Zwanger worden in 2016 na miskraam/miskramen

Nella: tegen de tijd dat de uitslag van de NIPT komt, ben ik vast erg zenuwachtig- al wordt de uitslag daar niet anders van. Het enige dat ik moeilijk vind is dat Mijn man en Ik heel duidelijk zijn geweest over wat te doen bij een eventuele Trisomy: en nu ik dat kleine mensje zie lijkt het met zo moeilijk die beslissing te nemen. Wat dat betreft heeft Flipje ook echt een een dramatisch besluit moeten nemen.



Vanessa: Geslacht willen we graag weten, maar echt - ik heb oprecht geen voorkeur. Ik ben dankbaar dat ik zwanger ben en dat tot op heden alles ok lijkt. Alles is verder welkom qua geslacht. Zeker omdat als dit goed gaat we het bij een kind houden door onze omstandigheden. Ik kan me voorstellen dat als je een tweede kind hebt dat je het leuk vindt om van alles wat te hebben - maar het mogen krijgen van kinderen is uberhaupt al zo bijzonder.



Pietje: zo ver ben ik nooit gekomen inderdaad en het voelt ook onrealistisch. Iedere keer schiet ik, net als Appelstroop, weer vol. Hoe is het met jou?



ICRD: Hoe is het met jou?

Lief dat je het vraagt Baggal en Nella, met mij gaat het goed! Alweer 24 weken en de buik groeit hard! En hier had ik, ondanks dat het de 2e is oprecht weer geen voorkeur voor geslacht. Ik wil gewoon een goede zwangerschap en een gezond kindje! En mijn eerste is zo leuk, daar wil ik er wel 10 van (los van dat ik zo veel zwangerschappen nooit zou trekken, veel te stressvol)

Dat volschieten herken ik wel hoor, dat had ik ook iedere keer en eigenlijk nog steeds. 9 weken was bij mij de magische grens (qua ontwikkeling van het kindje dan, want ik heb nooit een spontane miskraam gehad). Maar ik begon pas echt met iets meer ademhalen toen ik de 12 weken gepasseerd was. Ik zat met de nelpkooimeting nog zo overstuur aan het tafeltje dat ik tegen alle regels in toch eerst mocht kijken en daarna pas bloedprikken. Ik vind het nu nog steeds enorm spannend en kan me bijna niet voorstellen dat er echt weer zo'n klein mensje in ons leven komt. Ik kan op het moment ook echt niet tegen verhalen over bevallingen die fout gaan of kleine babies die overlijden. Maar ik ga binnenkort toch aan de slag met het kamertje inrichten en kleertjes uitzoeken, dan wordt het weer echter!

Baggal schreef op 13 maart 2017 @ 16:15:

Nella: tegen de tijd dat de uitslag van de NIPT komt, ben ik vast erg zenuwachtig- al wordt de uitslag daar niet anders van. Het enige dat ik moeilijk vind is dat Mijn man en Ik heel duidelijk zijn geweest over wat te doen bij een eventuele Trisomy: en nu ik dat kleine mensje zie lijkt het met zo moeilijk die beslissing te nemen. Wat dat betreft heeft Flipje ook echt een een dramatisch besluit moeten nemen

Voor ons is de beslissing ook duidelijk bij een trisomie. Maar oooo wat hoop ik dat dat niet het geval is. Ik heb eerder ook die beslissing moeten nemen (zwanger van een kindje met een trisomie). Vriend wilde in eerste instantie eigenlijk dat ik het uit zou dragen tot de miskraam/geboorte vanzelf op gang zou komen, maar dat kon zo in week 34 zijn! Zeker was in ieder geval dat het kindje de zwangerschap niet zou overleven. Ik heb vlak na de curettage heel toevallig iemand gesproken die een kindje met dezelfde trisomie had gehad, en ervoor gekozen had om het wel vanzelf op gang te laten komen. Ze had daar echt spijt van en zou nooit opnieuw die keuze maken.

