Relaties
alle pijlers
Mannen van tegenwoordig en Tinder
zaterdag 22 november 2014 om 15:24
Ligt het nou aan mij of wil niemand meer een relatie? Met de eindeloze mogelijkheden van Tinder, wat je bijna letterlijk kan vergelijken als een lopend buffet (zo eentje waar het gerecht naar jou toe komt, en als je het niet lekker vind, wacht je tot de lopende band iets is opgeschoven om het volgende te proeven) lijkt het wel alsof de meeste mannen geen zin meer hebben in vastigheid. De trend is nu opeens om zo veel mogelijk in het rond te neuken. Monogamie is zogenaamd onderdrukking uit de jaren 50 en volgens vele mannen is de man er op geprogrammeerd om zijn zaad bij zoveel mogelijk vrouwen te lozen.
Misschien ligt het aan 20ers, maar ik heb hiervoor wel lange relaties gehad, dus ik denk echt dat het te maken heeft met het feit dat die app opeens op de markt is. Elke keer als ik een date scoor, lijkt die vent niks serieus te willen behalve even "scharrelen". Ik zit er bijna aan te denken om in de religeuze hoek te gaan zoeken (ben zelf atheist) omdat dit gewoon niks wordt.
Misschien ligt het aan 20ers, maar ik heb hiervoor wel lange relaties gehad, dus ik denk echt dat het te maken heeft met het feit dat die app opeens op de markt is. Elke keer als ik een date scoor, lijkt die vent niks serieus te willen behalve even "scharrelen". Ik zit er bijna aan te denken om in de religeuze hoek te gaan zoeken (ben zelf atheist) omdat dit gewoon niks wordt.
maandag 24 november 2014 om 10:38
maandag 24 november 2014 om 10:43
quote:Paekzwart schreef op 24 november 2014 @ 10:22:Maar het idee dat je als vrouw toch keuze zat hebt en die arme mannen zo zielig zijn daardoor, met dát plaatje ben ik het niet echt eens. Je moet ook als vrouw soms best wel een dikke huid hebben op die sites als je niet aan zijn plaatje wil voldoen en ze zich beledigd voelen komt er ook vanalles uit omdat je niet ingaat op zijn meestal toch echt wel waardeloze idee van een relatieDergelijk onbehouwen onfatsoen is altijd onaantrekkelijk vind ik, zowel online als irl.
Een contact met een dame is geen garantie op een serieuze relatie, dus ze hebben geen enkel recht jou zo te behandelen.
Een contact met een dame is geen garantie op een serieuze relatie, dus ze hebben geen enkel recht jou zo te behandelen.
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 24 november 2014 om 12:18
Ik denk wel dat internet als fenomeen invloed heeft op maatschappelijke veranderingen. Ook in normen en waarden, cultuurverschuivingen, wat "in" is.
Het gevaar is denk ik dat als je iets maar vaak genoeg ziet, je vanzelf kan gaan denken dat het "normaal" is. Als je teveel op een forum leest, kan je de indruk krijgen dat geen enkele relatie nog goed is, bijvoorbeeld. Omdat je een overdosis problemen ziet. Het geeft een vertekend beeld, omdat topics meestal om een vraag of probleem gaan. Zo ook de krant. Negatieve berichten zijn vaker nieuws dan iets wat goed gaat.
Bovendien is aangetoond dat negatieve ervaringen/info langer meer indruk maken op het brein dan positieve.
Net zoals irl zal je op een datingsite bij heel veel mensen nu eenmaal niet passen of niet op vallen. Dus veel nee tegenover een enkele ja krijgen. Daar moet je bestand tegen zijn. Het kan je onbevangen geloof in (op die manier) de liefde vinden aantasten. Mensen zijn gevoelig voor afwijzing. De een valt al over een spelfout, de ander over lengte en waarom het ene gezicht je aanstaat en het andere niet, kan je niet uitleggen.
In de kroeg kom ik regelmatig en daar komen dezelfde personen vaker. Dan zie je ook pas na een tijdje wat meer van iemand. Iemand die je in 1e instantie niet zag staan kan juist een leuker persoon blijken dan je dacht of een uiterlijk lekker ding minder leuk worden naarmate je die persoon vaker ziet, omdat je dan pas het gedrag erbij ziet.
Het gevaar is denk ik dat als je iets maar vaak genoeg ziet, je vanzelf kan gaan denken dat het "normaal" is. Als je teveel op een forum leest, kan je de indruk krijgen dat geen enkele relatie nog goed is, bijvoorbeeld. Omdat je een overdosis problemen ziet. Het geeft een vertekend beeld, omdat topics meestal om een vraag of probleem gaan. Zo ook de krant. Negatieve berichten zijn vaker nieuws dan iets wat goed gaat.
