zwanger geworden na IVF/ICSI- het vervolgtopic DEEL 2

Wat vervelend Rucio. En dat je 'pas' weer op 21 Oktober terug moet komen en je dus nu ook vertraging hebt met het IVF-traject. En dat het rot voelt is ook wel heel erg logisch. Had het je zo gegund dat jou een volgende IVF poging gewoon bespaard zou zijn gebleven. En dan dit met de nasleep er achter aan... Wel geldt dat als je straks doorgaand zwanger wordt dat je hier ook weer iets anders tegen aan kijkt (vermoed ik), maar nu je er middenin zit is het gewoon K**. Knuffel voor jou.

We hebben ons huis in de afgelopen maanden in de stille verkoop gehad (d.w.z. geen foto's, geen advertenties, maar wel bezichtigingen). We hebben geen biedingen ontvangen en verkopen in London in de onzekere Brexit tijd is gewoon moeilijk en aangezien we dit huis een jaar geleden gekocht hebben en overdrachtsbelasting betaald hebben (naast de interne veranderingen) gaan we daar te veel verlies op maken. Bovendien wil mijn man ook nog even blijven werken en weet ik niet of ik met mijn achtergrond weer zo makkelijk in NL zou kunnen werken. Er zijn een aantal dingen in de UK die ik niet zo leuk vind (waaronder het onderwijs systeem, gezondheidszorg en de Brexit) en waarvan ik vind dat Nederland het als verzorgingsstaat toch echt beter geregeld heeft. De rijken worden hier steeds rijker - de armen worden ook arm 'gehouden' door het gebrek aan kansen. Hier is het heel erg belangrijk voor je toekomst naar wat voor school je gaat bijvoorbeeld. In Nederland heeft iedereen, ongeacht afkomst, gewoon meer eerlijke kansen om iets van zijn of haar leven te maken. Voor nu blijven we nog even hier, maar als mijn man over een jaar of 3 echt stopt en we ontvangen een redelijk bod voor ons huis en ik kan een mooie baan krijgen in NL, dan is de oversteek naar Nederland het overwegen absoluut waard. Maar onder de huidige omstandigheden is dat het even niet...

Fijn weekend en hou je haaks. Hopelijk zorgt je zoontje voor afleiding!

Hee meiden,

Heel voorzichtig kom ik hier om het hoekje kijken. Ik ben vandaag 4.4 weken zwanger en had gisteren een mooie uitslag van m'n hcg-bloedtest. Heel blij en dankbaar dat we zo ver hebben weten te komen, maar tegelijkertijd begint de onzekerheid ook meteen weer toe te nemen. Ik ben sinds gisteravond ineens zoooo bang dat ik weer een bbz ga hebben. Ik ben enorm op m'n lichaam gefocust en denk steeds dat ik iets voel richting m'n linkereileider. Een soort druk of soms wat steekjes. Het herinnert me een beetje aan wat ik voelde bij m'n eerdere bbz en dat beangstigt me enorm. Maar het kan natuurlijk heel goed zijn dat ik me gewoon dingen inbeeld. Iemand tips om te ontspannen en minder gefocust te zijn op m'n lichaam?

Rucio, ik heb je verhaal van de afgelopen tijd teruggelezen en ik vind het vreselijk dat je hier weer doorheen moest gaan. En deze keer ook nog met een gescheurde eileider en een operatie. Dat moet echt heel beangstigend geweest zijn. En natuurlijk heel erg verdrietig nadat je zo onverwacht spontaan zwanger bent geraakt. Wat gek dat er geen zwangerschapsweefsel gevonden is in de eileider, maar ze zullen vast wel de eileider terecht hebben weggehaald, als-ie al gescheurd was en aan het bloeden. Dan zal mss het vruchtje toch al losgekomen zijn, ofzo? Hopelijk kunnen ze het goed uitleggen de 22e. Sterkte met de verdere verwerking, lichamelijk maar vooral ook mentaal.

Aww, Baggal, kan me voorstellen dat je hoop kreeg toen je overtijd was. Ik snap wel dat het heel dubbel is qua wens voor een tweede. Maar ben het met je eens dat het hebben van één kind ook duidelijke voordelen heeft. Ik wilde oorspronkelijk altijd graag 2 of 3 kinderen. Mijn man wil dat nog steeds, maar ik ben er inmiddels niet meer zo zeker van. Ik zal sowieso al zo dankbaar zijn als ons één kindje gegund is (man overigens ook, hoor), en ik weet niet of ik de ellende van de afgelopen jaren nog een keer wil herhalen voor een tweede (al zullen we sowieso wel de cryo laten terugplaatsen die we nog hebben). Plus dat al onze vrienden aangeven dat twee kinderen toch wel heel erg zwaar en druk is, terwijl je met eentje gewoon zoveel meer flexibel bent (en idd wereldreizen kan gaan doen, supergaaf!). Nou ja, in mijn geval kan ik maar beter nog niet zover vooruit kijken, eerst hopelijk dat eerste kindje.

HD, hoe gaat het nu met jou?

Windmolen: Van harte welkom hier meis! En wat is het fijn om jou hier te mogen begroeten! Die angst is denk ik heel normaal en veel dames hier hebben 'em gehad, zeker de eerste weken die toch gewoon spannend blijven. Ik moet je bekennen dat ik mij naast het genieten (wat ik ook deed) ook heel veel zorgen maakte en ik ergens niet geloofde dat ik moeder zou worden van een levend en gezond kind van mijn man en mij samen - zo diep zat mijn angst. Zo jammer achteraf gezien. So far ziet alles er bij jou gewoon mooi uit en hou je daar maar aan vast i.p.v. je voor te bereiden op mogelijke issues die er misschien helemaal niet zijn en wellicht/waatschijnlijk ook niet gaan komen. Als er iets mis is, en daar gaan we niet vanuit want alles ziet er goed uit, dan komt dat dan wel, maar niet nu! Mijn 4BB heeft mij het grootste geluk gebracht en ik hoop dat jouw 4BB hetzelfde doet . In 4BB blasto's we trust zullen we maar zeggen.

