Zwanger worden in 2016 na miskraam/miskramen
woensdag 24 februari 2016 om 21:51
Nieuwe lezers zijn van harte welkom om mee te schrijven!
Waar blijf je nou, kleine pruts?
2016
2017
Waar blijf je nou, kleine pruts?
| Naam | Leeftijden | Kindje | NOD | Miskramen | Bijzonderheden |
|---|---|---|---|---|---|
| Bloempje300 | 30/- | 1e | ? | 5 miskramen | |
| Bjorg | 32/34 | 1e | 1 augustus | 4 miskramen | APS |
| xEefje91x | 26/26 | 1e | ? | jun 2016, feb 2017 | |
| tara82 | 35/35 | 1e | 11 juli | jun 2016*** | |
| Vanessakusje1987 | 30/43 | 1e | ? | dec 2015 (18wk), okt 2016 (13wk) | |
| Marijeens25 | 30/37 | 1e | 16 augustus | jul 2016, mrt 2017 | |
| mssfiddler | 29/29 | 1e | ? | mei 2016, okt 2016 | |
| Dorien_85 | 32/33 | 1e | ? | aug 2016, feb 2017, mrt 2017 | |
| flipje2 | 29/41 | 1e | ? | jun 2016 (18wk), dec 2016 (12wk), juli 2017 |
2016
| Naam | Leeftijden | Kindje | NOD | Miskramen | Positieve test |
|---|---|---|---|---|---|
| jmzwolle | 29/36 | 1e | zwanger | jun 2015, okt 2015 | 26 februari |
| hallohann*88 | 28/30 | 2e | zwanger | dec 2015 | 11 maart |
| Goudlokje013 | 27/32 | 1e | zwanger | jan 2015, mei 2015, nov 2015 | 2 mei |
| Moonmonkey | 29/32 | 1e | zwanger | dec 2015 | 8 mei |
| Tummietummie | 27/30 | 1e | zwanger | nov 2015, feb 2016** | 14 mei |
| zus1987 | 29/30 | 1e | zwanger | aug 2014, feb 2016 | 23 mei |
| phlox39 | 24/28 | 2e | zwanger | jan 2016, apr 2016 | 9 juli |
| KimJ25 | 25/25 | 1e | zwanger | jan 2016 | 18 juli |
| assepoester84 | 31/34 | 2e | zwanger | jun 2016 | 28 september |
| Lize84 | 32/35 | 1e | zwanger | dec 2015 | 8 oktober |
| appelstroop_88 | 27/29 | 1e | zwanger | mrt 2016, jun 2016 jul 2016, aug 2016 | 16 oktober |
| Pietje84 | 32/32 | 2e | zwanger | aug 2016 | 7 november |
| ICRD0806 | 39/36 | 2e | zwanger | apr 2016, okt 2016 | 21 november |
2017
| Naam | Leeftijden | Kindje | NOD | Miskramen | Positieve test |
|---|---|---|---|---|---|
| SaskiaViva | 22/30 | 1e | zwanger | apr 2016 | 28 januari |
| Baggal | 34/- | 1e | zwanger | jul 2016, okt 2016 | 4 februari |
bloempje300 wijzigde dit bericht op 21-07-2017 07:16
61.02% gewijzigd
woensdag 21 september 2016 om 21:05
Haha nee meiden het was echt een virusje. Want meer familieleden hadden exact hetzelfde en die kunnen echt niet zwanger zijn
Maar ondertussen is het virus over en is de meest spannende periode weer begonnen. Bij mij begint het altijd met een beetje spotting een paar dagen voor de menstruatie, dat is het enige symptoom dat altijd betrouwbaar is gebleken. Dus het broekloeren is gestart... Al durf ik er eigenlijk niet meer op te hopen.
zaterdag 24 september 2016 om 09:42
Bjorg... veel plezier met de collega's! Enneuh hopelijk afleiding in de nagelbijt-tijd. Ik en alle anderen weten hoe het is #frustrating
Pebble... op naar de volgende ronde. Dat die maar goed mag zijn!
Pietie... balen balen balen... nieuwe ronde nieuwe kansen. Bah bah
Eefje... Ja ik hoop het ook. Ik weet ook wel dat alles nog mogelijk is maar toch ergens in je achterhoofd he. Ik ben zwanger geweest dus ik weet dat het kan. Daar hou ik me maar aan vast. Thx voor je opbeurende woorden.
Hier nu de menstruatie weer voorbij. Rond 29-9 tot 4-10 volgens internet de vruchtbare periode. Deze maand toch maar weer keer ovulatietest doen. Ik probeer er iets relaxter in te staan maar das echt heel moeilijk. In de weekeinden veel afspraken misschien afleiding. En ik mis het om echt weer te werken en me daarop te kunnen richten. Zit in de ziektewet vanwege mijn fybromyalgie (reuma weke delen).
Pebble... op naar de volgende ronde. Dat die maar goed mag zijn!
Pietie... balen balen balen... nieuwe ronde nieuwe kansen. Bah bah
Eefje... Ja ik hoop het ook. Ik weet ook wel dat alles nog mogelijk is maar toch ergens in je achterhoofd he. Ik ben zwanger geweest dus ik weet dat het kan. Daar hou ik me maar aan vast. Thx voor je opbeurende woorden.
Hier nu de menstruatie weer voorbij. Rond 29-9 tot 4-10 volgens internet de vruchtbare periode. Deze maand toch maar weer keer ovulatietest doen. Ik probeer er iets relaxter in te staan maar das echt heel moeilijk. In de weekeinden veel afspraken misschien afleiding. En ik mis het om echt weer te werken en me daarop te kunnen richten. Zit in de ziektewet vanwege mijn fybromyalgie (reuma weke delen).
Blijf vertrouwen hebben in je dromen dan komen ze vast uit
zaterdag 24 september 2016 om 10:25
Pietie wat jammer volgende ronde hopelijk wel raak.
Icrd rot zeg dat je in de ziektewet zit. Benieuwd of de ovulatie testen je wat duidelijkheid geven.
Ik denk niet dat het raak is hier heb nog helemaal geen klachten of symptomen vorige keer wist ik al een week voor NOD dat ik zwanger was door alle symptomen. Dus ik verwacht dinsdag of woensdag ongesteld te worden.
Icrd rot zeg dat je in de ziektewet zit. Benieuwd of de ovulatie testen je wat duidelijkheid geven.