Bovendien is aangetoond dat negatieve ervaringen/info langer meer indruk maken op het brein dan positieve.
Net zoals irl zal je op een datingsite bij heel veel mensen nu eenmaal niet passen of niet op vallen. Dus veel nee tegenover een enkele ja krijgen. Daar moet je bestand tegen zijn. Het kan je onbevangen geloof in (op die manier) de liefde vinden aantasten. Mensen zijn gevoelig voor afwijzing. De een valt al over een spelfout, de ander over lengte en waarom het ene gezicht je aanstaat en het andere niet, kan je niet uitleggen.
In de kroeg kom ik regelmatig en daar komen dezelfde personen vaker. Dan zie je ook pas na een tijdje wat meer van iemand. Iemand die je in 1e instantie niet zag staan kan juist een leuker persoon blijken dan je dacht of een uiterlijk lekker ding minder leuk worden naarmate je die persoon vaker ziet, omdat je dan pas het gedrag erbij ziet.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 24 november 2014 om 14:11
Ik vind het wel apart dat op Tinder de mannen kunnen vallen over het feit dat je hen afwijst (regelmatig na hun botte opmerkingen) maar diezelfde mannen jou in de kroeg niet aan zouden durven spreken en het ineens veel logischer is als je niet ingaat op hun blik.
Alsof de zogenaamde privacy van het Tinder-/datingsitegesprek en het feit dat je daar met een profiel op staat hen ineens veel meer rechten geeft om bij jou als persoon een positieve respons af te mogen dwingen.
Dat je dan ineens wel hun droomvrouw is die in hen geïnteresseerd zou zijn.
Je ziet dat er wel een wisselwerking is tussen wat er mogelijk is en wat normaal gevonden wordt. Hoe meer mensen iets doen, des te meer het ook als de "standaardnorm" wordt gezien en zal zijn. Dat is met sommige tendensen een rare ontwikkeling dat het dan ineens als excuus gaat gelden tegenover hun partners, de vreemde die ze aanspreken. Alsof je dat dan maar "gewoon" ook "gewoon" moet vinden, want dat hoort er bij. Terwijl het regelmatig ontzettend grensoverschrijdend, onbeschoft of pijnlijk is als ze al in een relatie zitten.
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen. En dat sommige dingen wel te gek worden voor woorden, zoals dat je soms bij een date zou moeten gaan vragen of hij daadwerkelijk een monogame relatie wil in plaats van dat het uitgangspunt de monogame relatie is en de ander, bij andere ideeën daar beter zelf even mee kan komen.
Ik vind dat wel een steeds verder afglijdende schaal.
Alsof de zogenaamde privacy van het Tinder-/datingsitegesprek en het feit dat je daar met een profiel op staat hen ineens veel meer rechten geeft om bij jou als persoon een positieve respons af te mogen dwingen.
Dat je dan ineens wel hun droomvrouw is die in hen geïnteresseerd zou zijn.
Je ziet dat er wel een wisselwerking is tussen wat er mogelijk is en wat normaal gevonden wordt. Hoe meer mensen iets doen, des te meer het ook als de "standaardnorm" wordt gezien en zal zijn. Dat is met sommige tendensen een rare ontwikkeling dat het dan ineens als excuus gaat gelden tegenover hun partners, de vreemde die ze aanspreken. Alsof je dat dan maar "gewoon" ook "gewoon" moet vinden, want dat hoort er bij. Terwijl het regelmatig ontzettend grensoverschrijdend, onbeschoft of pijnlijk is als ze al in een relatie zitten.
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen. En dat sommige dingen wel te gek worden voor woorden, zoals dat je soms bij een date zou moeten gaan vragen of hij daadwerkelijk een monogame relatie wil in plaats van dat het uitgangspunt de monogame relatie is en de ander, bij andere ideeën daar beter zelf even mee kan komen.
Ik vind dat wel een steeds verder afglijdende schaal.
maandag 24 november 2014 om 14:20
Wat ik leuk vond/vind aan Tinder is dat het een heeeeeeeeeeeeel klein beetje meer lijkt op het oldskool iemand in de kroeg aanspreken van wie je niets weet. En zo moet je Tinder ook gebruiken denk ik: een virtuele kroeg waar je eens wat onbekenden aanspreekt, een praatje aanknoopt dat wel of niet leuk is, en als het wel leuk is wissel je eventueel nummers uit en spreek je nog eens een keer wat af.
