1. Volgens mij is er nog niet een soortgelijk topic hier op viva en zo wel, zou ik graag daar de link van willen ;-)

    Mijn oudste zoon van 4 jaar heeft veel kenmerken van ASS. Toen hij geobserveerd werd door de Opvoedpoli, thuis en op de peuterspeelzaal, was hij te jong om een echte diagnose te stellen. Inmiddels is hij 4 en zou het wel kunnen maar die behoefte heb ik (nog) niet echt.

    Waar ik wel behoefte aan heb ik ervaringen delen, tips uitwisselen en steun van moeders met jonge kinderen met autisme/ ass.

    Mijn zoon zit momenteel op een behandelgroep, voorheen was dit het MKD. En vorige week heb ik te horen gekregen dat hij naar speciaal onderwijs gaat.
    Voor hem is dat helemaal goed natuurlijk, hij zal daar beter op zijn plek zitten dan op een reguliere basisschool. Voor mij is het wel even slikken. Het is zo definitief dat hij "anders" is.

    Ik zit nu na een enorme uitbarsting van mijn zoon, uitgeblust op de bank, opzoek naar wat steun.
    Wie schrijft er mee?

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Log nu in om te reageren
  1. Ik! En ik weet hoe moe je bent. Daarom ga ik nu slapen. Morgen kom ik schrijven.
  2. Hier ook ASS, kind is nu 8 , diagnose bij 3,5 jaar. Na gedegen onderzoek door een goede kinderpsychiater. ( mensen vinden 3,5 wel heul jong voor een etiketje hoor).
    Verder ben ik net als jou nu ff uitgeblust.
    Net een uur heerlijk gewandeld om mijn hoofd leeg te maken.
    Kind is hier oudste van 3.
  3. quote:
    hvm schreef op 06 oktober 2016 @ 21:24:
    Ik! En ik weet hoe moe je bent. Daarom ga ik nu slapen. Morgen kom ik schrijven.
    Hahaha ik wou eerst exact hetzelfde typen. Trusten
  4. Ach.... nog meer uitgebluste moeders dus :hug:
    Slaap lekker. Hopelijk rustige nachten.

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  5. Mag ik vragen hoe jullie erachter kwamen dat jullie kind 'iets' heeft?
    Wat was het gedrag van je kind, bij wie kon je terecht om twijfels uit te spreken?

    Klaar bam...We appen wel nu een klein beetje van hoe en wat en soms af en toe
  6. Hier zijn de onderzoeken in werking gezet toen hij op de psz zat en hij gedag vertoonde wat niet bij zijn leeftijd meer paste.
    Ook thuis hadden we steeds meer problemen met hem maar die wijtte ik altijd aan externe factoren.
    Maar terug kijkend was hij als baby al anders.
    Een voorbeeld; Ik heb in mijn omgeving veel kinderen die even oud zijn als Mini (even voor het gemak gebruik ik zijn forumnaam). Ik kreeg altijd veel foto's toegestuurd van lachende baby's. Maar Mini kreeg ik nooit lachend op een foto.
    Ook was hij een erg makkelijke baby, die gewoon een tijd lang zich kon vermaken met 1 blokje.
    Nu hij een jonger broertje heeft, heb ik vergelijkingsmateriaal. Al is Nano (ook forumnaam) echt het tegenovergestelde van Mini.
    Maar hij kon schaterlachen, ik moest achter hem aan altijd en inmiddels is hij 2 en kletst de oren van mijn kop.
    Mini begon met praten toen hij 3 was. Daarvoor had hij zijn eigen taaltje.

    Achteraf gezien vallen de puzzelstukjes op zn plek.

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  7. quote:
    harissa schreef op 06 oktober 2016 @ 21:30:
    Mag ik vragen hoe jullie erachter kwamen dat jullie kind 'iets' heeft?
    Wat was het gedrag van je kind, bij wie kon je terecht om twijfels uit te spreken?