Nella: wij staan er ook zo in Maar hoe verder je bent in de zwangerschap hoe moeilijker het wordt... Ik zou het ook echt verschrikkelijk vinden als het nu mis zou gaan of we met de NIPT slecht nieuws zouden krijgen. Maar even niet aan denken...



Pietje: Wat ontzettend fijn! Ik denk en hoop ook dat ik eind Maart/Begin April opgelucht kan ademhalen. Al kan het in elk stadium mis gaan - dat zie je maar aan sommige dappere dames hier



Overigens - ik wil echt niemand voor het hoofd stoten met de zwangerschapsverhalen.

Bjorg, Tara, Bloem, Sterretje. Mssfiddler Vanessa, Eef en Flip: Ik begrijp het 200% als jullie er even geen zin in hebben om dit te lezen. Weet dat ik aan jullie denk en hoop dat het heel gauw raak is en... goed blijft gaan. Zeker Eef en Bjorg; jullie hebben jullie portie wel even gehad qua ellende in de afgelopen 14 dagen en ik wil niet dat jullie denken dat ik dat vergeten ben. Een dikke knuffel

Allereerst sluit ik me volledig aan bij wat Baggal zegt over niemand voor hoofd wil pen stoten met mijn positieve verhaal.



Met mij gaat het goed. Nog steeds heel erg moe en de middagen qua misselijkheid nog steeds een ramp. Vorige week dinsdag de 20 weken echo gehad en alles is goed. Een hele opluchting. Inmiddels weten we ook het geslacht. Ik was met beide blij, geen voorkeur. Een voorrecht en wonder dat ik zwanger mag zijn vind ik het. Maar we krijgen een.......... meisje!



Verder zijn we voor 95% zeker de eigenaar van een nieuwe woning. Eindelijk voldoende slaapkamers en ruimte!



Ik herken me heel erg in jouw verhaal Pietie. Ook nog steeds spannend bij iedere echo. En ben nog steeds bezig met het voelen van mijn kleine meisje.



Alle andere dames een dikke

Ik vind het niet erg hoor dat jullie je positieve verhalen hier delen. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat jullie ook niet echt aansluiting vinden bij de reguliere heppie de peppie zwangeren.

Maar als anderen er moeite mee hebben dan maken we toch een vervolgtopic voor de zwangeren.



Hier heb ik het vooral erg druk gehad en zit midden in de tweede iui na miskraam. Had eerst veel kleine eitjes en gisteren waren er 2 over. Vandaag maar weer heen want mijn lichaam reageert soms wat onvoorspelbaar. Chaos dus weer

Ik dacht er ook aan om een topic aan te maken in de trant van 'zwanger na miskraam/miskramen'. En dat we af en toe bij elkaar komen buurten. Om elkaar moed in te spreken/hoop te bieden.



Zo heb ik dus nog totaal geen band met deze zwangerschap, maar in een happyzwangertopic kan ik dat niet zo goed kwijt. En inderdaad hier wil ik daar ook niet al te veel de nadruk op leggen, ik kan me voorstellen dat dat bitter is voor vrouwen die nog zitten te wachten op een zwangerschap, en misschien ook ondankbaar overkomt.



Wat vindt de rest?



Missfiddler, heel veel succes. Ben wel benieuwd hoe je deze spannende tijd doorkomt. Veel afleiding?

Jeetje Mssfiddler wat vervelend dat je lichaam af en toe zo anders reageert. Hopelijk wordt dit een goeie IUI.



Die topics zijn er gewoon hoor Nella. Maar je kan er altijd 1 openen natuurlijk. Hoop me daar ook snel te mogen melden maar denk helaas van niet.



Fijn om te horen dat het goed gaat met de zwangere dames. Hou vol en ben erg benieuwd naar de uitslagen van de nipten.



ICRD ze zeggen dat je vaker ziek bent van een meid. In jouw geval dus kloppend. Gelukkig kan je weer iets ademen na de goede echo.