Als je verwachtingen hoog gespannen zijn, dan is Tinder niks. Maar met laaggespannen verwachtingen kun je er zomaar ineens tegen iets leuks aanlopen. Net als vroeger in de kroeg
.
Als je verwachtingen hoog gespannen zijn, dan is Tinder niks. Maar met laaggespannen verwachtingen kun je er zomaar ineens tegen iets leuks aanlopen. Net als vroeger in de kroeg
.
maandag 24 november 2014 om 14:28
@Paek,
Je bent nu wel lekker mannen aan het afschilderen als verschrikkelijke wezens.
Er zijn meer dan genoeg normale, aardige, oprechte mannen. Weet zeker ook op tinder.
En dat van de wereld naar de hel gaat in een handmandje vind ik zwaar overdreven, alleen omdat jij een paar mannen bent tegengekomen die andere motieven hebben voor de aanwezigheid op tinder dan jij. En die paar die onfatsoenlijk hebben gereageerd.
Je bent nu wel lekker mannen aan het afschilderen als verschrikkelijke wezens.
Er zijn meer dan genoeg normale, aardige, oprechte mannen. Weet zeker ook op tinder.
En dat van de wereld naar de hel gaat in een handmandje vind ik zwaar overdreven, alleen omdat jij een paar mannen bent tegengekomen die andere motieven hebben voor de aanwezigheid op tinder dan jij. En die paar die onfatsoenlijk hebben gereageerd.
Wie niet luisteren wil, moet maar lezen.
maandag 24 november 2014 om 14:47
quote:Suzy65 schreef op 24 november 2014 @ 12:18:In de kroeg kom ik regelmatig en daar komen dezelfde personen vaker. Dan zie je ook pas na een tijdje wat meer van iemand. Iemand die je in 1e instantie niet zag staan kan juist een leuker persoon blijken dan je dacht of een uiterlijk lekker ding minder leuk worden naarmate je die persoon vaker ziet, omdat je dan pas het gedrag erbij ziet.Dat vind ik dus het voordeel van irl.
Aangezien er zoveel commotie om die app is zat ik er afgelopen week ook even uit nieuwsgierigheid op.
Verbazingwekkend dat de dame waarmee ik chatte op basis van foto, uurtje kletsen na een etentje al plat wilde.
Dat gaat mij te snel, te gemakkelijk, te op de verpakking gericht terwijl ik de inhoud minstens zo interessant wil kunnen vinden.
De inhoud zie je niet binnen zo'n kort tijdsbestek lijkt me.
Aangezien er zoveel commotie om die app is zat ik er afgelopen week ook even uit nieuwsgierigheid op.
Verbazingwekkend dat de dame waarmee ik chatte op basis van foto, uurtje kletsen na een etentje al plat wilde.
Dat gaat mij te snel, te gemakkelijk, te op de verpakking gericht terwijl ik de inhoud minstens zo interessant wil kunnen vinden.
De inhoud zie je niet binnen zo'n kort tijdsbestek lijkt me.
volg je verstand, gebruik je gevoel
maandag 24 november 2014 om 15:00
quote:systeemkast schreef op 24 november 2014 @ 14:28:
@Paek,
Je bent nu wel lekker mannen aan het afschilderen als verschrikkelijke wezens.
Er zijn meer dan genoeg normale, aardige, oprechte mannen. Weet zeker ook op tinder.
En dat van de wereld naar de hel gaat in een handmandje vind ik zwaar overdreven, alleen omdat jij een paar mannen bent tegengekomen die andere motieven hebben voor de aanwezigheid op tinder dan jij. En die paar die onfatsoenlijk hebben gereageerd.?
@Paek,
Je bent nu wel lekker mannen aan het afschilderen als verschrikkelijke wezens.
Er zijn meer dan genoeg normale, aardige, oprechte mannen. Weet zeker ook op tinder.
En dat van de wereld naar de hel gaat in een handmandje vind ik zwaar overdreven, alleen omdat jij een paar mannen bent tegengekomen die andere motieven hebben voor de aanwezigheid op tinder dan jij. En die paar die onfatsoenlijk hebben gereageerd.?
maandag 24 november 2014 om 15:01
maandag 24 november 2014 om 15:18
quote:Paekzwart schreef op 24 november 2014 @ 14:11:
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen.
