kwalijk te nemen?
Ik heb zelf juist liever dat mensen open zijn en ik ben bereid over veel te praten. Dat is beter dan dat er van alles wordt ingevuld.
vrijdag 31 augustus 2018 om 18:03
Leuk om de voordelen te lezen. Komt aardig overeen met mijn verwachtingen, maar bevestiging is toch wel prettig. Ik merk ook dat de karakters van kinderen een betere voorspeller zijn van de band tussen broers en zussen dan alleen het leeftijdsverschil. Tussen mijn broer en mij zit 8.5 jaar en tussen mijn zus en mij 2.5 jaar. Met beide kan ik het goed vinden en doe ik andere dingen. Zo mocht ik op mijn 10e al bij mijn broer op zijn studentenkamer logeren en dat vond ik helemaal geweldigIkigai schreef: ↑31-08-2018 17:54Hier ook een positieve ervaring met een iets groter leeftijdsverschil (3,5 jaar). Wij hebben hier overigens bewust voor gekozen
Voordelen:
- Oudste kind kon al zelf eten, zelf de trap op, zelf naar de wc, zelf de auto in. Ik hoefde hem nooit meer te tillen (wat niet meer mocht vanwege bekkeninstabiliteit).
- Oudste kind snapte al heel goed wat er ging gebeuren en heeft alles bewust meegemaakt.
- Oudste heeft lang alleen de aandacht gehad.
- Oudste sliep allang de nachten door, waardoor wij uitgerust en met frisse moed de tweede ronde ingingen.
- Kosten vallen mee, omdat je spullen niet dubbel hoeft te kopen en maar een paar maandjes dubbele opvangkosten hoeft op te hoesten.
- Voor je eigen lichaam is het ook beter om eerst goed te herstellen.
Mijn ervaring is dat kinderen veel aan elkaar hebben, ook met wat meer leeftijdsverschil, dus daar zou ik niet bang voor zijn.
vrijdag 31 augustus 2018 om 18:10
Snap wel wat je bedoelt. En nogmaals, ik ben zelf vrij open. Wil best vertellen hoe en wat, geen probleem. Maar blijf me erover verbazen dat andermans nieuwsgierigheid gestild moet worden met vragen wat ze niet aangaat. Waarom lopen mensen liever het risico dat je anderen ermee kwetst dan dat je je nieuwsgierigheid voor jezelf houdt?Ikigai schreef: ↑31-08-2018 17:58Via een familielid ken ik toevallig veel mensen die in een rolstoel zitten en die zeggen juist dat ze dat soort vragen wel kunnen waarderen.
Liever de vraag: waarom zit je in een rolstoel? Dan starende blikken of ongemakkelijkheid, of het negeren van de persoon in de rolstoel (wat ook veel gebeurt, dan praten ze met degene die erbij is, ipv direct).
Maar dat kan per persoon verschillen. Ze kunnen het echter niet van je gezicht aflezen, dus om het hen nu zo kwalijk te nemen?
Ik heb zelf juist liever dat mensen open zijn en ik ben bereid over veel te praten. Dat is beter dan dat er van alles wordt ingevuld.
Oprecht geïnteresseerd vind ik altijd oké. Vraag raak, ik geef bijna overal antwoord op. Maar nieuwsgierige mensen zijn er ook heel veel, en daar ga ik niet zo in mee.
vrijdag 31 augustus 2018 om 18:11
Jij weer. Er zijn mensen die geen moeite hebben om zich te conformeren aan fatsoensregels. ‘Waarom ben je lelijk?’ Of ‘Hoezo kan je geen leukere partner krijgen?’ zijn ook hele normale vragen maar passen in hetzelfde rijtje van dingen die je niet vraagt.
Maar wat doe je hier eigenlijk? Jij bent toch al voorzien? Of kom je hier ook zuigen over je perfecte leven met je perfecte keuzes? Ik zie in de OP geen vraag voor je bij staan
vrijdag 31 augustus 2018 om 18:13
Ik vind wel dat er verschil zitten tussen vragen: willen jullie ook nog een 2de kindje. Of zoals je heel veel hoort: het word wel tijd voor de 2e hè. Ik zal maar opschieten. Of oh je hebt een kind, oh al 3.. Nou even rekenen. Dan ben je wel bezig voor de volgende zeker.
Ik vind een vraag gewoon prima maar die opmerkingen vind ik soms wel lastig, inmiddels minder hoor. Het is ook in welke fase je van de verwerking zit. Bij ons is de mogelijkheid voor een 2e kindje er helemaal niet meer door complicaties. Nu ik het voor mezelf meer heb geaccepteerd kan ik gewoon zeggen nee wij zijn gelukkig met elkaar.
Voorheen ging ik mij direct verdedigen ook door het vooroordeel die ik zelf ook altijd heb gehad dat ik 1 kind zielig vond.
Ik vind een vraag gewoon prima maar die opmerkingen vind ik soms wel lastig, inmiddels minder hoor. Het is ook in welke fase je van de verwerking zit. Bij ons is de mogelijkheid voor een 2e kindje er helemaal niet meer door complicaties. Nu ik het voor mezelf meer heb geaccepteerd kan ik gewoon zeggen nee wij zijn gelukkig met elkaar.
Voorheen ging ik mij direct verdedigen ook door het vooroordeel die ik zelf ook altijd heb gehad dat ik 1 kind zielig vond.
vrijdag 31 augustus 2018 om 18:17
Precies. Ik heb ook wel vragen gekregen, maar vond dat helemaal niet erg. Ik zei dan: we willen nog wel een tweede, maar voorlopig nog niet. Daarmee was het wel klaar.Besie86 schreef: ↑31-08-2018 18:13Ik vind wel dat er verschil zitten tussen vragen: willen jullie ook nog een 2de kindje. Of zoals je heel veel hoort: het word wel tijd voor de 2e hè. Ik zal maar opschieten. Of oh je hebt een kind, oh al 3.. Nou even rekenen. Dan ben je wel bezig voor de volgende zeker.
Ik vind een vraag gewoon prima maar die opmerkingen vind ik soms wel lastig, inmiddels minder hoor. Het is ook in welke fase je van de verwerking zit. Bij ons is de mogelijkheid voor een 2e kindje er helemaal niet meer door complicaties. Nu ik het voor mezelf meer heb geaccepteerd kan ik gewoon zeggen nee wij zijn gelukkig met elkaar.
Voorheen ging ik mij direct verdedigen ook door het vooroordeel die ik zelf ook altijd heb gehad dat ik 1 kind zielig vond.