Ik denk dat mensen die altijd meerdere kinderen voor ogen hadden het misschien wel moeilijk vinden dat het er bij een blijft. Of mensen bij wie de eerste heel makkelijk ging en de tweede maar niet wil lukken. Tijdens de trajecten was ik op een gegeven moment heel erg bang dat het nooit zou lukken en had de hoop op een kind van ons al een beetje laten varen in het najaar van 2016. Dat het uiteindelijk toch gelukt is 'against all odds' (waar ik ook geen rekening meer mee had durven houden), maakt het ook makkelijker om het te accepteren dat het nu eenmaal is zoals het is. Dat had evenwel anders kunnen liggen als ICSI 1 geleid had tot een kind in de eerste ronde. M.a.w. ik denk dat het ook heel erg afhangt van je referentiekader (en je karakter). Dat had ik het wellicht veel moeilijker gevonden, omdat ik mij had ''ingesteld'' en ''verheugd'' op een mogelijke tweede...
Merk nog wel dat ik graag de vruchtbare dagen wil benutten - dat dan weer wel, al weet ik ook dat ik daar echt niets van mag verwachten. En ik heb een bijzonder schattige, blije, aanhankelijk en grappige dochter op wie ik mij volledig kan focussen. Ze wordt donderdag alweer 2 (!)

Rucio: Hoe gaat het met jou?

HD: Lief trouwens, jouw woorden in het andere topic. Hoe voel je je verder? Heb je nog bloedverlies? Wanneer is de termijn echo?

Jeej! Welkom Windmolen, wat super dat je hier mee komt schrijven! Ik denk dat iedereen hier je angst kent en begrijpt (ik in ieder geval wel, niet qua bbz, maar ik heb een missed abortion gehad). Het is ook zo spannend die eerste weken na een positieve test. Ik wou dat ik de ultieme tip had om meer te ontspannen en niet op ieder signaal van mijn lichaam te letten, die kan ik namelijk zelf ook gebruiken. Wat mij een beetje helpt is om positieve dingen tegen mezelf te zeggen. Ik zeg op dit moment ongeveer 10 keer per dag tegen mezelf: "Na het zien van een kloppend hartje is de kans nog maar heel klein dat het mis gaat, je bent van 50% kans op succes (de kans op een doorgaande zwangerschap na veel bloedverlies) naar 95 kans op succes gegaan (de kans op succes na het zien van een kloppend hartje)". En voor de echo had ik het karma: "Zonder de positieve test was je hier niet geweest, dit is de eerste stap naar een baby, het is gelukt om zwanger te raken, wat er nu ook gebeurd dit vergroot je kansen voor de toekomst." Ik weet niet eens of mijn percentages kloppen, maar dat heb ik ooit ergens gelezen en daar hou ik me maar aan vast.

Baggal, wat zijn prepscholen duur zeg, echt absurd. Ik denk ook dat het hebben van één kind best voordelen heeft, net als het hebben van geen kinderen voordelen kan hebben. Het lastige in onze situaties is alleen vaak dat het geen keuze is om 1 of geen kinderen te hebben, maar het gevolg van het zeer moeilijk zwanger worden of blijven. Ik zou het liefst wel 3 of 4 kinderen willen, maar ik heb voor mezelf duidelijk een grens gesteld dat ik binnen de medische molen tot het einde ga voor een 2e kindje (en mijn man en ik hebben vooraf ook besproken best 1 of 2 pogingen te willen doen buiten de verzekerde pogingen), echter hoe is er nu in sta zou ik het voor een 3e kindje niet meer doen. Ondanks dat we "vroeger" wel de wens hadden voor een groter gezin. Ik vind de behandelingen echt een aanslag zowel mentaal, lichamelijk als met vlagen ook op mijn relatie en op mezelf als moeder. Wat naar dat je na een beetje hoop dan toch ineens ongesteld wordt. Ik kan me voorstellen dat je dan toch hoop hebt, je zal de eerste niet zijn die na een medisch traject ineens toch zwanger raakt ondanks dat het volgens de artsen niet zou moeten kunnen. Ik snap het daarom ook best wel dat mensen er voor kiezen om bij het afsluiten van een traject anticonceptie te gaan gebruiken, anders blijft er misschien toch een stukje hoop en teleurstelling iedere maand en ik kan me best voorstellen dat dat iemand op kan breken.

Twin, slim om inderdaad eerst maar even goed te herstellen tot in hoeverre dat mogelijk is en dan een keuze te maken of je nog een zwangerschap aan durft. Het lijkt me wel een fijn gevoel om iig zoveel cryo's te hebben.

Rucio, wat een raar verhaal dat ze geen weefsel hebben aangetroffen en naar dat je nu gewoon moet afwachten. Ik snap dat dit een behoorlijke domper is voor je en 21 oktober is idd best nog lang wachten.

