Log nu in om te reageren
  1. Nou dat lijkt me inderdaad een hele goede reden om aan kinderen te beginnen ;-)
  2. quote:
    yesss schreef op 19 april 2017 @ 13:27:
    Nou dat lijkt me inderdaad een hele goede reden om aan kinderen te beginnen ;-)

    Nou ja, als je een ander zo gek kunt krijgen, dan hoef je je kind niet meer zelf te entertainen. ;-)

    Ik heb een zalig paasweekend gehad. Lekker hardgelopen en gefietst. Mijn moeder is langsgeweest en we hebben gebrunched. Gewoon lekker relaxt. Ik vind het altijd fijn dat ik met dit soort dagen niet de hele familie langs moet.

    Volgende week een kinderverjaardag, maar die ga ik skippen.
  3. @ Yess, waarom voel je je zo slecht met dit soort dagen? Omdat iedereen dan ''happily ever after" speelt? Of voelt het alsof je niet mag genieten van bv kerst, omdat je geen kinderen hebt? Dat schuldgevoel ken ik ook weleens, omdat mijn vriend me dat heeft aangepraat (denk aan; waarom houdt je van je familie maar wil je zelf niet familie maken?)

    Opgroeien met neefjes en nichtjes is wel een beetje anders dan met buurtkinderen. Met familie kun je toch een andere binding krijgen. Ik heb ook nog leuke herinneringen aan spelen met neefjes en nichtjes en daar is toch een bepaalde basis gelegd voor ons contact nu. Ook al zien we elkaar soms maanden niet.

    Sorry voor mijn late reactie. Ik wist niet zo goed hoe te reageren nadat ik me een beetje aangevallen voelde nav de post van Valderievaldera.

    Even op volgorde van posts;
    quote:
    Doornroosje75 schreef op 15 april 2017 @ 17:37:
    Maak je nu geen denkfout? Ontpillen is naar mijn idee juist géén stap in de goede richting! Het is namelijk een richting die jij niet wilt. Een richting waar alles in je zich tegen verzet.
    Tussen wel en geen kind bestaat geen compromis. Je kunt elkaar niet tegemoet komen. Iedere poging dat wel te doen leidt tot frustratie en verwijten. Jullie gaan een hekel aan elkaar krijgen op deze manier.

    Soms heb ik weleens een hekel aan hem (gehad) als hij zijn dwangmiddelen inzette (geen kinderen dan ook geen vakantie). Maar tegelijk houd ik ook zielsveel van hem.
    Ik weet niet goed wat ik van mijn ontpillen moet denken. Ik voelde na wat emotionele gebeurtenissen (begrafenis jonge collega etc) opeens emoties die ik niet kende. Voelde een angst voor leegte, en zag ook de kracht van kinderen. Ik liet ze over me heen komen. 3 weken lang dacht ik verrek, ik kan me er wel in vinden (als ik niet nadacht over de negatieve kanten). Dus vandaar dat ik hem aanbood te beginnen ontpillen-maar-andere voorbehoedsmiddelen te gebruiken. Dit omdat hij bang is dat dat wel een jaar duurt, en ik wil andere voorbehoedsmiddelen omdat ik te veel verhalen ken van raak-binnen-een maand.

    Helaas ben ik weer terug geswapt... maar merk dat dat veel te maken heeft aan alle remmingen die hij heeft opgelegd (vakantie, gezeur om concerten enz). Dus ik heb nog zo'n enorme drang vanalles andere dingen te willen.

    quote:
    Doornroosje75 schreef op 15 april 2017 @ 17:40:
    En door te zeggen dat bij hem een kind 'boven jou staat', neem je zijn kinderwens net zo min serieus, als hij jouw ontbrekende kinderwens.