Opzich een goed idee Nelle, maar ik zit al in het IVF/ICSI vervolg topic. En ik ga dan toch steeds terug naar het reguliere topic, omdat ik een enorme band voel met de meiden die nog bezig zijn.



Ik ga hier pas weg nadat Bloem, Venessa, Bjorg, Tara, Mssfiddler en Flipje blijvend goed nieuws hebben en dat nieuws komt hopelijk snel.



Ik merk wel dat in zo'n uitgerekend topic mensen het soms moeilijk vinden dat ik mij na 3 goede echo's nog zorgen maak. Ik zit niet dagelijks in de rats of zo, maar ervaar het ook echt niet als een vanzelfsprekendheid dat alles maar goed blijft gaan. Eerst de volgende echo zaterdag, gevolgd door de NIPT en een termijn echo... dan hopelijk een 20 weken echo. We weten hier verdorie allemaal hoe gruwelijk mis het kan gaan...



Meiden: Ik denk aan jullie!



Sterretje: nog getest na je NOD?

Nella zoals eerder geschreven had ik tijdens mijn vorige zwangerschap ook een vervolgtopic voor de zwangeren uit het 'moeilijk zwanger worden' topic. Ik vond dat toen heel fijn want kon wat beter mijn verhaal kwijt, heb me toen ook nooit voor een uitgerekend in topic durven aanmelden. Nu nog steeds contact maar via fb.

Daar bleven de zwangeren overigens ook meeschrijven met de nog niet zwangeren, maar meer meelevend en op hoofdlijnen over verloop van de zwangerschap. Dus alle onzekerheden, angsten en vragen uitgebreid beschrijven ging in het vervolgtopic.

Pietie, zo gaat dat in het ivf/icsi topic ook geloof ik. Misschien is het ook wel een fijne plek om ongenegeerd over zwanger zijn te praten en dat hier de hoofdlijnen voldoende zijn.



Ik snap het hoor Baggal, ik kon er ook niet zo heel goed tegen dat iedereen er maar vanuit gaat dat het goed gaat en zich dan niet kan inleven in onze angsten. Ik was ook niet van plan om weer in een uitgerekend in.. topic te gaan schrijven. Ik ben veel te bang om weer te moeten melden dat het mis is gegaan en dan binnen een half uut uit de tabel te worden geknikkerd.



Ik had 2 eitjes die groot genoeg zijn, morgen de iui dus! En ik ben wel gewend hoor dat het vaak zo'n gedoe is, in het begin raakte ik er van in de stress maar nu zit ik er niet zo mee. Morgen komt planningstechnisch ook wel goed uit

Lieve allemaal,



Tuurlijk zijn We hier om positieve en negatieve verhalen te delen. En ik snap ook dat je niet altijd op elk verhaal zit te wachten.

Dus voor alle zwangere graag je mooie verhalen, echo's en kwaaltjes delen!! Ik hoop me snel bij jullie aan te mogen sluiten.

En voor de nog niet zwangere uit vooral je angsten en onzekerheden. Helaas snappen We elkaar (soms het gevoel dat vriendinnen je niet altijd begrijpen als je je onzeker voelt)



Hier zaterdag getest, helaas negatief en verder ook eigenlijk helemaal nergens last van. Geen gevoel van aankomende menstruatie. Alleen soms wat gevoelige tepels, misselijk met vlagen.

Heb maar 2 tests meegenomen dus mag pas donderdagochtend (dag van vertrek) weer testen, mits ongesteld uiteraard.

Voor nu weer over tot orde van de dag, genieten van de zon...

Hallo



Bloem - hoe was de afspraak in Gent? Heb je een duidelijk behandelplan gekregen? En heb je al een afspraak in Amsterdam? Hopelijk voelt het hele proces goed en kan je snel verder / beginnen met het plan!

Eef – hoe gaat het? Klinkt misschien wat hard – maar misschien is het juist wel goed om je door die moeilijke momenten heen te worstelen als je alleen bent. Het is super heftig dat je dit weer overkomen is, en het is volledig normaal dat je ook mentaal tijd nodig hebt om te helen. Loop er niet voor weg, want het haalt je vanzelf een keer in.