Hier: Met mij gaat het redelijk goed eigenlijk, ik vind het nog wel heel spannend, maar het feit dat ik nu 2 keer een kloppend hartje heb gezien geeft me wat vertrouwen. Ik weet wel dat het nog heel pril is en dat er best een kans is dat het nog mis kan gaan, maar de kans dat het goed gaat is groter en daar ga ik gewoon voor. Het bloedverlies is echt veel minder (helaas nog niet helemaal weg, maar het is wel oud bloedverlies) en we hadden vrijdagavond dus weer een kloppend hartje op de echo bij de verloskundige. Wel heb ik af en toe een zeurend gevoel in mijn buik, dat vind ik heel spannend, dan ga ik echt elk half uur naar de WC. Verder ben ik heel moe, maar daarnaast geen enkel kwaaltje. Ik weet dat ik daar blij om moet zijn, maar ik zou me stiekem elke ochtend wel een beetje misselijk willen voelen als bewijs dat ik zwanger ben (sorry Twin, ik snap dat jij je dit niet voor kan stellen misschien). Ik ben vrijdag bij de verloskundige geweest waar ik bij mijn vorige zwangerschap ook onder controle was totdat ik door moest naar het ziekenhuis, omdat onze dochter veel te klein was voor de duur van de zwangerschap. En hoewel ik weet dat ik daardoor nu meteen bij het ziekenhuis onder controle moet en niet bij de verloskundige mag heeft hij wel aangeboden dat ik de komende periode nog een paar keer mag komen voor een echo als mij dat gerust stelt. Gewoon naast het ziekenhuis. Ik hoefde deze "pretecho" ook niet te betalen, ondanks dat ik wel een afspraak had gemaakt voor een pretecho. Deze man heeft zelf 2 kinderen via IVF en snapt heel goed de onzekerheid die je hebt als zwanger worden niet vanzelf gaat en dat is zo fijn! Ik heb dus vrijdag een echo in het ziekenhuis bij voortplantingsgeneeskunde. Dit zou eigenlijk de eerste echo zijn (rond de 8 weken) en volgende week donderdagavond weer bij de verloskundige. Ik merk dat dat me ook wel rust geeft dat ik het gevoel heb dat het allemaal goed in de gaten gehouden wordt, terwijl ik best weet dat dat helemaal geen verschil maakt m.b.t. of een zwangerschap wel of niet goed gaat.

HD: Wat fijn dat je iemand getroffen hebt die het begrijpt mbt de echo's en fijn dat je er niet voor hoefde te betalen. Ik heb vanaf week 7 tot en met week 14 elke week (!) een echo gehad, op eigen kosten, omdat mij dit rust gaf (al was ik voor iedere echo stik zenuwachtig). En een een kloppend hartje is inderdaad heel fijn en daarmee is de kans dat het niet goed zit, significant kleiner. Dat gezegd hebbende: je hebt gedurende de zwangerschap en ook daarna nooit garanties natuurlijk. Iemand kan ook een kindje vlak voor of tijdens de bevalling verliezen... En daar was ik mij tot op het einde ook wel van bewust. Overigens dat zeurende gevoel kan ook gewoon het oprekken van je baarmoeder zijn.
Je hebt dus niets aan de statistiek wat dat betreft en mijn advies aan jou (en ook aan WIndmolen) is toch ook om er 'gewoon' zo veel mogelijk van te genieten. Achteraf 'baal' ik dat ik dat nooit helemaal gedurfd heb, want dat is wel ten koste gegaan van het mooie. Al vermoed ik dat bij niemand na de MMM een geheel onbevangen zwangerschap nog mogelijk is

Bedankt voor jullie support, dames! Het helpt om te lezen hoe jullie ermee om gaan / zijn gegaan en het is sowieso fijn om hier van me af te kunnen schrijven.

Baggal, bedankt voor je (voorzichtige) schop onder m'n kont, dat had ik even nodig, denk ik. Er is idd op dit moment helemaal geen reden tot zorg, dus waarom dan al meteen weer zorgen maken? Voor nu is alles eindelijk even zoals het moet zijn, dus laat ik daar nu gewoon van genieten! Lukt vandaag iig alweer iets beter. En 4BB's zijn idd the best, haha!

HD, ik vind dat ook wel een fijne tip, van die positieve gedachtes. Ik zeg dan nu maar tegen mezelf: de kans is nu al groter dat het goed blijft gaan dan dat het fout gaat (weet ook de precieze getallen niet en ga ze ook maar niet opzoeken, haha). En ik ben al van zo'n 20-25% kans op een zwangerschap (na TP) naar daar gegaan, dus dat is al een enorme stap vooruit. Wat fijn dat het bij jou ook beter gaat met het bloedverlies nu en dat je al twee mooie echo's hebt gehad! Dat geeft goede moed! Ik zit ook een beetje te wachten tot ik misselijk begin te worden. Vorige keer bij de bbz was ik dat wel af en toe en eigenlijk zou ik nu al hogere hcg-waardes moeten hebben dan toen. Maar het verschilt geloof ik per keer hoe je erop reageert, toch? En voortdurende misselijkheid lijkt me echt heel naar, dus dan toch liever niet misselijk en een klein beetje onzeker erover.

Hier heb ik vandaag weer een beter gevoel dan gisteren. Heb nog eens goed naar de anatomie van een vrouw gegoogled en gezien dat de eileiders veel lager zitten dan daar waar ik dat drukkende en soms prikkende gevoel voel, dus dat moet wel iets anders zijn. En vandaag voel ik het ook minder (voor mij een teken dat het vooral in m'n hoofd zat). Geen misselijkheid, maar wel vaak een licht gevoel in m'n hoofd. Heb ook van mezelf een lage bloeddruk, dus dat zal daar wel mee te maken hebben, toch? M'n borsten zijn licht gevoelig en de ene dag is dat meer aanwezig (en voelen ze ook steviger) als de andere dag, maar dat is ook normaal toch? Verder vandaag een wat licht zeurend gevoel beneden, ben steeds bang dat het menstruatiekrampen zijn, maar het is lang niet zo sterk. Hopelijk is dat m'n baarmoeder die groeit?? Ik heb ook dat als ik nies, ik die banden heel erg voel, denk ik, het steekt dan echt links en rechtsonder. Vanochtend ook nog een test gedaan en die was donkerder, maar ik denk dat ik nu stop met testen, want ik werd daar wel weer heel angstig van.

Ik snap je wel hoor Windmolen. 't Is gewoon ook zo spannend. En statistiek is leuk hoor, maar zegt niets over jou. Ik weet nog heel goed dat ik naar Mothercare ging in London voor mijn echo's en dat ik heel jaloers was op dames die verder waren, want die waren in mijn optiek al veel 'veiliger'... De zwangerschap kon mij dan ook niet snel genoeg gaan en dat vind ik achteraf gewoon heel erg jammer, want ik vond het zwanger zijn ook heel bijzonder.
En dit zegt niets over jou, maar ik was pas echt misselijk bij week 7/8 tot en met week 16/17. Mijn moeder die toch echt twee keer zwanger is geweest is geen dag misselijk geweest. Voelde mij daarvoor soms weeig, vreemd, licht in mijn hoofd en soms ook gewoon heel goed (wat ik dan heel eng vond ). Nu ik dit zo schrijf kom ik volgens mij over als een rare, maar toen vond ik dit soort dingen echt heel logisch ha-ha-ha-ha!