Ik denk niet dat het raak is hier heb nog helemaal geen klachten of symptomen vorige keer wist ik al een week voor NOD dat ik zwanger was door alle symptomen. Dus ik verwacht dinsdag of woensdag ongesteld te worden.
zaterdag 24 september 2016 om 16:42
@ Pietie : wat jammer dat je ongesteld geworden bent
hopelijk meer geluk de volgende ronde..
@ ICRD : fijn dat je menstruatie weer voorbij is, ik weet hoe moeilijk het is om er relaxt onder te blijven.. hopelijk helpt wat afleiding
Hier zat ik gisteren op een cyclus van 8 weken, mijn man vroeg nog eens te testen maar negatief.. had het verwacht hoor...
Toen gisteren na de middag voor gek eens een ovulatietest gedaan (had er nog geen gedaan deze ronde) en de streep was binnen de minuut even donker dan de teststreep... ik wacht nog twee weken af vanaf nu.. indien dan niet ongesteld ga ik naar de huisarts
@ ICRD : fijn dat je menstruatie weer voorbij is, ik weet hoe moeilijk het is om er relaxt onder te blijven.. hopelijk helpt wat afleiding
Hier zat ik gisteren op een cyclus van 8 weken, mijn man vroeg nog eens te testen maar negatief.. had het verwacht hoor...
Toen gisteren na de middag voor gek eens een ovulatietest gedaan (had er nog geen gedaan deze ronde) en de streep was binnen de minuut even donker dan de teststreep... ik wacht nog twee weken af vanaf nu.. indien dan niet ongesteld ga ik naar de huisarts
zondag 25 september 2016 om 08:37
Bah Pietje: wat jammer!! Hopelijk volgende ronde raak, alleen had ik het je nu al gegund!
Assepoester: ik hoop dat je gevoel niet klopt met de realiteit. Ik had bij mijn zwangerschap ook niet super veel klachten moet ik zeggen. Hele gevoelige borsten - verder niets.
Eef: Niet echt fijn zo'n hagel witte OMO test. Jammer!
ICRD: had wel een goed gevoel Bij jou. Jammer dat het dan niet klopt. Hang in there - het is lastig om iedere keer een teleurstelling te moeten incasseren.
Tara / Barbje / Bjorg: hoe is het met jullie?
Hier alles ok. Vanmorgen zowaar een smiley op de ovulatie test. Nu heb ik gister gevreeen met mijn man, maar de kans dat het bij ons op de natuurlijke manier lukt is verwaarloosbaar. Morgen naar Dr Abramov voor de echo. Verwacht mijn ovulatie binnen 4 dagen. Super! Dan kan ik hopelijk binnen 5/6 dagen daarna de terugplaatsing van de twee emmy's hebben.
Assepoester: ik hoop dat je gevoel niet klopt met de realiteit. Ik had bij mijn zwangerschap ook niet super veel klachten moet ik zeggen. Hele gevoelige borsten - verder niets.
Eef: Niet echt fijn zo'n hagel witte OMO test. Jammer!
ICRD: had wel een goed gevoel Bij jou. Jammer dat het dan niet klopt. Hang in there - het is lastig om iedere keer een teleurstelling te moeten incasseren.
Tara / Barbje / Bjorg: hoe is het met jullie?
Hier alles ok. Vanmorgen zowaar een smiley op de ovulatie test. Nu heb ik gister gevreeen met mijn man, maar de kans dat het bij ons op de natuurlijke manier lukt is verwaarloosbaar. Morgen naar Dr Abramov voor de echo. Verwacht mijn ovulatie binnen 4 dagen. Super! Dan kan ik hopelijk binnen 5/6 dagen daarna de terugplaatsing van de twee emmy's hebben.
Love doesn't ask why...
zondag 25 september 2016 om 13:10
Baggal Sterkte met het overlijden van je schoonmoeder en de geboorte van je kleinkind. Ik begin nu al voor je te duimen voor een goede terug plaatsing.
Hier is het best wel druk geweest. Ik met werk en mijn moeder en mijn man met werk en studie. We hebben het nieuwe bed dus nog niet goed kunnen testen (het slaapt ieder geval goddelijk), maar vanavond hebben we een gezellige avond samen ingepland. Helaas hebben we wel mijn ovulatie gemist, maar hij was wel snel deze keer. Over 10 dagen moet ik dan ongesteld worden en dan heeft deze cyclus slechts 31 dagen geduurd (een dagje meer of minder kan ook nog). We kunnen tenminste we vanavond lekker een drankje nemen. Dus op naar de volgende ronde. Ik denk dat ik er nog eentje afwacht voor ik naar de huisarts ga. Dat deze weer korter is geeft wel hoop, maar aan de andere kant weet ik dat het bij mij zo kan verschillen per cyclus.
Met mijn moeder gaat het heel goed. Onze zorgen over een terug val als ze weer in de oude situatie terug komt zijn nog wel groot. Gisteren hebben we verder opgeruimd samen met haar. Alles wat ze niet direct nodig heeft in dozen gestopt. Toen kwam ik nog een boekje tegen waar ze in geschreven heeft toen ik klein was. Deze heb ik met toestemming van mijn moeder mee genomen, omdat ik de andere twee ook hier heb liggen. Als ik hem ergens in een doos had gestopt had ik hem misschien niet meer terug gevonden. In deze zitten veel foto's van de kleuterschool. Toen mijn man vannacht thuis kwam en het boekje op tafel zag liggen heeft hij er door heen gebladerd. Toen hij naast mij kroop in bed zei hij dat ik z'n schattig meisje was en dat hij hoopte dat onze kinderen net zo schattig worden
. Ik moet maar eens een mooie doos kopen om die boekjes plus mijn baby fotoalbum in te stoppen.
Vrijdag kwamen mijn schoonmoeder en schoonzus ook even buurten. Mijn schoonzus is nu van medicijnen gewisseld en als haar waarden goed blijven mag ze over een paar maanden stoppen met de pil. Ik vind het erg spannend voor haar vooral met alle medische problemen die ze heeft. Maar ze heeft gelukkig goede begeleiding van de artsen en ik snap haar kinderwens zo goed. Ik gun het haar ook heel erg. Ze was al zo blij dat ze tante zou worden. Dus misschien zijn we wel samen zwanger. Dat zou wel leuk zijn. Al hoop ik dat het voor mij niet nog maanden duurt. Zelf rekent ze er wel op dat het bij hun ook wel even kan duren. Maar 2 kleintjes die dicht bij elkaar zitten zou super leuk zijn. Ik denk dat het ook mooi zou zijn voor de band tussen mijn man en zijn zus. De kinderen van mijn broer zijn dan toch weer een stukje ouder.