Je vindt dat er op datinggebied te weinig rekening wordt gehouden met JOUW gevoelens. Het lijkt wel alsof je denkt dat jij per direct een perfecte match verdient. Zo werkt het niet. Love is a battlefield. Can't handle the heat? Get out of the kitchen. Take a break.
Misschien heb je een date-burnout?
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen.
Je vindt dat er op datinggebied te weinig rekening wordt gehouden met JOUW gevoelens. Het lijkt wel alsof je denkt dat jij per direct een perfecte match verdient. Zo werkt het niet. Love is a battlefield. Can't handle the heat? Get out of the kitchen. Take a break.
Misschien heb je een date-burnout?
maandag 24 november 2014 om 15:28
quote:willie_dynamite schreef op 24 november 2014 @ 15:18:
[...]
Je vindt dat er op datinggebied te weinig rekening wordt gehouden met JOUW gevoelens. Het lijkt wel alsof je denkt dat jij per direct een perfecte match verdient. Zo werkt het niet. Love is a battlefield. Can't handle the heat? Get out of the kitchen. Take a break.
Misschien heb je een date-burnout? Lezen is een kunst.
[...]
Je vindt dat er op datinggebied te weinig rekening wordt gehouden met JOUW gevoelens. Het lijkt wel alsof je denkt dat jij per direct een perfecte match verdient. Zo werkt het niet. Love is a battlefield. Can't handle the heat? Get out of the kitchen. Take a break.
Misschien heb je een date-burnout? Lezen is een kunst.
maandag 24 november 2014 om 16:16
quote:systeemkast schreef op 24 november 2014 @ 16:02:
Haha, nou nee. Was toch niet mijn type voor een relatie en ik wel voor haar.
Dus netjes stop gezet.
Maar niet treurig ofzo, gewoon verder kijken en weer een ervaring rijker.
Al doende leert men. En geduld is een schone zak.
Volgens mij ben je in je aanpak een stuk realistischer geworden, zelfverzekerder ook. Dan kost het vaak ook minder tijd om eerlijk te zijn en knopen door te hakken. Als je weet dat je ook prima met jezelf door één deur kunt, scheelt dat een stuk wanhoop en paniek.
@paek: We praten langs elkaar heen, gelook ik. Ik wens je veel succes met daten, en vooral veel ontspanning. Laat gaan. Rook wat dope. Neem een bad.
Haha, nou nee. Was toch niet mijn type voor een relatie en ik wel voor haar.
Dus netjes stop gezet.
Maar niet treurig ofzo, gewoon verder kijken en weer een ervaring rijker.
Al doende leert men. En geduld is een schone zak.
Volgens mij ben je in je aanpak een stuk realistischer geworden, zelfverzekerder ook. Dan kost het vaak ook minder tijd om eerlijk te zijn en knopen door te hakken. Als je weet dat je ook prima met jezelf door één deur kunt, scheelt dat een stuk wanhoop en paniek.
@paek: We praten langs elkaar heen, gelook ik. Ik wens je veel succes met daten, en vooral veel ontspanning. Laat gaan. Rook wat dope. Neem een bad.
maandag 24 november 2014 om 18:54
quote:Paekzwart schreef op 24 november 2014 @ 14:11:
Ik vind het wel apart dat op Tinder de mannen kunnen vallen over het feit dat je hen afwijst (regelmatig na hun botte opmerkingen) maar diezelfde mannen jou in de kroeg niet aan zouden durven spreken en het ineens veel logischer is als je niet ingaat op hun blik.
Alsof de zogenaamde privacy van het Tinder-/datingsitegesprek en het feit dat je daar met een profiel op staat hen ineens veel meer rechten geeft om bij jou als persoon een positieve respons af te mogen dwingen.
Dat je dan ineens wel hun droomvrouw is die in hen geïnteresseerd zou zijn.
Je ziet dat er wel een wisselwerking is tussen wat er mogelijk is en wat normaal gevonden wordt. Hoe meer mensen iets doen, des te meer het ook als de "standaardnorm" wordt gezien en zal zijn. Dat is met sommige tendensen een rare ontwikkeling dat het dan ineens als excuus gaat gelden tegenover hun partners, de vreemde die ze aanspreken. Alsof je dat dan maar "gewoon" ook "gewoon" moet vinden, want dat hoort er bij. Terwijl het regelmatig ontzettend grensoverschrijdend, onbeschoft of pijnlijk is als ze al in een relatie zitten.
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen. En dat sommige dingen wel te gek worden voor woorden, zoals dat je soms bij een date zou moeten gaan vragen of hij daadwerkelijk een monogame relatie wil in plaats van dat het uitgangspunt de monogame relatie is en de ander, bij andere ideeën daar beter zelf even mee kan komen.
