Zwanger worden met antidepressiva
maandag 23 december 2019 om 23:29
De titel zegt het al; wij hebben een zwangerschapswens maar ik gebruik Citolapram 10 mg door angstproblematiek. Ik ben naar de POP poli geweest en dit medicijn zou 'veilig' gebruikt kunnen worden. Er is een inimini risico op hartafwijkingen. Wel moet ik in het ziekenhuis bevallen en kunnen er ontwenningsverschijnselen ontstaan.
Hoewel de POP poli zegt dat het veilig is, twijfel ik evengoed. Ik vind het zelf zielig dat een baby mogelijk ontwenningsverschijnselen kan krijgen door mijn medicatiegebruik, zo vroeg in zijn of haar leventje!
Het zal niet echt helpen maar ben toch benieuwd naar ervaringen van andere mama's (to be) die antidepressiva slikken tijdens de zwangerschap.
meningen van anderen zijn ook welkom!
Hoewel de POP poli zegt dat het veilig is, twijfel ik evengoed. Ik vind het zelf zielig dat een baby mogelijk ontwenningsverschijnselen kan krijgen door mijn medicatiegebruik, zo vroeg in zijn of haar leventje!
Het zal niet echt helpen maar ben toch benieuwd naar ervaringen van andere mama's (to be) die antidepressiva slikken tijdens de zwangerschap.
vrijdag 27 december 2019 om 12:10
zaterdag 28 december 2019 om 10:03
Moosforhappines1988 schreef: ↑26-12-2019 15:43Needop, Je vindt het heftig dat mensen overwegen om een kind te krijgen terwijl er kans is op ontwenning.
- dat is inderdaad een oordeel.
Oh ja? Het is toch precies dezelfde bewoording die Foxie zelf gebruik om aan te geven wat ze vond van het zien van de ontwenningsverschijnselen bij haar eigen pasgeboren baby? Dat vond ze heftig schreef ze. Zo vind ik het net als Nerd heftig dat mensen hiervoor kiezen. En kiezen voor het risico wat het met de hersenen van een ontwikkelend embryo, foetus, baby doet. Maar omdat dat voor sommigen confronterend is om te lezen moet er met gestrekt been tegenin gegaan worden natuurlijk, anders kun je je keuze niet goedpraten.
zaterdag 28 december 2019 om 12:05
Je kunt zeggen dat je het heftig vind dat mensen hiervoor kiezen, of dat je het heftig vind dat mensen deze keuze moeten maken. Wereld van verschil. Het eerste is gemeen, veroordelend en wekt sterk de suggestie dat volgens jou deze mensen (in dit geval ik) een slecht mens of moeder zijn en geen kind hadden mogen krijgen in deze situatie. Dat mag je vinden, dat kan. Maar ga dat lekker even tegen iemand anders zeggen. Wat hebben mensen die in deze situatie zitten hieraan?
En ja, dan kun je inderdaad een gestrekt been, in je gezicht, verwachten. Niet alleen om mijn keuze goed te praten, maar ook het bestaansrecht van mijn kinderen en mij als moeder.
En ja, dan kun je inderdaad een gestrekt been, in je gezicht, verwachten. Niet alleen om mijn keuze goed te praten, maar ook het bestaansrecht van mijn kinderen en mij als moeder.
zaterdag 28 december 2019 om 12:12
Die reactie is wel helpend, want keuzes maken is beide kanten belichten, niet alleen wat in jouw straatje past. Hier wordt door sommigen net gedaan alsof het kindje het maar te accepteren heeft. Dit ga je een kind toch niet willens en wetens aan doen? Prima, dat stressniveau van de moeder, maar hoe zit het dan met het stressniveau van netgeboren (!) baby tijdens afkicken?Moosforhappines1988 schreef: ↑26-12-2019 15:43Needop, Je vindt het heftig dat mensen overwegen om een kind te krijgen terwijl er kans is op ontwenning.
- dat is inderdaad een oordeel.
Ik wil geen discussies, je beseft niet hoe moeilijk dit al voor TO is.
Je reactie is gewoon echt niet helpend. Ze vraagt naar ervaringen, niet naar wat jij heftig vindt om te horen.
Misschien is het juist goed om je te realiseren dat niet iedereen geschikt is om zwanger te raken. Een goede moeder zijn is soms ook in zien dat het (nu?) niet het geschikte moment is.
En ja, nu krijg ik vast heel veel boze reacties want kwetsend, maar het mag wel gezegd worden. Blijf eerlijk naar jezelf, ook al is het soms erg pijnlijk. Ga het niet zitten goed praten omdat jij per se een kind wilde, ook al moest kind daaronder lijden en risico's met ontwikkeling aan hersenen.
zaterdag 28 december 2019 om 12:29
foxie29 schreef: ↑28-12-2019 12:05Je kunt zeggen dat je het heftig vind dat mensen hiervoor kiezen, of dat je het heftig vind dat mensen deze keuze moeten maken. Wereld van verschil. Het eerste is gemeen, veroordelend en wekt sterk de suggestie dat volgens jou deze mensen (in dit geval ik) een slecht mens of moeder zijn en geen kind hadden mogen krijgen in deze situatie. Dat mag je vinden, dat kan. Maar ga dat lekker even tegen iemand anders zeggen. Wat hebben mensen die in deze situatie zitten hieraan?
En ja, dan kun je inderdaad een gestrekt been, in je gezicht, verwachten. Niet alleen om mijn keuze goed te praten, maar ook het bestaansrecht van mijn kinderen en mij als moeder.
Als jij dat nodig hebt om naar jezelf te verantwoorden dat je ervoor kiest om bewust een kind op de wereld te zetten dat moet afkicken van heftige medicijnen en waarvan onbekend is wat die medicijnen met de hersenen heeft gedaan dan moet je dat vooral doen. Ik snap ook wel dat als je daar elke dag bij stil zou staan je gek zou worden dus doet moet je zeker niet doen. Je hebt ervoor gekozen en ze zijn er nu, geniet ervan. Het heeft verder niets te maken met hun bestaansrecht maar dat weet je zelf ook wel.
Mensen die in diezelfde situatie zitten hebben weinig aan kop-in-het-zand-stekende reacties, of 'ik had geen keuze'. De meest waardevolle reactie hier voor mensen als TO is die van EHR. Dus TO: lees de reactie van EHR goed en maak een goed overwogen keuze.
zaterdag 28 december 2019 om 12:30
Wat ga je precies een kind niet willens en wetens aan doen? Je hebt het over het stressniveau bij afkicken. Daar is inderdaad een kans op, sommige (niet alle) ad baby's hebben hier in meer of mindere mate last van. Nogmaals, dit is een kans. Mijn beide baby's hadden een Apgar van 10. De bevalling kan bij welke vrouw dan ook slecht verlopen waardoor de baby veel stress ervaart. Dit is een kans als je bevalt. Zeg je daar ook, dat ze dit willens en wetens een kindje aan doen?Phloxx schreef: ↑28-12-2019 12:12Die reactie is wel helpend, want keuzes maken is beide kanten belichten, niet alleen wat in jouw straatje past. Hier wordt door sommigen net gedaan alsof het kindje het maar te accepteren heeft. Dit ga je een kind toch niet willens en wetens aan doen? Prima, dat stressniveau van de moeder, maar hoe zit het dan met het stressniveau van netgeboren (!) baby tijdens afkicken?
Misschien is het juist goed om je te realiseren dat niet iedereen geschikt is om zwanger te raken. Een goede moeder zijn is soms ook in zien dat het (nu?) niet het geschikte moment is.
En ja, nu krijg ik vast heel veel boze reacties want kwetsend, maar het mag wel gezegd worden. Blijf eerlijk naar jezelf, ook al is het soms erg pijnlijk. Ga het niet zitten goed praten omdat jij per se een kind wilde, ook al moest kind daaronder lijden en risico's met ontwikkeling aan hersenen.
zaterdag 28 december 2019 om 12:35
Het is dus wel bekend dat het geen effect heeft op de hersenen. Ik voel een vaccinatie discussie opkomen. Maar goed, jullie mogen vinden wat je wilt uiteraard. Ik vind ook heel veel dingen van jullie mening, maar dat is duidelijk.
Ik vat dit allemaal veel te persoonlijk op en dat is teveel eer, dus ik stap uit de 'discussie'. Ik wens TO veel wijsheid en hoop dat je er uit komt. Blijf bij jezelf en wat je nodig hebt. En voor de andere twee, ik wens jullie een goed 2020 met veel inlevingsvermogen.
Ik vat dit allemaal veel te persoonlijk op en dat is teveel eer, dus ik stap uit de 'discussie'. Ik wens TO veel wijsheid en hoop dat je er uit komt. Blijf bij jezelf en wat je nodig hebt. En voor de andere twee, ik wens jullie een goed 2020 met veel inlevingsvermogen.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