Tara – hoe is het nu met je? Hopelijk heeft het lente-weekend geholpen en het ziek zijn niet doorgezet. De mentale to-do lijst klinkt heel bekend! Zo voelde manlief hier dat ook. Inmiddels is wel duidelijk dat het zeker niet aan hem ligt – maar toch. Het zwanger-worden-en-blijven spel is inmiddels heel frustrerend. Ga terug naar start en ontvang geen 200EUR.

Vanessa – wat een ellende weer met dat bloedverlies. Heb je antwoord gekregen van het ziekenhuis?

Flip – hoe is het met jou? Is je menstruatie al doorgebroken en is er al een plan voor deze cyclus? Ik ga voor je duimen!

Missfiddler, yes, morgen weer een stapje verder! Fijn dat het planningtechnisch goed uit komt, succes en ga maar lekker leuke dingen doen de komende 2 weken!

Kleinsterretje – geniet van je vakantie!

Skippybal – babyshowers mag je best overslaan. Jouw emoties mogen er gewoon zijn, net als die van anderen, maar de jouwe zijn niet minder. Je hoeft geen confronterende situaties op te zoeken, goede vriendinnen hebben daar echt wel begrip voor (en als niet, kan je je afvragen wat voor vriendschap dat is). Overigens sluit ik me aan bij Bloem – ook bij een regelmatige cyclus kan je luteale fase korter zijn. Misschien toch eens ovulatietesten/temperaturen zodat je weet wat het juiste moment is om het gezellig te maken – heeft bij mij wel heel veel stress gescheeld.

Pietie, Baggal, jullie zijn lieverds!

ICRD – fijn dat het goed gaat! Gefeliciteerd met je nieuwe woning. Hopelijk gaat ook die misselijkheid en vermoeidheid nog een keer over.

Zwangeren: het idee van een eigen topic is al best vaak geopperd, ik vind het gezellig dat jullie blijven meeschrijven, maar het klinkt wel een beetje alsof er best wel behoefte is voor een “eigen” plekje waar jullie ongegeneerd kunnen zwanger zijn. Het een sluit het ander niet uit toch?

Ik zou me – net als missfiddler schrijft – niet meer thuis voelen in een “uitgerekend in” topic. Dus mocht het zo ver komen dan sluit ik me ook aan bij / open zelf een “zwanger na miskraam / zwanger zonder roze wolk” topic.



Hier: gaat het lichamelijk best goed. Geen pijn en ben weer lekker aan het sporten geslagen. Afgelopen week weer elke dag 1 druppel rood bloed en daarna bruin bij het afvegen - ik maak me daarom stiekem veel zorgen dat het niet allemaal weg is - vandaag bij de huisarts dus juist dat vergeten te vragen/melden Er is wel weer hcg geprikt vandaag, met die uitslag ga ik de kliniek weer bellen om daar verder een plan te maken. Ik "volg" het hcg met zwangerschapstesten, maar dat is nog niet zo makkelijk om te zien of een lijntje nou lichter wordt of niet.

Psychisch gaat het over het algemeen goed, maar soms diepe dalen. Voor het weekend een enorme huilbui gehad - uren lang dikke tranen zonder dat het manlief lukt om me te troosten. Zo sneu voor hem ook, maar blijkbaar heb ik die huilbuien af en toe nodig om e.e.a. weer in balans te krijgen. Komende weken is het vooral wachten, dat vind ik altijd het zwaarste, niet weten wat er in je lijf gebeurt, maar wel de beperkingen van het "geen sex, niet in bad, etcetc ivm infectie gevaar" en "niet zwanger worden zodat we stolling opnieuw kunnen testen". Klinkt zo simpel, maar na bijna 5 weken met dit geneuzel ben ik er echt helemaal klaar mee. Ik ga maar snel een afspraak maken in de kliniek zodat we naar iets kunnen aftellen.

April wordt een zware maand - dan is het een jaar geleden dat ik S. verloor. Er is een familie-bijeenkomst waarvan ik steeds dacht dat ik dan echt wel weer zwanger zou zijn - niet dus. Dit jaar heeft slechts 2 miskramen opgeleverd. Denk dat ik ook maar een afspraak maak bij de psycholoog zodat ik niet compleet instort volgende maand. Ik probeer mezelf te vertellen dat zwanger worden het probleem niet meer is, nu is zwanger blijven het probleem (maar dat is misschien wel een groter issue). Manlief roept heel dapper dat het plan van de kliniek een valse start heeft gehad - is natuurlijk ook zo - dus ik ga proberen veel afleiding te zoeken zodat de tijd snel voorbij gaat en we snel weer dóór kunnen.

Bjorg schreef op 14 maart 2017 @ 15:31:



Ik zou me – net als missfiddler schrijft – niet meer thuis voelen in een “uitgerekend in” topic. Dus mocht het zo ver komen dan sluit ik me ook aan bij / open zelf een “zwanger na miskraam / zwanger zonder roze wolk” topic.

.

"Zwanger na iets te veel shit om een onbezorgde zwangerschap te hebben" vind ik wel een mooie. Daar past dan iedereen in die niet meer heppie de peppie kan zijn



Heftig Bjorg, en dat je nu stilstaat en ook nog eens vanalles niet mag is ook gewoon rot. Ik ben ook bij iemand geweest om te praten en dat heeft echt geholpen, ik kan het je dus echt aanraden! Het is ook niet niks waar je doorheen moet en het engste is natuurlijk dat je niet weet wat de toekomst brengt.

Ik hoop dat je april een beetje door komt en wees maar extra lief voor jezelf. Als het niet gaat dan maar geen familiebijeenkomst hoor

"Zwanger na iets te veel shit om een onbezorgde zwangerschap te hebben"



Ik heb al eerder met een psycholoog gepraat, dus ja, ik weet dat dat helpt. Familiebijeenkomst is er een van het type dat je niet overslaan kan, maar ik heb in de bijeenkomst zelf wel heel veel zin!

1x is genoeg

Nella Wat een verschrikkelijke beslissing moet dat geweest zijn . Ik ben er ergens ook wel dankbaar voor dat de natuur voor ons heeft besloten. We hebben het wel gehad over embryo reductie, maar het was gewoon een onmogelijk vraagstuk.



Mssfidler Veel succes! Ik duim voor je.



Baggal Je bent een schat. Hopelijk kunnen we ons snel bij je aansluiten. Blijf maar mooi je goede nieuws delen met ons.



Bjorg Familiebijeenkomsten zijn helaas erg confronterend. Doe wat goed is voor jezelf.



Het weekend bestond helaas voor een groot deel uit auto's kijken (nou ja vooral veel rond rijden naar handelaren), maar ik heb ook nog in de tuin kunnen werken. Ik word moe van het hele auto gedoe. Ik heb op mijn werk gevraagd om een leaseauto, maar ze hebben nog steeds geen antwoord gegeven. Als dat door gaat kan mijn man het koekblikje waar ik nu in rij gewoon oprijden en hoeven we ook ons spaargeld niet aan te spreken. Mijn collega's hebben er bijna allemaal wel eentje. Morgen toch maar weer naar informeren.



Verder nog snotverkouden. Het word niet echt erger, maar ook niet beter. Donderdag hebben we een gezellig dagje dierentuin gepland. Ik wil daar al heel lang heen, maar mijn man is minder enthousiast. Zijn opmerking dat het iets is wat je alleen doet als je kinderen hebt raakte mij ook erg. Alsof ik gestraft word voor het niet hebben van een kind. Zo bedoelde hij het natuurlijk niet, maar het komt er dan een beetje rottig uit. Ik snap ook wel wat hij bedoeld en ik hoop dat we ook de kans krijgen om dat soort dingen met onze kinderen te gaan doen. Hij heeft het al tijden geleden belooft, dus hij kon er sowieso niet onderuit. Hij vind het vast wel leuk.



Mijn man heeft trouwens geen enkel tijdsbesef als het op de vrouwelijke cyclus aan komt. Hij vond dat ik erg humeurig was en maar een zwangerschapstest moest doen. Dat op cyclus dag 18 . Ik weet gelukkig hoe hij is en dat hij het niet expres doet. Hij wil ook gewoon graag een kleintje. Ik zie er maar zo veel mogelijk de humor van in.

@ Baggal: Wat vind ik het echt fijn om te lezen dat je opnieuw een goede echo had! Ik heb het al eens gezegd, maar blijf hier vooral zeker schrijven! Het is niet omdat het bij mij is mis gegaan, dat ik niet meer wil weten hoe het met jou en de zwangerschap gaat en ik begrijp je volkomen dat je het nog steeds spannend vindt, en heel begrijpelijk ook. Ik ben blij te lezen dat je dit topic nog niet gaat verlaten



@ ICRD : Fijn om te lezen dat alles goed gaat! Leuk dat jullie weer een meisje krijgen Gefeliciteerd trouwens met de nieuwe woning!



@ mssfiddler : Succes met de IUI morgen! Als je het topic 'zwanger na iets te veel shit om een onbezorgde zwangerschap te hebben' ooit zou openen mag je alvast een plaatsje vrijhouden voor mij Nuja, eerst maar eens opnieuw zwanger raken!



@ Kleinsterretje : Jammer van de negatieve test! Geniet nog verder van je vakantie!



@ Vanessa : Heb je nog steeds dat bloedverlies of inmiddels overgegaan in ongesteldheid?



@ Bjorg : Wat betreft die druppels bloed, volgens mijn gyn komt dit tussentijds bloedverlies vaak voor in de 1e cyclus na een curettage. Zolang het niet super veel is, zou ik me niet al te veel zorgen maken. Hopelijk daalt het HCG goed! En die huilbuien heb ik ook nog lieve Bjorg, het hoort er volgens mij helaas 'gewoon' bij Hoop dat je iig veel afleiding hebt de komende weken.



@ tara : Veel beterschap met je verkoudheid! Hopelijk mooi weer donderdag als jullie naar de dierentuin gaan!



Hier gaat het met ups en downs. Zondag had ik een hele slechte dag en ben ik weer eens in tranen uitgebarsten in de armen van m'n man... Gisteren en vandaag voel ik me weer beter, ik merk echt dat ik veel afleiding kan vinden in m'n werk.

Ik herken ook wel wat jullie schrijven betreft de uitgerekend in topics, ik heb zelf een tijd lang meegeschreven in het uitgerekend begin september groepje, en hoeveel het ook daar allemaal lieve dames zijn, voelde ik toch nog meer een connectie met jullie hier, alsof jullie me hier beter begrepen betreft onzeker zijn...

Verder gaat het lichamelijk best oké, ik probeer ook weer wat gezond te leven, tijd vinden om te sporten en gezonder eten. Hoewel ik tijdens ik zwanger was ook op en top misselijk geweest ben, was ik toch ook 4 kg bijgekomen want het leek wel of al het gezonde er uit kwam.. maar dingen zoals frieten en pizza, dat ging en bleef er altijd wel goed in... Maar ik ben ondertussen al wel weer 2kg kwijt! Dus het gaat de goede kant op!

Bjorg: Zo'n Maand is dan heel moeilijk lijkt me Een jaar verder, het verlies en nog steeds geen zwangerschap om de leegte enigzins mee op te vullen.

Vandaag was de UD van mijn 1e zwangerschap en ik heb er niet echt bij stilgestaan. Misschien omdat ik nu zwanger ben, want ik denk dat diy zo scheelt. We slepen je hier wel door April heen!



Eef: De huilbuien vind ik zo logisch. Tuurlijk ben je pas "veilig" als je een kind in je armen bent, maar omdat je een prima 1e echo had gehad komt het dubbel zo hard aan. Denk aan je!



Tara: Mijn man zou dat ook kunnen zeggen qua cyclus Begrijp de druk die hij voelt. Mijn man had dat ook. Ook omdat de oorzaak bij hem lag, hoewel we er samen in zitten natuurlijk.

Wat balen Bloempje, dat ze niks gevonden hebben. Een aantal weken terug had je een lijstje geplaatst waar ze je allemaal op checken in België, o.a. chromosomen, vorm baarmoeder, schildklier. Is dat nu gebeurd? Het was natuurlijk fijn geweest als er een duidelijke uitslag uit was gekomen met een eventueel simpele behandeling. Wat geven ze nu als advies? Gewoon weer proberen en progesteron gebruiken zodra het weer raak is?



Heeft het restweefsel invloed op je cyclus nu? Gelukkig wordt het vrijdag al verwijderd, dan kan je in ieder geval weer verder. Maar het blijft te spannend allemaal

Lieve Bloem, wat een teleurstelling, wat een ellende. Ik had je zo gegund dat er iets te fiksen was gevonden! Die onzekerheid is heel erg naar! Fijn dat je snel terecht kan in Belgie voor het restweefsel. Hebben ze je gewoon weggestuurd met "mevrouw u bent gezond, succes ermee"? Wat raar. Durf je al na te denken over hoe nu verder? Andere ziekenhuizen of ga je het even laten rusten - fingers crossed?



Tara, een voor je man! Het is voor hem ook niet makkelijk. Testen op cd 18 Hopelijk gaat je verkoudheid snel over, dagje dierentuin klinkt echt super leuk! Geniet er van! (Vorig jaar gedaan - is ook zonder kinderen super leuk!)

Eefje, het klinkt allemaal zo herkenbaar wat je schrijft! Ik ben ook weer begonnen aan gezond leven, sporten, fit worden. Het hakt er lichamelijk toch allemaal in. Terug naar het "als geen baby-buik, dan maar een six-pack"

O ja Tara, moest ook wel even flink lachen om dat testen op dag 18. Mijn man zou ook echt geen idee hebben. Als ik hem de cyclus al eens uitleg, dan vergeet hij het gewoon weer. Net zoals ik 'buitenspel' altijd meteen weer vergeet.



Bjorg en Eefje: ik had na alle mislukte zwangerschappen nog maanden een opgezette buik, zelfs toen het al mis was gegaan in week vijf. Terwijl ik een heel slank postuur heb. Volgens mij gaat dat herstel bij mij altijd erg traag, ook gezien de afwijkende cycli die ik daarna heb. Alleen deze keer na de miskraam meteen weer zwanger, het kan dus ineens weer heel anders zijn.

Wat balen bloem, dat er niets uit is gekomen. Hopelijk geeft het verwijderen van het restweefsel en de eventuele te lage progesteronwaarde, toch weer goede moed om door te gaan. Je zorgt er in elk geval voor dat de omgeving waar het allemaal moet gebeuren, optimaal functioneert. Al vond ik het 'gezond verklaard zijn' ook heel dubbel. Fijn dat je steun kan halen uit mijn verhaal. Zijn die 4 miskramen toch nog ergens goed voor geweest (als het nu goed mag gaan). Hopelijk kun je dit binnenkort zelf ook zeggen.



Hier is onze buurvrouw zwanger van haar 3e. 6 weken nu. Mijn vriend kwam gisteren helemaal blij thuis dat de buurman het zo leuk vond dat er een speelmaatje voor onze zoon zou komen, en dat ze het zo gepland hadden met een verbouwing (hoezo maakbare wereld?). Hoewel ik de buren echt schatten vind, moest ik echt even slikken. Ik kan nog nauwelijks geloven dat mijn zwangerschap goed zal gaan, hoe kun je dan met 6 weken zo vol zelfvertrouwen roepen dat er een vriendje aankomt voor ons kind? Ik vond het zelfs een beetje gevoelloos, omdat ze onze achtergrond kennen, maar mijn vriend vindt dat onzin (zal ook wel zo zijn).