Hee meiden,

Ik kom hier toch ook maar meeschrijven. Ik krijg toch nog alle meldingen van de vorige keer toen ik mee schreef

Verhaal tot nu toe: Vrijdag getest tweede streepje. Vanochtend weer twee streepjes maar lijkt niet opgelopen. Ook niet minder.. mindfuck dus.
Ook omdat bij zwangerschap dochter de tweede test echt een knaller was, had er veel meer van verwacht vanochtend.
In alle paniek twee testen gedaan en ben nu door mijn voorraad heen. Dus ja, twijfel of ik nog ga kopen of het gewoon ga uitzitten om meer verwarring te voorkomen (ik hou écht niet van testen namelijk)

Ziekenhuis gebeld, kreeg net de verpleegkundige aan de lijn die ik *uhum* niet zo capabel vind. Beetje balen dus, want echt geruststellen kon ze me niet. Behalve dat er vaker dames belde omdat de action testen zo licht bleven. En verder maar afwachten tot de eerste echo afspraak, die is over drie weken.

Grote twijfel hier dus... sorry voor de ego-post. Mocht er ff op los typen (van werken komt toch al niet veel vandaag)

Welkom Sofie, wat leuk dat je hier aansluit. Wat super spannend m.b.t. je streepjes, ik snap dat je hier onzeker over bent, maar ze zijn in ieder geval niet lichter geworden. Ik heb dit keer zo'n 4 testen gedaan en toen waren ze op en ik heb geen nieuwe bijgekocht (dit koste wel wat moeite als ik heel eerlijk ben). Ik denk dat meer testen je alleen maar zenuwachtiger gaat maken, de test is positief en dat is wat telt. Nu waren mijn testen dit keer wel meteen heel donker, daardoor kon ik ook niet zien of ze opliepen, maar was er ook geen twijfel of ze echt positief waren, dus ik heb nu makkelijk praten. Toen ik zwanger was van mijn dochter bleven mijn testen ook heel licht, dus het hoeft echt niks te betekenen. Jij bij de eerste keer een knaller, en ik lichte testen en nu andersom. 3 weken duren echt nog lang. Ik heb een pretecho geboekt bij ruim 6 weken, zou €35,- kosten, maar heb ik uiteindelijk niet hoeven betalen. Als je het te lang vind duren kan je zoiets ook nog altijd doen.

Windmolen, zo herkenbaar je onzekerheid. Ik heb geen enkele last van misselijkheid, maar dit bij mijn vorige zwangerschap ook niet gehad. Ik ben wel heel moe, maar dat is ook het enige echte kwaaltje wat ik heb (en een wat zeurderig gevoel in mijn onderbuik af en toe, maar dat maakt me alleen maar onzeker als ik eerlijk ben). Ik heb heel soms gespannen borsten en dan weer een paar dagen niet, dus eigenlijk herken ik precies wat jij omschrijft. Op de lichte misselijkheid na dan. Het is ook zo spannend deze periode.

Baggal, veel plezier met de verjaardag van je dochter morgen! Gaan jullie nog wat leuks doen? Ze zeggen dat de eerste verjaardag het meest bijzonder is, maar ik vond het juist zo leuk dat ze het bij haar 2e verjaardag zelf al een beetje snapte allemaal. Mijn dochter heeft het tot weken daarna gehad over de kaarsjes die ze mocht uitblazen.

Sofie, ik blijf voor je doorduimen, meid! Hoop zo dat het goed blijft gaan! Het moet eigenlijk wel, het is gewoon te bijzonder dat we na zo'n lange tijd samen te hebben geschreven op dit forum allebei op de dag precies tegelijkertijd zwanger raken. Dus ik stel gewoon voor dat we allebei lekker stevig op dat verlengde wachtbankje blijven zitten. En je test is iig duidelijk positief en niet afgelopen, dus blijven we zeker hoop houden. En HD's verhaal van haar vorige zwangerschap geeft ook moed. Ik vind het alleen wel heel jammer voor je dat er nu zoveel onzekerheid bij is gekomen en dat je nu helemaal niet meer ontspannen kan genieten. Hopelijk komt er straks toch een duidelijk signaal, lekker veel symptomen ofzo. Knuffel en sterkte met het afwachten. Ben je vandaag een beetje doorgekomen?

Baggal, gefeliciteerd met je dochter! Hebben jullie nog iets leuks gepland vandaag? Of gaan jullie het in het weekend vieren? Zo leuk dat ze nu wsl voor het eerst er echt iets van meekrijgt, lekker cadeautjes openscheuren enzo . En ik snap wel wat je schrijft over de symptomen. Ik voelde me tijdens de twee wachtweken soms ook ineens zo goed en energiek dat ik dacht dat het niet goed zat . En mijn moeder en m'n zus waren ook niet misselijk bij hun zwangerschappen, dus ik dacht eigenlijk ook dat ik er geen last van zou hebben. Maar gisteren nog een tijdje licht misselijk geweest, dus ik ben benieuwd hoe dat zich verder gaat ontwikkelen.

HD, ja, dat zeurderige gevoel heb ik vandaag ook. Vind dat ook helemaal niet fijn, maar het schijnt er toch echt bij te horen. Vandaag ook weer last van m'n borsten gehad, vooral m'n linker, haha. Vind het idd echt superspannend allemaal!

Vraagje: hoe doen jullie dat met lichamelijke inspanning? Volgens mij mag je toch in principe alles doen, zolang het maar niet te extreem is? Merk dat ik het zelf toch een beetje spannend vind. Hier is vandaag een vrije dag en man en ik hebben gewandeld. Normaal gesproken waren we de bergen ingegaan, maar dat durf ik nu toch niet zo goed. Nu hebben we een vlakke wandeling gedaan, maar nog steeds wel een flinke en aan het einde ervan kreeg ik wel een beetje zeurderige buikpijn. Kan toeval zijn natuurlijk. Lig nu voor de zekerheid maar even lekker op de bank te relaxen.

Ik wil HD even bedanken voor de opbeurende woorden. Heeft me echt goed gedaan! Er is nog hoop. Ik lees online dat het twee kanten op kan gaan; maar hè das altijd zo in het leven. Ik heb vanochtend nog 1x getest.. weer zo’n zelfde streep. Dus het is wat het is, ik wacht maar af.

Oh en heb deze altijd al eens willen gebruiken en nu kan het prima: haha

Baggel gefeliciteerd met je dochter! Hoop dat jullie een hele fijne dag hebben gehad

Windmolen, je bent een schat! Je sleurt me er echt door heen. We schrijven inderdaad al 4 jaar samen en hoe het ook mag lopen, ik gun jou zo erg een voorspoedige zwangerschap!

Nu ga ik naar bed, want je verzint het niet. Ik ben grieperig met keelpijn en verhoging. Kan er ook nog wel bij;) maar wilde toch even iets van me laten horen vanonder de steen. Bedankt meiden!

Hey meiden, altijd gedroomd dat ik me hier ook eens mocht melden met goed nieuws. Vind het ontzettend spannend en geloven doe ik het ook nog bijna niet maar het ziet er allemaal goed uit. Super pril met 4 weken en 3 dagen maar zoals nu heeft het er nog nooit uitgezien. De eerste echo is 24 oktober, hopelijk wordt het dan weer wat echter.

Windmolen, om hier maar even te antwoorden op je vragen vanuit de andere groep. Bloedverlies is helemaal gestopt gelukkig! En we gaan inderdaad op vakantie voor de echo. Dinsdag vertrekken we al dus dat het is ook niet mogelijk om al een echo te doen. Ik vertrouw er maar op dat het gewoon goed zit en daarnaast hebben ze daar goede ziekenhuizen (en ik een goede reisverzekering ) dus mocht het niet zo zijn dan zien we dat daar wel weer. Hou je het nog een beetje uit tot maandag? Zo fijn als je overmorgen de bevestiging hebt dat het op de goede plaats zit.

Sofie, hoe voel je je? Wat bagger dat je ook nog eens ziek aan het worden bent. Vind het zo ontzettend kut voor je dat je geen zekerheid van je testen hebt gekregen. Wanneer is je eerste echo afspraak? Het zijn ook ellendig lange weken en kan me voorstellen dat afleiding moeilijk te vinden is. Tenminste als ik naar mezelf kijk dan zit ik er echt continu mee in mijn hoofd. In ieder geval een dikke knuffel .

Mamamaria, ik weet niet of je hier al leest maar denk aan je. Hoop ook zo dat het bij jou ook gewoon goed gaat. Wanneer heb je de eerste echo?

Baggal, nog gefeliciteerd met je meisje!

HD, hoe gaat het met jou? Wanneer heb jij je volgende echo?

Welkom Puk, wat super leuk dat je aansluit! Het blijft spannend natuurlijk, maar je bent gewoon zwanger!!! Nu op naar een goede echo op 24 oktober. Super fijn dat het bloedverlies bij jou al gestopt is.

Baggal, hoop dat jullie een leuke verjaardag hebben gehad.

Sofie, beterschap! Hoop dat je je inmiddels wat beter voelt. Zorg maar extra goed voor jezelf.

Windmolen, volgens mij mag je gewoon alles blijven doen qua sporten (zeker de eerste 12 weken, want dan is je baarmoeder volgens mij nog heel laag en beschermd achter je schaambot). Dat gezegd hebbende ben ik op advies van mijn arts gestopt met sporten ivm het bloedverlies. Er was bij mij ook een bloedpropje in mijn baarmoeder te zien op de eerste echo en ik moest fysieke inspanning minimaliseren om te voorkomen dat mijn baarmoeder teveel geprikkeld zou raken (ik gok dat dat de kans te groot maakte dat bloedprop er in een keer uit zou komen en een miskraam zou veroorzaken, maar dat heeft ze niet letterlijk gezegd), ik mocht dus niet sporten en ze vroeg zelfs of ik fysiek werk deed. Maar als je geen bloedverlies ofzo hebt is het volgens mij juist goed om te blijven bewegen.

Rucio, hoe is het met jou?

Mamamaria, ik ben ook benieuwd hoe het met je is.

Hier gister weer een echo gehad. Dit was eigenlijk de eerste geplande echo en dus ook de echo waar het vorig jaar november niet goed bleek te zijn. Ondanks dat mijn gevoel over deze zwangerschap inmiddels goed is vond ik het wel weer heel spannend en heb ik de nacht ervoor er slechts van geslapen. Maar gelukkig zag alles er goed uit. Er was nog wel wat bloed in mijn baarmoeder te zien, maar veel minder. Het hartje klopte nog steeds goed en het zag er uit zoals het eruit moet zien op deze termijn. We zijn nu doorverwezen naar de klinisch verloskundige, maar doordat we in de herfstvakantie een weekje weg zijn kan ik daar de 22e pas terecht, dus dat duurt nog even. Gelukkig volgende week donderdagavond nog een echo bij onze "oude" verloskundige. Dan kan ik rustig op vakantie. Over het oude bloedverlies dat ik nog een beetje heb maakte de gynaecoloog zich helemaal niet druk, dus dat doe ik dan ook maar niet. @Puk, met dank aan jou ga ik mijn reisverzekering nog wel even checken op medische dekking.

Puk, leuk dat je ook hier komt meeschrijven! Ben ook zo blij voor jou dat het er allemaal zo goed uitziet dit keer! Ben je nog nooit zo ver gekomen? Of nog nooit zo'n hoge waarde gehad? Oh ja, als je dinsdag al gaat, dan ben je echt nog te vroeg voor een echo. Maar idd, ze hebben daar ook goede ziekenhuizen, dus als er echt iets is, zit je daar ook goed. Al gaan we er natuurlijk vanuit dat je het niet nodig gaat hebben! Gaan jullie rondreizen? Hoe lang gaan jullie?

Sofie, ben ook benieuwd hoe het met je gaat, je zit veel in m'n gedachten. Vervelend dat je ook nog ziek aan het worden bent. Ik hoop dat het een beetje meevalt... En hopelijk is het een teken dat je weerstand lager is, omdat je lichaam druk bezig is met de zwangerschap te laten groeien .

HD, dank je wel voor je geruststelling wbt sporten. Dan ga ik lekker door met wandelen. Hoewel het hier nu toch niet kan, het is vreselijk weer dit weekend. Weer om lekker thuis op de bank te hangen met een dekentje en een goed boek of leuke film . Fijn dat de echo weer goed was en er weer minder bloed zat! Wat is het verschil tussen een klinisch verloskundige en een 'gewone'? Lekker dat jullie ook nog een weekje weg gaan! Wij willen in oktober of november ook nog een keertje op vakantie gaan, maar moeten nog kijken hoe en wat. Mij lijkt een lekkere relax-vakantie wel wat, maar m'n man zit alweer te kijken naar een actieve wandelvakantie .

Hier wel zenuwachtig aan het worden voor maandag. Kan me ineens niet meer voorstellen dat het goed zou zitten, net als dat ik me niet voor kon stellen om positief te testen. Ik zit erover te denken om morgen nog een keer te testen, om er zeker van te zijn dat het hcg iig nog niet aan het aflopen is. Mocht dat wel het geval zijn, dan zijn we iig wat voorbereid ipv dat de echo dan een enorme shock wordt. Al zegt hcg natuurlijk ook niet alles. Wat zouden jullie doen? Ik heb woensdag voor het laatst getest. Verder vannacht gedroomd dat ik was gaan bloeden, echt heel naar... Durfde bijna niet naar de wc te gaan vanochtend, maar gelukkig was er niets aan de hand. Wel wat last gehad van kramp, maar volgens mij waren dat vooral m'n darmen. Verder tel ik de dagen op (of af, net hoe je het ziet) en houd me eraan vast dat elke dag die goed gaat, de kans groter maakt dat het ook goed mag blijven gaan.

Nu hier weer wat actiever geschreven lijkt te worden, zal ik binnenkort de tabel eens updaten? Fijn weekend, meiden!

Hoi Iedereen,

Ik kom me maar ook voorzichtig aanmelden hier, wel met een enorme slag om de arm...zie mijn verhaal beneden.

@Windmolen, snap dat je nu zenuwachtig begint te worden voor de echo, aan de ene kant is zo'n vroege echo natuurlijk fijn en aan de andere kant wel spannend. Ben eigenlijk ook benieuwd wat je kan zien, een vruchtzak misschien ? het gaat vooral om te kijken of het op de goede plek zit toch? Ik vind testen zelf altijd wel fijn, alleen kan je daar een vals gevoel van geruststelling door krijgen natuurlijk. Ik weet het niet, wat voor jou werkt. Ik zelf draag een fitbit en kan aan mijn rusthartslag heel goed zien dat ik zwanger ben (die blijft superhoog nu), en ik haal daar mijn valse gevoel van geruststelling uit

@HD wat fijn weer een goede echo! Man wat zijn dit slopende weken, voor iedereen in onze situatie...maar voor jou met die moeilijke start natuurlijk extra. Superfijn die geruststelling, ga je nu vaker echo's krijgen? of wordt het nu 'regulier'?

@Sofie hoe is het bij jou? hoop dat je niet echt ziek aan het worden bent? Ik weet van mezelf dat die eerste dagen de streepjes nooit echt op lijken te lopen omdat weinig maal 2 nog steeds weinig is. Maar is snap dat het heel moeilijk is zo, alles blijft nog steeds mogelijk en dat leven tussen tussen hoop en vrees is heel zwaar...beterschap en

@Puk, jee zo fijn om eindelijk hier te zijn, en dat het bloeden nu gestopt is. Geniet lekker van je vakantie nog even dat helpt met het aftellen tot 24 oktober (alle afleiding is welkom)!

Hier, ik ben nu 5 dagen en 1 dag en heb een beetje een gekke start in de zin dat ik volgens mij een soort van 'gewoon' ongesteld geweest ben. Op het moment dat ik ongesteld zou moeten worden, drie dagen gebloed. Bruin, helder bloed, slijmpropjes alles erop en eraan. Tijdens die dagen liepen mijn testen wel op en de bloedtest daarna zag er goed uit. Ik krijg nu komende woensdag een vroege echo op mijn verzoek omdat ik bang ben voor een BBZ vanwege dat bloed. Het bloeden is gestopt maar heb nog wel af en toe beetje oud bloed met afvegen. Verder dus hoge hartslag (heb ik altijd wanneer ik zwanger ben, normaal doe ik mijn fitbit af omdat die nu 2x op de dag af heeft voorspeld wanneer ik een miskraam kreeg maar nu hou ik hem om te geruststelling), best wel buiten adem (dus geen sport hier), beetje misselijk, continue heel koud en ook wel moe. De verwachtingen zijn laag erg laag..
Verder en daar zou ik graag wat over horen van de dames hier met (verdrieting genoeg ) ervaring met een BBZ: sinds gisteravond pijn bij mijn rechterschouderblad. Ik heb het gevoel dat het een spierkwestie is, RSI gerelateerd (heb ik vaker last van) maar het is wel heel vervelend. Zo rond het schouderblad beetje stijf en pijn, warmte helpt daarbij wel en vanochtend gezwommen en toen was de pijn even weg ook. Maar omdat ik heb gelezen dat schouderpijn een symptoom is voor BBZ heb ik daar nu stress over...klinkt dit als foute boel of toch wel anders?

MamaMaria, ik had bij m'n bbz geen schouderpijn, maar voelde er sowieso niets van, omdat het hcg nog heel laag was en het vruchtje heel klein geweest moet zijn. Zoals ik het lees van internet, krijg je schouderpijn als er al bloed in de buikholte is gekomen omdat de eileider aan het scheuren is. Als dat het geval is, lijkt me dat je sowieso ook al enorme buikpijn moet hebben, vooral aan één kant. Zolang je geen (éénzijdige) buikpijn hebt, zou ik me maar niet al te veel zorgen proberen te maken (is lastig, ik weet er alles van!). Aan de andere kant vind ik dit wel eng om te schrijven, want ik ben natuurlijk geen arts! Als je het echt niet vertrouwd, dan mss toch even contact opnemen met de huisartsenpost? Is de pijn hetzelfde als anders als je RSI hebt? Of voelt het deze keer anders?

Fijn dat jij ook een vroege echo krijgt om daar duidelijkheid over te krijgen! Bloedingen kunnen wijzen op een bbz, maar het hoeft gelukkig echt niet zo te zijn! Trouwens, ik dacht dat jij de TP één dag na mij had? Ik had de 18e TP en punctie op vrijdag de 13e. Ik dacht dat ik daarom vandaag 5 weken en een dag was, of tel ik verkeerd? Zou er best graag alweer een dagje bij hebben .

hoi Windmolen,

Dankjewel voor je snelle reactie, beetje boerenverstand doet me wel goed nu . Ik heb geen buikpijn vandaar dat ik het ook nog niet echt serieus neem. Het doet mij wel denken aan rsi pijn idd. Vooral omdat het alleen rechts is, en het ook op spierpijn lijkt. Ik denk dat ik dit ook wel eerder heb gehad. Normaal gesproken zou ik nu paracetamol nemen met het idee dat het het beste is om gewoon te blijven bewegen wat makkelijker is als je geen pijn voelt. Maar nu probeer ik nog even te wachten daarmee.
Kwa timing ik hou nu aan wat ze me in Gent hebben verteld. Vond het ook gek, maar die vrijdag zou ik in theorie de punctie hebben gehad, en ik had inderdaad de 19de TP. Het was natuurlijk een cryo tp, waarvan ik ook twijfel of die nu 5 of 6 dagen was. Emmy werd ingevroren bij 5 dagen dacht ik, en dan nog een dagje voor het ontdooien? Misschien verklaard dat het?
Ik weet dat er op de Freya website zo'n rekentool is waar je alles in kan vullen en die je dan verteld hoe ver je bent, maar daar komt dan ook een uitgerekende datum uit en die wil ik nog even niet weten..

Mamamaria, wat fijn dat je hier ook aansluit! Welkom! Ik snap dat het super spannend is, maar ik hoor allemaal positieve tekenen (buiten adem, misselijk, moe, hoge hartslag). Ik hoop zo dat je woensdag een goede echo hebt, volgens mij kunnen ze bij 5 weken zien of het vruchtzakje gevuld is en op de goede plek zit en tussen de 6 en 7 weken kunnen ze meestal een kloppend hartje zien. Ik snap dat je je ongerust maakt om het bloedverlies, dat maakt het ook extra spannend weet ik uit ervaring. Ik weet niet of het helpt, maar ik heb nu nog steeds oud bloedverlies, de gynaecoloog gister vond dat ook niet raar, die zei letterlijk het moet er toch uit. Sorry het volgende is ranzig: soms zijn het mini stolseltjes oud bloed en ook dat was volgens hem niet raar. Super fijn dat je woensdag al een echo hebt, nog maar 4 nachtjes! Ik hoop op een mooi gevuld vruchtzakje op de juiste plek. Ik heb gelukkig geen ervaring met een bbz, dus daar weet ik niet zoveel over. Maar wat windmolen zegt, als je het niet vertrouwd het ziekenhuis bellen of de huisartsenpost.

Windmolen, ik weet eerlijk gezegd het verschil tussen een klinisch verloskundige en een gewone niet. Ik denk dat het verschil is dat een klinisch verloskundige in het ziekenhuis werkt en dus de "moeilijkere" patiënten heeft. Bij de zwangerschap van mijn dochter bleek ze tijdens de zwangerschap (volgens mij rond de 26 weken) veel te klein te zijn volgens de groeicurve (onder de P2) en ze bewoog te weinig (of ik voelde het iig niet), dus toen moest ik iedere week een speciale echo en om de dag aan de CTG. We waren toen helemaal voorbereid op wat langer in het ziekenhuis blijven na de bevalling, hadden er rekening mee gehouden dat ze eerder gehaald zou worden (in eerst instantie werd gezegd dat we blij mochten zijn als ze tot 36 weken kon blijven zitten) en hadden zelfs een rondleiding over de intensive care voor baby's gehad, maar ze kon uiteindelijk blijven zitten tot 39 weken en bij de geboorte bleek ze 2600 gram en niet de ingeschatte 2000-2200 gram en was dus alles meteen goed. Alleen de gynaecoloog zei bij het nagesprek wel dat ik bij een 2e zwangerschap onder controle in het ziekenhuis moet, dat is dan tot 20 weken bij zo'n klinisch verloskundige (dat begreep ik gister iig) en vanaf 20 weken bij een gynaecoloog. Ik vind het aan de ene kant jammer want het is zo super medisch en dat was de totstandkoming van de zwangerschap ook al, maar het is ook wel fijn dat het straks weer super goed in de gaten gehouden wordt.

Goed dat je lekker doorgaat met wandelen, volgens mij is dat alleen maar goed! Als jij zin hebt in een relax-vakantie zou ik het argument gebruiken dat je man over 8 maanden uren kan wandelen achter de kinderwagen. Jullie gaan vast wel iets vinden waar een beetje van beide kan. Onze vakantie wordt niet heel rustig, want die was al gepland voordat ik wist dat ik zwanger was. Wij gaan een weekje naar Marokko en reizen van Casablanca naar Fez en dan via de woestijn maar Marrakech, maar als je met een 2,5 jarige reist moet je toch altijd wat rust inbouwen, dus ik neem aan dat dat wel goed gaat komen. Qua zwangerschap is het iig veilig daar en dat vind ik het belangrijkste. Heb je al enig idee waar jullie heen willen?

Ik zou trouwens niet meer testen, ik denk dat het niks zegt en je alleen maar onzekerder maakt als het net wat lichter lijkt te zijn of iets minder snel verkleurd. Ik kijk dat SBS programma en daar had een vrouw nog vlak voor de echo getest en die was lichter en toen was ze helemaal zenuwachtig. Overigens was de echo toen wel goed bij die vrouw. En die krampjes enzo horen erbij, zolang het niet heel erg pijn doet kan dat volgens mij niet zoveel kwaad. (Ik typ het nu alsof het makkelijk is om ontspannen te blijven, maar ik weet natuurlijk precies wat je bedoeld, want ik ben ook in de stress bij alles wat ik voel). Ik ga voor je duimen maandag, super spannend!

Hier kreeg ik vandaag een brief van het ziekenhuis met een formulier dat ik na de bevalling moet invullen en opsturen. Heel apart om te krijgen als je nog niet eens 8 weken zwanger bent, mijn man en ik konden er wel om lachen. Onze conclusie was dat het ziekenhuis er iig vertrouwen in heeft dat het allemaal goed blijft gaan.

Even kort inbreken: een klinisch verloskundige is een verloskundige die doorgeleerd heeft om in het ziekenhuis te kunnen werken. Daar zorgt zij, samen met de gynaecoloog, voor alle hoog risico zwangerschappen. Vaak kom je dan de ene afspraak bij de klinisch verloskundige en voor andere afspraken bij de gynaecoloog.

Dikke knuffel voor jullie allemaal! Ik duim veel voor jullie!

Dankjewel voor het warme welkom! Fijn om hier te kunnen schrijven om zo de leuke momenten en de (ongetwijfeld vele) zenuwachtige momenten te kunnen delen. Het blijft toch lastig om na zoveel jaar en mislukkingen te geloven dat het nu dan echt goed mag gaan. Fijn dat jullie er zijn en hopelijk mogen er snel nog veel meer meiden uit het andere topic aansluiten.

HD, lijkt me inderdaad een apart iets om een brief te krijgen die spreekt over na de bevalling . Wat ontzettend fijn dat je echo er weer goed uit zag!! En nog eentje volgende week en dan lekker gaan genieten van je vakantie. Goed dat je nog even je reisverzekering checkt. Ik vind het toch een fijn idee dat je je daar in ieder geval niet druk over hoeft te maken.

Mamamaria,, gelukkig dat de pijn je aan RSI pijn doet denken. Ondanks dat het gewoon vervelend is om te hebben en helemaal nu omdat schouderpijn nderdaad ook ergens gerelateerd aan een bbz kan zijn denk ik ook dat een goed teken is dat je geen buikpijn hebt. Daarnaast hoop ik gewoon dat de symptomen en de hoge hartslag een goed teken zijn. Ga gelijk mijn sporthorloge weer zoeken . Wat een lange dagen zijn het toch en wat ben ik blij voor jou als het woensdag is.

Windmolen, wat aantal dagen betreft ben ik hier wel eerder gekomen maar wat HCG betreft niet. Ben een aantal keer tot 6 weken gekomen maar daarbij had ik altijd duidelijke strepen maar testen die nooit op liepen. Vind dit lastig om te zeggen voor Sofie omdat je testen niet goed op lijken te lopen ( ). Maar ik heb ook echt vaak gelezen dat het wel goed kan gaan. Uiteindelijk blijft het lastig om streepjes te interpreteren en te weten wat er van binnen gebeurt. Helaas was het bij mij nooit een goed teken en geven de testen me nu wel heel veel hoop. Sofie, ik hoop dat het bij jou goed gaat. Wacht je de echo af of ga je nog eens testen?

We gaan inderdaad rondreizen; kwam een hele leuke deal met camper tegen vanaf Las Vegas. Zijn eerder in Amerika geweest maar hebben toen als een gek rond gereisd want he je zal maar wat missen . Dus nu wordt het vooral heel relaxed zien waar we terecht komen. Geen idee nog waar we heen gaan . We gaan 16 dagen dus we komen de 23ste terug (vandaar de echo gepland op de 24ste ). Maar ontzettend veel zin om echt even helemaal weg te zijn en niks te hoeven! Merk toch dat we alleen maar door door door zijn gegaan sinds maart. Al die terugplaatsingen (met 3 x positieve testen) en een nieuwe ICSI in DD en alles met een super druk project op mijn werk waarvoor ik door het hele land moest overnachten. Ja, het voelt erg goed om even weer echt met zijn tweeën te gaan genieten.

Nog 1 nachtje slapen! Hoe laat mag je? Hopelijk een beetje vroeg zodat je niet heel de dag in de stress zit. Wel testen/niet testen; blijft een lastige. Waarschijnlijk beter om het niet te doen zodat je geen onnodige stress hebt als het streepje niet is wat je verwacht. Maar ik snap je gedachte en acht de kans groot dat ik de test zou gaan doen . Ik wil ergens over een weekje ook nog een test doen om 3+ op een Clearblue te zien staan maar heb daarbij dezelfde twijfels. Heel fijn als het verschijnt maar heel naar als het niet zo is. En ergens zegt het gewoon niets. Misschien gewoon leuke dingen doen vandaag (of lekker netflixen) en we gaan gewoon uit van een mooie echo morgen!

Ff snel en ego: heb niet getest vanochtend. Man was er ook op tegen en eigenlijk weet ik ook wel dat het me maar half gerust zou stellen. Probeer toch maar een beetje op m'n gevoel te vertrouwen en het voelt nog wel goed. Gelukkig hebben we de echo morgen lekker vroeg (8:40u), dus hoef ik niet de hele dag te zenuwen.

Goede beslissing, lieve Windmolen! Het is al halverwege vandaag dus je bent er bijna!

Windmolen, heel veel succes morgen met de echo en mijn duimen draaien voor een mooi resultaat!!

Succes vandaag windmolen!

Windmolen ik hoop dat je op dit moment opgelucht bent