    Daar heb je gelijk in. Ik denk dat ook niet altijd hoor, maar wel als ik boze emoties heb. Ik weet dat onze wens/niet wens even legitiem is.


    quote:
    valerievaldera schreef op 15 april 2017 @ 19:39:
    Praten over ontpillen is een heel duidelijk signaal dat je er toch voor een kind wil gaan samen met hem. Dat is toch juist niet een stap in de goede richting? Valse verwachtingen scheppen lijkt me een stuk pijnlijker, dan echt duidelijk aangeven dat je iets niet wil.

    Je moet echt absoluut geen kind 'nemen' als je niet wil. Dit is niet iets waar je iemand mee tegemoet kan komen.
    Het is geen valse verwachting scheppen.
  4. Forumster, zet VV gewoon onder de negeerknop, dan hebben er hier wel meer.

    Weet je, het is niet gek dat je even dacht; laat ik het toch maar doen! Je houdt van je man, hebt geen hekel aan kinderen enzo. Maar ik vind het wel heel tekenend dat je ondanks dát (en zijn gemiep) toch weer geswitched bent. Blijkbaar is jouw gevoel toch sterker.

    Forumster, waar ik zelf in jouw verhaal een punt van zorg vind, is dat hij jou dingen lijkt te weigeren die je graag wilt en die niet raar zijn. Zoals het remmen van je reislust, de concerten waar je heen wilt enz. Dingen die jou jóú maken, wat jouw dromen en wensen zijn.

    Je zegt: Ik denk dat hij een droomman is voor velen (ziet er leuk uit, humor, goede job, belooft zorgtaak te dragen, wil dik huis en vette auto en goed in de kleertjes). Ben ik nu zo raar? Hoor ik dit niet gewoon te willen? Doe ik moeilijk? en Het voelt niet als ik... doe mij maar een knus huisje, prima auto, eenvoud, genieten, reizen, natuur... O, en stiekem zie of zag ik mezelf over een jaar of 10 iets goeds doen voor de wereld. Zoals een cheetah rescue project ofzo en je weken in de bushbush zit.

    Ook hier mee, je moet niet iets willen omdat anderen vinden dat het zo hoort. Er zijn ongetwijfeld genoeg vrouwen die hem inderdaad een droomman vinden en dolgelukkig met hem zouden zijn.
    Voor mij zou het dat niet zijn, ik geef namelijk niet zo om spullen of uiterlijk vertoon. Ik ben meer zoals jij. Ik wil ook nu genieten en niet straks over 40 jaar, misschien haal je dat niet eens, omdat er geen geld is of je niet gezond meer bent enz.

    Dus nee, je bent niet raar. Blijkbaar komen jouw verlangens en wensen gewoon niet overeen met die van hem.

    Forumster, ik weet niet of je er al eerder iets over gezegd had. Maar liggen jullie wensen en verlangens (niet alleen mbt kinderen, maar reizen, concerten ed) dan al vanaf het begin zo ver uit elkaar of is het zo gegroeid door de jaren heen?
  5. quote:
    dianaf schreef op 19 april 2017 @ 16:20:
    Forumster, zet VV gewoon onder de negeerknop, dan hebben er hier wel meer.

    Weet je, het is niet gek dat je even dacht; laat ik het toch maar doen! Je houdt van je man, hebt geen hekel aan kinderen enzo. Maar ik vind het wel heel tekenend dat je ondanks dát (en zijn gemiep) toch weer geswitched bent. Blijkbaar is jouw gevoel toch sterker.

    Forumster, waar ik zelf in jouw verhaal een punt van zorg vind, is dat hij jou dingen lijkt te weigeren die je graag wilt en die niet raar zijn. Zoals het remmen van je reislust, de concerten waar je heen wilt enz. Dingen die jou jóú maken, wat jouw dromen en wensen zijn.