Ik vind dat wel een steeds verder afglijdende schaal.Helemaal mee eens.
Ik vind het wel apart dat op Tinder de mannen kunnen vallen over het feit dat je hen afwijst (regelmatig na hun botte opmerkingen) maar diezelfde mannen jou in de kroeg niet aan zouden durven spreken en het ineens veel logischer is als je niet ingaat op hun blik.
Alsof de zogenaamde privacy van het Tinder-/datingsitegesprek en het feit dat je daar met een profiel op staat hen ineens veel meer rechten geeft om bij jou als persoon een positieve respons af te mogen dwingen.
Dat je dan ineens wel hun droomvrouw is die in hen geïnteresseerd zou zijn.
Je ziet dat er wel een wisselwerking is tussen wat er mogelijk is en wat normaal gevonden wordt. Hoe meer mensen iets doen, des te meer het ook als de "standaardnorm" wordt gezien en zal zijn. Dat is met sommige tendensen een rare ontwikkeling dat het dan ineens als excuus gaat gelden tegenover hun partners, de vreemde die ze aanspreken. Alsof je dat dan maar "gewoon" ook "gewoon" moet vinden, want dat hoort er bij. Terwijl het regelmatig ontzettend grensoverschrijdend, onbeschoft of pijnlijk is als ze al in een relatie zitten.
Ik vind dus wel degelijk dat het uitgangspunt steeds minder rekening houdt met gevoelens van anderen. En dat sommige dingen wel te gek worden voor woorden, zoals dat je soms bij een date zou moeten gaan vragen of hij daadwerkelijk een monogame relatie wil in plaats van dat het uitgangspunt de monogame relatie is en de ander, bij andere ideeën daar beter zelf even mee kan komen.
Ik vind dat wel een steeds verder afglijdende schaal.Helemaal mee eens.
maandag 24 november 2014 om 21:50
quote:highlander schreef op 24 november 2014 @ 14:47:
[...]
Dat vind ik dus het voordeel van irl.
Aangezien er zoveel commotie om die app is zat ik er afgelopen week ook even uit nieuwsgierigheid op.
Verbazingwekkend dat de dame waarmee ik chatte op basis van foto, uurtje kletsen na een etentje al plat wilde.
Dat gaat mij te snel, te gemakkelijk, te op de verpakking gericht terwijl ik de inhoud minstens zo interessant wil kunnen vinden.
De inhoud zie je niet binnen zo'n kort tijdsbestek lijkt me.Als je een beetje lijkt op die avatar kan ik dat nog een beetje begrijpen haha. En je kan wel zinnig (en bondig!) schrijven, dus brains ook nog. Maar even serieus: zo'n app speelt natuurlijk ook in op snelheid. Je kan een date regelen voor dezelfde avond nog. We (men) raken eraan gewend dat we nergens meer hoeven wachten, bedacht ik me vanmiddag. Ik was ff per trein en tram in de hoofdstad en al bij het laden van chipsaldo duurt het ff met je bankpas. Bij het op de trein wachten, en later in de trein van A naar B, en tramhalte, zie je vrijwel iedereen iets moeten doen: lezen of met mobieltje bezig. Haast niemand kijkt nog naar buiten.
Internet wat steeds sneller gaat, zelfscanners zodat je niet in de rij hoeft, lenen (ipv sparen) om direct iets te kunnen kopen, het forum wat 1 dag uit de lucht is, snacken en kant-en-klaarmaaltijden: ergens op wachten lijkt wel uit de mode. Er moet snel resultaat zijn of zo. Eten zodra je honger hebt. Zo ook vrij snel met elkaar in bed (of op de keukentafel) belanden. En anders: next. 1 uurtje virtueel kennismaken lijkt erg wanhopig. Misschien een type dat normaal een ONS oppikt uit de kroeg? En binnen het uur al weet wie?
Maar je hebt gelijk: ik kom nu al jaren in dezelfde tent en weet nu onderhand precies wie singles zijn en niet, maar dat was in het begin niet altijd even duidelijk. Overal zijn wel niet-singles die ook iets proberen.
[
[...]
Dat vind ik dus het voordeel van irl.
Aangezien er zoveel commotie om die app is zat ik er afgelopen week ook even uit nieuwsgierigheid op.
Verbazingwekkend dat de dame waarmee ik chatte op basis van foto, uurtje kletsen na een etentje al plat wilde.