Hier is het best wel druk geweest. Ik met werk en mijn moeder en mijn man met werk en studie. We hebben het nieuwe bed dus nog niet goed kunnen testen (het slaapt ieder geval goddelijk), maar vanavond hebben we een gezellige avond samen ingepland. Helaas hebben we wel mijn ovulatie gemist, maar hij was wel snel deze keer. Over 10 dagen moet ik dan ongesteld worden en dan heeft deze cyclus slechts 31 dagen geduurd (een dagje meer of minder kan ook nog). We kunnen tenminste we vanavond lekker een drankje nemen. Dus op naar de volgende ronde. Ik denk dat ik er nog eentje afwacht voor ik naar de huisarts ga. Dat deze weer korter is geeft wel hoop, maar aan de andere kant weet ik dat het bij mij zo kan verschillen per cyclus.
Met mijn moeder gaat het heel goed. Onze zorgen over een terug val als ze weer in de oude situatie terug komt zijn nog wel groot. Gisteren hebben we verder opgeruimd samen met haar. Alles wat ze niet direct nodig heeft in dozen gestopt. Toen kwam ik nog een boekje tegen waar ze in geschreven heeft toen ik klein was. Deze heb ik met toestemming van mijn moeder mee genomen, omdat ik de andere twee ook hier heb liggen. Als ik hem ergens in een doos had gestopt had ik hem misschien niet meer terug gevonden. In deze zitten veel foto's van de kleuterschool. Toen mijn man vannacht thuis kwam en het boekje op tafel zag liggen heeft hij er door heen gebladerd. Toen hij naast mij kroop in bed zei hij dat ik z'n schattig meisje was en dat hij hoopte dat onze kinderen net zo schattig worden
Vrijdag kwamen mijn schoonmoeder en schoonzus ook even buurten. Mijn schoonzus is nu van medicijnen gewisseld en als haar waarden goed blijven mag ze over een paar maanden stoppen met de pil. Ik vind het erg spannend voor haar vooral met alle medische problemen die ze heeft. Maar ze heeft gelukkig goede begeleiding van de artsen en ik snap haar kinderwens zo goed. Ik gun het haar ook heel erg. Ze was al zo blij dat ze tante zou worden. Dus misschien zijn we wel samen zwanger. Dat zou wel leuk zijn. Al hoop ik dat het voor mij niet nog maanden duurt. Zelf rekent ze er wel op dat het bij hun ook wel even kan duren. Maar 2 kleintjes die dicht bij elkaar zitten zou super leuk zijn. Ik denk dat het ook mooi zou zijn voor de band tussen mijn man en zijn zus. De kinderen van mijn broer zijn dan toch weer een stukje ouder.
maandag 26 september 2016 om 08:06
maandag 26 september 2016 om 09:52
Spannend Bjorg, succes de komende dagen.
Tara dat zou leuk zijn als jullie straks samen zwanger zijn
En wat fijn dat het beter gaat met je moeder. Jammer wel dat je je ovulatie gemist hebt in je nieuwe bed. Hier ook een schoonzus die begonnen is voor de 2e maar zij was de eerste keer super snel zwanger dus ik ben heel bang dat we 'ingehaald' worden. Andere schoonzus begint in november voor de eerste. Hoop dat we alle drie samen zwanger zijn.
Baggel succes vandaag bij de echo! Fijn dat je weer een nieuwe ronde kunt starten.
Eefje dat klinkt goed, dan zit je nu op het wachtbankje dus!
Assepoester succes nog deze laatste spannende dagen.
ICRD lastig he om het een beetje los te laten en te ontspannen. Dat lukt hier ook moeilijk hoor. Ik probeer maar gewoon te accepteren dat het stressvol is.
Tara dat zou leuk zijn als jullie straks samen zwanger zijn
Baggel succes vandaag bij de echo! Fijn dat je weer een nieuwe ronde kunt starten.
Eefje dat klinkt goed, dan zit je nu op het wachtbankje dus!
Assepoester succes nog deze laatste spannende dagen.
ICRD lastig he om het een beetje los te laten en te ontspannen. Dat lukt hier ook moeilijk hoor. Ik probeer maar gewoon te accepteren dat het stressvol is.
maandag 26 september 2016 om 18:52
Eefje oh wow een positieve ovulatietest…hopelijk dan een eisprong gehad en over 2 weken eindelijk ‘iets’ (duim voor een andere positieve test)!
Pietie balen zeg :( Hopelijk in de volgende ronde meer geluk
ICRD vervelend dat je in de ziektewet zit, zonder afleiding is het extra lastig. Misschien helpen de ovulatietesten ook om iets relaxter te zijn, ik vind het wel prettig om inzicht te hebben in m’n cyclus. Meer invloed dan goed timen heb je er helaas niet op. Hopelijk hebben we allebei een goede ronde nu!!
Assepoester ook zonder klachten hoop ik voor je!
Baggal wat spannend dat je al zo gauw de terugplaatsing gaat hebben!
Tara fijn dat het met je moeder nu goed gaat, hopelijk blijft een terugval uit. Jammer dat je je ovulatie hebt gemist, maar leuk om al een beetje te dromen over een gezamenlijke zwangerschap met je schoonzus.
Bjorg sterkte met wachten!!
Hier vooralsnog witte ovulatietesten, ik verwacht 'm eind deze week, als mijn cyclus vergelijkbaar is met voor de miskraam. We zullen zien!
Pietie balen zeg :( Hopelijk in de volgende ronde meer geluk
ICRD vervelend dat je in de ziektewet zit, zonder afleiding is het extra lastig. Misschien helpen de ovulatietesten ook om iets relaxter te zijn, ik vind het wel prettig om inzicht te hebben in m’n cyclus. Meer invloed dan goed timen heb je er helaas niet op. Hopelijk hebben we allebei een goede ronde nu!!
Assepoester ook zonder klachten hoop ik voor je!
Baggal wat spannend dat je al zo gauw de terugplaatsing gaat hebben!
Tara fijn dat het met je moeder nu goed gaat, hopelijk blijft een terugval uit. Jammer dat je je ovulatie hebt gemist, maar leuk om al een beetje te dromen over een gezamenlijke zwangerschap met je schoonzus.
Bjorg sterkte met wachten!!