    Je zegt: Ik denk dat hij een droomman is voor velen (ziet er leuk uit, humor, goede job, belooft zorgtaak te dragen, wil dik huis en vette auto en goed in de kleertjes). Ben ik nu zo raar? Hoor ik dit niet gewoon te willen? Doe ik moeilijk? en Het voelt niet als ik... doe mij maar een knus huisje, prima auto, eenvoud, genieten, reizen, natuur... O, en stiekem zie of zag ik mezelf over een jaar of 10 iets goeds doen voor de wereld. Zoals een cheetah rescue project ofzo en je weken in de bushbush zit.

    Ook hier mee, je moet niet iets willen omdat anderen vinden dat het zo hoort. Er zijn ongetwijfeld genoeg vrouwen die hem inderdaad een droomman vinden en dolgelukkig met hem zouden zijn.
    Voor mij zou het dat niet zijn, ik geef namelijk niet zo om spullen of uiterlijk vertoon. Ik ben meer zoals jij. Ik wil ook nu genieten en niet straks over 40 jaar, misschien haal je dat niet eens, omdat er geen geld is of je niet gezond meer bent enz.

    Dus nee, je bent niet raar. Blijkbaar komen jouw verlangens en wensen gewoon niet overeen met die van hem.

    Forumster, ik weet niet of je er al eerder iets over gezegd had. Maar liggen jullie wensen en verlangens (niet alleen mbt kinderen, maar reizen, concerten ed) dan al vanaf het begin zo ver uit elkaar of is het zo gegroeid door de jaren heen?


    Dank je wel voor de post. Ik ben er meestal wel goed in om over ongewenste posts heen te lezen, maar deze stak me even een beetje.

    Toen mijn vriend en ik elkaar leerden kennen zei hij: "Oh, wat leuk, we kunnen samen reizen" En na mijn dubbele waarschuwing geen kinderwens en daar geen respons op te hebben gekregen dacht ik BINGO! Na 3 reizen was de reislust bij hem klaar denk ik, of het 'begon al?' Ik weet het niet. Uiteraard hadden we wel verschillen daar hoor, hij is meer van terrasjes en shoppen, waar ik meer van natuur en actief ben. Muziek geeft hij wat minder om eigenlijk, maar dat vind ik geen punt als je mij maar gewoon laat gaan ;)
  6. De VS wil Noord Korea aanvallen, Kim Jung is nog gekker dan zijn pa en als hij zijn bommen lanceert gaan we recht op een 3de wereld oorlog af. Ik ben erg blij dat we geen kinderen hebben. Valt het jullie ook op dat ouders vaak de grootste vervuilers zijn terwijl je zou denken dat dit voorbehouden is aan de kinderlozen, wij hoeven geen gezonde wereld achter te laten voor het nageslacht maar ik kan de gemiddelde ouder niet bijhouden met milieuvervuiling.
  7. Miljoenen luiers en al het plastic speelgoed wat ook nog in grote stukken plastic verpakt zit, 90% werkt op batterijen. En binnen no time vinden ze het "niet meer leuk".
    Top vervuilers.

    If you can't convince them, confuse them
  8. 5x opvoedtips voor je kat

    Hoewel het voor een hond de normaalste zaak van de wereld is om naar puppytraining te gaan, wordt van een kitten nog vaak gedacht dat die niet op te voeden is. Think again! Ook je kitty heeft training nodig om een grote brave kat te worden. #adv

    Lees verder

  9. Ik vraag me ook soms af hoe mensen met kinderen 'de wereld' ervaren. Het wordt er niet leuker en beter op. Ik geniet nog volop van van alles, maar of het volgende generatie nog zo leuk is? En die kinderen heb je dan wel (over het algemeen) bewust op de wereld gezet, omdat je dat egoistisch zelf wilde.

    Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
  10. @Forumster: op de v achter de naam van de betreffende forummer klikken en dan 'verberg alle berichten van..'. Scheelt een hoop ergernis.

    Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
  11. Over redenen waarom anderen willen dat je kinderen krijgt: mijn schoonzusje wil graag peettante worden, dus die mekkert nog wel eens over (het ontbreken van) kinderen. Peettante worden over mijn kat vindt ze blijkbaar niet goed genoeg. :cat:
    Overigens zou ik mijn kinderen niet laten dopen, dus het gaat sowieso nergens over.