Dat gaat mij te snel, te gemakkelijk, te op de verpakking gericht terwijl ik de inhoud minstens zo interessant wil kunnen vinden.
De inhoud zie je niet binnen zo'n kort tijdsbestek lijkt me.Als je een beetje lijkt op die avatar kan ik dat nog een beetje begrijpen haha. En je kan wel zinnig (en bondig!) schrijven, dus brains ook nog. Maar even serieus: zo'n app speelt natuurlijk ook in op snelheid. Je kan een date regelen voor dezelfde avond nog. We (men) raken eraan gewend dat we nergens meer hoeven wachten, bedacht ik me vanmiddag. Ik was ff per trein en tram in de hoofdstad en al bij het laden van chipsaldo duurt het ff met je bankpas. Bij het op de trein wachten, en later in de trein van A naar B, en tramhalte, zie je vrijwel iedereen iets moeten doen: lezen of met mobieltje bezig. Haast niemand kijkt nog naar buiten.
Internet wat steeds sneller gaat, zelfscanners zodat je niet in de rij hoeft, lenen (ipv sparen) om direct iets te kunnen kopen, het forum wat 1 dag uit de lucht is, snacken en kant-en-klaarmaaltijden: ergens op wachten lijkt wel uit de mode. Er moet snel resultaat zijn of zo. Eten zodra je honger hebt. Zo ook vrij snel met elkaar in bed (of op de keukentafel) belanden. En anders: next. 1 uurtje virtueel kennismaken lijkt erg wanhopig. Misschien een type dat normaal een ONS oppikt uit de kroeg? En binnen het uur al weet wie?
Maar je hebt gelijk: ik kom nu al jaren in dezelfde tent en weet nu onderhand precies wie singles zijn en niet, maar dat was in het begin niet altijd even duidelijk. Overal zijn wel niet-singles die ook iets proberen.
[
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 24 november 2014 om 21:52
@Paeck: ook daar weet je niet in no time wat de bedoelingen zijn, hoor. (relatie, just seks, ONS, enz). Vorig jaar ook iemand getroffen die niet alleen met mij bezig was (en zogenaamde insteek van een relatie had). Helaas knapte ik al eerder af en had hem snel door, maar toch. En met grote kans dat het uitkwam, want ik ken hier een heleboel mensen, hoe dom kan je zijn?! Ook getrouwde mannen van wie ik nu dus weet dat ze openstonden voor vreemdgaan (niet op in gegaan). Je weet het nooit. Gekke patronen zijn pas zichtbaar na een tijdje herhaling, dus dan moet je iemand toch wat langer meemaken.
Ik denk wel dat internet en apps het een stuk gemakkelijker maken. Een latter die date op zijn "vrije dagen" in een andere plaats, of een gebonden iemand op het werk. Alleen al voor de lol of voor de sport (en zelfs zonder intenties om echt af te spreken) zitten er al een hoop fakers op, vermoedelijk. Om toch het idee van scoren of om te kijken of ze nog goed in de markt liggen. Onbedoeld kan zoiets ook verder gaan en tot afspreken leiden.
Gewoon vanaf de bank te regelen (waar je vroeger dan nog minstens tijd moest doorbrengen in een kroeg kan je nu rondzappen terwijl je gewoon thuis voor de buis zit als je partner belt). Of zelfs samenwonend op zolder zogenaamd aan het werk bent achter je laptop. Het bestaan van die sites/apps faciliteert wel het idee dat alles bestaat en beschikbaar is, te vinden is ook.
Ik ben ook weleens bang dat het net zo gaat als met Fb met contact voor veel mensen al is: als "iedereen" dit de normale manier van "zoeken/vinden" gaat vinden, en je doet er niet aan mee, val je dan niet buiten de boot? Door (een tijdje) niet te facebooken kan je belangrijke info of ontwikkelingen missen binnen een vriendengroep (of collega's of studiegenoten oid), als Fb het gekozen communicatiemiddel wordt. Dan bereik je de hele groep in 1 keer met maar 1 druk op de knop en gaan ze je niet apart een mail of whatsapp/sms sturen, vergeten dat.
Ik denk dat apps als Tinder het "zappen" bevorderen: snel scannen en al ben je iets aan het kijken toch blijven rondscannen of er niet nog iets leukers te vinden is.. Of je niet ondertussen iets mist op een ander kanaal.