Hier vooralsnog witte ovulatietesten, ik verwacht 'm eind deze week, als mijn cyclus vergelijkbaar is met voor de miskraam. We zullen zien!
maandag 26 september 2016 om 21:53
Bjorg sterkte nog ik zit in hetzelfde schuitje vandaag inlegkruisje in maar vooralsnog geen bloed. Dag 27 van de cyclus voor de miskraam was ik dan al overtijd geweest maar ja vorige was 29 dus ik pin me daar even op vast. Morgen test kopen en als er dan woensdagochtend nog geen bloed is mag ik testen. Zenuwslopend vind ik t maar...
dinsdag 27 september 2016 om 14:15
eindelijk wat uitgebreider:
Baggal: spannend nu! Hopelijk lukt het cryo ontdooien en gaat de terugplaatsing goed. Weet je al wanneer dat gaat gebeuren? Ik lees soms je verhalen in andere topics, heb je al een beslissing genomen over de kraamvisite? Het is niet makkelijk, maar ik zou je willen aanraden om voor de goede vrede toch te gaan als je uitgenodigd wordt. Dan kan je dat later iig niet voor de voeten geworpen worden.
Assepoester, heel veel succes!!
Tara, fijn dat het nu goed gaat met je moeder. Je man klinkt als een lieverd. Samen met je schoonzus zwanger zijn, zou natuurlijk fantastisch zijn. Ik hoop het, voor haar en vooral voor jou!
ICRD, wat vervelend dat je in de ziektewet zit. Ik heb er geen verstand van, maar heb je nog uitzicht op werk, of blijft het ziektewet voorlopig? Kan je fybromalgie invloed hebben op zwanger worden?
Bloem, hoe is het met jou?
hier: even beter geteld en vandaag dag 12 dpo. Nog geen druppel bloed gezien. Dat betekent dat de clomid iig m'n luteale fase verlengd heeft. Vanochtend kon ik het niet laten, en toch een test gedaan. Ik wil de gyn over n aantal maanden precies kunnen vertellen waar het mis gaat en of er ooit bevruchte eitjes/beginnende innestelingen zijn. Maar de test was spierwit. Zelfs geen super-super tuur streepje. En ook geen indroogstreep. Helemaal spierwit. Daar baalde ik flink van, dus manlief kreeg een grote huilbui over zich heen vanochtend. Ik heb helemaal geen klachtjes, niets wat duid op zwangerschap maar ook niet op menstruatie. Super frustrerend!! Er is geen keus dan te blijven nagelbijten, maar ik baal echt als een stekker!! Afwachten dus en als de menstruatie uitblijft vrijdag opnieuw testen. (Precies dit - overtijd witte testen - heb ik bij m'n eerste miskraam ook gehad. De test werd uiteindelijk licht positief en toen begon het bloeden, mk bij 6,5 week). Super bedankt voor het duimen. Hopelijk helpt het.
Baggal: spannend nu! Hopelijk lukt het cryo ontdooien en gaat de terugplaatsing goed. Weet je al wanneer dat gaat gebeuren? Ik lees soms je verhalen in andere topics, heb je al een beslissing genomen over de kraamvisite? Het is niet makkelijk, maar ik zou je willen aanraden om voor de goede vrede toch te gaan als je uitgenodigd wordt. Dan kan je dat later iig niet voor de voeten geworpen worden.
Assepoester, heel veel succes!!
Tara, fijn dat het nu goed gaat met je moeder. Je man klinkt als een lieverd. Samen met je schoonzus zwanger zijn, zou natuurlijk fantastisch zijn. Ik hoop het, voor haar en vooral voor jou!
ICRD, wat vervelend dat je in de ziektewet zit. Ik heb er geen verstand van, maar heb je nog uitzicht op werk, of blijft het ziektewet voorlopig? Kan je fybromalgie invloed hebben op zwanger worden?
Bloem, hoe is het met jou?
hier: even beter geteld en vandaag dag 12 dpo. Nog geen druppel bloed gezien. Dat betekent dat de clomid iig m'n luteale fase verlengd heeft. Vanochtend kon ik het niet laten, en toch een test gedaan. Ik wil de gyn over n aantal maanden precies kunnen vertellen waar het mis gaat en of er ooit bevruchte eitjes/beginnende innestelingen zijn. Maar de test was spierwit. Zelfs geen super-super tuur streepje. En ook geen indroogstreep. Helemaal spierwit. Daar baalde ik flink van, dus manlief kreeg een grote huilbui over zich heen vanochtend. Ik heb helemaal geen klachtjes, niets wat duid op zwangerschap maar ook niet op menstruatie. Super frustrerend!! Er is geen keus dan te blijven nagelbijten, maar ik baal echt als een stekker!! Afwachten dus en als de menstruatie uitblijft vrijdag opnieuw testen. (Precies dit - overtijd witte testen - heb ik bij m'n eerste miskraam ook gehad. De test werd uiteindelijk licht positief en toen begon het bloeden, mk bij 6,5 week). Super bedankt voor het duimen. Hopelijk helpt het.
dinsdag 27 september 2016 om 15:21
Bjorg balen van de witte test nu ben je nog niks wijzer eigenlijk...
Baggal succes bij de kliniek morgen!
Hier nog steeds geen bloed wel misselijk vanmorgen dus nu draaien m'n hersens ineens overuren is het eerste kwaaltje. Test ook in huis maar wacht toch maar tot morgenochtend ivm ochtendurine. En probeer alles nog een beetje te ontkennen want vind het allemaal maar heel eng nu het een keer mis is gegaan en wil niet blij worden als het nog mis kan gaan. Sorry als het warrig overkomt zo voelt het ook aan de ene kant wil ik weer graag zwanger zijn aan de andere kant wil ik niet omdat ik nu weet hoe vreselijk het is als het mis gaat. Maar daarom schrijf ik ook hier mee denk dat jullie dat gevoel wel herkennen?
Baggal succes bij de kliniek morgen!