    En veel sterkte Forumster! Ik heb nooit een relatie gehad met een man die wel kinderen wilde, maar wel met iemand die ik koste wat kost gelukkig probeerde te houden. Er was totaal geen ruimte meer voor mij en mijn gevoelens en ik cijferde mezelf volledig weg. Hij maakte me vaak ook wijs dat mijn mening (over wat dan ook) afwijkend en raar was. Ik moest daar aan denken, misschien zit ik er helemaal naast. Maar mocht je jezelf hierin herkennen: jij bent verantwoordelijk voor je eigen geluk, niet hij, dus luister naar jezelf en zorg goed voor jezelf!
  12. Lief dat je het vraagt Forumster, ik denk dat het ook te maken heeft met alleen zijn, het rare is dat ik daar de rest van het jaar geen tot weinig last van heb, maar rond die tijd voel ik me altijd heel rot en alleen... Vorig jaar weinig gehoord van vrienden, iedereen zijn eigen gezinnetje, viel me ff heel zwaar. Miste echt de tijden dat we het nog als vrienden groep vierden.

    Nu moet ik zeggen, dat jaar met mijn ex was ook geen succes, maar dat was een hele stressvolle relatie. Heb sowieso best een moeilijke tijd gehad en ook besloten om controle te nemen over mijn eigen leven, zoveel mogelijk te doen waar ik zelf happy van wordt en me echt te richten op mezelf :)

    Ik hoop echt dat je eruit gaat komen, het is heel moeilijk als je er met heel je gevoel inzit, wij kunnen allemaal makkelijk advies geven maar dat is puur rationeel, maar het zelf doen is het moeilijkste.
    Maar soms zijn bepaalde keuzes op dat moment heel pijnlijk maar op langer termijn wel beter en wordt je uiteindelijk alleen maar gelukkiger. :flower:
  13. quote:
    Geronimo2 schreef op 19 april 2017 @ 17:20:
    De VS wil Noord Korea aanvallen, Kim Jung is nog gekker dan zijn pa en als hij zijn bommen lanceert gaan we recht op een 3de wereld oorlog af. Ik ben erg blij dat we geen kinderen hebben. Valt het jullie ook op dat ouders vaak de grootste vervuilers zijn terwijl je zou denken dat dit voorbehouden is aan de kinderlozen, wij hoeven geen gezonde wereld achter te laten voor het nageslacht maar ik kan de gemiddelde ouder niet bijhouden met milieuvervuiling.


    Ik heb wel eens een discussie gehad over of kinderen krijgen an sich nou milieuvervuilend is of niet. Dat ging er behoorlijk fel aan toe. Ik vind dat je zelf verantwoordelijk bent voor de vervuiling die bij zo'n kind hoort, omdat het jouw keuze was om een kind te krijgen. (Laatst sprak ik ook iemand die er VIER had! WAAROM?) Wat mij betreft zijn er al veel te veel mensen, waarom zou je nieuwe maken als er nog genoeg rondlopen die zorg nodig hebben?

    Maar zo ziet niet iedereen dat. Zo vertelde een enorme milieufreak me ooit dat mijn (asiel)kat vervuilend was en verkondigde met trots dat zij daarom geen hond namen. Toen vroeg ik hem (met een grijns, maar wel menens): waarom hebben jullie dan twee kinderen? Daarbij valt mijn kat in het niets. Daar had ie niks op te zeggen.

    Maar mijn kind kan een oplossing vinden voor duurzame energie, heb ik ook nog wel eens iemand horen tegensputteren. Kinderen bieden de oplossing! Tja. Of niet he, en dan dragen ze toch vooral erg bij aan het probleem. Maarja, als je iets echt wil, dan kun je alles goedpraten. Ik ga dit jaar waarschijnlijk ook vliegen, want toch een stuk sneller dan treinen.