    Wij liepen ivm slechte start al bij kinderarts. Kind was als baby pittig in de zin v as n structuur etc.
    Na 6 weken krijsen ( 12 uur per dag vsn 7 tot 7, kon je klok op gelijk zetten, je bent autist of niet hè) en een week ziekenhuis hadden een strak ritme. Maar als ik daar vanaf week door bv een boodschap te doen was het de rest vd dag krijsen.
    De rest typ ik een andere keer. Maar zo begon de kinderarts met 1,5 jaar over autisme.
  8. Door deze rare tip doen jouw pumps geen pijn meer

    De spreuk 'wie mooi wil zijn, moet pijn lijden' is voor niets zo toepasselijk als voor het dragen van pumps. Want die hoge hakken mogen je benen dan wel langer laten lijken, je betaalt er vaak een blarende prijs voor. En dan hebben we het nog niet eens over die arme tenen die afgekneld worden.

    Lees verder

  9. Ik had ook al eens gezocht naar een dergelijk topic maar nog niet gevonden. Kind heeft ook hele rits symptomen die bij ASS horen maar werd toen (bijna 4) te jong bevonden voor diagnose. Kind heeft hoge intelligentie en kan daardoor veel compenseren. De nodige opvallendheden blijven en het gaat met ups en downs maar kind kan wel naar regulier onderwijs. Moeilijke vind ik zelf dat bij kind nu ook het bewustzijn begint te komen dat kind anders is.
  10. Mijn zoon is 10 en kreeg op zijn 5e de diagnose (klassiek) autisme. En ook ik ben doodmoe, al jaren. Sorry, klinkt niet echt bemoedigend. Heel gek, maar ik heb altijd pas door dat het een tijdje redelijk ging met hem als het weer heel moeizaam gaat (zoals nu helaas).
  11. quote:
    Angel64 schreef op 06 oktober 2016 @ 21:44:
    Ik had ook al eens gezocht naar een dergelijk topic maar nog niet gevonden. Kind heeft ook hele rits symptomen die bij ASS horen maar werd toen (bijna 4) te jong bevonden voor diagnose. Kind heeft hoge intelligentie en kan daardoor veel compenseren. De nodige opvallendheden blijven en het gaat met ups en downs maar kind kan wel naar regulier onderwijs. Moeilijke vind ik zelf dat bij kind nu ook het bewustzijn begint te komen dat kind anders is.


    Hier ook hoge intelligentie en dus vneel kunnen compenseren. Een grote valkuil want hij wordt hierdoor vaak overschat.
    En als je kind echt autisme kan hij dat niet compenseren met iq hoor mevrouw en dat soort flauwekul :sick:
  12. Hoi Estrellas! Ik blijf je tegen komen hier op het forum. Geen idee of je mij nog kent maar jij bent mij altijd bijgebleven.

    Maar OT ik heb een zoon van 6 (bijna 7) met ASS die nu 1,5 jaar de diagnose heeft. Al vanaf 2,5 hadden we signalen via o.a de kinderopvang maar we wilde hem graag eerst zijn eigen ontwikkeling laten doormaken. Een etiketje kon namelijk altijd nog wel. Dat etiketje kwam er uiteindelijk vrij vlot.

    Hij zit op het speciaal basisonderwijs sinds dit jaar na een half jaar thuis te hebben gezeten in groep 3.

    Dat uitgebluste ken ik. Nu zijn verjaardag er aan komt en daarna de feestdagen zien we een enorme teruggang in gedrag. Niet meer praten, niet meer eten en om alles enorm verdrietig of gigantisch boos. Net als bij jou loopt er nog een jongere neusje rond en jeetje dat is wel aanpoten hoor!

    Ik schrijf hier graag mee en wil natuurlijk vragen beantwoorden als die er zijn.
  13. Mini krijgt binnenkort ook een IQ test omdat ze het idee hebben dat hij erg slim is. Hij heeft ook een geheugen van een olifant.
    Mij is verteld dat een hoger IQ bij ass alleen maar in zijn voordeel kan werken omdat hij dan juist leerbaar is en eventueel wenselijk gedrag aan kan leren.

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  14. quote:
    estrellas2 schreef op 06 oktober 2016 @ 21:55:
    Mini krijgt binnenkort ook een IQ test omdat ze het idee hebben dat hij erg slim is. Hij heeft ook een geheugen van een olifant.
    Mij is verteld dat een hoger IQ bij ass alleen maar in zijn voordeel kan werken omdat hij dan juist leerbaar is en eventueel wenselijk gedrag aan kan leren.


    Dat is zeker waar. Vooral omdat je bij een gemiddelde tot meer begaafde kinderen veel meer kan uitleggen wat de regels, kaders en sociaal wenselijke reacties zijn en ze daar dus ook trucjes voor kan leren. Al zal het altijd een beetje onnatuurlijk overkomen is mijn ervaring.

    Mag ik je vragen hoe Maxi het vindt er mee om gaat? Mijn partner heeft het er heel lang heel moeilijk meegehad.
  15. Hoi Mariatesselschade, ik herken je niet. Hebben wij al eens samen geachreven? Of heb je mee geschreven in een ander topic van mij?

    Ik herken heel erg wat je schrijft. Ik kijk ook niet echt uit naar de feestdagen, Sinterklaas vooral. Ik merk de laatste 2 weken ook een verandering in zijn gedrag maar kan de vinger er niet op leggen waar dit door komt.
    Ikzelf hik ook tegen de herfstvakantie aan.
    Hoe kan ik deze week zo voorspelbaar mogelijk voor hem maken??

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  16. quote:
    mariatesselschade schreef op 06 oktober 2016 @ 21:58:
    [...]


    Dat is zeker waar. Vooral omdat je bij een gemiddelde tot meer begaafde kinderen veel meer kan uitleggen wat de regels, kaders en sociaal wenselijke reacties zijn en ze daar dus ook trucjes voor kan leren. Al zal het altijd een beetje onnatuurlijk overkomen is mijn ervaring.

    Mag ik je vragen hoe Maxi het vindt er mee om gaat? Mijn partner heeft het er heel lang heel moeilijk meegehad.


    In het begin had Maxi het er wel moeilijk mee maar hij is steeds mee geweest naar alle gesprekken, ziet in dat Mini nu erg op zijn plek zit, doet echt wat met de adviezen van de opvoedpoli.
    Maar hij heeft het totaal niet moeilijk met het idee dat Mini "anders" is. Als dat is wat je bedoelt waar jouw man het moeilijk mee heeft.
    Mini is gewoon speciaal :heart:

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  17. Ja ik.
    Een van mijn zoontjes is afgelopen november gediagnosticeerd met ass i.c.m adhd. Hij wordt volgende week 7, en zit sinds dit schooljaar op speciaal onderwijs, omdat regulier onderwijs niet met hem kon handelen. Daar komt bij dat hij een zeer hoge intelligentie heeft. Maar op sociaal vlak flink achter loopt.
    We gaan nu het traject in voor medicijn gebruik, wat een flinke kluif gaat worden aangezien adhd en ass nogal tegengesteld zijn.
    Wat het complex maakt ook is dat bij m'n 2 andere zoontjes ook vermoed wordt dat ze adhd en/of ass hebben. Maar ik ben nog niet zover dat ik dat ook definitief zwart op wit wil hebben, dus die testen heb ik (nog) niet laten doen. Ik weet ook nog niet of ik die nog wil gaan doen.
    Maar het is heftig, en slopend en intensief en uitputtend. Aan de andere kant kan ik ook vol verwondering en bewondering opkijken naar de manier zoals hij de wereld inkijkt, en hoe creatief hij met oplossingen kan zijn.
  18. quote:
    estrellas2 schreef op 06 oktober 2016 @ 22:00:
    Hoi Mariatesselschade, ik herken je niet. Hebben wij al eens samen geachreven? Of heb je mee geschreven in een ander topic van mij?

    Ik herken heel erg wat je schrijft. Ik kijk ook niet echt uit naar de feestdagen, Sinterklaas vooral. Ik merk de laatste 2 weken ook een verandering in zijn gedrag maar kan de vinger er niet op leggen waar dit door komt.
    Ikzelf hik ook tegen de herfstvakantie aan.
    Hoe kan ik deze week zo voorspelbaar mogelijk voor hem maken??


    We waren ten tijden van de je tweede zwangerschap tegelijk zwanger maar ik had toen nog een andere Nick. Later een beetje meegenopt met je andere topics.