Maar het allergrootste nadeel vind ik wel dat precies het enige wat (voor mij althans) geldt, je niet kan zien op een foto +verhaaltje. En dat is juist die klik die pas irl voelbaar wordt. Dan moet je iemand dus eerst ontmoeten/ afspreken. In een kroeg of supermarkt oid hoeft dat niet. Dus het hele idee blijft toch dat je al kennismaakt met de vraag of het zal klikken of niet. En dat is anders dan iemand beter willen leren kennen omdat je een klik voelt.
(tenminste bij mij is het niet zo dat ik me ook aangetrokken voel tot elke -naar mijn smaak- knappe man. En andersom wel degelijk zo'n klik bij een niet zo knappe man kan voelen. Dat wordt door een samenspel van meer factoren bepaald, een totaalplaatje dus).
Ik heb laatst even "gescand" op Rp en daar word ik altijd een beetje depri van. Niet omdat er geen leuke mannen op staan, maar om al die niet zo terzake doende info erbij om zichzelf onder de aandacht te moeten brengen. Net als in de Bijenkorf of een drukke winkelstraat: dan loop ik eruit, heb ik geen zin meer, al dat kijken en vergelijken. Ik vind het niet leuk om te doen. Laat staan ook nog op proef mee te sjouwen ("U mag het altijd ruilen hoor, binnen 8 dagen") en uit te proberen. En dan weer terugbrengen, als het niet bevalt.
Maar ik ben dan ook iha al niet iemand die spullen aanschaft via internet. Schoenen en kleren wil ik passen, een stereo horen, een boek doorbladeren, enz. Niet zoveel stuks laten komen en wat niet goed is weer terugsturen. Dat houdt misschien in dat het langer wachten is tot ik iets gevonden heb (of ik gevonden word), het zij zo. Het kan wel gerichter via internet, als je een goed beeld hebt van wat je zoekt qua smaak en speciale voorkeuren, als het om spullen gaat.
Als het om mensen gaat, dan kan je iig in een passende vijver vissen, zeker bij speciale voorkeuren, maar is en blijft het meer toevalstreffer denk ik. Net als irl. En als je steeds naar dezelfde kroeg gaat, met grotendeels terugkerende zelfde mensen, is het ook toeval of er eens een nieuwe zal binnenstappen die het helemaal is. Kan je misschien lang wachten.
Zelf zie ik op dating/relatiesites door het bos de bomen niet meer. Geen zin elke boom een voor een te bekijken. En de herkomst en verzorging ervan te lezen. Bij Ikea wil ik ook niet al die paden en afdelingen door waar ik niks te zoeken heb. Dat zal wel aan mij liggen, want hele volksstammen vinden dat struinen en zoeken juist heerlijk en beschouwen dat als een uitje. Ik ga iig niet meer kopen dan ik van plan was en ook/juist niet als ik ongevraagd getrakteerd word op een overdosis spullen die ik niet leuk of te duur of te goedkoop vind en ook niet nodig heb.
Gericht zoeken zal je kansen ongetwijfeld vergroten, maar ik doe toch liever met mijn tijd iets wat ik als aktiviteit ook leuk vind om te doen. Die etalages en uitverkoop kunnen mij ook hebberig maken soms, hoor, of obsessief zelfs, en daar mikken die datingsites ook op: hebben. Een relatie hebben, het moet ergens te koop zijn! En dan kan het heel frustrerend worden, of je doen vergeten dat je daar helemaal niet naar op zoek was. Je moet en zal met iets de winkel verlaten, al kon je niet vinden wat je zocht. In bepaalde buien mijd ik de stad als de pest, haha!
(vandaag op de Cuijp dan wel weer toevallig iets gescoord wat ik al in mijn hoofd had. Liep er zomaar tegenaan).
Ik denk wel dat internet en apps het een stuk gemakkelijker maken. Een latter die date op zijn "vrije dagen" in een andere plaats, of een gebonden iemand op het werk. Alleen al voor de lol of voor de sport (en zelfs zonder intenties om echt af te spreken) zitten er al een hoop fakers op, vermoedelijk. Om toch het idee van scoren of om te kijken of ze nog goed in de markt liggen. Onbedoeld kan zoiets ook verder gaan en tot afspreken leiden.
Gewoon vanaf de bank te regelen (waar je vroeger dan nog minstens tijd moest doorbrengen in een kroeg kan je nu rondzappen terwijl je gewoon thuis voor de buis zit als je partner belt). Of zelfs samenwonend op zolder zogenaamd aan het werk bent achter je laptop. Het bestaan van die sites/apps faciliteert wel het idee dat alles bestaat en beschikbaar is, te vinden is ook.