    Anyways. Typisch iets voor die kinderlozen om daar allemaal over na te denken. Komt omdat ze zoveel tijd om handen hebben. :rolling:
  14. In de volgende generatie kan degene zitten die kanker geneest, maar in de volgende generatie kan ook de nieuwe Adolf Hitler of Marc Dutroux zitten.

    Hoop of vrees voor de toekomst is daarmee m.i. een non argument om wel of niet voor kinderen te kiezen.

    I choose happy!
  15. quote:
    Forumster schreef op 19 april 2017 @ 16:55:
    [...]


    Dank je wel voor de post. Ik ben er meestal wel goed in om over ongewenste posts heen te lezen, maar deze stak me even een beetje.

    Toen mijn vriend en ik elkaar leerden kennen zei hij: "Oh, wat leuk, we kunnen samen reizen" En na mijn dubbele waarschuwing geen kinderwens en daar geen respons op te hebben gekregen dacht ik BINGO! Na 3 reizen was de reislust bij hem klaar denk ik, of het 'begon al?' Ik weet het niet. Uiteraard hadden we wel verschillen daar hoor, hij is meer van terrasjes en shoppen, waar ik meer van natuur en actief ben. Muziek geeft hij wat minder om eigenlijk, maar dat vind ik geen punt als je mij maar gewoon laat gaan ;)

    Forumster, ik snap het wel hoor dat zo'n opmerking steekt. Ze zijn normaal al irritant. ;-)

    Verschillen zijn soms prima, zolang je zoals je zegt, elkaar laat gaan. Het is voor mij natuurlijk heel makkelijk om commentaar te hebben, want ik zit niet in jouw situatie. Maar vind je hem nog steeds leuk om wie hij nu is en waar het heen gaat of is het om wie hij eens was en om wat jullie tot nu toe samen hebben gedaan? Dat is iets waar ik namelijk zelf over denk als het even wat minder lekker gaat in mijn relatie (of vriendschappen).
  16. Dat vind ik een mooie Diana! Past de persoon ook nu nog bij je of hou je vast aan het moois dat er was?

    Lekker bijna weekend. Morgen een dag zonder veel overleg op mijn werk, dus eindelijk tijd om flink wat weg te werken. Dit weekend maar 2 afspraken. En daarna 3 dagen hele drukke dagen op mijn werk en daarna een week vakantie! Zin!

    I choose happy!
  17. Ik wilde net gaan vragen wat de weekend plannen zijn van iedereen!

    Lekker hoor een weekje vakantie!
    Ik heb helemaal niks gepland dit weekend, heerlijk ;-) ben eraan toe, even niks.
    Morgen uitslapen, sporten, series kijken en zaterdag ga ik precies hetzelfde doen X-D
    Zondag doe ik meestal een gezichtsmaskertje, nagels lakken, tijdschriften lezen, een soort home spa dagje maak ik er dan van :-d
  18. Bij mij is het al weekend. Morgen eerst sporten en daarna even de sauna in. De rest van de dag een beetje rommelen in huis. Zaterdag komen er vrienden spelletjes spelen en ga ik iets lekkers koken en zondag waarschijnlijk afspreken met een vriendin en de rest van de dag ook lekker thuis.
    Klinkt als een goed weekend, yess :-d. Lekker vooruitzicht EB, een weekje vrij. Haal ik je nou door elkaar met iemand anders of ben je laatst terug van vakantie of zo iets? Iets in azie? Was jij naar Sri Lanka? Of ga je nu? Afijn, ik weet het niet meer ;-)

