Zwanger worden ronde 12+ (+MM)

Hier is het begonnen.. morgen hoor ik of we weer mogen starten met iui..

Aahhh Samoa en Tinkerbell !



Rosalie je houdt het nog wel spannend hoor, duim voor je!



Maanroosvis: Nee zijn niet mijn echte benen hoor, had natuurlijk wel gekund. Heb inmiddels ook al wel anderhalf jaar mijn groenebroek niet meer aangehad Hahaha.



Vanochtend echo gehad en groeit één ei, dat met een dag of 3 a 4 gaat springen. Helemaal prima dus. Mocht het nu deze ronde weer niet lukken willen ze me volgende ronde aan de Menopur + GonalF hebben.

Iemand daar ervaring mee?

De bijwerkingen van de Clomid worden bij mij nu te erg (ben een wandelende sneeuwbal, mijn psoriaris vlamt verschrikkelijk op) terwijl het niet het gewenste effect heeft. Ok, mijn eisprong vindt nu wat eerder plaats, maar mijn menstruatie is ook vervroegd. Kortom de tijd tussen ovulatie en menstruatie is nu ook bij 3 Clomid rondes op rij nog maar 9 dagen.

Heb dus vanochtend zelf aangegeven in ieder geval helemaal klaar te zijn met de Clomid.



Menopur zitten iets andere stoffen waardoor het misschien wel effect heeft op mijn LF.

Zou dan vanaf dag 3 tot aan mijn ovulatie dagelijks moeten spuiten. Na ja, misschien is het uberhaupt niet eens nodig.

En ik ben er eigenlijk ook nog niet over uit of ik gelijk verder wil met de Menopur of straks eerste een 'zelf proberen' fase van een half jaar wil inbouwen.

Samoa en tinkerbell



Rosalie hopelijk snel duidelijkheid!



Groenebroek hopelijk is het gewoon eindelijk eens raak deze ronde en hoef je niet over te stappen

Ronde 10......... nieuwe NOD ergens begin november

Samoa, Tinkerbell en Rosalie .. Het is geen goede maand.. Bah, wat kut allemaal!



Groenebroek, hopelijk is het niet nodig! Iig vrij snel weer een eisprong. Vriendin van mij heeft GonalF gespoten en was hier erg tevreden mee in tegenstelling tot de clomid. Clomid deed niets bij haar. GonalF wel, inmiddels is ze zwanger. Andere vriendin heeft ook GonalF gespoten voor haar IVF, had hier ook geen bijwerkingen oid van. Heeft nu een tweeling. Als je vragen hebt wil ik ze gerust aan ze stellen!



Samoa wat lijkt het me rot dat mensen zo doen... Ik ben er nogal open over en merk dat me dat echt goed doet. De meeste mensen zijn echt lief! Maar dat is mijn beleving.



Hier een dipdag.. Zit van alles op te zoeken over het OFO. Ben bang voor hsg of laparoscopie, dit omdat de gyn me hier al een beetje op voorbereid heeft. Zit alweer op dag 36 en er is geen eisprong en/of ongesteldheid te bekennen...... Moet eerlijk zeggen dat ik deze ronde ook geen ovu testen gebruik omdat de gyn duidelijk aangaf dat er geen leven in mn kleine eiblaasjes zat. Was het maar de 25e.... Duurt lang! Sorry moet even klagen!

Dag lieve meiden,



Samoa, tinkerbell en Rosalie, wat balen dat jullie ongesteld zijn geworden ;-(



Groenebroek, wat naar al die bijwerkingen van de Clomid... Hoop zo dat niets anders meer nodig is en het nu gewoon eens raak is.



BAM, hoe is het op t Wachtbankje?



Pollewop, jeetje, wat rot weer zo'n lange cyclus zeg... Waarom ben je bang voor laparoscopie? Kan ook hoop duidelijkheid geven (deed het bij mij tenminste).



Hier geen goed nieuws. Morgen zou ik 6 weken zijn, vandaag een miskraam gehad. Straks in t ziekenhuis geweest en bevestigd ;-( dus als het mag zet ik mezelf een dezer dagen weer in de tabel.... Ik voelde het gister eigenlijk al aankomen.... Nu zijn we nog extreem verdrietig... Wilde het toch graag delen. Ik ga me nu op een grote zak m&ms en daarna op sushi storten...

Oooh nee Wolkje! Ik schrik er van

Wat ontzettend naar, kut en klote! Je hebt alle reden om extreem verdrietig te zijn.. Wat voelde je, toen het er aan zat te komen? Jeetje lieverd, dit gun ik je echt niet. Wees inderdaad maar even extra lief voor jezelf, samen met je vriend. Kan me voorstellen dat het even voelt als een rouwproces. En tuurlijk mag je terug komen bij ons, en in de tabel.

Dikke knuffel

Wolkje o mijn god dit meen je niet!!! !!!! Krijg er helemaal rillingen van, wat een verschrikkelijk nieuws!!!!! Had het je zo gegund meis... Pfff heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies ..

Ah neee Wolkje. Wat ontzettend verdrietig. Ik gunde het je zo. Moge de M&M's en sushi je goed smaken vanavond. Veel sterkte de komende tijd

Wat een droevige dag.. Sterkte aan iedereen

Nee wolkje

Wat kut zeg.. Ik weet gewoon even niet wat ik moet zeggen! Wat ontzettend oneerlijk..



Een hele hele hele dikke knuffel

Wolkje

Wolkje

Wat erg wolkje heel veel sterkte!

Nee wolkje, wat verschrikkelijk klote!!!

Heel veel succes meis en een hele dikke knuffel

Ooh voor alle andere lieve dames een tijdens deze verdrietige en teleurstellende dag!

Oh wat naar! Wolkje !



Rosalie ook .



Ik heb gisteraaf het Menopur boekje goed doorgelezen. Ik had het niet goed, het wordt dan een combinatie van een spuit of 10 met Menopur en dan een Pregnylspuit om er voor te zorgen dat het ei ook daadwerkelijk springt (ipv de door mij eerder genoemde GonalF).

Oh wat naar Wolkje. Vreselijk. Eindelijk zwanger en dan dit. Meis dit is echt klote.



Ik doe een wens voor je en hoop dat je snel weer zwanger bent. Neemt niet de pijn weg, maar hoop dat je snel weer zo veel blijdschap gegund is. Misschien een lichtpuntje aan de eind van de tunnel, je weet dat je zwanger kunt worden, hoop dat het een geruststelling mag zijn.



Voor nu heel veel sterkte gewenst

Spannend weer Groenebroek. Hoop echt voor jullie dat dit ei gaat springen en bevrucht wordt. En dan ook nog innesteld en blijft zitten (een heel proces is dat eigenlijk wonderlijk dat dat zo vaak goed gaat). Lijkt me lastig al die medicatie en vooral als het dan niet het gewenste effect heeft gehad tot nu toe en veel bijwerkingen. Duim voor jullie en snap dat je nog niet zo goed weet hoe je verder wilt. Je wilt eigenlijk niet stoppen maar alles kost natuurlijk veel energie en ook voor je lijf is het een aanslag. Ik heb het al vaker gelezen maar ook vanaf hier diep respect voor jullie al gun ik jullie vooral dat dit hele traject zo snel mogelijk klaar is en jullie je doel mogen bereiken

Ik heb m'n nieuwe ronde ingevoerd en sexyladygirl uit de tabel gehaald.



Hou mijn NOD op november want ben er na 10 maanden wel achter dat ik me veelste veel vasthou aan de NOD en als ik dan een dagje overtijd ben ik al helemaal hyper ben en slecht functioneer. Dus ergens in november is mijn NOD.



Zo nu in ieder geval weer een paar weken rust........

Rosalie, ik snap wel dat die exacte nod-dag je net veel stress bezorgt. Waarschijnlijk wel een goed idee om te proberen je niet al te erg vast te pinnen op die ene exacte dag maar op een periode rond de vermoedelijke nod. Ben je al een beetje bekomen van de afgelopen dagen?



Groenebroek, ik hoop dat je eitje deze keer goed evolueert en alles doet wat het zou moeten doen:)

Pff vind het gewoon moeilijk weer verder te kletsen na het verschrikkelijke nieuws van Wolkje.. Meid nogmaals veel sterkte, ik denk veel aan je .



Hier vandaag weer een zkh afspraak gehad en we mogen door met iui. Was nog wel een discussie want gyn was bang dat ik het mentaal misschien niet aan kan en of dat mijn relatie het wel aan kan (???). Had echt het gevoel dat ik me moest verdedigen en dat was niet zo fijn. Heb hem ook wel even duidelijk gemaakt dat stoppen geen optie is. Uiteindelijk gelukkig dus toch verder met iui. Heb er zin in!

Dag lieve meiden,

Dank voor het mee leven.... (lieksie! Lief dat ook jij wat liet horen!) dat doet me goed... Aangezien we het natuurlijk niet echt gedeeld hadden in onze omgeving dat we zwanger waren is het lastig om nu ineens te delen dat ik een miskraam heb gehad... (vind het een beetje raar om vrienden te appen die vragen hoe het gaat; nou, kut ik heb een miskraam gehad)... Heb wel mijn ouders gebeld en het verteld... Was wel even fijn om uit te huilen.



Even kort (kort typte ik toen ik begon, nu ik klaar ben en ik het terug lees is het verhaal niet echt kort... sorry) wat er is gebeurd. Ik ben afgelopen vrijdag heel ziek geworden. Het leek buikgriep... Ik begon met overgeven en dit hield niet meer op voor de 24/36 erna. Heb zaterdagavond het ziekenhuis gebeld, daar wilde ze me eerst al opnemen omdat ik zoveel vocht verloor. Uit eindelijk mocht ik met wat medicatie naar huis onder de voorwaarde dat ik de twee uur daarna wat water binnen zou houden. Dat ging goed, maar ik bleef wel heel ziek... Natuurlijk was ik meteen bang voor de baby, maar in het ziekenhuis zeiden ze dat het niet zo heel veel kwaad zou kunnen.



Dinsdag was ik nog thuis gebleven van mijn werk om mijn lichaam echt goed de rust te geven (ik had nog steeds knaltesten, want had wel nog een zwangerschapstest gedaan). Alleen toen kreeg ik wat bruin bloedverlies. Ik heb meteen weer het ziekenhuis gebeld. Zij zeiden dat het geen kwaad kon, maar dat we de echo wel zouden vervroegen (ik zou vandaag 6 weken zijn... ) Gister een halve dag gaan werken, en toen begon ik echt met bloeden en kramp... Instinctief wist ik meteen dat het niet goed was. Weer het ziekenhuis gebeld en moest ditmaal direct langskomen naar de afdeling triage... (heb daar nog een klein beetje lopen mopperen waarom ik niet naar fertiliteit mocht, dat is bekend terrein voor me... nu kwam ik op een afdeling waar allemaal hoogzwangere vrouwen rondliepen). In een kamertje met een bedje heb ik gewacht tot mijn vriend er was. Klinkt gek, maar dat vond ik ergens nog het moeilijkst, om hem zo te zien. Hij moest namelijk zo erg huilen.... Normaal is het een extreem positieve optimistische jongen, die ik zelden heb zien huilen in onze relatie..... Maar hij was gister zo ontroostbaar, ze machteloosheid straalde van hem af.... Nu ik dit type rollen de tranen weer over mijn wangen....



Anyway, Ik kreeg wat onderzoeken en werd toen gezien door de gynaecoloog, een vreemde man voor mij... (niet dat hij vreemd was, maar ik kende hem natuurlijk niet, omdat het een andere afdeling was... ) Als ik niet al mijn waardigheid al verloren was tijdens het afgelopen jaar bij de afdeling fertiliteit, dan heb ik gister wel het laatste beetje verloren. Een behuild gezicht, bloed dat uit me stroomde (sorry voor de beschrijving) en dan een inwendige echo bij een vreemde man............... Ik voelde me zo klein........



Natuurlijk werd bevestigd wat we vreesde, een miskraam. Het lijkt er niet op (dat kon hij nog niet met zekerheid zeggen) dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was. Daar heb ik schijnbaar een verhoogde kans op omdat ik 2 operaties heb gehad voor de verklevingen in mijn eilieders (dat wist ik van te voren ook allemaal niet dat ik dat nu dus heb)... Dinsdag moet ik weer terug om verder te kijken of het 'schoon' is.......



En nu...... Nu weer verder.... Ik probeer me te troosten met de gedachte, ik kan in ieder geval zwanger worden. Maar gek genoeg troost me dat nu niet.... Al die teleurstellingen die ik steeds heb gehad dat er geen eitje groeide, of wanneer ik weer ongesteld worden, die lijken te vervagen in vergelijking hiermee.... Twee weken lang heb ik me zo blij gevoeld, we waren gematigd enthousiast omdat we onszelf wilde behoeden voor zoiets, maar toch... We noemde elkaar papa en mama, droomde eindelijk over alles wat we gingen doen met de baby kamer... Ik had al een kinderdagverblijf aangeschreven om te komen kijken (want tja... daar zijn schijnbaar ook lange wachtlijsten voor). Ik droomde ervan hoe we het mijn ouders zouden gaan vertellen dat ze eindelijk opa en oma zouden worden, mijn schoonouders eveneens............ Ik laat het verdriet nu maar even over me heen komen... Ik merk dat het fijn is dat ik nu even mijn verhaal kan doen.... En dan gaan we ons weer herpakken... en weer opnieuw proberen....



Sorry meiden, voor deze hele lange egopost............. Het is er nu uit.... Hierna ga ik weer op jullie reageren hoor.......

Lieve wolkje. De tranen rollen over mijn wangen bij het lezen van je verhaal. Ik leef met je nee, weet alleen heel slecht wat ik moet zeggen. Ik wil iets positiefs zeggen, je op beuren, maar dat wil ik ook weer niet. Het is gewoon kut en dat gevoel en het verdriet mag er ook gewoon zijn.

Ik wil alleen nog maals een hele dikke knuffel geven!



Je vroeg nog waarom ik bang was voor de evt. Operatie. Ik ben eigenlijk bang voor het hele onderzoek. Ik heb al de stempel pcos gekregen. Wat als ik onvruchtbaar ben? Of als vriend onvruchtbaar is. Ik weet dat ik niet zo moet denken en dat er eindelijk iets kan gaan gebeuren nav de onderzoeken, maar toch..

Wolkje, hetzelfde hier als bij Pollewop. De tranen staan me in de ogen.. Wat een verhaal. Ik hoop dat je de komende tijd erover kan praten/huilen/.. met je partner en de mensen om je heen. Uiteraard mag dat hier ook. Het is niet omdat we allemaal graag zwanger willen worden, dat er na je vorige post geen plaats meer is om op je verhaal terug te komen. Ik wens je veel kracht en steun Wolkje xx