Ik ben ook weleens bang dat het net zo gaat als met Fb met contact voor veel mensen al is: als "iedereen" dit de normale manier van "zoeken/vinden" gaat vinden, en je doet er niet aan mee, val je dan niet buiten de boot? Door (een tijdje) niet te facebooken kan je belangrijke info of ontwikkelingen missen binnen een vriendengroep (of collega's of studiegenoten oid), als Fb het gekozen communicatiemiddel wordt. Dan bereik je de hele groep in 1 keer met maar 1 druk op de knop en gaan ze je niet apart een mail of whatsapp/sms sturen, vergeten dat.
Ik denk dat apps als Tinder het "zappen" bevorderen: snel scannen en al ben je iets aan het kijken toch blijven rondscannen of er niet nog iets leukers te vinden is.. Of je niet ondertussen iets mist op een ander kanaal.
Maar het allergrootste nadeel vind ik wel dat precies het enige wat (voor mij althans) geldt, je niet kan zien op een foto +verhaaltje. En dat is juist die klik die pas irl voelbaar wordt. Dan moet je iemand dus eerst ontmoeten/ afspreken. In een kroeg of supermarkt oid hoeft dat niet. Dus het hele idee blijft toch dat je al kennismaakt met de vraag of het zal klikken of niet. En dat is anders dan iemand beter willen leren kennen omdat je een klik voelt.
(tenminste bij mij is het niet zo dat ik me ook aangetrokken voel tot elke -naar mijn smaak- knappe man. En andersom wel degelijk zo'n klik bij een niet zo knappe man kan voelen. Dat wordt door een samenspel van meer factoren bepaald, een totaalplaatje dus).
Ik heb laatst even "gescand" op Rp en daar word ik altijd een beetje depri van. Niet omdat er geen leuke mannen op staan, maar om al die niet zo terzake doende info erbij om zichzelf onder de aandacht te moeten brengen. Net als in de Bijenkorf of een drukke winkelstraat: dan loop ik eruit, heb ik geen zin meer, al dat kijken en vergelijken. Ik vind het niet leuk om te doen. Laat staan ook nog op proef mee te sjouwen ("U mag het altijd ruilen hoor, binnen 8 dagen") en uit te proberen. En dan weer terugbrengen, als het niet bevalt.
Maar ik ben dan ook iha al niet iemand die spullen aanschaft via internet. Schoenen en kleren wil ik passen, een stereo horen, een boek doorbladeren, enz. Niet zoveel stuks laten komen en wat niet goed is weer terugsturen. Dat houdt misschien in dat het langer wachten is tot ik iets gevonden heb (of ik gevonden word), het zij zo. Het kan wel gerichter via internet, als je een goed beeld hebt van wat je zoekt qua smaak en speciale voorkeuren, als het om spullen gaat.
Als het om mensen gaat, dan kan je iig in een passende vijver vissen, zeker bij speciale voorkeuren, maar is en blijft het meer toevalstreffer denk ik. Net als irl. En als je steeds naar dezelfde kroeg gaat, met grotendeels terugkerende zelfde mensen, is het ook toeval of er eens een nieuwe zal binnenstappen die het helemaal is. Kan je misschien lang wachten.
Zelf zie ik op dating/relatiesites door het bos de bomen niet meer. Geen zin elke boom een voor een te bekijken. En de herkomst en verzorging ervan te lezen. Bij Ikea wil ik ook niet al die paden en afdelingen door waar ik niks te zoeken heb. Dat zal wel aan mij liggen, want hele volksstammen vinden dat struinen en zoeken juist heerlijk en beschouwen dat als een uitje. Ik ga iig niet meer kopen dan ik van plan was en ook/juist niet als ik ongevraagd getrakteerd word op een overdosis spullen die ik niet leuk of te duur of te goedkoop vind en ook niet nodig heb.
Gericht zoeken zal je kansen ongetwijfeld vergroten, maar ik doe toch liever met mijn tijd iets wat ik als aktiviteit ook leuk vind om te doen. Die etalages en uitverkoop kunnen mij ook hebberig maken soms, hoor, of obsessief zelfs, en daar mikken die datingsites ook op: hebben. Een relatie hebben, het moet ergens te koop zijn! En dan kan het heel frustrerend worden, of je doen vergeten dat je daar helemaal niet naar op zoek was. Je moet en zal met iets de winkel verlaten, al kon je niet vinden wat je zocht. In bepaalde buien mijd ik de stad als de pest, haha!
(vandaag op de Cuijp dan wel weer toevallig iets gescoord wat ik al in mijn hoofd had. Liep er zomaar tegenaan).
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