    Why wait any longer for the world to begin? You can have your cake and eat it too
  19. Een van mijn single-vriendinnen wil steeds met mij iets gaan drinken in een café. De reden dat zij dat wil is nieuwe mensen ontmoeten, want ze wil zo graag een relatie en gezin. Dat ik die behoeftes niet heb lijkt niet tot haar door te dringen. Vermoeiend om dat steeds uit te leggen. Ben laatst een keer mee geweest op haar verzoek. Nou, helemaal geen mensen ontmoet, want we zaten achteraf in een hoekje. Er was verder geen plaats. Dus van dat doel kwam niks terecht. Ieder zijn keus en ik gun haar dat geluk. Maar ik kan me er zo weinig bij voorstellen. Steeds maar op zoek zijn.
  20. Ik ga in juni naar Sri Lanka :-)

    I choose happy!
  21. quote:
    hondenmens schreef op 20 april 2017 @ 22:58:
    Een van mijn single-vriendinnen wil steeds met mij iets gaan drinken in een café. De reden dat zij dat wil is nieuwe mensen ontmoeten, want ze wil zo graag een relatie en gezin. Dat ik die behoeftes niet heb lijkt niet tot haar door te dringen. Vermoeiend om dat steeds uit te leggen. Ben laatst een keer mee geweest op haar verzoek. Nou, helemaal geen mensen ontmoet, want we zaten achteraf in een hoekje. Er was verder geen plaats. Dus van dat doel kwam niks terecht. Ieder zijn keus en ik gun haar dat geluk. Maar ik kan me er zo weinig bij voorstellen. Steeds maar op zoek zijn.
    Het is natuurlijk zo dat als je persé kinderen wilt, maar nog geen relatie hebt, je denk ik wel last hebt van de druk, want je wordt toch steeds ouder. Ik denk dat het ook wel makkelijker is om een relatie te vinden/krijgen als diegene ook niet de perfecte vader hoeft te zijn. :hihi:
  22. Lijkt me ook heel frustrerend om die druk te voelen, als je als single vrouw nog graag kinderen wil en de 35 gepasseerd bent.

    Ik ben blij dat ik die druk niet voel, als ik rond mijn 40e de man van mijn leven ontmoet vind ik het helemaal goed, als het maar iemand is die echt bij me past en hetzelfde in het leven staat als ik, voor minder doe ik het niet meer :-]

    Heb het hier een keer met vriendinnen over gehad, toen vertelde ik (nadat ik net even had gedate met een man met kinderen 8-P) dat ik dat niet meer wilde en een man wil zonder kinderen. Reageerden ze allebei zo raar en verbaasd op (ze hebben allebei kinderen) dat dat niet zo vaak voorkwam enz. Ze weten wel dat ik zelf geen kinderen wil maar ze zagen het echt als een onmogelijke opgave om zo'n man te vinden ofzo. Dat de meesten van onze leeftijd al kinderen hebben.... Uh ja in onze omgeving.
    Volgens mij zijn er genoeg die ook geen kinderen hebben/willen en ik geloof er heilig in dat ik hem ga ontmoeten.

    Die avond vroeg een vriendin van mij of ik zelf echt geen kinderen wilde? Terwijl dat weet ze... En weet je wat nou zo typisch is, dat hun dus allebei sceptisch reageerden en dan alsnog de vraag komt of ik zelf echt geen kinderen wil, terwijl ze zelf nou niet bepaald het geluk uitstralen en echt veel gedoe hebben met de kinderen enz.
    Dan denk ik, nou ik blijf lekker dicht bij mezelf en bij mijn eigen keuzes thank you very much.
  23. En Hondenmens ik zou het gewoon nog een keer duidelijk aangeven, dat je niet graag naar een café gaat en liever thuis afspreekt.
  24. Ach, het zoeken naar een relatie kàn ook los staan van de kinderwens. Ik moet toegeven dat ik toch ook wel in kroegen heb rondgehangen (o.a.) in de hoop er eens een leuke kerel voor langer dan één nachtje te treffen. Was tamelijk kansloos trouwens ;-)
    Gelukkig heeft die deadline c.q. vaderschap-geschiktheids-check nooit een rol gespeeld. Een vriendin van me had dat wel en die heeft het uiteindelijk nog nét voor de deadline gered.