    Naast het "gebruikelijke" als een pictobord, veel herhalen, veel de dag doorspreken help hier vooral verwachtingmanagement erg. Dus als ze een stapje terug doen daar in mee gaan. Veel boze buien? Oké maar dan de kaders scheppen waar binnen dat kan. Ken je het boek geef me de vijf? Dat gaat erg over mee bewegen ipv er tegen in gaan. De eerste winst is al dat het veel minder energie kost :)
  19. quote:
    estrellas2 schreef op 06 oktober 2016 @ 21:55:
    Mini krijgt binnenkort ook een IQ test omdat ze het idee hebben dat hij erg slim is. Hij heeft ook een geheugen van een olifant.
    Mij is verteld dat een hoger IQ bij ass alleen maar in zijn voordeel kan werken omdat hij dan juist leerbaar is en eventueel wenselijk gedrag aan kan leren.


    Dat is idd wel waar.
    Nadeel ervan is dat kind snel overschat wordt.
    En het blijft idd niet natuurlijk overkomen.
    Wij hebben zoon bv geleerd dat hij netjes een hand geeft en zich voorstelt als hij iemand niet kent. Dit doet hij dus vervolgens ook bij een wildvreemde oma die met kleinkind in de speeltuin zit
  20. Hoge intelligentie laat zich niet zozeer op spraak zien. Daardoor wordt kind eerder onderschat als overschat.

    Diagnotisering hier opgestart toen kind op school kwam en snel in een neerwaartse spiraal terecht kwam. Veel conflicten, boos en thuis onhandelbaar. Van nature echter een heel lief kind dus pastte totaal niet. Vervangend leerkracht had het door en heeft ons op goede spoor gezet samen met fysiotherapeut.

    Sociale spel blijft heel moeilijk. Iedere dag opnieuw is het lastig om contacten te leggen met leeftijdsgenoten. Met kinderen die ouder zijn of stuk jonger gaan de contacten beter. Herkennen jullie dat ook? Lijkt erop dat ouderen beter kunnen relativeren en jongere meer op dezelfde lijn zitten. Tov leeftijdsgenoten valt t het beste op dat kind anders is.
  21. [quote]estrellas2 schreef op 06 oktober 2016 @ 22:00:
    Ik merk de laatste 2 weken ook een verandering in zijn gedrag maar kan de vinger er niet op leggen waar dit door komt.


    Mijn zoon met ass heeft altijd bij wisseling van winter naar lente en zomer naar herfst een verandering in zijn gedrag. Zou dat bij jouw zoon ook zo kunnen zijn? het gebeurd altijd op het moment dat het weer omslaat.
    marretje23 wijzigde dit bericht op 07-10-2016 08:24 met 13%
  22. Ben nu wel benieuwd naar je andere Nick mariatesselschade ;-)

    Picto's gebuiken wij sindskort ook. Dat was in het begin wat lastig voor hem omdat het ochtend programma iets anders ging lopen.
    Normaal mocht hij een broodje voor de tv eten. Maar omdat hij dan gerust een uur over een boterham deed, wilden wij dit veranderen en hebben dat mbv de picto's gedaan.
    Vreselijk was dat de eerste ochtenden. Het klopte voor Mini namelijk niet.

    Het boek ken ik niet, ik ga er eens naar kijken.

    Herkenbaar mamajobsa, wij zijn heel erg knuffelig thuisen zeggen dat knuffels altijd mogen. Maar dus liever niet met vreemden ;-)

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  23. Oh marretje, dat zou inderdaad wel eens kunnen. Daar heb ik nog niet eens aan gedacht.

    Ik ga nu toch maar slapen. Kom morgen weer terug.

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
  24. Welterusten!
    quote:
    harissa schreef op 06 oktober 2016 @ 21:30:
    Mag ik vragen hoe jullie erachter kwamen dat jullie kind 'iets' heeft?
    Wat was het gedrag van je kind, bij wie kon je terecht om twijfels uit te spreken?


    Nog even snel, ik lees nu je vraag.
    Wij zijn via het consultatiebureau en huisarts bij de opvoedpoli terecht gekomen.

    There is no footprint too small to leave an imprint on this world!