Hier nog steeds geen bloed wel misselijk vanmorgen dus nu draaien m'n hersens ineens overuren is het eerste kwaaltje. Test ook in huis maar wacht toch maar tot morgenochtend ivm ochtendurine. En probeer alles nog een beetje te ontkennen want vind het allemaal maar heel eng nu het een keer mis is gegaan en wil niet blij worden als het nog mis kan gaan. Sorry als het warrig overkomt zo voelt het ook aan de ene kant wil ik weer graag zwanger zijn aan de andere kant wil ik niet omdat ik nu weet hoe vreselijk het is als het mis gaat. Maar daarom schrijf ik ook hier mee denk dat jullie dat gevoel wel herkennen?
woensdag 28 september 2016 om 08:15
yes, assepoester, gefeliciteerd!!! Hopelijk kan je je angsten een beetje opzij zetten. Het kan ook goed gaan 
Hier toch stiekem ook veel angst. Bang dat het nooit meer lukt, boos op m'n lichaam dat het niet binnen 3 maanden weer zwanger is, boos op m'n lichaam dat het me niks laat weten. Bang dat ik straks 40 ben en ik alleen aan de keukentafel zit, in plaats van de zo gewenste kinderen + vriendjes. Bang dat zelfs m'n relatie er een keer aan onderdoor gaat (onzin, ik heb de liefste man ter wereld). Boos, dat alles zo traag gaat. Kwaad op al die praatjes, "dat je extra vruchtbaar bent na een miskraam", "dat je lichaam graag opnieuw zwanger wordt van dezelfde man", "dat zwangerschap de beste remedie is tegen onvruchtbaarheid". Zó enorm kwaad. Kwaad op de artsen die me maar afpoeieren ("nog 3 maanden zelf proberen"). In een nuchtere bui geef ik ze echt wel gelijk, maar nu ben ik zo boos/teleurgesteld/verdrietig.
Daarnet heel klein beetje bruin slijm bij afvegen, dus het zal wel weer niets geworden zijn deze ronde. Hoe vreselijk naar voor jullie het ook is, ik vind het fijn dat er hier meer vrouwen zijn die ook niet: voor de NOD al positief testen/binnen 3 maanden weer zwanger zijn, maar mensen die weten hoe deze teleurstellingen voelen.
Hier toch stiekem ook veel angst. Bang dat het nooit meer lukt, boos op m'n lichaam dat het niet binnen 3 maanden weer zwanger is, boos op m'n lichaam dat het me niks laat weten. Bang dat ik straks 40 ben en ik alleen aan de keukentafel zit, in plaats van de zo gewenste kinderen + vriendjes. Bang dat zelfs m'n relatie er een keer aan onderdoor gaat (onzin, ik heb de liefste man ter wereld). Boos, dat alles zo traag gaat. Kwaad op al die praatjes, "dat je extra vruchtbaar bent na een miskraam", "dat je lichaam graag opnieuw zwanger wordt van dezelfde man", "dat zwangerschap de beste remedie is tegen onvruchtbaarheid". Zó enorm kwaad. Kwaad op de artsen die me maar afpoeieren ("nog 3 maanden zelf proberen"). In een nuchtere bui geef ik ze echt wel gelijk, maar nu ben ik zo boos/teleurgesteld/verdrietig.
Daarnet heel klein beetje bruin slijm bij afvegen, dus het zal wel weer niets geworden zijn deze ronde. Hoe vreselijk naar voor jullie het ook is, ik vind het fijn dat er hier meer vrouwen zijn die ook niet: voor de NOD al positief testen/binnen 3 maanden weer zwanger zijn, maar mensen die weten hoe deze teleurstellingen voelen.

woensdag 28 september 2016 om 08:36
Gefeliciteerd Assepoester! Ik hoop dat je angst snel verdwijnt.
Ik ben inmiddels weer 22 weken zwanger, maar de angst blijft. Met alles wat we kopen of krijgen vraag ik of we het nog terug kunnen brengen als het misgaat. Als ik mijn baby even voel ben ik weer voor even gerustgesteld, maar die angst blijft.
Een hele dikke knuffel voor alle lieve meiden die hier schrijven.
Ik ben inmiddels weer 22 weken zwanger, maar de angst blijft. Met alles wat we kopen of krijgen vraag ik of we het nog terug kunnen brengen als het misgaat. Als ik mijn baby even voel ben ik weer voor even gerustgesteld, maar die angst blijft.
Een hele dikke knuffel voor alle lieve meiden die hier schrijven.
woensdag 28 september 2016 om 10:01
Assepoester... GEFELICITEERD MEID! Probeer te genieten. Wat Bjorg zegt het hoeft niet altijd fout te gaan.
Wat mij betreft ik weet niet zeker of ik de ovulatietesten ga gebruiken.
Eefje... ik hoop ook dat de afleiding goed doet. Maar loslaten wat ik graag wil is moeilijker dan je denkt. Ik heb wel afleiding maar toch in je achterhoofd he.
Tara wat jammer dat je je ovulatie gemist hebt. Maar het zou wel super leuk zijn om samen met je schoonzus zwanger te zijn.
Pebble. Ik wil wel die ovulatietesten gebruiken omdat ik wel wil weten wat het beste moment is. Aan de andere kant vraag ik me dan weer af ben ik er dan niet te obsessief mee bezig wat niet ten goede komt aan... ik merk wel aan mijn lichaam wanneer de eisprong eraan zit te komen vanwege veel slijm. Ik hoop en duim ook voor een goede ronde voor ons en de andere dames!
Pietie... Ja het is best moeilijk om te ontspannen als het steeds in je achterhoofd aanwezig is. Ik heb wel momenten met vlagen dat ik heel even die acceptatie voel en het over me heen laat komen. Het komt goed, ik hou het mezelf steeds voor.
Bjorg. Ik begrijp jouw gevoel van boosheid snel angst heel goed. Op een ander vlak dan, mijn leeftijd. Maar ook die praatjes snel weer een menstruatie na de mk, extra vruchtbaar na mk en de onduidelijkheid van je lichaam en lang moeten wachten voor je iets weet. En natuurlijk snap ik en de andere lieve vrouwen hier ook dat het 'fijn' is herkenning te vinden in elkaars verhaal en emotie. Kop op. Dikke knuffel!
Fybromyalgie is reuma in de weke delen en heeft geen invloed op zwanger worden gelukkig. De ziektewet sucks... ik word gek van niets doen. Ja bezig met mijn dochter maarja.
Baggal... ik had zelf ook een goed gevoel. Hoe raar ook. Ik hoop heel erg dat jouw ovulatie op tijd is en je de terugplaatsing kunt krijgen. Ik duim voor je!
Zus... knuffel voor jou! Ik snap die angst. Had ik in de zwangerschap van mijn dochter ook terwijl ik geen mk had gehad daarvoor. Geniet ervan!
Hier... vruchtbare periode volop bezig. We proberen het goed te benutten. Met alle tips en trucks van internet. Het enige wat helpt denk ik dan is relaxt zijn. Dat probeer ik ook. Ben ook bezig in mijn hoofd met het afzwemmen van mijn dochter Carmen a.s. zondag. Verder is mijn beste vriendin zwanger geworden net na mijn mk. Hoe zuur voelde dat. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee. Gisteren had ze een echo en was precies 11 weken zwanger. Ze vroeg wel lief of ik de echo wilde zien, dan stuurde ze hem op de app. Mijn vriend zei al je moet er toch doorheen. Ik gun het haar natuurlijk maar het blijft super confronterend. Ik hoop echt ook snel zwanger te zijn- net als iedere vrouw hier - om het samen mee te maken. Sorry voor de emo post.
Wat mij betreft ik weet niet zeker of ik de ovulatietesten ga gebruiken.
Eefje... ik hoop ook dat de afleiding goed doet. Maar loslaten wat ik graag wil is moeilijker dan je denkt. Ik heb wel afleiding maar toch in je achterhoofd he.
Tara wat jammer dat je je ovulatie gemist hebt. Maar het zou wel super leuk zijn om samen met je schoonzus zwanger te zijn.
Pebble. Ik wil wel die ovulatietesten gebruiken omdat ik wel wil weten wat het beste moment is. Aan de andere kant vraag ik me dan weer af ben ik er dan niet te obsessief mee bezig wat niet ten goede komt aan... ik merk wel aan mijn lichaam wanneer de eisprong eraan zit te komen vanwege veel slijm. Ik hoop en duim ook voor een goede ronde voor ons en de andere dames!
Pietie... Ja het is best moeilijk om te ontspannen als het steeds in je achterhoofd aanwezig is. Ik heb wel momenten met vlagen dat ik heel even die acceptatie voel en het over me heen laat komen. Het komt goed, ik hou het mezelf steeds voor.
Bjorg. Ik begrijp jouw gevoel van boosheid snel angst heel goed. Op een ander vlak dan, mijn leeftijd. Maar ook die praatjes snel weer een menstruatie na de mk, extra vruchtbaar na mk en de onduidelijkheid van je lichaam en lang moeten wachten voor je iets weet. En natuurlijk snap ik en de andere lieve vrouwen hier ook dat het 'fijn' is herkenning te vinden in elkaars verhaal en emotie. Kop op. Dikke knuffel!
Fybromyalgie is reuma in de weke delen en heeft geen invloed op zwanger worden gelukkig. De ziektewet sucks... ik word gek van niets doen. Ja bezig met mijn dochter maarja.
Baggal... ik had zelf ook een goed gevoel. Hoe raar ook. Ik hoop heel erg dat jouw ovulatie op tijd is en je de terugplaatsing kunt krijgen. Ik duim voor je!
Zus... knuffel voor jou! Ik snap die angst. Had ik in de zwangerschap van mijn dochter ook terwijl ik geen mk had gehad daarvoor. Geniet ervan!
Hier... vruchtbare periode volop bezig. We proberen het goed te benutten. Met alle tips en trucks van internet. Het enige wat helpt denk ik dan is relaxt zijn. Dat probeer ik ook. Ben ook bezig in mijn hoofd met het afzwemmen van mijn dochter Carmen a.s. zondag. Verder is mijn beste vriendin zwanger geworden net na mijn mk. Hoe zuur voelde dat. Ik heb het er nog steeds moeilijk mee. Gisteren had ze een echo en was precies 11 weken zwanger. Ze vroeg wel lief of ik de echo wilde zien, dan stuurde ze hem op de app. Mijn vriend zei al je moet er toch doorheen. Ik gun het haar natuurlijk maar het blijft super confronterend. Ik hoop echt ook snel zwanger te zijn- net als iedere vrouw hier - om het samen mee te maken. Sorry voor de emo post.
Blijf vertrouwen hebben in je dromen dan komen ze vast uit
woensdag 28 september 2016 om 12:05
Hoi allemaal,
Alweer ruim 9 maanden geleden,december 2015, heb ik een miskraam gehad. Als ik jullie berichten op dit forum lees, herken ik veel en daarom zou ik graag meeschrijven.
Mijn verhaal: augustus vorig jaar besloten wij serieus voor een kindje te gaan. Na 'ronde twee' was ik al zwanger. Wij leefden allebei op een roze wolk. Toen ik 8 weken zwanger was, kreeg ik de eerste echo. Alles zag er goed uit, het hartje klopte. Helaas ging het mis toen ik bijna 11 weken zwanger was.
Ik had goede hoop dat ik snel weer zwanger zou zijn, de echoscopiste dacht dit omdat mijn lichaam 'het zelf had opgelost' en je leest dat je tot drie maanden na je miskraam nog hormonen in je lijf hebt die ervoor zorgen dat je sneller dan normaal zwanger wordt. 5 weken na mijn miskraam werd ik weer ongesteld, je lichaam zou dan weer hersteld zijn en klaar voor een nieuwe zwangerschap. Nu 9 maanden later ben ik helaas nog steeds niet zwanger. Ik gebruik ovulatietesten, dus we laten geen kans onbenut ;). Het maakt mij erg verdrietig en onzeker. Verder lijkt het bij anderen zo makkelijk en relaxed te gaan.
Laatst op een feestje vertelde een meisje bijvoorbeeld dat zij haar spiraaltje eruit wilde laten halen, maar twijfelde omdat iedereen in haar omgeving binnen twee weken zwanger was, dat vond ze te snel. Ik heb toen mijn verhaal verteld, het is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Op datzelfde feestje waren trouwens twee andere dames die in een oogwenk zwanger waren geraakt en het blijde nieuws nu met iedereen deelden. Je gunt het iedereen natuurlijk van harte maar het doet ook pijn omdat je denkt: waarom lukt het bij mij niet, er is vast iets mis met mij.
Ik ben al meerdere keren langs de huisarts gegaan, ook omdat ik sinds mijn miskraam regelmatig pijn heb rechtsonderin mijn buik. Het is een soort steek. Ik had dat voorheen nooit en daarom denk ik ergens dat zolang ik die pijn houd, ik niet zwanger kan worden. De huisarts heeft mij nog een keer doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echo, maar daarop is niks te zien. Alles ziet er normaal uit. Daarna heeft zij mij naar de gynaecoloog doorverwezen. Daar kreeg ik een gesprek met de assistent die meer een soort peptalk hield dat zij niks verontrustends zagen op de eerdere echo die was genomen, dat het bij sommige mensen wel twee jaar duurde, dus bij mij viel het nog mee en bovendien 'ik was al een keer zwanger geweest, dus het kan wel'.
Verder zegt iedereen dat je het los moet laten, anders lukt het niet. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het heel moeilijk: de onzekerheid, de angst dat ik misschien wel nooit kinderen zal krijgen. Het lijkt mij fijn op dit forum mee te schrijven omdat veel van jullie nu in een vergelijkbare situatie zitten of in ieder geval weten hoe het voelt.
Voor de tabel: ik ben 32 (was net 31 toen wij 'begonnen') en mijn man is 35. Het is ons 1e kindje, mijn NOD is 3 oktober en mk was dus in december 2015.
Liefs Lize
Alweer ruim 9 maanden geleden,december 2015, heb ik een miskraam gehad. Als ik jullie berichten op dit forum lees, herken ik veel en daarom zou ik graag meeschrijven.
Mijn verhaal: augustus vorig jaar besloten wij serieus voor een kindje te gaan. Na 'ronde twee' was ik al zwanger. Wij leefden allebei op een roze wolk. Toen ik 8 weken zwanger was, kreeg ik de eerste echo. Alles zag er goed uit, het hartje klopte. Helaas ging het mis toen ik bijna 11 weken zwanger was.
Ik had goede hoop dat ik snel weer zwanger zou zijn, de echoscopiste dacht dit omdat mijn lichaam 'het zelf had opgelost' en je leest dat je tot drie maanden na je miskraam nog hormonen in je lijf hebt die ervoor zorgen dat je sneller dan normaal zwanger wordt. 5 weken na mijn miskraam werd ik weer ongesteld, je lichaam zou dan weer hersteld zijn en klaar voor een nieuwe zwangerschap. Nu 9 maanden later ben ik helaas nog steeds niet zwanger. Ik gebruik ovulatietesten, dus we laten geen kans onbenut ;). Het maakt mij erg verdrietig en onzeker. Verder lijkt het bij anderen zo makkelijk en relaxed te gaan.
Laatst op een feestje vertelde een meisje bijvoorbeeld dat zij haar spiraaltje eruit wilde laten halen, maar twijfelde omdat iedereen in haar omgeving binnen twee weken zwanger was, dat vond ze te snel. Ik heb toen mijn verhaal verteld, het is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Op datzelfde feestje waren trouwens twee andere dames die in een oogwenk zwanger waren geraakt en het blijde nieuws nu met iedereen deelden. Je gunt het iedereen natuurlijk van harte maar het doet ook pijn omdat je denkt: waarom lukt het bij mij niet, er is vast iets mis met mij.
Ik ben al meerdere keren langs de huisarts gegaan, ook omdat ik sinds mijn miskraam regelmatig pijn heb rechtsonderin mijn buik. Het is een soort steek. Ik had dat voorheen nooit en daarom denk ik ergens dat zolang ik die pijn houd, ik niet zwanger kan worden. De huisarts heeft mij nog een keer doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echo, maar daarop is niks te zien. Alles ziet er normaal uit. Daarna heeft zij mij naar de gynaecoloog doorverwezen. Daar kreeg ik een gesprek met de assistent die meer een soort peptalk hield dat zij niks verontrustends zagen op de eerdere echo die was genomen, dat het bij sommige mensen wel twee jaar duurde, dus bij mij viel het nog mee en bovendien 'ik was al een keer zwanger geweest, dus het kan wel'.
Verder zegt iedereen dat je het los moet laten, anders lukt het niet. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het heel moeilijk: de onzekerheid, de angst dat ik misschien wel nooit kinderen zal krijgen. Het lijkt mij fijn op dit forum mee te schrijven omdat veel van jullie nu in een vergelijkbare situatie zitten of in ieder geval weten hoe het voelt.
Voor de tabel: ik ben 32 (was net 31 toen wij 'begonnen') en mijn man is 35. Het is ons 1e kindje, mijn NOD is 3 oktober en mk was dus in december 2015.
Liefs Lize
woensdag 28 september 2016 om 13:06
Hoi dames,
Hier een paar dagen afwezig geweest, had het redelijk druk om te reageren..
Ik heb net even bijgelezen en ga nu op iedereen proberen te reageren.![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
@ Baggal : Succes bij de kliniek ! Fijn dat je zo goed wordt opgevolgd!!
@ Tara : Wat fijn voor je dat het een stuk beter gaat met je moeder. Het zou inderdaad wel leuk zijn als je samen met je schoonzus zwanger zou zijn, ook voor de kinderen, dan zitten ze dicht op elkaar qua leeftijd en hebben ze misschien wel veel aan elkaar
@ bjorg : Wat rot van de witte test! En jouw laatste post hier omschrijft echt zowat hoe ik me momenteel voel.. Kwaad op je lichaam en op de praatjes dat je hoort vertellen.. 't is allemaal zo rot die onzekerheid
ik hoop echt voor jou dat je snel duidelijkheid hebt...
@ pebble : Hopelijk snel een positieve ovulatietest!
@ assepoester : Wow gefeliciteerd !!!!!

@ ICRD : Succes met je vruchtbare dagen te benutten
Ik snap je gevoel dat je het moeilijk hebt dat je beste vriendin nu zwanger is, je bent dan blij voor haar maar tegelijkertijd voelt het rot voor jou 
@ Lize : Welkom hier! Ik herken veel van wat je hier schrijft. Hopelijk kan je hier alles wat van je afschrijven..
@ Hier nog steeds hetzelfde.. cyclus ondertussen 61 dagen.. heb ondertussen al 4 positieve ovulatietesten liggen, komt waarschijnlijk door de PCOS... heb dus eigenlijk zelf al de conclusie getrokken dat er gewoon niks gebeurt in mijn lichaam
Verder heb ik het de laatste dagen redelijk druk gehad, heb morgen een sollicitatiegesprek dus ik probeer me daar wat op te concentreren
Hier een paar dagen afwezig geweest, had het redelijk druk om te reageren..
Ik heb net even bijgelezen en ga nu op iedereen proberen te reageren.
@ Baggal : Succes bij de kliniek ! Fijn dat je zo goed wordt opgevolgd!!
@ Tara : Wat fijn voor je dat het een stuk beter gaat met je moeder. Het zou inderdaad wel leuk zijn als je samen met je schoonzus zwanger zou zijn, ook voor de kinderen, dan zitten ze dicht op elkaar qua leeftijd en hebben ze misschien wel veel aan elkaar
@ bjorg : Wat rot van de witte test! En jouw laatste post hier omschrijft echt zowat hoe ik me momenteel voel.. Kwaad op je lichaam en op de praatjes dat je hoort vertellen.. 't is allemaal zo rot die onzekerheid
@ pebble : Hopelijk snel een positieve ovulatietest!
@ assepoester : Wow gefeliciteerd !!!!!
@ ICRD : Succes met je vruchtbare dagen te benutten
@ Lize : Welkom hier! Ik herken veel van wat je hier schrijft. Hopelijk kan je hier alles wat van je afschrijven..
@ Hier nog steeds hetzelfde.. cyclus ondertussen 61 dagen.. heb ondertussen al 4 positieve ovulatietesten liggen, komt waarschijnlijk door de PCOS... heb dus eigenlijk zelf al de conclusie getrokken dat er gewoon niks gebeurt in mijn lichaam
Verder heb ik het de laatste dagen redelijk druk gehad, heb morgen een sollicitatiegesprek dus ik probeer me daar wat op te concentreren
woensdag 28 september 2016 om 13:19
Lize, welkom. Je verhaal, je angsten en frustraties klinken erg bekend. Volgens mij voor wel meer mensen hier. Bij mij was het eerste zwangerschap/miskraam: ronde 11; tweede zwangerschap/missed abortion: ronde 9. En nu heeft net de ongesteldheid doorgezet voor ronde 5. Wat betreft gezondheidszorg (huisarts/gynecoloog): ga op je strepen staan! Het feit dat het blijkbaar "wel kan" geeft jou nog geen garantie dat het nog een keer gebeurt en dan goedgaat. Formuleer duidelijk wat je wil en waar je zorgen liggen, en laat je niet afschepen. Je hoeft echt niet nog 15 maanden te wachten. Wat betreft het loslaten, volgens mij is dat onzin. Alsof iedereen die in een medisch traject zit, het nog "los kan laten". En toch worden ook daar kinderen uit geboren.
Ik merk zelf dat het makkelijker voor mij word als ik open ben over wat ons is overkomen en waar we allemaal mee moeten dealen. Ik heb veel verdriet, ben bang en teleurgesteld en boos. Zo ben ik "normaal" gesproken niet, en mensen mogen best wel weten waarom ik niet helemaal mezelf ben. Ik krijg er veel begrip voor terug.
Sterkte meid!
(Onze TO, Bloem, is op vakantie, hopelijk is ze snel terug! Zij zal dan tzt de tabel bijwerken.)
Zus, wat lief dat je aan ons blijft denken. Ik ontdekte mijn missed abortion bij 17 weken, na 2 goede echo's en zelfs heel even leven gevoeld te hebben. Dus ik herken je gevoel heel goed. Ik zal niet zeggen dat je van je zwangerschap moet genieten, maar zorg goed voor jezelf, dat hebben jij en je kindje namelijk sowieso wel verdient.
ICRD
Die confrontatie is heeeeel erg moeilijk. Het komt goed meid! Hou vol! Geniet van het afzwemmen van je dochter!
Tara, heb je je bed al getest?
Eefje, wat rot dat je geen duidelijkheid krijgt. Wanneer ga je weer terug naar een arts? Heel veel succes met je sollicitaties, heb je er vertrouwen in?
Hier: duidelijkheid gekregen. M'n menstruatie is begonnen. Zoooo teleurgesteld. Of eigenlijk: ik baal maar ik begin me een beetje neer te leggen bij deze tegenslagen. Het is een loterij en we kunnen niet anders dan mee blijven doen. De Clomid heeft duidelijk wel m'n eisprong verbetert - ongelooflijke buikpijn tijdens ovulatie - en m'n luteale fase is verlengt van 10 naar 12 dagen. Nogsteeds niet de 14 dagen die ik zou willen, maar goed, 12 dagen is lang genoeg. Vanavond lekker tegen manlief aan kruipen, extra lief voor mezelf zijn en de clomid weer uit de kast pakken voor de volgende ronde. Zucht. Zal vanavond nog wel een huilbui of 2 overheen gaan.
Om met een knipoog af te sluiten: Hier (een link naar) de Freya FertiliteitsBingo. [img]https://www.freya.nl/wp-content/uploads/2016/09/fertiliteitbingo-kopie1.png[/img]
Ik merk zelf dat het makkelijker voor mij word als ik open ben over wat ons is overkomen en waar we allemaal mee moeten dealen. Ik heb veel verdriet, ben bang en teleurgesteld en boos. Zo ben ik "normaal" gesproken niet, en mensen mogen best wel weten waarom ik niet helemaal mezelf ben. Ik krijg er veel begrip voor terug.
Sterkte meid!
(Onze TO, Bloem, is op vakantie, hopelijk is ze snel terug! Zij zal dan tzt de tabel bijwerken.)
Zus, wat lief dat je aan ons blijft denken. Ik ontdekte mijn missed abortion bij 17 weken, na 2 goede echo's en zelfs heel even leven gevoeld te hebben. Dus ik herken je gevoel heel goed. Ik zal niet zeggen dat je van je zwangerschap moet genieten, maar zorg goed voor jezelf, dat hebben jij en je kindje namelijk sowieso wel verdient.
ICRD
Tara, heb je je bed al getest?
Eefje, wat rot dat je geen duidelijkheid krijgt. Wanneer ga je weer terug naar een arts? Heel veel succes met je sollicitaties, heb je er vertrouwen in?
Hier: duidelijkheid gekregen. M'n menstruatie is begonnen. Zoooo teleurgesteld. Of eigenlijk: ik baal maar ik begin me een beetje neer te leggen bij deze tegenslagen. Het is een loterij en we kunnen niet anders dan mee blijven doen. De Clomid heeft duidelijk wel m'n eisprong verbetert - ongelooflijke buikpijn tijdens ovulatie - en m'n luteale fase is verlengt van 10 naar 12 dagen. Nogsteeds niet de 14 dagen die ik zou willen, maar goed, 12 dagen is lang genoeg. Vanavond lekker tegen manlief aan kruipen, extra lief voor mezelf zijn en de clomid weer uit de kast pakken voor de volgende ronde. Zucht. Zal vanavond nog wel een huilbui of 2 overheen gaan.
Om met een knipoog af te sluiten: Hier (een link naar) de Freya FertiliteitsBingo. [img]https://www.freya.nl/wp-content/uploads/2016/09/fertiliteitbingo-kopie1.png[/img]
woensdag 28 september 2016 om 13:19