    Ik denk dat ik ook wel een sterke voorkeur zou hebben voor een man zonder kinderen. Natuurlijk, op 'onze leeftijd' heb je vrijwel altijd te maken met 'tweedehandsjes'; mannen met een relatieverleden. En veel daarvan zullen inderdaad kinderen hebben... en ik zou daar moeite mee hebben, vooral als er sprake is van co- of volledig ouderschap. De kans is groot dat ik dan zou kiezen voor een LAT relatie in ieder geval tot die kids volwassen zijn. Gelukkig trof ik een man die er net zo in staat als ik!

    Ik geloof niet meer in sprookjes. Wel in mezelf.
  25. quote:
    yesss schreef op 21 april 2017 @ 09:40:
    Heb het hier een keer met vriendinnen over gehad, toen vertelde ik (nadat ik net even had gedate met een man met kinderen 8-P) dat ik dat niet meer wilde en een man wil zonder kinderen. Reageerden ze allebei zo raar en verbaasd op (ze hebben allebei kinderen) dat dat niet zo vaak voorkwam enz. Ze weten wel dat ik zelf geen kinderen wil maar ze zagen het echt als een onmogelijke opgave om zo'n man te vinden ofzo. Dat de meesten van onze leeftijd al kinderen hebben.... Uh ja in onze omgeving.
    Volgens mij zijn er genoeg die ook geen kinderen hebben/willen en ik geloof er heilig in dat ik hem ga ontmoeten.

    Die avond vroeg een vriendin van mij of ik zelf echt geen kinderen wilde? Terwijl dat weet ze... En weet je wat nou zo typisch is, dat hun dus allebei sceptisch reageerden, terwijl ze zelf nou niet bepaald het geluk uitstralen en echt veel gedoe hebben met de kinderen enz.
    Dan denk ik, nou ik blijf lekker dicht bij mezelf en bij mijn eigen keuzes thanks you very much.

    Ik zou ook echt niet met een man willen daten die kinderen heeft en ik ben ook dolgelukkig dat mijn vriend ze niet wil en ook niet had. Ik denk wel dat als je date in de groep 30 jaar en ouder dat de spoeling wel dunner wordt, maar ik acht het niet onmogelijk.

    En weet je wat nou zo typisch is, dat hun dus allebei sceptisch reageerden, terwijl ze zelf nou niet bepaald het geluk uitstralen en echt veel gedoe hebben met de kinderen enz.
    Dat denk ik ook nog wel eens bij bepaalde mensen, je hoort alleen gezeur over hoe druk en lastig het is, hoe weinig tijd voor zichzelf ze hebben (met name vrouwen). Waarom zou ik het dan in vredesnaam willen? Misschien in het kader van gedeelde smart is halve smart..?
  26. quote:
    Doornroosje75 schreef op 21 april 2017 @ 10:07:
    Ach, het zoeken naar een relatie kàn ook los staan van de kinderwens. Ik moet toegeven dat ik toch ook wel in kroegen heb rondgehangen (o.a.) in de hoop er eens een leuke kerel voor langer dan één nachtje te treffen. Was tamelijk kansloos trouwens ;-)
    Gelukkig heeft die deadline c.q. vaderschap-geschiktheids-check nooit een rol gespeeld. Een vriendin van me had dat wel en die heeft het uiteindelijk nog nét voor de deadline gered.

    Ik denk dat ik ook wel een sterke voorkeur zou hebben voor een man zonder kinderen. Natuurlijk, op 'onze leeftijd' heb je vrijwel altijd te maken met 'tweedehandsjes'; mannen met een relatieverleden. En veel daarvan zullen inderdaad kinderen hebben... en ik zou daar moeite mee hebben, vooral als er sprake is van co- of volledig ouderschap. De kans is groot dat ik dan zou kiezen voor een LAT relatie in ieder geval tot die kids volwassen zijn. Gelukkig trof ik een man die er net zo in staat als ik!
    :rofl: